Φράχτες στον Έβρο, φράχτες παντού

0
20

Έχει, ασφαλώς, ενδιαφέρον η συζήτηση που εξελίσσεται (και μέσα από το aixmi.gr) για τον φράχτη που πρόκειται να κατασκευαστεί στον Έβρο.

Παρά το ότι δεν μπορώ εύκολα να τον απορρίψω ως μέσο –όταν είναι φανερό ότι άλλα έχουν αποτύχει– με τρομάζει η λογική του.

Περισσότερο, όμως, με τρομάζουν οι άλλοι, οι πολύ περισσότεροι φράχτες που μας καταδυναστεύουν και κάνουν την καθημερινότητα μας πολύ χειρότερη.

Με τρομάζει ο φράχτης αδιαφορίας για την ποιότητα της ζωής μας. Ο φράχτης συντεχνιακών κεκτημένων, που έχουν μετονομαστεί σε δικαιώματα. Ο φράχτης φανατισμού για ιδέες που έχουν αποδειχτεί ξεπερασμένες. Ο φράχτης λαϊκισμού για υποσχέσεις εντελώς απραγματοποίητες (πολύ πρόχειρα: δεν θα θιγούν ξανά μισθοί και συντάξεις, μηδενισμός ελλείμματος σε 18 μήνες, κατώτατος μισθός 1000 ευρώ).

Με τρομάζει ο φράχτης προστασίας για ένα κομματικό πλαίσιο που έχει αποτύχει (αυτός που –ανάμεσα σε άλλα– προσδίδει στην αποχή περίπου χαρακτήρα εγκλήματος). Ο φράχτης σιωπής για σκάνδαλα και «σκάνδαλα». Ο φράχτης καθωσπρεπισμού άρθρων, σχολίων και αναλύσεων (και των δικών μου, συνήθως). Ο φράχτης χαζομάρας μιας ολόκληρης τηλεοπτικής ζώνης που αναπαράγει εύπεπτες ανοησίες.

Με τρομάζει ο φράχτης (συντήρησης να τον πω; φόβου; αδιαφορίας;) που εμποδίζει να προσπαθήσουμε να ρίξουμε τους άλλους φράχτες.

Ασφαλώς, κάποιοι προσπαθούν. Ασφαλώς δεν είναι όλοι ίδιοι. Ασφαλώς υπάρχουν φωνές και στάσεις ζωής που έχουν δραπετεύσει από έναν ή περισσότερους φράχτες.

Οι εξαιρέσεις, όμως, επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here