Φτάνει πια με την αγένεια και την απρέπεια!

8
3135

Είναι αλήθεια ότι η ποιότητα της ζωής μας εξαρτάται από τους ανθρώπους που επιλέγουμε να ζούμε.

Άρχισα να το συνειδητοποιώ μετά τα 50 χρόνια μου είναι η αλήθεια. Έπρεπε να περάσει μισός αιώνας ζωής για να αρχίσει να «πιάνει ο σπόρος» που είχε «φυτέψει» ο αείμνηστος πατέρας μου όταν πήγαινα ακόμη στο δημοτικό σχολείο. «Να διαλέγεις ευγενικούς και ήρεμους ανθρώπους στη ζωή σου» μου είχε πει, αλλά τι να καταλάβω τότε.

Δεν με βοήθησε και το επάγγελμα της δημοσιογραφίας με τόση παράνοια, νεύρα και ανοησία που διακατέχει την πλειονότητα όσων συνεργάστηκα. Δεν με βοήθησε και αυτή η κοινωνική «ζούγκλα» χωρίς κανόνες και ίχνος αξιοπρέπειας που ζούμε όλοι μας αναγκαστικά, ιδιαίτερα την τελευταία πενταετία της κρίσης.

Ας είναι. Άργησα αλλά τα κατάφερα. Άργησα αλλά το κατάλαβα. Άργησα αλλά αυτό ήταν. Πήρα στροφή. Μόλις αντιλαμβάνομαι αγενή και άξεστο άνθρωπο φεύγω. Απομακρύνομαι. «Την κάνω». Πώς το λένε αλλιώς.

Διακόπτω σχέσεις με γνωστούς, συναδέλφους, συναθλητές, γείτονες. Ακόμη και συγγενείς ή φίλους. Απαιτώ ευγένεια ακόμη και από τη συντροφική μου σχέση. Δεν «παραγνωρίζομαι».

Ψωνίζω μόνο από μαγαζιά με ευγενικούς υπαλλήλους και φυσικά ευγενικά «αφεντικά». Δεν ξαναπερνάω ούτε «απ έξω» από μαγαζιά που ξέρω ότι ο υπάλληλος ή το ‘αφεντικό» δεν θα σου πει καλημέρα ή ακόμη χειρότερα θα είναι «ξινισμένη». Δεν θα σου πει ευχαριστώ όταν τον πληρώσεις γι αυτό που αγόρασες. Δεν θα ξαναφήσω φιλοδώρημα σε απρεπείς σερβιτόρους που δεν είναι χαμογελαστοί ή σέβονται τα 50 λεπτά ή το ένα ευρώ (παλιές 350 δραχμές αν θυμάστε) που θα αφήσω από το υστερημά μου γιά τον κόπο του. Σταμάτησαν να βάζω βενζίνη στο πρατήριο που έβαζα δεκαετίες γιατί δεν άντεχα να πληρώνω και να μη μου λένε ευχαριστώ. Και ευτυχώς λίγα μέτρα παρακάτω εδώ και μήνες στο άλλο πρατήριο όλα τα παιδιά είναι ευγενέστατα και όχι δήθεν. Ακόμη και για τα 5 ευρώ βενζίνη στη μηχανή λένε ευχαριστώ. Δεν ξαναπάω στην ταμία του σούπερ μάρκετ με τα «κατεβασμένα μούτρα», αλλά προτιμώ να περιμένω σε άλλη ουρά περισσότερο για να δω μια ευγενική φυσιογνωμία από την κυρία πίσω από το ταμείο.

Μπορώ να σας πω δεκάδες παραδείγματα της καθημερινότητας που άλλαξαν προς το καλύτερο τη ζωή μου. Κάντε το κι εσείς. Κάντε το πρώτο βήμα. Στον πρώτο που θα βρείτε τη μαγκιά να πείτε «φτάνει πια» θα έχετε κάνει το μεγάλο βήμα για τη νίκη της ψυχής σας.

Όχι άλλη αγένεια. Όχι άλλη απρέπεια. Όχι άλλη καφρίλα στη ζωή μας. Μην το επιτρέπετε.

Ευτυχώς υπάρχουν γύρω μας ακόμη ευγενικοί άνθρωποι. Απλώς πρέπει να τους ψάξετε.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜητσοτάκης: Φέρτε στη Βουλή τους κουκουλοφόρους μάρτυρες
Επόμενο άρθροΟι αγενείς «άνετοι» που τα λένε «χύμα και τσουβαλάτα»
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αγένεια είναι και αυτός ο σχολιασμός του συγγραφέα για τις ταμίες των supermarket που για έναν πενιχρό μισθό, με μειωμένο προσωπικό και καθημερινή σκληρή εργασία που ούτε στον ύπνο του δεν έχει δει ως δημοσιογράφος ο συγγραφέας, περιμένει να του χαμογελάνε και να είναι μέσα στην τρελή χαρά.
    Αν πάει και ζήσει από κοντά την εμπειρία της εργασίας σε κάποιο σουπερμάρκετ ίσως αλλάξει και γνώμη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here