Γιάννης Βούρος: Ο Τσίπρας έκανε προσχεδιασμένο έγκλημα

0
518

Ταπεινός, ευγενής και με ταλέντο που ξεχειλίζει επί σκηνής, ο Γιάννης Βούρος ως Ντομένικο Σοριάνο στη Φιλουμένα Μαρτουράνο κερδίζει τις εντυπώσεις και την αγάπη του κοινού. Ο αγαπημένος πρωταγωνιστής μετά από 39 χρόνια στο χώρο, μου μίλησε για το ρόλο του και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, για τη σχέση του με την Ελένη Ράντου, και τα μηνύματα που αφήνει αυτή η παράσταση.

Όσο για την πολιτική; Θεωρεί ότι ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ένα έγκλημα προδιαγεγραμμένο, ενώ μιλάει για το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και τα λάθη που έγιναν.

Το να παίζεις με την Ελένη Ράντου είναι δώρο θεού

— Η παράσταση Φιλουμένα Μαρτουράνο ξεκίνησε με μεγάλη επιτυχία. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία και τι σας έκανε να πείτε το ναι;

Η συνεργασία ξεκίνησε από τύχη! Λίγο πριν φύγω για την Αυστραλία βρεθήκαμε με την Ελένη σε ένα εστιατόριο και, πάνω στη συζήτηση, μου είπε τι θα κάνει το χειμώνα. Όταν ύρισα, μου τηλεφωνεί και μου λέει «η συζήτηση που έγινε τότε, φαίνεται ότι είχε καρμική αποστολή, σκέφθηκα ότι αυτό το έργο θέλω να το κάνουμε μαζί». Το να παίζεις με την Ελένη είναι δώρο Θεού. Δεν είχαμε συνεργαστεί ποτέ. Όταν μου τηλεφώνησε και με ρώτησε αν θέλω να παίξουμε μαζί, δεν σκέφθηκα τίποτα, είπα «ναι αμέσως». Αυτό που αποδεικνύεται είναι ότι είχαμε αργήσει να συνεργαστούμε. Υπάρχει χημεία και δέσιμο επί σκηνής, κοινός κώδικας υποκριτικής και επικοινωνίας που μας έχει κάνει και τους δύο ευτυχισμένους.

— Ήταν από τις ηθοποιούς που θέλατε να συνεργαστείτε;

— Μα ναι, έβλεπα πάντα τις δουλειές της. Δεν είμαι σίγουρος ότι η Ελένη έχει δει δικές μου δουλειές, εννοώ τις σκηνοθετικές ή τις δουλειές των παραγωγών μου -αλλά όποτε βρισκόμασταν σε στέκια πάντα υπήρχε ζεστή αύρα μεταξύ μας. Είμαστε και οι δύο άνθρωποι που έχουμε επιβεβαιωθεί, δεν αισθανόμαστε ανασφαλείς στο χώρο. Είμαστε ακομπλεξάριστοι, ανοιχτοί σε παρατηρήσεις. Από τις λίγες στιγμές των επαφών εγώ τουλάχιστον είχα καταλάβει ότι θα ήταν μεγάλη ευκαιρία να συνεργαστούμε.

— Ντομένικο Σοριάνο. Έχετε κοινά στο χαρακτήρα με το ρόλο που υποδύεστε; Τι σας δυσκόλεψε στο ρόλο;

— Με δυσκολέψε καταρχήν ότι το έργο είχε ήδη κάνει επιτυχία πριν από 3 χρόνια στο Εθνικό Θέατρο, και έπρεπε να μπω σε κάποιες όχθες… Ήταν προδιαγεγραμμένη η πορεία, οι ρυθμοί, οι ανάσες του έργου. Επίσης, ειδικά ως προς την συμπεριφορά του Ντομένικο στα θηλυκά στοιχεία του έργου, δεν ακουμπάει στο δικό μου αξιακό σύστημα. Ο τρόπος που συμπεριφέρεται, ταπεινώνοντας, φωνάζοντας, βρίζοντας είναι έξω από το δικό μου χαρακτήρα. Επομένως, έπρεπε να καταδυθώ σε κάποιες συμπεριφορές που εγώ τουλάχιστον ακυρώνω στα αρσενικά, όταν πέφτουν στην αντίληψή μου. Κατά τα άλλα νομίζω πως όλα κύλησαν πολύ καλά -και κάτω από τις οδηγίες του Σταμάτη Φασουλή, με τον οποίο έχουμε συνεργαστεί αρκετές φορές.

— Είναι ένα έργο που αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα στον θεατή. Ποια μηνύματα βγάζει η παράσταση προς τα έξω;

— Ο δρόμος που τραβάει μία ψυχή σαν της Φιλουμένας, που ξεκινά από μια φτωχογειτονιά, περνά στην πορνεία και τελικά καταξιώνεται σαν κυρία μέσα στο σαλόνι του Ντομένικο Σοριάνο, δείχνει τη δύναμη της ψυχής, δείχνει τη δύναμη των ανθρώπων που έχουν στόχους να ξεφύγουν από το βούρκο. Νομίζω ότι αυτό που προέχει είναι το γεγονός ότι αν πιστεύουμε σε κάτι πρέπει να το υπερασπιζόμαστε με νύχια και με δόντια. Αν το επιθυμούμε πολύ θα το πετύχουμε. Από την άλλη, ο Ντομένικο Σοριάνο, η μεριά των ανθρώπων που τα έχουν όλα αλλά δεν υπολογίζουν καθόλου την ανθρώπινη ψυχή. Το πώς η αληθινή, πραγματική αγάπη μεταλλάσσει τους ανθρώπους, μεταβάλλει τη θεώρηση που έχουν για τη ζωή και τους καθιστούν κοινωνούς στο καλό, στο όμορφο, στο ευγενές. Αυτό εκφράζεται με το πώς ο Σοριάνο από bon viver, εγωιστής, από μία ψυχή πλήρους εγωισμού, μπαίνει στη λογική να ενσωματωθεί στους κόλους μια γλυκά τρυφερής οικογένειας.

— Έχετε κάνει μεγάλη επιτυχία, τόσο στην τηλεόραση όσο και στο θέατρο. Ξεχωρίσατε κάποια συνεργασία; Και, αλήθεια, μετανιώσατε για κάποια από αυτές;

— Όλοι μας στην πορεία, όταν είναι και μακρά (εγώ φέτος κλείνω 39 χρόνια στο χώρο), αποκλείται να μην έχουμε κάνει και πράγματα που να μην μας έχουν εκφράσει. Ακούω κάποιους συναδέλφους να λένε ότι «κάναμε μόνο πράγματα που μας άρεσαν». Μπορεί να είναι άνθρωποι χωρίς υποχρεώσεις, μπορεί να είναι μοναχικοί, αλλά αποκλείεται -έχοντας περάσει από τηλεόραση, θέατρο, ραδιόφωνο, ταινίες- να μην έχουν κάνει πράγματα που δεν τους εξέφραζαν, αλλά τα έκαναν για λόγους  βιοπορισμού. Βεβαίως, έχω κάνει και δουλειές που δεν με εξέφραζαν, αλλά δεν απαξίωσα καμία από αυτές, γιατί μου έδωσαν ψωμί, τις υπηρέτησα με όλη μου την όρεξη και διάθεση και, βεβαίως, έκανα και δουλειές που εγώ διάλεξα ως παραγωγός. Ήταν δουλειές που τις έχω ψηλά στην ιεραρχία.

— Φιλία στο χώρο αυτό υπάρχει; Έχετε φίλους όλα αυτά τα χρόνια;

— Έχω κάνει με την έννοια του καρδιακού φίλου. Να τον πάρεις στις 5 τα ξημερώματα ή να σε πάρει και να βρεθείς στο πλευρό του. Λίγες είναι αυτές οι φιλίες, γιατι η συνέχεια στη φιλία είναι αυτή που προέχει. Δυστυχώς, ο χρόνος είναι λίγος για να συντηρείς φιλίες ουσίας και βάθους ψυχής. Αλλά αυτές οι λίγες είναι πολύτιμες και σπουδαίες. Νομίζω ότι έχω τέτοιες.

— Είστε ανήσυχο πνεύμα αν θα μπορούσα να σας χαρακτηρίσω, κάνοντας αναδρομή στη ζωή σας. Από αθλητής της ΑΕΚ, πολιτικός ρεπόρτερ, πρωταγωνιστής, μεταφραστής, συγγραφέας, σκηνοθέτης, παραγωγός, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Βορείου Ελλάδας. Τι γεύση σας άφησε η κάθε δουλειά; 

Είναι πολύτιμες οι εμπειρίες που κουβαλάς, είναι πολεμοφόδια για να αντιμετωπίσεις τη μάχη της ζωής. Προσπαθείς για πράγματα, κάποια σου πετυχαίνουν κάποια όχι. Όλες αυτές οι εμπειρίες, οι επαφές, οι συγκινήσεις, οι επιτυχίες, οι αποτυχίες, σε ατσαλώνουν. Και ο αθλητισμός μου έδωσε τα εφόδια της πειθαρχίας και ομαδικότητας. Το πνεύμα του ρεπορτάζ μου έδωσε το στοιχείο του να ερευνώ, να ψάχνω πράγματα για έργα, για ρόλους. Το Κρατικό Βορείου Ελλάδος με βοήθησε να διευθύνω 5 θέατρα με 380 εργαζόμενους, συναναστράφηκα άλλους ανθρώπους που είχαν άλλες προσλαμβάνουσες, άλλη μόρφωση, άλλους στόχους.

Στο τέλος τα σωματεία έλεγαν «Το Κρατικό χρειάζεται Βούρο»

— Σας είχαν ενοχλήσει τα τότε δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία άνθρωποι είχαν εναντιωθεί για τη θέση σας στο Κρατικό Βορείου Ελλάδος;

Ήταν οι γνωστοί που εναντιώνονται σε κάθε τέτοια τοποθέτηση. Καταρχήν η παρουσία πάνω στον πλανήτη, η δική μας και η δική σας δεν είναι παράδεισος για όλον τον κόσμο. Κάποιοι θα έχουν πρόβλημα μαζί σας, κάποιοι μαζί μας, κάποιοι θα επιβεβαιώνουν εμένα, κάποιοι εσάς. Πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θα εναντιωθούν. Αυτό, όπως είδατε κι εσείς, ακυρώθηκε παρά πολύ σύντομα, με αποτέλεσμα όταν υπέβαλα την παραίτησή μου γιατί αργούσε η επιχορήγηση να έρθει στο Κρατικό κι είχε μείνει απλήρωτος ο κόσμος, τα σωματεία έβγαιναν κι έλεγαν ότι το κρατικό χρειάζεται τον Γιάννη Βούρο. Η στάση και η δουλειά σου, ανατρέπουν τις αρχικές εκτιμήσεις που έχει κάποιος για σένα.

Με πήγαν αυτόφωρο επειδή χρώσταγε το Κρατικό στο ΙΚΑ

— Η σύλληψή σας για χρέη προς το ΙΚΑ ήταν κάτι πρωτόγνωρο για ανθρώπους σαν κι εσάς και νομίζω ότι η διαδικασία του αυτόφωρου είναι κάτι που δεν θα ξεχάσετε.

Καταρχήν τα χρέη ήταν του Κρατικού απέναντι στο ΙΚΑ. Πρώτη φορά συνελήφθη ο επικεφαλής ενός κρατικού οργανισμού για εκκρεμότητες οικονομικές. Ήταν μία αστεία για μένα στιγμή, ακόμη κι όταν μου έπαιρναν τα δαχτυλικά αποτυπώματα και με φωτογράφιζαν με αριθμούς στο στέρνο. Θα μπορούσα να το είχα κάνει πολύ μεγάλο θέμα, να προσφύγω για ηθική βλάβη, να το συντηρώ με συνεντεύξεις. Το ακύρωσα σε μία μέρα, όταν βγήκε το υπουργείο και ανέλαβε την ευθύνη. Όλα αυτά τα χρόνια προχωρώ ταπεινά.

Δεν έχω χρόνο να ασχοληθώ με την πολιτική

— Θα ασχολιόσασταν σήμερα με την πολιτική; Σας έχουν γίνει προτάσεις;

Δεν νομίζω ότι έχω χρόνο να ασχοληθώ με την πολιτική, γιατί -όπως θα θυμΆΣΤΕ-τα 3 χρόνια που ήμουν στη Βουλή, είχα παραιτηθεί από το θέατρο και την τηλεόραση, γιατί πιστεύω ότι δύο καρπούζια σε μία μασχάλη δεν χωρούν. Παρόλο που έχει καταργηθεί το ασυμβίβαστο. Υπό προυποθέσεις μόνο θα ασχολιόμουν ξανά με την πολιτική, προϋποθέσεις που θέλουν πολύ μεγάλη ανάλυση -και, πάντως, όχι αυτό το διάστημα που νομίζω ότι το Κολοσαίο που λέγεται Βουλή βγάζει συνεχώς λιοντάρια που δεν μπορείς να εξολοθρεύσεις.

— Το ΠΑΣΟΚ του τότε που ήσασταν εσείς βλέπετε να έχει διαφορές με το ΠΑΣΟΚ του σήμερα;

Δεν έχω ασχοληθεί, γιατί ξέρετε δεν είναι αυτά που διαβάζουμε ή αυτά που βγαίνουν στη δημοσιότητα, νομίζω ότι κάποιος πρέπει να είναι μέσα στους κόλπους ενός κόμματος προκειμένου να αξιολογεί τα πράγματα. Κι από την στιγμή που δεν έχω ενδελεχή και εμπεριστατωμένη άποψη για το ΠΑΣΟΚ σήμερα δε θα μπορούσα να πω κάτι παραπάνω.

Όχι, ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν ευθύνεται για το κατάντημα

— Πολλοί κατηγορούν το ΠΑΣΟΚ  του Ανδρέα Παπανδρέου ότι έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης που έφτασε σημερα η χώρα εδώ.

Θα διαφωνήσω. Ποτέ καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να φτιάξει τα πάντα σε ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Το σύντομο, βεβαίως, με την αναλογία που έδινε και ο Αινστάιν στο χρόνο. Μην ξεχνάτε ότι είμαστε χώρα που δεν έχει γνωρίσει Αναγένννηση και Διαφωτισμό. Είναι παρά πολλά τα αρνητικά πρόσημα που κουβαλάει η χώρα στους ώμους της. Θα έλεγα πως η διαχείρηση αυτών που προσέφερε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα ήταν λάθος. Και η διαχείρηση δεν οφειλόταν ούτε σε βουλευτές ούτε σε υπουργούς, αλλά σε ανθρώπους που προσλάμβαναν θετικά, που προσλάμβαναν -αν θέλετε- χρώμα και δεν το εκμεταλλεύτηκαν για την πορεία της χώρας. Είναι πολύ μεγάλη αυτή η συζήτηση, δεν αναλύεται σε συνέντευξη μερικών λεπτών.

Ποια είναι η γνώμη σας για τον Αλέξη Τσίπρα;

Νομίζω ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για το ενδελεχές και εμπεριστατωμένο.

— Πιστεύετε ότι έκανε λάθη;

Όχι δεν έκανε λάθη. Λάθος κάνει κάποιος που έχει έναν στόχο και δεν του προκύπτει γιατί κάνει μία λάθος κίνηση. Πιστεύω ότι ήταν προδιαγεγραμμένη όλη η πορεία -τουλάχιστον στο μυαλό του πρωθυπουργού και στο μυαλό των υπουργών και βουλευτών του, που μοιραία ακολουθούν, προκειμένου να φανούν αρεστοί. Θεωρώ ότι ήταν προδιαγεγραμμένο το έγκλημα.

— Ρωτάω εσάς γιατί έχετε υπάρξει στον πολιτικό στίβο. Ο κύριος Τσίπρας ήταν ένας άνθρωπος που μόλις βγήκε τον πίστεψε παρά πολύ ο λαός. Ίσως ήταν η ανάγκη αυτή…

Ακριβώς αυτό που θα έλεγα εγώ το είπατε εσείς. Η ανάγκη να πάμε σε κάτι άλλο. Ο Τσόρτσιλ έλεγε ότι δεν ψηφίζουμε υπέρ ενός κόμματος, ψηφίζουμε πάντα εναντίον του. Ο κόσμος θυμωμένος, οργισμένος, απογοητευμένος από όλα αυτά που είχαν συμβεί στράφηκε εναντίον της προηγούμενης κατάστασης. Επόμενο ήταν ο χώρος που δημιουργήθηκε να προσφέρει το δώρο της πρωθυπουργίας σε αυτό το νεοσύστατο κόμμα το οποίο αποτελείται από μικρές ομάδες του 1,3% του 1,2% -μπορεί και να λέω υπερβολικά ποσοστά- με επικεφαλής έναν άνθρωπο που έφερε το νέο, βιολογικά αλλά και στην πολιτική γενικότερα. Δεν έγιναν, όμως, έτσι τα πράγματα. Είναι διαφορετικό να είσαι ο πρωθυπουργός του Καναδά και διαφορετικό να είσαι ο Αλέξης Τσίπρας σε αυτήν την Ελλάδα. Θεωρώ πως η απογοήτευση των ανθρώπων που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ είναι πολλή μεγαλύτερη από εκείνων που δεν ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ κι έλεγαν ανιδιοτελώς “δεν τον ψήφισα, αλλά μακάρι να γίνει κάτι”. Αυτοί που τον ψήφισαν δεν είναι απλώς απογοητευμένοι, είναι θυμωμένοι. Το τραύμα που έχουν υποστεί είναι διαμπερές.

— Το εντυπωσιακό είναι ότι στις δημοσκοπήσειςη ψαλίδα μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να κλείνει.

Όταν υπάρχουν νομοτεχνικές βελτιώσεις και τροπολογίες, που λένε «πόσες οικογένειες παίρνουμε με αυτήν την τροπολογία, τόσες, πέρνα την. Πόσες παίρνουμε με αυτήν την νομοτεχνική βελτίωση; Τόσες. Πέρνα την», αρχίζει και γίνεται ένα κράτος κομματικό, ένα κράτος που δε θα είναι εύκολο να αποδομηθεί στη συνέχεια. Δυστυχώς, η χώρα έχει μάθει να λειτουργεί συντεχνιακά. Και δεν ξέρω μέχρι πότε θα το πληρώνουμε αυτό το πράγμα.

— Πάντως είμαστε σε μία κατάσταση που τουλάχιστον το 70% των Ελλήνων χρωστάει και κάπου, είτε εφορία, είτε ταμεία.

Τι ποσοστό είπατε; Γιατί δεν λέτε 90% Συζητώντας με ανθρώπους του κύκλου μου, συγγενείς, φίλους, διαπιστώνω ότι όλοι είναι ανοιχτοί κάπου.

— Εσείς μετά από τόσα χρόνια δουλειάς σε τι κατάσταση βρίσκεστε; Έχετε βρεθεί σε δύσκολες στιγμές;

Βεβαίως, όλοι έχουμε βρεθεί. Όλος ο κλάδος αρχικά. Και σε ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές.

— Θέλω να πάμε στην οικογένειά σας και να μου πείτε ποιο από τα παιδιά σας σας θυμίζει το Γιάννη Βούρο νέο;

Στον χαρακτήρα όλα, φυσιογνωμικά ο Αλέξης πιο κοντά μου. Είναι φωτοκόπια.

— Θα φανταζόσασταν τον Γιάννη Βούρο χωρίς τη δική του οικογένεια;

— Χωρίς τα παιδιά, όχι. Οι σύντροφοι έρχονται και παρέρχονται. Για μένα τα παιδιά είναι στην πρώτη βαθμίδα της ιεραρχίας.

— Κατάθλιψη. Μία σύγχρονη νόσος. Έχετε περάσει ποτέ από αυτήν;

— Έχω βρεθεί με μεγάλες στενοχώριες, με αδιέξοδα, με πιέσεις, με ενοχικά σύνδρομα που αφορούν στις δουλειές μου.

— Τι ευχαριστεί το Γιάννη Βούρο στην παρούσα στιγμή της ζωής του;

Το ότι είναι από τις φορές που ξεκινάω πολύ νωρίς να πάω στο θέατρο γιατί τα πάω πολύ καλά με όλη την ομάδα. Ξέρετε, αυτό που συνηθίζουμε να λέμε ότι «είμαστε μια οικογένεια», είναι θνησιγενές. Αν βρεθεί ένας στο θίασο που είναι το «στραβό κλαδί», μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά και, έτσι, να διαχέεται αρνητική αύρα στα καμαρίνια. Εδώ είμαστε 13-14 και υπάρχει τέτοια αύρα θετική και ενέργεια που, μετά από 39 χρόνια, ενώ θα μπορούσα να πηγαίνω τελευταία στιγμή στο θέατρο, πηγαίνω τουλάχιστον 2 ώρες πριν.

— Είστε αισιόδοξος ή απαισιόδοξος;

Είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος, αιθεροβάμων θα έλεγα. Πρέπει σιγά σιγά να δω τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση και όχι όπως θα ήθελα να τα δω.

— Τα επόμενα σχέδιά σας

— Να πάει καλά η σεζόν με την Ελένη. Από 18 Δεκεμβρίου και μετά θα κάνω και Δευτερότριτα στο θέατρο Αλκμήνη, την Ελλαδογραφία -έναν μονόλογο που έχω γράψει. Αναφέρεται στην πορεία του Ελληνισμού, από τη γέννησή του μέχρι σήμερα, με όλες τις φωτεινές και σκοτεινές πλευρές. Μόλις τελειώσει η σεζόν θα ξαναπάωστην Αυστραλία και θα συνεχίσω τις επαφές μου εκεί.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here