Και στο ποδόσφαιρο, η επαρχία παίρνει εκδίκηση από «το κράτος της Αθήνας»

8
68

Του είναι γραμμένο του ποδοσφαίρου να καθρεφτίζει στα γήπεδά του αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία. Κάνει κανείς μια δεύτερη ανάγνωση στη λίστα των ομάδων που συμμετέχουν αυτή την εποχή στα πρωταθλήματα της Α’ και της Β’ εθνικής κατηγορίας και έχει μπροστά του τη βασική διαπίστωση της εποχής: Είναι η ώρα που η επαρχία εκδικείται την Αττική, το κράτος της Αθήνας.

Οι επαρχιακές ομάδες της Superleague είναι πλειοψηφία (9 στις 16), σε μια από τις πιο σπάνιες εκδόσεις του επαγγελματικού πρωταθλήματος. Οι 13 εκ των 16 είναι ομάδες που ζουν μακριά από την Αττική. Και η Β’ Εθνική είναι ακόμη πιο επαρχιακή. Είναι μόλις τρεις οι αθηναϊκές ομάδες, σε σύνολο 16 αυτή την εποχή στο πρωτάθλημα. Και δεν είναι ότι συμβαίνει μόνο σήμερα, ευκαιριακά, λόγω της συγκυρίας των δικαστικών αποφάσεων που υποβίβασαν ομάδες για τα «στημένα». Είναι και η προοπτική επαρχιακή. Διότι, όπως συμβαίνει στην πραγματική οικονομία, στην ποδοσφαιρική οικονομία έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό ότι η επαρχία αντέχει πολύ περισσότερο από την Αθήνα.

Η εποχή με βρίσκει να χαίρομαι πολύ με κάθε διαπίστωση για το επίπεδο διαβίωσης στην επαρχία, που είναι καλύτερο συγκριτικά με αυτό της Αθήνας. Ήταν καιρός να συμβεί αυτό, μήπως και βάλει ο Έλληνας επιτέλους κάποτε μυαλό, μήπως συμβεί και επιτευχθεί έστω και λόγω του error της οικονομικής κρίσης η αποκέντρωση.

Ήταν καιρός να αντιληφθεί ο μέσος Έλληνας, που περιφέρεται άσκοπα στα άδεια κτήρια και τα ξενοίκιαστα μαγαζιά της Αττικής, ότι εδώ δεν υπάρχει προοπτική ούτε για μεροκάματο ούτε για μείωση του κόστους της ζωής του, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει αυτή την εποχή στις επαρχιακές πόλεις, όπου (περισσότερες) δουλειές υπάρχουν, η γη και τα ζώα περιμένουν και το κόστος ζωής διαρκώς κατεβαίνει.

Η εποχή με βρίσκει να ανακουφίζομαι με αυτό που συμβαίνει στο ποδόσφαιρο. Χαίρομαι πολύ με τη μόδα που ακολουθούν οι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι κυνηγούν μια πρόταση συμβολαίου από ΠΑΕ της επαρχίας, που έχουν να πληρώσουν επειδή δεν ζούσαν ποτέ ακριβή ζωή και είχαν μάθει να κάνουν κουμάντο με τα αληθινά έσοδά τους και όχι τα virtual των χορηγών, που αγόραζαν επιτυχίες και τίτλους.

Πάνε χρόνια που οι Αθηναίοι γύρισαν την πλάτη στο ποδόσφαιρο, όχι μόνο του κορεσμού, αλλά και επειδή είχε χαθεί το άθλημα από τα μάτια τους και είχε βγει από τη short list των ψυχαγωγικών επιλογών τους, λόγω της πληθώρας θεαμάτων που στήνονταν για να τους θαμπώσουν και να τους πάρουν τα δεκάδες ή εκατοντάδες ευρώ. Αυτό δεν συνέβη ποτέ τόσο πολύ στην επαρχία. Αυτή δεν έβγαλε ποτέ απ’ τη ζωή της το ποδόσφαιρο. Και σήμερα γεμίζει γήπεδα και δείχνει, στο ποδόσφαιρο, τον δρόμο για να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία της κρίσης και να ξαναβάλει τον εαυτό του στη ζωή του μέσου Έλληνα.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΠροτάσεις
Επόμενο άρθροΤο παράπονο του «ΟΧΙ»
Ο Βασίλης Σαμπράκος, γεννημένος το 1973 στην Αθήνα, είναι Έλληνας αθλητικογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και εκδότης. Πραγματοποίησε τις σπουδές του στο Κέντρο Δημοσιογραφικών Σπουδών, ξεκινόντας την πορεία του το 1992 ως μαθητευόμενος στην εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ». Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως ρεπόρτερ αθλητικών θεμάτων για τις εφημερίδες «Κόσμος των Σπορ», «Το Βήμα», «Sportime» και «Φίλαθλος». Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες στη δημιουργία της εφημερίδας «SportDay», της οποίας διετέλεσε και αρχισυντάκτης. Παράλληλα συνεργάστηκε και με το ραδιοφωνικό σταθμό του ίδιου ομίλου, το «NovaSport FM». Ρεπορτάζ του περιέλαβαν αρκετές ακόμη εφημερίδες, περιοδικά, ιστοσελίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί. Για μία περίοδο υπήρξε αρχισυντάκτης του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ. Το Μάρτιο του 2008 ξεκίνησε να εκδίδει την εφημερίδα «Εξέδρα των Σπορ», που ανήκει στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, την οποία διευθύνει μέχρι σήμερα, από κοινού με την αθλητική ιστοσελίδα exedrasports.gr. Παράλληλα εργάζεται ως παραγωγός και υπεύθυνος αθλητικού τμήματος στον ραδιοφωνικό σταθμό «Arrena 89,2». Το 2009 εξέδωσε ένα μυθιστόρημα που αντλεί υλικό από τις προσωπικές του εμπειρίες στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, με τον τίτλο «Σκίσε το manual», από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα».

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. «Η εποχή με βρίσκει να χαίρομαι πολύ με κάθε διαπίστωση για το επίπεδο διαβίωσης στην επαρχία, που είναι καλύτερο συγκριτικά με αυτό της Αθήνας. Ήταν καιρός να συμβεί αυτό, μήπως και βάλει ο Έλληνας επιτέλους κάποτε μυαλό, μήπως συμβεί και επιτευχθεί έστω και λόγω του error της οικονομικής κρίσης η αποκέντρωση.»
    Όλοι αυτό λέμε (συμπεριλαμβανομένου και εμού), πόσο καλύτερη και φθηνότερη είναι η ζωή στην επαρχία, αλλά κανείς μας δεν έχει τη δύναμη/κότσια/σθένος/κουράγιο/ρίσκο να κάνει την κίνηση. Κλασσικοί Έλληνες: πρωτοπόροι στις ιδέες, τελευταίοι στην ορθή υλοποίηση τους.

  2. Τι σοι εκδικηση ειναι αυτη οταν εχει γεμιση η επαρχια με συνδεσμους οπαδων απο αθηνα και θεσσαλονικη?οταν γεμιζουν τα καφε με κοσμο οταν διχνει το νοβα αγωνες του ποκ(θ)?και οταν ολοι οι πιτσιρικαδες ξερουν την συνθεση του οσφπ αλλα οχι την κατηγορια που αγωνιζετε η τοπικη τους ομαδα.Οσο αφορα τους παιχτες που διαθετουν οι επαρχιακες ομαδες?μονο μια λεξη θα σου πω…..Μποσμαν.

  3. Κι όμως κύριε Σαμπράκο υπάρχουν πολλά ακόμα που μπορούν να γίνουν.

    Η αύξηση (ναι, αύξηση!) των ομάδων της Α’ Εθνικής σε 18 και μεγαλύτερη αντιπροσώπευση της επαρχίας στην πρώτη κατηγορία.
    Η θέσπιση ημιεπαγγελματικού πρωταθλήματος της τρίτης Εθνικής, άλλωστε η Ελλάδα της κρίσης δεν γίνεται να χωρά τρείς επαγγελματικές κατηγορίες.
    Και κυριότερο: Η ύπαρξη σοβαρών παραγόντων οι οποίοι θα θελήσουν να διαχειριστούν τις ομάδες τους σαν ΑΘΛΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ και όχι σαν ΠΑΕ, με ότι αυτό συνεπάγεται: Ακαδημίες, εύρεση ταλέντων, σοβαρές υπηρεσίες προς τους φιλάθλους και άλλες δράσεις στις πόλεις τους που θα ωθήσουν τον κόσμο να τους υποστηρίξει και να τους ακολουθήσει.

    Το φαινόμενο των επαρχιακών ομάδων μάλλον τυχαίο μου φαίνεται λοιπόν σε ένα ποδόσφαιρο καθρέφτη μιας χώρας χωρίς οργάνωση, χωρίς στόχο και με σκοπό μόνο την αρπαχτή και την επιβίωση μέχρι «το πολύ άυριο και μετά βλέπουμε».Άλλωστε οι περισσότερες ομάδες τις επαρχίας έχουν τα ίδια τραγικά εισιτήρια με τις μικρές αθηναϊκές πριν λίγα χρόνια, όπως επίσης και το ίδιο ποσοστό ξένων.

    Άρα δυστυχώς το άρρωστο ποδοσφαιρό μας από τα Λιόσια, το Βύρωνα, τον Κορυδαλλό και τη Νίκαια μεταφέρθηκε απλώς στην Τρίπολη, την Κέρκυρα, την Καβάλα και το Βόλο…

  4. «…Οι 13 εκ των 16 είναι ομάδες που ζουν μακριά από την Αττική…»
    Χάσαμε το μέτρημα ή θέλουμε να κάνουμε εντυπωση;

    Και το γεγονός οτι οι 4 από τις 5 ειναι στις 4 πρώτες θέσεις τι ερμηνεία έχει…?

  5. simfono me to ar8ro..kairos itan!!diafono me enan filo o opoios sxoliase oti stin eparxiakseroume tin entekada tou osfp alla oxi tis topikis mas omadas….menontas kapoia xronia prin ston volo evlepa pitsirikades otan akoma o olimpiakos volou itan diamelismenos (ask kai e8nikos)na tragoudoun gia tin omada na kseroun ta panta gyro apo auti na stenaxoriountai pragmatika stis lipes kai na xairontai stis nikes…akoma kai tora stin d (an paizoume ekei)5000 kosmo 8a ton exei…

  6. Ειναι αλήθεια οτι δν πρόκειται να δούμε δυνατο πρωτάθλημα χωρίς δυνατές επαρχιακές ομάδες. Βέβαια χρειάζονται και υποδομές στην επαρχία. Αν είχαν οι μισές ομάδες ένα γήπεδο σαν της ΑΕΛ, θα βλέπαμε πολυ καλύτερο πρωτάθλημα. Και τα νέα παιδιά άμα είχαν ομάδα στην Σούπερ Λιγκα, θα υποστήριζαν αυτη και όχι κάποια ομάδα του ΠΟΚ, ή της Θεσσαλονίκης αν ζουν στην βόρεια Ελλάδα. Δειτε το γερμανικο πρωτάθλημα. Δν υπάρχει ομάδα στην πρώτη εθνικη στην ίδια πόλη με άλλη. Κοντα ναι, αλλα στην ιδΙα πόλη όχι. Και επειδη ζω στην Γερμανία ξέρω πως ο κόσμος υποστηρίζει και πατριωτικά την ομάδα. Το σλόγκαν της Χερτα ειναι Aus Berlin, fur Berlin. Συνδέει την πόλη με την ομάδα. Και ετσι δικαιολογείται γτ πέρυσι που ήμασταν δεύτερη εθνική, το γήπεδο δεν είχε κάτω απο 40.000 θεατές.

  7. Kalimera se olous…
    Kat arxin me sugxwreite gia tous latinikous xaraktires.
    Vasili poso swsto einai to arthro sou! I sugekrimeni proseggisi pou ekanes, se sunduasmo me kapoious allous paragontes (o kurioteros twn opoiwn i kaki paideia, afou an itan swsti de tha pianomastan toso eukola koroida), einai oli i ousia tou provlimatos. Kai tautoxrona i lusi tou.
    Protasi mou? Kales oi diamarturies kai oi pories, alla thewrw sofotero na psaksoun na vroun allou ti lusi oi «Aganaktismenoi PELATES» (suggnwmi parasurthika, POLITES ennoousa), na mazepsoun ta noikokuria tous k na epistrepsoun stin panemorfi elliniki eparxia. Ta «highlikia» tis prwtevousas apodeixtike oti den einai gia pollous. Opote as katanalwsoun pio epikodomitika tin energeia tous.
    Exw fugei apo ti xwra prin apo peripou 3 xronia se ilikia 21, oxi epeidi anikw stin prosfati «moda» tis metanasteusis, alla mipws k kataferw na apoktisw ena kalutero epipedo gnwsewn kai empeiriwn wste na borw se mia 5etia na stathw aksioprpws se mia sundiallagi me «etairous» Eurwpaious (pou mono etairoi den einai…). Oi «hgetes» mas, an kai katexoun upsilo epipedo spoudwn, exoun xasei fianetai to dromo. Kai min ksexname oti kali ekpaideusi de simainei aparaithta kali paideia.
    Euxaristw sas!

  8. Κύριε Σαμπράκο, μου προκάλεσε ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση αυτό το άρθρο. Έχει λάθη (π.χ οι ομάδες από Αθήνα είναι 5 και όχι 3) και ανακρίβειες (κόσμος πάει μόνο στο Αγρίνιο και στον ΟΦΗ, κι εκεί λόγω ειδικών συνθηκών) που μπορεί κάποιος να πει οτι δεν το γράψατε εσείς!
    Με εκτίμηση.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here