HellasBank

7
30

Εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία, συζούν στις μέρες μας σαν σιαμαία τρίδυμα. Η διάκριση των εξουσιών έχει εκφυλιστεί σε ασφαλιστική δικλείδα επιβίωσης του πολιτικού συστήματος.

Από τη μία τα αμέτρητα ψέματα που εκστομίζει συστηματικά το πολιτικό προσωπικό προς τον «κυρίαρχο» λαό, ψέματα που δείχνουν το μέτρο του σεβασμού που τρέφει η πολιτική τάξη προς την πλειοψηφία από την οποία αντλεί την εξουσία της (από το αρχαϊκό «έξω οι βάσεις του θανάτου» μέχρι το «λεφτά υπάρχουν»), συγχρόνως δε νομοθετεί και διατηρεί χωρίς ντροπή τον «νόμο περί ΜΗ ευθύνης υπουργών» . Από την άλλη, η ασφυκτική καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης αφ’ ενός και η μέθοδος ταφής αδικημάτων από κρατικούς υπαλλήλους με τις ΕΔΕ απ’ την άλλη, ακυρώνουν κάθε έννοια δικαίου κι έτσι η κοινωνία δίκιο έχει και δίκιο δεν βρίσκει.

Ξυπνήσαμε, λοιπόν, μια μέρα με πρωθυπουργό τραπεζίτη. Ο κος Π. μας λέει πως είναι εδώ για να σώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία. Αλλά δεν μας λέει, η χώρα αυτή όταν κι αν σωθεί, θα μας περιέχει; Γιατί, λοιπόν, αφού φτάσαμε στο σημείο η χώρα να διοικείται από τραπεζίτη, γιατί να μη χρησιμοποιήσουμε και στα κοινά μια τραπεζική κατ’ εξοχήν πρακτική; Την κατάσχεση… και για να γίνω σαφής.

Η εξουσία που εκχωρείται μέσω της ψήφου από την κοινωνία προς την πολιτική τάξη, είναι ένα κεφάλαιο, ένα δάνειο ορισμένου χρόνου προς επιλεγμένα πρόσωπα για να διαχειριστούν την εξουσία, το κεφάλαιο δηλαδή, προς το κοινόν όφελος. Αν, λοιπόν, τα πρόσωπα αυτά κατά κοινή ομολογία «πέσουν έξω σε όλα» και αποδειχθεί από τα πράγματα ότι στη χειρότερη περίπτωση ήταν διεφθαρμένοι και στην καλύτερη ανίκανοι, αν λοιπόν μετά από καταχρήσεις, μίζες, σπατάλες, ψέματα αφήσουν την κοινωνία κυριολεκτικά στον δρόμο, πανί με πανί, τότε η κοινωνία, εφ’ όσον θέλει να επιζήσει, οφείλει να κάνει αυτό που θα έκανε και μία τράπεζα. Να κατασχέσει το κεφάλαιο και να μην τους ξαναδανείσει ποτέ.

Δηλαδή να στερήσει από όλα τα πρόσωπα, από τη Μεταπολίτευση και μετά, που πήραν αποφάσεις και άρα έχουν την ευθύνη για αυτήν την κατάντια, το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

Αν ψηφίσουμε πάλι τους ίδιους και δεν εφαρμόσουμε ως κυρίαρχος λαός την κατάσχεση της εξουσίας από την πολιτική τάξη δηλ. τον εξοστρακισμό, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΚαντονά: Δεν το εννοούσα, για τους άστεγους το έκανα!
Επόμενο άρθροΕίναι καραγκιοζιλίκια όσα κάνουν τα κόμματα…
Γεννήθηκα μία Τρίτη βράδυ στην Αθήνα του 57. Mεγάλωσα σ’ ένα ρετιρέ πίσω από τον Παναθηναϊκό και πριν τελειώσω το γυμνάσιο, έπαιζα μουσική Ηταν πάντα αυτό που ήθελα να κάνω. Ημουν τυχερός, οι γονείς μου ήταν ανοιχτοί, με έστειλαν στο Λονδίνο και μετά στο Παρίσι, από το 75 ως το 80 στο Guildhall School Music and Drama κι έπειτα στην Ecole Normale de Musique. Μετά την επιστροφή μου στην Ελλάδα, γνώρισα τον Μάνο Χατζιδάκι, που με επηρεάζει ακόμα και σήμερα όπως ο Τσιτσάνης και πολλοί άλλοι που δεν γνώρισα ποτέ από κοντά. Έπαιξα για κάποια χρόνια σαν μουσικός και σαν ενορχηστρωτής. Από το 1986 γράφω μουσική για το θέατρο, τον κινηματογράφο, τηλεοπτικές σειρές, τραγούδια και σχεδόν για όποιον μου το ζητήσει. Το 2003 ιδρύσαμε με την γυναίκα μου Eυανθία Ρεμπούτσικα την ανεξάρτητη δισκογραφική Cantini. Ζω στην Αγία Παρασκευή με την Ευανθία, τα παιδιά μας Ραχήλ και Παύλος μεγάλωσαν κι έχουν φύγει απ’ το σπίτι. ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ Γάμος στο Περιθώριο, του Β. Κεσίσογλου 1989 Το πέρασμα, της Β. Ηλιοπούλου 1990 Άδης, του Σ. Χαραλαμπίδη 1996 Peppermint,του Κ. Καπάκα 1999 Φτηνά Τσιγάρα, του Ρ. Χαραλαμπίδη 2000 Φθινοπωρινή Επιστροφή, του Γ. Αγαθονικιάδη 2001 URANYA του Κ. Καπάκα 2006 ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Όλη η Δόξα όλη η Χάρη EPT 1987 …Στο Camping EPT 1988 Παραμύθι χωρίς Όνομα EPT 1989 Ξενοδοχείο Αmore MEGA 1990 H Aγάπη της Γάτας MEGA 1991 Οι Τελευταίοι Εγγονοί MEGA 1991 H Θυσία ANT1 1991 AΦPIKA MEGA 1992 PIXTEP MUSIC MEGA 1993 Eσύ Αποφασίζεις MEGA 1994 Tο Μονοπάτι της Αγάπης ANT1 1994 Οι Χρηματιστές MEGA 1994 STRAS ANT1 1994 Tο Κόκκινο Φεγγάρι MEGA 1994 Ένοχη Αγάπη MEGA 1996 Σαν Αδελφές ET 1 1999 ΘΕΑΤΡΟ Κουκλόσπιτο 1992 Χάρολντ και Μωντ 1995 Ηλέκτρα 1998 Μια φορά κι ένα λεπτό 2002 Το Φιόρο του Λεβάντε 2007 Οι Ανθισμένες Μανώλιες 2007 NTOKΙMANTEP ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΨΗΦΙΔΩΤΑ 1987 KOYTOYZHΣ KANTOYNHΣ 1989 ΔIONYΣIOΣ ΣOΛΩMOΣ 1990 EΛΛHNIKEΣ ΘAΛAΣΣΕΣ 1991 OΛYΜΠOΣ TOΠΟΣ ΘΕΩN 1991 XEIMAZON APXΙΠΕΛAΓOΣ 1994 ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ Στη Λίμνη Με τις Παπαρούνες – Lyra 1992 Με την Ευανθία Ρεμπούτσικα Τραγουδά η Κρίστυ Στασινοπούλου Africa – Handmade Rec. 1992 STRAS – Sony Music 1994 στίχοι Άρης Δαβαράκης Tο Κόκκινο Φεγγάρι – Polygram 1994 στίχοι Ελένη Ζιώγα Αθώος Ένοχος – BMG 1996 Με την Ε.Ρεμπούτσικα στίχοι Ά.Δαβαράκης Τραγουδά ο Γ.Κότσιρας Για τη Συνήθεια του Έρωτα – Warner Music 1997 (στίχοι: Μ.Γκανάς, Α.Δαβαράκης, Ε.Ζιώγα, Θ.Γκόνης, Λ.Βενιέρη) Τραγουδά η Έλλη Πασπαλά Άδης – BMG 1996 Peppermint – 1999 Σ' αγαπώ - 1999 (Wea) Φτηνά Τσιγάρα – Warner Music 2000 συμμετέχει η Έλλη Πασπαλά Με τα Μάτια Κλειστά – Cantini 2003 (cd single) Τραγουδά η Γιώτα Νέγκα Πέμπτη Απόγευμα – Cantini 2004 Τραγουδά η Σοφία Παπάζογλου URANYA – Cantini 2007 Στίχοι Λίνα Νικολακοπούλου συμμετέχει η Αλκηστις Πρωτοψάλτη Summertime in Prague – Cantini 2008 συμμετέχει η Έλλη Πασπαλά 1993 Βραβείο Μουσικής για την τηλεοπτική σειρά «Africa» και Βραβείο Μουσικής Τηλεοπτικής Διαφήμισης. 1999 Βραβείο Μουσικής στο Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης, για την ταινία του Κώστα Καπάκα «Peppermint». 2000 Βραβείο Μουσικής Τηλεοπτικής Διαφήμισης. 2007 Βραβείο Μουσικής στο Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης, για την ταινία του Κώστα Καπάκα «Uranya».

7 ΣΧΟΛΙΑ

  1. η χώρα χρειάζεται δικαιοσύνη. Το πρώτο πράγμα που καταργήθηκε είναι αυτό : Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
    Δε γίνεται να υπάρχει αυτή η διαφοροποίηση στην αντιμετώπιση σημαντικών εγκλημάτων κατά της χώρας και μικροεγκλημάτων κατά της «περιουσίας» των τραπεζών (λέμε τώρα).
    Κανένας κανόνας, ακόμα και οι δικοί τους, δεν μπορεί να δικαιολογήσει το σημερινό χάλι. Ακόμα και με τη δική τους ορολογία και τα δικά τους συναλλακτικά ήθη θα έπρεπε να είχαν ΟΛΟΙ τους φυλακισθεί. Και δε μιλάω για τους κυβερνώντες μόνο, μιλάω για όλους τους προδότες βουλευτές που ψήφιζαν τόσο καιρό κατά των συμφερόντων του ελληνικού λαού και κατά του συντάγματος. ΕΙΣΤΕ ΕΝΟΧΟΙ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.

  2. Παρακολούθησα την εκπομπή «το κουτί τις Πανδώρας» στην ΕΡΤ, περί ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΟΥ. Για πρώτη φορα θύμωσα με την Τράπεζα Ελλάδος k όλους τους Πολιτικούς.
    Λοιπόν σαν Έλληνας Πολίτης ΑΠΑΙΤΩ, να μας πουν περισσότερα k όλη την αλήθεια, αν κάποιο σημείο είναι εθνική ασφάλεια να μας το πουν αναλαβάνοντας τις ευθύνες τους, σε κάποιο χρονικό διάστημα όπου τα γεγονότα θα το επιτρέψουν αλλα δεν επιτρέπω την αποσβήσει τις αληθειας.
    Αυτό το ψέμα το θεωρώ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ k τιμωρείται με ΘΑΝΑΤΟ, «κατάσχεση» όλον τον προσωπικόν περιουσιων για τρις γενεές, τρις σειρές συγγένειας k Χάσιμο τις Ελληνικής υπηκότηταs.
    Είμαι ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟΣ ΣΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ για οποιον έχει «σκεφτεί» να βλάψει την Πατρίδα μας.
    Φιλε Παναγιώτη.
    Εδώ που φτάσαμε πρέπει να βγούν όλα στην επιφάνεια να πληγώσουμε να αρχίσουμε φρέσκοι αλλάζοντας όλα, σύνταγμα, εκκλησια, δικαιοσύνη, τράπεζες, παιδιά, υγεία, πολιτική, ΟΛΑ. Περιμένω συνεχεια από εσάς τους δημοσιογράφους για να δούμε ποιοι είναι αυτοί με καθαρό πρόσωπο k ποιοι να πάνε στα σπίτια τους τελικά.
    Ο δημοσιογραφικός λαϊκισμός να τελειώσει, εδώ μας μιλάνε για το καρφί ενώ έχουμε χάσει το πέταλο. Να βγάλουν όλους τους ΨΕΥΤΕΣ, ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ στην επιφάνεια ώστε ο πολίτης να τους εξοστρακίσει από οποια θέση k αν κατέχουν.

  3. αυτο που χρειάζεται για να αλλάξει αυτή η χωρα ειναι κατι πολυ ριζικο.
    Οι πολιτικοί μας ειναι ο καθρέπτης μας, αν δεν μας αρέσουν γιατί τους ψηφιζουμε , απο εκει σοβαρεύει το πράγμα. Ολα εχουν διαλυθει, οι θεσμοί , η λειτουργία των υπηρεσιών, δεν υπάρχει κάτι σωστό , όμως μέσα στα χρόνια και εμεις εχουμε αλλάξει μαθαμε να δεχομαστε τα λαμόγια , τις απατεωνιές κ,τ,λ. και πλέον ειναι δύσκολο να θέλουμε το σωστό , πρωτα φταιει ο εαυτος μας , ο πιο μεγαλος εχθρός μας ειναι ο εαυτός μας, ας ξεκινησουνε απο εμας

  4. Συνεχίζοντας το επιτυχημένο σκεπτικό του Παναγιώτη θα μου επιτρέψετε προκειμένου να εξηγήσω τις δυσκολίες με την κατάσχεση να εισφέρω στην κουβέντα και και τον όρο «μόχλευση». Αυτός ο κατεξοχήν τραπεζικός όρος σημαίνει οτι με λίγο ρευστό δικό σου και πουλώντας businness plan σε ευκολόπιστους πολλαπλασιάζεις το κεφάλαιό σου (το κατα το πλείστον ανύπαρκτο) και μπορείς να το επενδύσεις σε φούσκες.Αυτό ακριβώς έκαναν οι πολιτικοί γενικώς και σε εξωφρενικό βαθμό οι Έλληνες πολιτικοί. Έβαζαν το δικό τους ψείρικο κεφάλαιο και με την ακατάσχετη διαπιστωτική μπουρδουποσχεσιολογία του «πρέπει» μόχλευαν την εξουσία τους επάνω μας Το πρόβλημα λοιπόν προκύπτει όταν προσπαθήσεις να κάνεις την κατάσχεση.Τότε καταλαβαίνεις οτι η αξία των κατασχόμενων δεν έχει αξία και έτσι το μοχλευμένο κεφάλαιο που τους δώσαμε πριν χρόνια ειναι εντελώς απαξιωμένο.Βλέπετε τα πραγματικά assets τα έκρυψαν σε off shore.Παρόλα αυτά υπάρχει ελπίδα :απόλυτη περιφρόνηση και χλευασμός τώρα που πλησιάζουν εκλογές και θα ξαναβγούν στην πιάτσα για δανεικά.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here