Η στιγμή που «ξέρασα» με τον Κριστιάνο Ρονάλντο…

1
886

Πριν από λίγες μέρες έγραφα ότι «Μπορεί να ξερνάς με τον Ρονάλντο, αλλά είναι…θεός». Στο κείμενο έδινα έμφαση στο «θεός», καθώς είχε προηγηθεί το μυθικό ανάποδο ψαλίδι του στο ματς με τη Γιουβέντους στο Τορίνο, αλλά και η γενικότερη συναρπαστική εμφάνισή του.

Τώρα είμαι υποχρεωμένος να σταθώ στο «ξερνάς». Και θα το κάνω, επειδή ένοιωσα έτσι βλέποντάς τον να πανηγυρίζει σαν τρελός μετά το γκολ που πέτυχε με πέναλτι στις καθυστερήσεις τού επαναληπτικού με τη Γιουβέντους.

Βρε λεβέντη μου, η ομάδα σου έχει ισοπεδωθεί, χάνει με 3-0 στις καθυστερήσεις τού 90λεπτου, το ματς πάει στην παράταση, ο διαιτητής δίνει πέναλτι που πολλοί αμφισβητούν, αποβάλει με απευθείας κόκκινη τον Τζίτζι Μπουφόν και αναλαμβάνει να υπερασπιστεί την εστία τερματοφύλακας που δεν έχει κάνει καν προθέρμανση.

Εντάξει, δεν κωλώνεις, παίρνεις το ρίσκο να σουτάρεις εσύ, προφανώς για να δώσεις την πρόκριση στην ομάδα σου και να πάρεις το χειροκρότημα. Ευστοχείς. Μπράβο σου χίλιες φορές. Γιατί κάνεις έτσι, όμως; Γιατί βγάζεις και πετάς τη φανέλα σου; Γιατί δείχνεις τους κοιλιακούς σου στον κόσμο; Γιατί φωνάζεις «εγώ είμαι» στους αντιπάλους σου; Γιατί σαλτάρεις από την αλαζονεία;

Ξεχνάς ότι ακόμα και μετά το δικό σου γκολ η ομάδα σου έχει χάσει 3-1 μέσα στην έδρα της; Δεν βλέπεις ότι ο Ζιντάν δεν πανηγυρίζει ούτε όταν ο διαιτητής δίνει το πέναλτι, ούτε όταν εσύ το μετατρέπεις σε γκολ; Δεν θυμάσαι ότι όλοι οι οπαδοί τής Γιουβέντους σε χειροκροτούσαν όρθιοι όταν έβαλες το ανάποδο ψαλίδι; Εσύ τους σκότωνες και εκείνοι σε αποθέωναν, αναγνωρίζοντας την τεράστια αξία σου. Fair play, λέγεται αυτό. Δεν έπρεπε να το ανταποδώσεις;

Προφανώς, τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν περνά από το μυαλό τού υπερπαίχτη, που αρέσκεται να επαναλαμβάνει ότι είναι ο καλύτερος τού κόσμου. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν θα κερδίσει ποτέ την καθολική αναγνώριση τού κόσμου. Κάποιοι θα τον λατρεύουν και κάποιοι άλλοι πάντα θα ξερνάνε μαζί του μέχρι να σταματήσει το ποδόσφαιρο, αλλά και μετά. Ποτέ δεν θα αποκτήσει την εικόνα τού Πελέ, τού Μαραντόνα, τού Κρόιφ, τού Ζιντάν, τού Μέσι.

ΥΓ Η στιγμή που αποτυπώνει τη μεγάλη αντιφατικότητα τού χαρακτήρα του ήταν όταν είδε τον Μπουφόν να μιλά στους δημοσιογράφους, μετά το ματς, και τον πήρε αγκαλιά και τον φίλησε…

Η στιγμή που «ξέρασα» με τον Κριστιάνο Ρονάλντο…

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Προφανος και δεν έχει δικαίωμα κάποιος κύριε να πανηγυρίσει κατά την άποψη σας επειδή έχασε η ομάδα του ; Δηλαδή πρόκριση σωστή είναι μόνο η νίκη ; Ποσό λίγη είναι η Γιούβε στο κείμενο σας ; Το γεγονός ότι πέρνει πρόκριση απέναντι από μια μεγάλη ομάδα δεν σας λέει κάτι ; Κρίμα και είμαι φαν της σελίδας.
    Ο Μπουφον πανηγύρισε σε κάθε γκολ!! Αυτός δεν είχε χάσει 3-0 ;;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here