Κίνημα «Γιασεμιών» στα κατεχόμενα της Κύπρου

2
45

Η είδηση αυτή όχι μόνο δεν πέρασε καν στα λεγόμενα «ψιλά» των εφημερίδων, αλλά το γεγονός κυριολεκτικά «θάφτηκε» στη λήθη – όχι τόσο για κάποιους σκοτεινούς
λόγους όσο για… πρακτικούς: Εξαιτίας της τετραήμερης απεργίας των δημοσιογράφων. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι και υπό κανονικές συνθήκες, στη συγκεκριμένη είδηση δεν θα δινόταν ιδιαίτερη σημασία.

Κι όμως, συνέβη. Συνέβη η νέα μαζική διαδήλωση των Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα της Κύπρου, την περασμένη Πέμπτη, 7 Απριλίου. Πολλές χιλιάδες τουρκοκύπριοι πλημμύρισαν τους δρόμους της κατεχόμενης Λευκωσίας, όπως κάνουν συχνά τους τελευταίους μήνες, προκαλώντας την οργή του Tούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν.

Το κεντρικό σύνθημα «Κατοχική Τουρκία άι στο διάολο» (το σχετικό πανό που αναρτήθηκε στο κτίριο της εφημερίδα «Αφρίκα», προκάλεσε την οργή του Ερντογάν), αλλά και άλλα, χαρακτηριστικά συνθήματα, όπως, «Τουρκία κάτω τα χέρια» ή «Έξω από την Κύπρο ο τουρκικός στρατός κατοχής», αποτυπώνουν εύγλωττα την απόγνωση των Τουρκοκυπρίων, που έφθασαν μάλιστα μέχρι του σημείου να επιχειρήσουν να αναρτήσουν στην πρεσβεία της Άγκυρας, στην υπό τουρκική κατοχή Λευκωσία, τη σημαία της… Κυπριακής Δημοκρατίας!

Ακολούθησαν συμπλοκές διαδηλωτών με αστυνομικούς, που προσπάθησαν να κατεβάσουν τη σημαία με χρήση βίας και δακρυγόνων. Ακολούθως, οι διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς τη Βουλή των κατεχομένων, όπου ανάρτησαν πανό με συνθήματα κατά της Τουρκίας και υπέρ της επανένωσης της Κύπρου.

Πρόκειται για ένα «κίνημα των Γιασεμιών», το οποίο ακολουθεί το μη βίαιο παράδειγμα των Τυνήσιων κατά του μέχρι πρότινος προέδρου Μπεν Άλι. Αρχικά, ξεκίνησε ως οικονομική διαμαρτυρία (οι Τουρκοκύπριοι θεωρούν ότι καταπιέζονται οικονομικά από την Άγκυρα), αλλά πλέον έχει λάβει σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά. Στοχεύει στην αποσύνδεση οικονομικά της κατεχόμενης Κύπρου από την Τουρκία και, ευρύτερα, στην πολιτική επίλυση του Κυπριακού εντός μιας διζωνικής και δικοινοτικής Κύπρου. Σε αυτό το συνολικό πλαίσιο μπορεί, φρονούν οι διαδηλωτές, να ενταχθεί και η οικονομική δραστηριότητα.

Ρόλο-κλειδί στις εξελίξεις αυτές, που έχουν προκαλέσει τη μήνιν της Άγκυρας, του Ερντογάν προσωπικά και μέρους του τουρκικού Τύπου, παίζουν τα τουρκοκυπριακά συνδικάτα που συνεχίζουν να διατηρούν σχέσεις με το ΑΚΕΛ. Αυτά ήσαν που κάλεσαν στη διαδήλωση της περασμένης Πέμπτης, όπως και στις μεγάλες διαδηλώσεις του περασμένου Ιανουαρίου και Μαρτίου, όταν, ύστερα από έκκληση περίπου τριάντα συνδικάτων, συγκεντρώθηκαν περίπου 50.000 διαδηλωτές, με συνθήματα κατά του Ερντογάν, που τους είχε χαρακτηρίσει «αγνώμονες και αχάριστους»…

Τέσσερις είναι οι παραλήπτες του μηνύματος των διαδηλωτών: Καταρχήν ο
πρωθυπουργός του ψευδοκράτους Ιρσέν Κιουτσούκ, λόγω της κακής, ανεπαρκούς και πλήρως υποταγμένης στην Άγκυρα διακυβέρνησής του, δεύτερον ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν, καθώς οι τουρκοκύπριοι διεκδικούν την οικονομική τους αυτονομία, τη δική τους ανάπτυξη, τρίτον η ελληνοκυπριακή ηγεσία, προς την οποία δηλώνουν τη διαθεσιμότητά τους για κάποια λύση ομοσπονδίας και, τέταρτον, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η διεθνής κοινότητα, από τους οποίους ζητούν να βοήθεια για να βγουν από την απομόνωσή τους. Με άλλα λόγια, τούτη την περίοδο, πέρα από τις αναταραχές και τις διαδηλώσεις στον αραβικό κόσμο, οι τουρκοκύπριοι φαίνεται ότι έχουν ξεκινήσει το δικό τους, ιδιαίτερο αγώνα. Με τις δικές τους διεκδικήσεις.

Ποιος είναι έτοιμος να τους ακούσει; Και, το κυριότερο, ποιος και πώς θα αντιδράσει; Το πέπλο της σιωπής που σκεπάζει τις κραυγές διεκδίκησης και απόγνωσης των τουρκοκυπρίων συνιστά μεν μια «απάντηση», δεν είναι όμως λύση.

*H Ρένα Δούρου είναι πολιτική επιστήμων – μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. καταρχάς,ευτυχώς που δεν υπήρξαν νεκροί.δυστυχώς όμως μάλλον δε θα δοθεί ποτέ λύση στο Κυπριακό. (ευχαριστούμε που δεν αφήσατε το θέμα στο βυθό αλλά το αναδείξατε)

  2. Επειδή έχω επισκεφθεί την Κύπρο,και έχω πλησιάσει σε πολύ κοντινή ακτίνα από τα κατεχόμενα(μας χαιρετούσαν από τους φράκτες),ξέρω πόση σημασία έχει παίξει η οικονομική πρωτίστος,αλλά και η κοινωνικοπολιτική απομόνωση για τους τουρκοκύπριους.Επίσης ξέρω ότι δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις με την Τουρκία,η οποία κατά καιρούς έχει στείλει αποίκους τούρκους πολίτες για την εθνοτική αλλοίωση της κοινότητας τους.Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν την ένωση με το ελεύθερο κυπριακό κράτος αλλά τα συμφέροντα δεν πρόκειται να τους αφήσουν να ενωθούν με τους συμπατριώτες τους που ζουν στην άλλη πλευρά του »τείχους της ντροπής»!Επίσης τάσσομαι κατά της λύσης μέσω της δημιουργίας ομοσπονδιακού κράτους γιατί θα δημιουργηθούν άλλα πολιτικά προβλήματα!Μπράβο σας για το τόσο ενδιαφέρον άρθρο!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here