Η Κόκκινη Γραμμή ή SOS (. — .)

1
17

Όπως είπε ο Πρωθυπουργός, και όλοι αντιλαμβανόμαστε, έστω κι αν μερικοί δεν το ομολογούν, η σωτηρία της χώρας είναι η κόκκινη γραμμή. Με αυτό το δεδομένο γράφονται οι παρακάτω σκέψεις-προτάσεις:

Η κυβέρνηση που υπάρχει πρέπει να μετατραπεί σε κυβέρνηση σωτηρίας της χώρας. Για να γίνει αυτό απαιτείται η όσο το δυνατό μεγαλύτερη εκπροσώπηση των κομμάτων, επισήμων ή μη, με άτομα πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, καθώς και με εξωκοινοβουλευτικά άτομα αναγνωρισμένης αξίας από την εργασιακή τους διαδρομή, για το εργώδες έργο που έχουν να αντιμετωπίσουν. Αυτό συνεπάγεται ανασχηματισμό της κυβέρνησης τη χρονική στιγμή που ο Πρωθυπουργός θα κρίνει ότι μια πρώτη οικονομική κατοχύρωση έχει διασφαλιστεί.

Η νέα κυβέρνηση να προχωρήσει το έργο της για όσο διάστημα χρειαστεί να σταθεροποιηθεί στοιχειωδώς η οικονομική κατάσταση και να εκλείψει ο τυραννικός θόρυβος της οικονομικής και όχι μόνο αστάθειας, μέσα στη δίνη και τα παράσιτα του οποίου παραπαίει η χώρα μας, δηλαδή όλοι μας. Να ψηφιστούν, αλλά και να αρχίσουν να εφαρμόζονται τα νομοσχέδια, που αφορούν στα μείζονα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα δεκαετίες, δηλαδή να αρχίσουμε να νοικοκυρευόμαστε. Αυτά, κυρίως, μας έφεραν στην ανάγκη των Μνημονίων, τα οποία με τους όρους τους μας θυμίζουν όλα όσα τόσα χρόνια δεν κάναμε – και ακόμα δεν μπορούμε να παραδεχτούμε. Ως συνήθως, «η αλήθεια είναι μαλώτρα», όπως λένε στο χωριό μου. Οι εκλογές μπορούν να περιμένουν.

Οι δυο παραπάνω προτάσεις έχουν τα εξής πλεονεκτήματα:

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα εξόδου από την απελπιστική κατάσταση μας, με δεδομένη την αυστηρή προσήλωση της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο έργο, αφού θα είναι απαλλαγμένη από κομματικά βάρη και τα άτομα που θα την απαρτίζουν δε θα ενεργούν με βάση τα κομματικά κόστη και τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς.

Η με ξεκάθαρους όρους συμμετοχή των κομμάτων θα συμβάλλει στο να αρχίσει να δημιουργείται μια κουλτούρα συνεργασίας, η οποία είναι εντελώς άγνωστη στη χώρα μας έως σήμερα. Παρενθετικά, αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν αποτελεί συνεργασία κατά τη γνώμη μου. Επίσης, θα είναι ενήμερα από πρώτο χέρι για τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων και των δυσκολιών επίλυσης τους. Με αυτόν τον τρόπο τα κόμματα θα είναι σε θέση να καταθέσουν στον ελληνικό λαό τις θέσεις τους για την πορεία της χώρας ξεκάθαρα, ρεαλιστικά και υπεύθυνα στις εκλογές. Η άγνοια, η συνθηματολογία και οι αφορισμοί δεν θα συγχωρούνται πια με τίποτα. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, εννοώ αυτοδύναμη ή όχι κυβέρνηση, θα έχει υπάρξει μια πολύτιμη εμπειρία για τη συνέχεια της δημοκρατικής διακυβέρνησης της χώρας μας και την πορεία της προς μια σταθερή και αξιοπρεπή άνοδο.

Γνωρίζω ότι όλα τα παραπάνω είναι ισοδύναμα δύσκολα με την κατάσταση που βιώνουμε. Δεν είναι όμως αδύνατα, αν καταφέρουν οι συμμετέχοντες να αποφύγουν δυο βασικές ολέθριες ανθρώπινες αδυναμίες, που κατά τον Κάφκα είναι: Η Ανυπομονησία και η Νωθρότητα .

Η ανυπομονησία θα σπρώξει τα κόμματα σε γρήγορες εκλογές για να μετρήσουν ποσοστά. Αλήθεια τι θα τα κάνουν σε μια ετοιμόρροπη χώρα; Μόνο τη μανία τους για εξουσία και δόξα θα θεραπεύσουν(1). Οι πληγές της χώρας θα χαίνουν, θυμίζοντας μας κραυγές του Μουνκ. Ας κάνουν μια επιστημονικά τεκμηριωμένη και αδιάβλητη δημοσκόπηση για το πόσοι θέλουν άμεσα εκλογές και θα καταλάβουν, αν θέλουν να καταλάβουν. Αν υπάρξει ανυπομονησία, τότε είναι σίγουρο ότι από δίπλα θα εμφανιστεί και η νωθρότητα. Επαναπαυμένοι στις δάφνες τους και μέχρι να καταλάβουν τη διακοπή μιας μεθοδικής διαδικασίας σωτηρίας θα εκπέμψουμε όλοι μαζί το τελικό μας SOS σε ανύπαρκτους ασυρματιστές.

Θυμίζω ότι το SOS είναι ένα πολύτιμο ακρωνύμιο που δημιουργήθηκε από σήματα Μορς (… — …) και το πιθανότερο είναι ότι σημαίνει «σώστε το πλοίο (Save Our Ship)», ενώ για κάποιους άλλους «σώστε τη ψυχή (Save Our Soul)». Όποια εκδοχή κι αν υιοθετήσουμε ένα είναι το σίγουρο: Το πλοίο που λέγεται Ελλάδα με όλες τις ψυχές που κουβαλάει θα βάζει τελείες και παύλες, που δεν θα είναι σήματα, σε κατακτήσεις δεκαετιών.

Ολόψυχα εύχομαι να μη συμβεί αυτό ποτέ.

(1) «Οι τρεις μανίες του ανθρώπου», Γεράσιμος Βώκος, Καθηγητής Φιλοσοφίας, Σχολή Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Α.Π.Θ., ΒΗΜΑ, 15/02/1998.

*Η Ουρανία Χρυσαφίνου είναι Ομότιμη Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΞέχασαν οι Γερμανοί ποιος γέννησε τον Χίτλερ
Επόμενο άρθροΣυγνώμη κ. Τόμσεν, αλλά αποτύχατε…
Η Ουρανία Χρυσαφίνου γεννήθηκε στο Μαραθόκαμπο Σάμου, όπου και πήρε την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Από το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών πήρε το πρώτο πτυχίο, καθώς και το Διδακτορικό της. Από το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Manchester έλαβε το πτυχίο M.Sc. στη Στατιστική. Μέχρι το Δεκέμβριο του 2010 υπηρετούσε ως Καθηγήτρια στο τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών, στον Τομέα Στατιστικής και Επιχειρησιακής Έρευνας. Τώρα είναι Ομότιμη Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Ουρανια καλημερα αυτα που γραφεις αυτοι που κυβερνουν δεν τα καταλαβαινουν η κανουν πως δεν τα καταλαβαινουν τους εχει φαει η μανια της εξουσιας γι αυτο παμε απο το κακο στο χειροτερο το κυριως πιατο δεν εχει σερβιριστη ακομα αλλοιμονο στον κοσμακι.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here