Ο κόκκινος βράχος

0
30

Του Γρηγορίου Ξενόπουλου. Σκηνοθεσία: Ρούλα Πατεράκη. Σκηνικά: Εύα Νάθενα. Κοστούμια: Άγγελος Μέντης. Μουσική: Νίκος Πλάτανος. Πρωταγωνιστούν: Θέμις Μπαζάκα, Θεμιστοκλής Πάνου, Γιούλικα Σκαφιδά, Αργύρης Πανταζάρας, Θανάσης Ευθυμιάδης, Ιωάννα Παπά, Δημήτρης Μοθωναίος, Αμαλία Τσεκούρα, Κοσμάς Φουντούκης.

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ- Νέα Σκηνή

Είναι μια από τις καλύτερες παραστάσεις του φετινού Χειμώνα, μια ανέλπιστη εμπορική επιτυχία (θρίαμβος για την ακρίβεια) κι ένα θέαμα απολαυστικό, διασκεδαστικό, αστείο και συγκινητικό. Και πάνω απ΄ όλα ένας καίριος πολιτικός στοχασμός γα την Ελλάδα του χθες και του σήμερα.

Στην πραγματικότητα η παράσταση της Πατεράκη δεν είναι ένα αυτούσιο έργο του Ξενόπουλου (1867-1951), αλλά μια συρραφή, την οποία ολοκλήρωσε σε συνεργασία με τον Άκι Βλουτή.

Η ομότιτλη νουβέλα δημοσιεύθηκε, σε συνέχειες στο περιοδικό Παναθήναια από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο του 1905. Το 1908 ο ίδιος ο συγγραφέας το διασκεύασε σε θεατρικό το οποίο ανέβηκε από τον θίασο της Κυβέλης με τον τίτλο «Φωτεινή Σάντρη». Ήταν μια τεράστια επιτυχία η οποία επαναλήφθηκε δεκάδες φορές.

Στην Ζάκυνθο του τέλους του 19ου αιώνα η έφηβη αρχοντοπούλα Φωτεινή Σάντρη ερωτεύεται τον σαραντάχρονο πρώτο ξάδελφό της, τον Άγγελου Μαρίνη. Όταν όμως κι εκείνος της εκμυστηρεύεται την αγάπη του, εκείνη τον αποκρούει, λόγω συγγένειας και τον παρακαλεί να φεύγει για την Αθήνα. Λίγο αργότερα όμως πληροφορείται ότι η Εκκλησία έχει επιτρέψει ένα άλλο γάμο ανάμεσα σε πρώτα ξαδέλφια και τον καλεί πίσω. Ο Άγγελος όμως μόλις έχει παντρευτεί μια άλλη και η Φωτεινή μέσα στην απελπισία της, αυτοκτονεί πέφτοντας από τον Κόκκινο Βράχο.

Το 1949 ο Γρηγόρης Γρηγορίου μετέφερε το έργο στο σινεμά με τον Λυκούργο Καλέργη και Ίντα Χριστινάκη. Την μουσική είχε γράψει ο Μάνος Χατζιδάκις.

Αυτά τα δυο έργα λοιπόν (θεατρικό και νουβέλα) είναι το αρχικό υλικό της Πατεράκη η οποία ωστόσο αντλεί στοιχεία και από ένα τρίτο κείμενο του Ζακυνθινού συγγραφέα: την αυτοβιογραφία του «Η Ζωή μου σαν μυθιστόρημα».

Και προχωράει κι ακόμη παραπέρα: προσθέτει ποιήματα της εποχής (το διάσημο «Ω Ελλάς ηρώων χώρα, τι γαιδάρους βγάζεις τώρα;» του Γεωργίου Σουρή) και παλιά τραγούδια («Είναι η αγάπη χίμαιρα», «Ετίναξε την ανθισμένη μυγδαλιά» κ.α.) τα οποία ερμηνεύονται ζωντανά και με ένα γοητευτικά σατιρικό τρόπο.

Αυτή η σύνθεση πολύ εύκολα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια γελοιότητα. Όχι όμως για την Πατεράκη, η οποία υπογράφει την καλύτερη ίσως δουλειά της.

Είναι ανάλαφρη και στιβαρή ταυτόχρονα, εύστοχη και γεμάτη πρωτότυπες ιδέες και- το κυριότερο- δεν φοβάται να παίξει με το χιούμορ μέσα στο πλαίσιο ενός μελοδράματος.

Εξαιρετικοί είναι και οι ηθοποιοί: η Θέμις Μπαζάκα οργώνει τη σκηνή, σίγουρη και αεράτη μέσα στο υπέροχο κοστούμι της, ο Θανάσης Ευθυμιάδης είναι γρήγορος και άμεσος κι η Γιούλικα Σκαφιδά παίζει με την συγκίνηση και την αθωότητα και σε καθηλώνει. Αποκάλυψη είναι επίσης και η Αμαλία Τσεκούρα στα τραγουδιστικά ιντερμέδια.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΘεατρική Παράσταση: «Λα Τσούνγκα»
Επόμενο άρθροΠροτάσεις
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και το Παρίσι, έζησε και δούλεψε στη Γενεύη και τη Νότιο Γαλλία. Έγραψε κείμενα και κριτικές για τον κινηματογράφο στις εφημερίδες Ελεύθερος Τύπος, Αυγή και Εθνος και σε αρκετά μηνιαία και εβδομαδιαία περιοδικά. Τα τελευταία χρόνια είναι διευθυντής του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ, καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας και κινηματογραφικός συντάκτης του MEGA

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here