Κα(η)μμένα κόμματα κομήτες…

9
62

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται θεωρητικά, ωστόσο η πολιτική έχει κύκλους συσπείρωσης και διάσπασης ανά 30-40 χρόνια. Αναντίρρητα, βρισκόμαστε στο ναδίρ ενός ιστορικού πολιτικού κύκλου- αυτού της Μεταπολίτευσης- το βάθος και την έκταση του οποίου δεν μπορούμε να προβλέψουμε με σιγουριά. Σε κάθε περίπτωση, στο σημείο αυτό δημιουργούνται παράθυρα ευκαιριών, όπως επίσης και παράθυρα έκθεσης σε κινδύνους για κόμματα και στελέχη.

Από τις διακυμάνσεις των πολιτικών κύκλων επηρεάζονται περισσότερο τα λεγόμενα «κόμματα κομήτες», οι διακυμάνσεις των ποσοστών των οποίων -σε πολλές περιπτώσεις- είναι πολλαπλάσιες ή υποπολλαπλάσιες των ίδιων των ποσοστών τους.

Το πλέον προφανές εύρημα των τελευταίων δημοσκοπήσεων είναι η απόλυτη ρευστότητα στο πολιτικό σύστημα. Ίσως να είναι η πρώτη εκλογική διαδικασία, μετά από χρόνια, που δεν μπορούν να βγουν ασφαλή συμπεράσματα ούτε για τον αριθμό ούτε για τη σειρά των κομμάτων που θα μπουν στη Βουλή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι καμία δημοσκόπηση δεν δίνει αυτοδυναμία –έως τώρα τουλάχιστον.

Και αφού η ζητούμενη αυτοδυναμία είναι μάλλον απραγματοποίητη, ίσως λίγο ενδιαφέρει πια η διαφορά στην πρόθεση ψήφου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ –που έτσι κι αλλιώς μειώνεται μετά την εκλογή του Βενιζέλου. Το κρίσιμο είναι αν το άθροισμα των ποσοστών τους θα αρκεί για τη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας και, σε επόμενο στάδιο, αν το άθροισμα των βουλευτών τους θα φτάσει τους 180 -δηλαδή αν συγκεντρώσουν αθροιστικά το 46-47% του εκλογικού σώματος.

Και αυτό  γιατί η επόμενη Βουλή είναι αναθεωρητική και, χωρίς 180 βουλευτές, οι απαραίτητες συνταγματικές αλλαγές που επιβάλλονται και απαιτούν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. +Στις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συγκεντρώνουν αθροιστικά από 31% έως 32,4%. Αναγωγές στο εκλογικό αποτέλεσμα μόνο στην δημοσκόπηση του Έθνους της Κυριακής γίνονται. Σύμφωνα με την αναγωγή αυτή (χωρίς λευκό – άκυρο – αναποφάσιστους) η ΝΔ συγκεντρώνει 24,8% και το ΠΑΣΟΚ 18,4%, δηλαδή αθροιστικά 43,2%, ποσοστό μακριά από το αναγκαίο για τους 180 βουλευτές.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον  στοιχείο είναι η δημοσκοπική άνθιση του κόμματος του Πάνου Καμμένου, καθώς και η συμπίεση των ποσοστών της ΔΗ.ΜΑΡ –στοιχεία που καταγράφονται σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Η δυναμική είσοδος των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» στο πολιτικό τερέν καθιστά –εφόσον διατηρηθεί- εντελώς αδύνατη την αυτοδυναμία για τη ΝΔ, ενώ παράλληλα την εξαναγκάζει σε μία δεξιά πολιτική ατζέντα, μακριά από τη στρατηγική του μεσαίου χώρου που της χάρισε τις τελευταίες εκλογικές της νίκες.

Η επικράτηση Σαμαρά στις εσωκομματικές εκλογές του 2009 σηματοδότησε την επιστροφή της ΝΔ στη  σκληρή λαϊκή Δεξιά. Μάλλον αστείο θα ακουγόταν τότε σε κάποιον ότι θα μπορούσε να υπάρξει ζωτικός χώρος δεξιότερα αυτής της ΝΔ, όχι για ένα, άλλα για δύο κόμματα με πιθανή κοινοβουλευτική παρουσία.

Φαινομενικά, ΔΗΜ.ΑΡ και «Ανεξάρτητοι ‘Ελληνες» δεν έχουν τίποτα κοινό πολιτικά. Έχουν, όμως, εκλογικά τον ίδιο τρόπο άντλησης ψήφων, λειτουργώντας ως η αριστερόστροφη και  η δεξιόστροφη εκλογική διέξοδος στους «αντιμνημονιακούς» ψηφοφόρους των δύο κομμάτων εξουσίας. Παράλληλα, προσπαθούν να φτιάξουν κομματικά ακροατήρια και εκλογικούς μηχανισμούς με τέως στελέχη των κομμάτων που αντιπολιτεύτηκαν ή αποδόμησαν.

Πριν τη δική της «δημοσκοπική άνοιξη» η ΔΗ.ΜΑΡ. φάνταζε για τον μέσο πολίτη ο αντίποδας του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή μία υγιής ανανεωτική Αριστερά με υπεύθυνο (όσο γίνεται για κόμμα της αντιπολίτευσης) πολιτικό λόγο. Τελευταία, συνειδητά ή όχι, μετατράπηκε σε αποκούμπι επανεκλογής τέως στελεχών του ΠΑΣΟΚ.  Γι’ αυτό και η κάμψη στα ποσοστά της.

Πιθανότατα, θα έχει την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, όταν η δημοσκοπική φούσκα του 2008,  το μόνο που του προσέφερε ήταν μία οριακή είσοδο στην Βουλή.

Από την άλλη, το κόμμα του Καμμένου, χωρίς να έχει μέχρι στιγμής επίσημα κάποιον αρχηγό, με σημαία  την πατριδοκαπηλεία και τον αντιμνημονιακό αγώνα, φαίνεται να βρίσκει ένα σεβαστό αριθμό διαγραμμένων βουλευτών της ΝΔ πρόθυμους να τον  ακολουθήσουν, μαζί με ακροατήριο το οποίο δεν μπόρεσε να «επαναπατρίσει» η ΝΔ μετά τη μνημονιακή στροφή της. Κρίσιμο είναι το έως πότε, στη σημερινή κινούμενη πολιτική μας άμμο.

Σχεδόν μαζί με  τον ερχομό της άνοιξης ήρθαν  τα χαρμόσυνα νέα από τις νέες δημοσκοπήσεις για τους «Ανεξάρτητους ‘Ελληνες».  Μετά την άνοιξη, όμως, ακολουθούν και άλλες εποχές, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο, ο χειμώνας. Μπορεί ο Αντώνης Σαμαράς να έχει ξεχάσει πια την «Πολιτική Άνοιξη», σίγουρα όμως δεν ξεχνά τον δικό του παρατεταμένο πολιτικό χειμώνα μετά από αυτήν.

‘Ισως είναι πια αργά για τον Καμμένο να τον ρωτήσει. Αν οι ιστορικοί πολιτικοί κύκλοι διαρκούν 30 με 40 χρόνια και οι εποχές τρεις μήνες, τα θαύματα διαρκούν το πολύ 7 μέρες. Ή μερικές δημοσκοπικές εκπλήξεις και μία είσοδο στη Βουλή. Το πολύ.

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πέννυ μου
    Καλά όλα αυτά που μας γράφεις αλλά τι θα γίνουμε «χωρίς» τον Πάγκαλο και τον Ξυνίδη:
    Τι θα απογίνει αυτό το δύσμοιρο Έθνος:
    «Κατακαημένη Αράχωβα..Νταβέλη βρέ Χρήστο Νταβέλη (Φώτη Κουβέλη) » (Γνωστό δημώδες άσμα)
    Να ΄σαι πάντα καλά

  2. Κανείς μαγάλο λάθος για τους πολιτικούς χώρους. Αυτά πέθαναν αλλά δεν το αντιλαμβάνεσαι.
    Tα παλαιά παραπαίοντα κόμματα χρειάζονται παπαγαλάκια για να κρατήσουν τα ποσοστά τους. Δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στους πολίτες παρά μόνο στη δική τους αυτοσυντήρηση. Πλέον άλλο κόμματα και άλλο κοινωνία.

  3. ΛΙΓΟ ΩΣ ΠΟΛΥ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΜΜΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΜΕΝΟ ΚΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΨΟΥΝ ΝΑ ΙΣΧΥΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΛΛΩΝ ΕΠΟΧΩΝ, ΠΑΡΩΧΥΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ ΜΗ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΟΜΩΣ ΝΕΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΚΙ ΑΝ Η
    Α(ΠΑ)ΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ ΤΩΡΑ ΘΑΡΘΕΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΛΑΝΩΝΤΑΙ ΠΛΑΝΗΝ ΟΙΚΤΡΑΝ.
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ.

  4. Ανάξιο σχολιασμού!!

    Δηλαδή εσύ τι μας προτείνεις μνημόνιο, μείωση μισθών και υποβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου;;

    Μπάβο σου είσαι και στην ηλικία μου αν είναι δυνατον…

  5. Κυρία Δαλαμπούρα, διάβασα με προσοχή το άρθρο σας (δύο φορές μάλιστα) και προσπαθώντας να το αποκωδικοποιήσω συμπεραίνω τα εξής:

    Διαπιστώνετε ότι

    «Αναντίρρητα, βρισκόμαστε στο ναδίρ ενός ιστορικού πολιτικού κύκλου- αυτού της Μεταπολίτευσης- το βάθος και την έκταση του οποίου δεν μπορούμε να προβλέψουμε με σιγουριά.» = (οι δύο κύριοι πολιτικοί πόλοι της μεταπολίτευσης καταρρέουν)

    «Σύμφωνα με την αναγωγή αυτή (χωρίς λευκό – άκυρο – αναποφάσιστους) η ΝΔ συγκεντρώνει 24,8% και το ΠΑΣΟΚ 18,4%, δηλαδή αθροιστικά 43,2%» (ας το στρογγυλοποιήσουμε στο 45%)

    αναφερόμενη στη ΔΗΜ.ΑΡ. λέτε: «Πιθανότατα, θα έχει την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, όταν η δημοσκοπική φούσκα του 2008, το μόνο που του προσέφερε ήταν μία οριακή είσοδο στην Βουλή.» (ας βάλουμε 4%)

    αναφερόμενη στους Ανεξάρτητους Έλληνες «Αν οι ιστορικοί πολιτικοί κύκλοι διαρκούν 30 με 40 χρόνια και οι εποχές τρεις μήνες, τα θαύματα διαρκούν το πολύ 7 μέρες. Ή μερικές δημοσκοπικές εκπλήξεις και μία είσοδο στη Βουλή. Το πολύ.» (ας βάλουμε 5%)

    Δηλαδή μέχρι στιγμής παραφουσκώνοντας τις κατά τη γνώμη σας φούσκες (ΔΗΜ.ΑΡ. και ΑΝ.ΕΛΛ.) στο 9% και ανεβάζοντας οριακά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στο 45%, μένουν άλλα 46% για τα υπόλοιπα κόμματα.

    Μήπως πρέπει να γίνετε λίγο πιο σαφής;

    Εκτός αν εννοείτε ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ θα ανεβάσουν κατά πολύ τα ποσοστά τους, συμπιέζοντας αντίστοιχα όλους τους άλλους. Πραγματικά δεν ξέρω αν το εννοείτε, ελπίζω μόνο να μην το επιθυμείτε. Και πολύ περισσότερο να μην προσπαθήσετε κι εσείς να παρασύρετε τους συμπολίτες μας να κάνουν το μοιραίο λάθος ίσως στην πιο κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων ετών. Ελπίζω.

  6. Πολύ ενδιαφέρον κομμάτι με ένα μόνο σημείο θα διαφωνήσω, στην υποβάθμιση της εισόδου των κομμάτων στη Βουλή έστω για μία φορά ή με χαμηλό ποσοστό. «Οριακή είσοδο στη Βουλή» ή «μια είσοδο στη Βουλή. Το πολύ». Μα αυτό, η είσοδος στη Βουλή είναι το παν!…στη πολιτική και για τους πολιτικούς πάντα μιλώντας. Είτε με 3% είτε με 53% είσαι Βουλευτής, ανήκεις στην οικογένεια της Βουλής, έχεις λόγο, προβολή των δράσεων και θέσεών σου από τα ΜΜΕ, δικαιούσαι να έχεις άποψη και έχεις και την ευκαιρία να ασκήσεις πολιτική, να παράγεις έργο να αλλάξεις τη χώρα. Για όλα τα κόμματα το να μπουν στη Βουλή είναι επιτυχία και είναι όντως έτσι!

  7. Προσπαθείτε κ. Δαλαμπούρα να εξηγήσετε, με ξεπερασμένες πολιτικές πρακτικές, κομματική δυναμική.
    Οι εποχές άλλαξαν κ. Δαλαμπούρα και οι λογικές τύπου «αριστερος» ή «δεξιός» είναι πιο άκαιρες παρά ποτέ.
    Ο κ. Καμμένος είναι σταθερός στις απόψεις του και εκφράζει όλους αυτούς τους Έλληνες που επιμένουν ότι ο «ειλλωτισμός» και η εθνική υποδούλωση δεν είναι μονόδρομος. Αυτοί οι Έλληνες, δεν είναι ούτε αριστεροί, ούτε δεξιοί.
    Απλώς είναι η καθαρό-αιμη πάστα ανθρώπων, που δεν θυσιάζουν την ελευθερία τους στο βωμό της ασφάλειας τους.
    Ή με πιο απλά λόγια: ΔΕΝ ΑΝΤΑΛΛΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΕ ΚΑΥΣΙΜΑ Ή ΜΟΣΧΑΡΑΚΙ….

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here