Κρατάω κάμερα, έχω δύο παιδιά, πρέπει να τρέμω;

18
77

Με την camera μου στο χέρι…

Άντε, όχι ακριβώς στο χέρι, μέσα σε ένα μαρσούπιο, μια μπανάνα, τσαντάκι μέσης – όπως θες πες το. Έτσι κυκλοφορώ τα τελευταία δύο χρόνια, μη σου πω και παραπάνω! Και την βγάζω ανά πάσα ώρα και στιγμή, όταν δω κάτι που θέλω να κρατήσω. Όταν δω κάποιον που θέλω να «κρατήσω», όταν δω μια σκηνή που θέλω να καταγράψω.

Έτσι κυκλοφορώ και δε σου κρύβω ότι μερικές φορές ψιλοφοβάμαι. Μην προκαλέσω και μου την πέσουν. Αλλά όταν το «θέμα» είναι όμορφο, είναι πιασάρικο (για την αισθητική μου ή / και τα κολλήματά μου την βγάζω κι άλλοτε τραβάω βίντεο, άλλοτε φωτογραφίες άλλοτε και τα δύο. Μετά γυρίζω σπίτι, όταν έχω χρόνο μοντάρω βίντεο, ανεβάζω στο youtube (χάρις στο οποίο είμαι και καναλάρχης άμα λάχει), παίζω με τις φωτογραφίες στο photoshop, ανεβάζω στο Facebook κλπ κλπ. Μερικές φορές με πιάνει τέτοια μανία που μπορεί εκτός από την κάμερα μου να τραβάω φωτό και με το κινητό μου και να τις στέλνω κατευθείαν στο ίντερνετ.

Όταν έσπασαν τα νερά της γυναίκας μου εκείνη μπήκε για μπάνιο κι εγώ έβαλα να φορτίζω την κάμερα μου.

Τον Οκτώβριο, Ηπείρου και 3ης Σεπτεμβρίου ή Πατησίων (δεν έχει σημασία) έκλεψαν τη γυναίκα μου, ενώ ήταν μέσα στο αυτοκίνητό της. Δύο έλληνες.

Σήμερα το πρωί (Τρίτη 10-5-11) άκουσα ότι σκότωσαν έναν 44χρονο για μία κάμερα. Ηπείρου και Τρίτης Σεπτεμβρίου ή Πατησίων (δεν έχει σημασία). Πήγαινε με την κάμερα να πάρει το αυτοκίνητό του για να πάει τη γυναίκα του στο μαιευτήριο να γεννήσει.

Μερικές ειδήσεις μας ξεπερνάνε. Όσα κι αν υποθέσουμε ότι έχουν δει τα μάτια μας ως δημοσιογράφων. Φρίκη. Θυμός. Πάντα αυτός ο άτιμος ο θυμός. Πού να διοχετευτεί; Ποιος θα την πληρώσει;

Εκτός από τα οικονομικά που έχουν κάνει το μέλλον μας σκατά, υπάρχει και αυτή η άτιμη η πόλη που μας τρομάζει πια! Ή μάλλον μας τρόμαζε, τώρα μας απειλεί.

Το 1996 πήγα στο Περού. Ο φίλος μου ο Αντώνης, φωτορεπόρτερ, μου είχε πει:

– «Καφάτε, άσε τις ταρζανιές και μην πας με τις μηχανές σου εκεί, γιατί ο κόσμος πεινάει και θα στην πέσουν. Πρόσεχε. Άστο καλύτερα».

Δεν τον άκουσα κι έτσι έχω «κρατήσει» χιλιάδες κλικ από το ταξίδι εκείνο. Οκ, έβγαλα το σκουλαρίκι, έβγαλα και το ρολόι μου. Τις μηχανές μου τις πήρα, πάντως. Έτσι και αλλιώς έκανα «μπαμ» ότι ήμουν τουρίστας. Προσπαθούσα να μην πηγαίνω σε απόμερα σημεία μόνος κλπ. Ήμουν όμως στο Περού, το 1996.

Θα κρατήσω την κάμερα στο μαρσούπιο μου. Ελπίζω, αν μου την πέσουν, να έχω τη διαύγεια να την προσφέρω, ελπίζω να έχω την ευκαιρία να το κάνω. Δηλαδή, ελπίζω απλώς να είμαι ένα πιθανό θύμα κλοπής. Εύχομαι να μην γίνω θύμα δολοφόνων για μια κάμερα.

Όλοι αυτό δεν ευχόμαστε πια;

Και το παιδί που γεννήθηκε σήμερα χωρίς πατέρα; Ποιος θα το βάζει στους ώμους του να το πάει στο κρεβάτι του; Αυτό σκεφτόμουν με την Μαρίνα στους ώμους και τον Αντώνη να περιμένει να διαβάσουμε την υπόλοιπη ιστορία του Ιάσoνα λίγο πριν πάρει το χρυσόμαλλο δέρμα (δέρας … μπαμπά – φώναξε η Μαρίνα, κι ας έγραφε δέρμα το βιβλίο).

Και; Το σκεφτόμουν. Θυμός. Πού θα διοχετευτεί;

Αδυναμία, σκοτεινιά, απόγνωση, τέλμα. Μέγγενη.

Αύριο; Ελπίδα; Ποιος να στην εμφυσήσει;

www.u-hoo.gr/gianniskafatos

Follow on twitter: @gianniskafatos

18 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ορίστε και μια ήσυχη, τεκμηριωμένη, όμορφη άποψη και σωστή για ό,τι έγινε. Μήπως να εμπνευστεί η κυρία Πιπιλή από σας, αντί να καπηλεύεται το θέμα;

  2. Όταν μπήκαν στο σπίτι μας και το καταλάβαμε το πρωί, πήρα μια βαθειά ανάσα ανακούφισης που δεν ξυπνήσαμε, που δεν τους καταλάβαμε, που δεν έκλαψε το μωρό εκείνη την ώρα…παρότι μας έλειψαν τα χρήματα που κλέψανε, είμασταν ζωντανοι και υγιείς να δουλέψουμε και να τα ξαναβγάλουμε, να χαρούμε το παιδί μας και να μας χαρεί κι εκείνο. Τρέμω την ώρα που δε θα είμαστε τόσο τυχεροί…!

  3. Πέρα από τον τρόμο (ή τρομοκρατία), την αγωνία, το σοκ και όλα τα συναφή συναισθήματα που προκαλεί αυτή η είδηση στο άκουσμά της, η πρώτη μου σκέψη όταν την άκουσα στο ραδιόφωνο και κατόπιν στην τηλεόραση, αλλά και η εικόνα που δημιουργήθηκε στο μυαλό μου ήταν, μία γυναίκα στην είσοδο του σπιτιού της και εν αναμονή της γέννησης του παιδιού της, να απορεί για την αργοπορία του συζύγου της, να μη μπορεί σε καμία περίπτωση να φτάσει το μυαλό της σε αυτό που είχε συμβεί και να φτάνει εν τέλει στο μαιευτήριο σκεπτόμενη την κηδεία του άντρα της… Πώς αυτή η γυναίκα να χαρεί έστω και λίγο την ζωή που έφερε στον κόσμο κάτω από αυτές τις συνθήκες;
    Σήμερα άκουσα ότι στην περιοχή των Ιωαννίνων βίασαν μία κοπέλα η οποία συνοδευόταν από το σύντροφό της, τον οποίο και ακινητοποίησαν…. προκειμένου να πετύχουν αυτό που ήθελαν….
    Προφανώς έπεται συνέχεια…

  4. Δείτε Κε Καφάτε πως στηλιτεύτε το γεγονός ότι τον Οκτώβριο έκλεψαν την γυναίκα σας.
    ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΕΣ λέτε, δίνετε έμφαση στην εθνικότητα των κλεφτών και καλά κάνετε.
    Όμως στην δολοφονία του δύστυχου 44χρονου αποφεύγετε και σεις να πείτε ότι οι δράστες ήταν αλλοδαποί, , όπως το απέφυγαν να το επισημάνουν και όλα τα μέσα ενημέρωσης φυσικά. Μια πρακτική που ότι ακολουθείται εδώ και καιρό.( Η λέξη αλλοδαπός λογοκρίνεται σε περιπτώσεις που έχει τελεστεί παράνομη πράξη ενώ δίνεται έμφαση όταν την παρανομία την έχει κάνει έλληνας)
    Πουθενά στο κείμενο σας δεν αναφέρετε ότι για την έξαρση αυτής της εγκληματικότητας ευθύνονται κυρίως οι πάσης λογής μετανάστες που ανεξέλεγκτα έχουν καταλάβει το κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας καθιστώντας την καθημερινότητα αυτών που έχουν την τόλμη , την απερισκεψία και το θράσος να επιμένουν να κατοικούν στο κέντρο προβληματική.
    Πείτε επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους, δώστε τις πραγματικές διαστάσεις στο πρόβλημα γιατί αυτή η λεπτότητα και ευαισθησία απέναντι στους μετανάστες ο φόβος ότι αν πούμε κάτι εναντίον αυτόματα θα μας χαρακτηρίσει ρατσιστές, μαζί με την αδιαφορία και τον εθελοτυφλισμό των ιθυνόντων έφτασε την κατάσταση στο μη παρέκει .
    Έχουν δικαίωμα και οι μετανάστες να ζουν στην χώρα αυτή, αφόσον σέβονται και ακολουθούν το νόμο και την τάξη, αλλά έχουμε και μείς οι κάτοικοι αυτής της πόλης να ζούμε χωρίς να φοβούμαστε ότι κάποτε θα φτάσει και η σειρά μας να ληστευτούμε, να βιαστούμε ή να δολοφονηθούμε.

  5. Συγχαρητήρια για το τόσο ψύχραιμο και λογικό άρθρο σας κύριε Καφάτο. Και εγώ δέχτηκα πρόσφατα «επίσκεψη» από αθίγγανους διαρρήκτες τους οποίους έδιωξα!! ευτυχώς χωρίς να κλέψουν.. και μένω κ μόνη! Παραθέτω κι εγώ ένα άλλο άρθρο το οποίο διάβασα και θεωρώ στοχεύει στην ουσία του προβλήματος:

    http://www.lifo.gr/blogs/leonidas/24860

  6. Συγχαρητήρια για το τόσο ψύχραιμο και λογικό άρθρο σας κύριε Καφάτο. Και εγώ δέχτηκα πρόσφατα «επίσκεψη» από αθίγγανους διαρρήκτες τους οποίους έδιωξα!! ευτυχώς χωρίς να κλέψουν.. και μένω κ μόνη! Παραθέτω κι εγώ ένα άλλο άρθρο το οποίο διάβασα και θεωρώ στοχεύει στην ουσία του προβλήματος:

    http://www.lifo.gr/blogs/leonidas/24860

  7. Ρεαλισμός υπάρχει? Εδώ το ζήτημα δεν είναι ρατσιστικό με την έννοια της ράτσας αλλά με την έννοια της κοινωνικής ομάδας. Πρόκειται για ομάδες πληθυσμού που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και προσπαθούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους με όποιο τρόπο γίνεται. Εμείς τί θα κάναμε? Ακριβώς το ίδιο-εγώ τουλάχιστον. Τί σημασία έχει αυτό? Καμμία απολύτως. Εγώ το αίσθημα ασφάλειας, τις πλατείες, τους δρόμους, την ποιότητα ζωής και την οικονομική αξία του σπιτιού μου δεν τις διαπραγματεύομαι επειδή θα μπορούσα να βρεθώ στην ίδια θέση μ’εκείνους που τις απειλούν. Ναι έτυχε να γεννηθώ σε θέση ισχύος, ναι έτυχε απλά να είμαι εδώ κι όχι στο Πακιστάν ή το Αφγανιστάν, ναι έτυχε να μπορώ να βγάλω το ψωμί μου δουλεύοντας κι όχι κλέβοντας. Και? Όποιον αριθμό αυτών των ανθρώπων μπορεί να βοηθήσει η χώρα να το κάνει. Όποιος είναι υπεράριθμος λυπάμαι αλλά ατύχησε. Δε φτάνει ο ανθρωπισμός μέχρι του σημείου να διαπραγματευτώ την ποιότητα ζωής μου. Απλά δε φτάνει.
    Δεν είμαστε τίποτα περισσότερο από εξελιγμένα ζώα. Η λογική μας επιτρέπει να αυξάνουμε τις παραγωγικές μας δυνατότητες και να λύνουμε τις διαφορές μας εν ειρήνη. Και σ’αυτά υπάρχει δυστυχώς ένα όριο. Και γενικώς όταν ακούω ή διαβάζω γλυκανάλατες απόψεις μου γυρνάνε τα άντερα. Γιατί τις θεωρώ βαθύτατα υποκριτικές. Μόνο όποιος είναι διατεθειμένος να μοιραστεί τα αγαθά του ισομερώς με τους άλλους δικαιούται να μιλάει. Μόνο όποιος λέει ότι κοιτάξτε κύριοι έχω ένα καρβέλι ψωμί, θα το μοιράσω στα 3 αν είστε 2, στα 8 αν είστε 7, στα 15 αν είστε 14 μπορεί να μιλάει. Οι υπόλοιποι απλά προσπαθούν να τα έχουν καλά με τη συνείδησή τους (γιατί όλοι προληπτικοί είμαστε πιστοί και άθεοι) επενδύοντας στο ότι το πρόβλημα δεν θα τους ακουμπήσει ουσιαστικά. Ρεαλισμός και τυπικότητα. Στη χώρα υπάρχει διαδικασία εισόδου και λήψης άδειας παραμονής. Όποιος μπαίνει απ’το παράθυρο δεν είναι ευπρόσδεκτος.
    Κι ας έχουν υπόψη τους όσοι παραείναι μεγαλόκαρδοι ότι η κατάργηση της νομιμότητας είναι νόμισμα με δύο όψεις. Προχτές μαζευτήκανε 200 και την πέφτανε σε όποιον βρίσκανε μπροστά τους. Μεθαύριο θα’ναι 2000 και κάποια στιγμή, αν βαρέσει και κανόνι η χώρα που θα αποκτηνωθεί το πλήθος, θα γίνει του Αγίου Βαρθολομαίου και θα την πληρώσουν κι όσοι έχουν μαυρίσει απ΄τα μπάνια.

  8. Δυστυχώς όση ελπίδα μας απέμεινε, πάνε να τη σκοτώσουν. Άλλωστε μην ξεχνάτε ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά πεθαίνει…

  9. Αγαπητέ Γιάννη

    Πολύ εύστοχο το σχόλιο σου, δυστυχώς όλοι εμείς που μένουμε στο κέντρο (μένω Κ. Πατήσια εδώ και πολλά χρόνια) νοιώθουμε δυστυχείς και φυλακισμένοι στον τόπο μας μετά απο την απίστευτη επέλαση των μεταναστών.Μακάρι το κακό να σταματήσει εδώ αν και δεν το βλέπω.

    Με εκτίμηση
    Φωτεινή Βασιλοπούλου
    (Μια παλία σύνάδελφος)

  10. κυριε Καφατο ωραιο κειμενο…και για να συμπληρωσω και εγω με μια μικρη δηλωση…
    Δεν με νοιαζει αν ο χουλιγκανισμος και η βια εχει χρωμα αριας φυλης,αν ειναι μελαμψο,αν ειναι σχιστοματικο,αν φορα μαυρα,αν ειναι ενστολο(που τοσο συχνα ειναι!)…. με νοιαζει μονο να μην με πονα!κυκλοφορουν τοσοι αγαπημενοι εκει εξω!επιτελους….

  11. Σας στέλνω το σχόλιό μου στην κα Ζούνη ελπίζοντας πως θα το αξιολογήσετε (και να διαφωνήσετε σεβαστό είναι – και το εννοώ) και ταυτόχρονα με την ελπίδα να το δούν και άλλοι …. Ευχαριστώ !
    » Εχτές άφησα ένα σχόλιο στον κο Καραούλη, που ίσως κάποιοι από εσάς να το θεωρήσατε «ουτοπικό» ή «υπερβολικό». » … Μέσα από την πίστη μου πως όλα τα παιδιά είναι τελικά παιδιά όλων μας, να προσθέσω πως «παιδεύουμε» και τα γύρω μας παιδιά, που αναμφίβολα θα ζήσουν με τα δικά μας, «φυσικά» παιδιά…» έγραψα και ίσως πολλοί να μην το «συνέδεσαν» κατάλληλα. Αναφερόμουν (και) στο περιστατικό της 3ης Σεπτεμβρίου (ΟΧΙ στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ). Αυτά τα «παιδιά» που τόσο άδικα, αφαίρεσαν μία ζωή, σαν να αφαιρούσαν ένα πορτοφόλι, είναι «δικά» μας παιδιά και αυτά. Όσο (η πολιτεία – εμείς), θα μειώνει την ανθρώπινη υπόστασή τους, τόσο αυτά θα υποτιμούν την αξία της ζωής. Της ανθρώπινης ζωής γενικά. Μία κοινωνία «πληρώνει» την αδιαφορία της (και μια πολιτεία), συνήθως με το ίδιο νόμισμα … Αν αποδεχθώ, την (πολύ πιθανή) εκδοχή των λαθρομεταναστών, πρέπει να «εξηγήσω» και την σκληρότητά τους … Προέρχονται συνήθως από κράτη που η ανθρώπινη ζωή έχει υποτιμηθεί. Λόγω «δυτικού δάκτυλου » ή απλά λόγω της απαίτησης της δυτικής αγοράς για «φτηνά» προϊόντα. Έρχονται εδώ (παράνομα, κακώς, χωρίς έλεγχο, πάντως έρχονται) ήδη «υποτιμημένοι», και «επιβεβαιώνουν» την (υπό) αξία τους. Επειδή εμείς, τους υποβαθμίζουμε την ζωή (σαν δυτικά κράτη – σαν δυτική κουλτούρα – σαν δυτικός καπιταλισμός) , μην περιμένουμε να «σεβαστούν» την υποτιμημένη, ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν τους αθωώνω βέβαια !!! Σας προκαλώ να προβληματιστείτε, για τις ευθύνες μας, (δικές μας , της πολιτείας, των πολιτικών, των πολιτικών (αρσ. θηλ). Επειδή, νομίζουμε πως η αστυνόμευση αρκεί. Επειδή νομίζουμε πως το μεταναστευτικό είναι θέμα «διώξτε δείρετε». Επειδή η γκετοποίηση έχει αρχίσει και θα την βρούμε μπροστά μας. Επειδή πρέπει να ξέρουμε, τί ακριβώς ζητάμε από τους κρατούντες και να ξέρουμε και τί να περιμένουμε … Επειδή δεν είμαστε πολύ μακρυά και απ’ την «γκετοποίηση» ακόμη και Ελλήνων (και αυτούς πώς να τους διώξεις . Επειδή η υποτίμηση της ύπαρξης του απέναντι, είναι υποτίμηση της ύπαρξής μας. Επειδή αν δεν «ανοίξουμε τις καρδιές μας και τα μυαλά μας, θα «ανοίξουν» τις … πόρτες μας. Επειδή, επαναλαμβάνω τα παιδιά όλα, είναι παιδιά όλων ! Μην με λιθοβολήσετε πριν σκεφτείτε !Ούτε εγώ μπορώ να κυκλοφορήσω, βράδυ στην Αθήνα (πράγμα που παλιά έκανα κατά κόρον ) . Ούτε είμαι τόσο ουτοπιστής ή «χαζός» να πιστέψω πως αν δείξω ξαφνικά αγάπη , θα την πάρω πίσω αμέσως. Η «παιδεία» (αργή διαδικασία , το ξέρω) μόνο, μπορεί να σώσει ψυχές … Όχι «αύριο», βέβαια ….
    Να προσθέσω ακόμα, πως δεν εννοούσα πως θα πρέπει να μείνουμε αμέτοχοι … Σίγουρα χρειάζονται και λύσεις για το σήμερα ! Όμως ήθελα όλοι να έχουμε στο μυαλό μας πως σε λίγο φοβάμαι πως θα γίνουμε κι εμείς «ξένοι» και «υποτιμημένοι» … Αυτό είναι που φοβάμαι. Όπως ανησυχώ και για την καρδιά του προβλήματος, που μια κορυφούλα βλέπουμε, τώρα, του παγόβουνου . Γι’ αυτό «επενδύω» στις ανθρώπινες σχέσεις και όχι στις ομαδοποιήσεις, τις οπαδοποιήσεις, τις γενικεύσεις και τους αόρατους εχθρούς. Να μην ξεχνάμε πως όλοι(ξένοι – ντόπιοι), σε νόμους «ανθρώπινης ψυχής» «υπακούμε» ! Δεν γίνεται με «διακόπτες», να φύγουν, να εξαφανιστούν άνθρωποι . Ούτε παιδομαζώματα γίνονται. Πρέπει να ζήσουμε με το «πρόβλημα» και να το διαχειριστούμε, όπως και τόσα άλλα !Πέρα της διαχείρισης από το οργανωμένο (?) κράτος. Πολλές φορές κάποιες λύσεις ξεκινούν από τις μικρές μονάδες . Εμάς ! Ξέρω τα καθημερινά αδιέξοδα που ζούνε κάποιοι συμπολίτες μας … Τί να κάνει αυτός που «ζει» την βία των περιθωριοποιημένων ανθρώπων; Όχι υπομονή , βέβαια, αλλά να στοχεύει σωστά όταν ζητάει πράγματα . Τί ζητάει, πού το ζητάει. Αν σκοτωθούν 5 – 10 (πιθανότατα) αθώοι (και «ένοχοι» να είναι το ίδιο κάνει)λαθρομετανάστες, ο δρόμος που θα ανοίξει δεν θα κλείσει εύκολα και κανένα πρόβλημα δεν θα λύσει … Σε κάθε περίπτωση πρέπει κατά την γνώμη μου να έχουμε αυτά υπόψη μας , ερχόμενοι στο μέλλον να κρίνουμε τα όποια μέτρα της κυβέρνησης ή του Δήμου .Στο κάτω κάτω πρέπει και να ξέρουμε και γιατί διαδηλώνουμε !

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here