«Η Κρητικοπούλα» | Σπύρος Σαμάρας | Εθνική Λυρική Σκηνή

0
51

Μετά την μεγάλη επιτυχία που σημείωσαν οι παραστάσεις της κωμικής όπερα «Η Κρητικοπούλα» τον Νοέμβριο του 2011, η Εθνική Λυρική Σκηνή ανακοινώνει την πραγματοποίηση οκτώ επιπλέον παραστάσεων της θρυλικής όπερας του Βέρντι στις 24, 30 Μαρτίου & 6, 7, 20, 21, 22, 29 Απριλίου.

H κωμική όπερα, που ενθουσίασε τους κριτικούς και κατάφερε να φέρει αισθήματα ευφορίας στο κοινό, την δύσκολη αυτή περίοδο, παντρεύει τους παραδοσιακούς ελληνικούς ρυθμούς, με την ευρωπαϊκή μουσική και τα βιεννέζικα βαλς. Λόγω της μεγάλης ζήτησης εισιτηρίων, η Κρητικοπούλα θα επαναληφθεί για οκτώ παραστάσεις τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.

Ο Πέτρος Ζούλιας, στην πρώτη του συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή, κατάφερε να δημιουργήσει μια σχεδόν ονειρική ατμόσφαιρα στη σκηνή του Ολύμπια, βοηθούμενος από τα υπέροχα σκηνικά και κοστούμια της Αναστασίας Αρσένη, τους φωτισμούς της Κατερίνας Μαραγκουδάκη, αλλά και την χορογραφία του Φώτη Διαμαντόπουλου.

Η Κρητικοπούλα, ένα ξεχασμένο αριστούργημα του Σαμάρα, ανακαλύφθηκε και αποκαταστάθηκε πρόσφατα. Με απλά υλικά η κωμική αυτή όπερα αυτή μιλά για τον έρωτα και την επανάσταση στα χρόνια της ενετοκρατίας. Μέσα από εκπυρσοκροτήσεις, έρωτες, τραγούδια και πεντοζάλη, η Μεγαλόνησος πανηγυρίζει την επανάστασή της και οι πρωταγωνιστές την ένωσή τους.

Ο Σαμάρας έγραψε την Κρητικοπούλα, έναν περίπου χρόνο πριν από το θάνατό του, ενώ το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1916 στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών. Σύμφωνα με τον τύπο της εποχής, η παράσταση σημείωσε εξαιρετική επιτυχία με τον συνθέτη να επευφημείται στο κατάμεστο θέατρο. Μάλιστα, την πρεμιέρα είχε παρακολουθήσει και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται στην ενετοκρατούμενη Κρήτη (1211-1715), όμως θεωρείται ότι αφορμή για την σύνθεση του στάθηκαν οι κρητικές επαναστάσεις στα τέλη του 19ου αιώνα, η ίδρυση της Κρητικής Πολιτείας (1896-1913) και, τελικά, η ένωση της μεγαλονήσου με την υπόλοιπη Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς πολέμους του 1912/3.

Κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης του έργου είναι η όμορφη κρητικοπούλα Αρετή, η οποία ντύνεται Μανωλιός για τις ανάγκες του αγώνα και επιτυγχάνει να αποσπάσει από τον Ενετό Δούκα της Κρήτης προνόμια για τους συμπατριώτες της. Με φόντο την «πολιτική» αυτή διάσταση, σε πρώτο επίπεδο πλέκεται ένα γαϊτανάκι από αισθηματικές ιστορίες κάθε είδους, που έχει ως συνέπεια κωμικές καταστάσεις.

Ο σκηνοθέτης Πέτρος Ζούλιας, ο οποίος έχει σημειώσει μεγάλες επιτυχίες στο θέατρο τα τελευταία χρόνια, κλήθηκε από την Λυρική Σκηνή για να αναδείξει τα κωμικά στοιχεία της ιστορίας και τις ιδιαίτερες αποχρώσεις της κωμικής αυτής όπερας. Όπως ο ίδιος σημειώνει: «Πρόκειται για μια πολύ σημαντική και άγνωστη κωμική όπερα που φιλοδοξούμε ότι μετά το ανέβασμα της θα εντάσσεται συχνά στο ρεπερτόριο της Ε.Λ.Σ. Η παράσταση θα προσπαθήσει να τονίσει το κωμικό στοιχείο της σχεδόν σαιξπηρικής της πλοκής, τη νεανικότητα και τη φρεσκάδα της ιστορίας της, με απόλυτο σεβασμό στην ελληνικότητα της ταυτότητας της. Ναι, η Κρητικοπούλα αυθαιρετεί, γιατί περνά πάνω απ’ την ιστορία της ενετοκρατίας. Δε μπαίνει σ’ αυτήν. Περνά σα συννεφάκι πάνω από τη δύσκολη ιστορική περίοδο και ψάχνει το φως ενός λαμπρού ήλιου. Έχει όπλο της το χιούμορ και σαν την ηρωίδα της, που είναι κορίτσι ντυμένη αγόρι, φοράει στο δράμα της ρούχα κωμικά».

Ο Σαμάρας προκειμένου να σκιαγραφήσει τη σχέση Ελλήνων-Ενετών αντιπαραβάλει δύο διαφορετικά μουσικά ιδιώματα: το «ελληνικό» με το «ευρωπαϊκό». Το ζεύγμα «ελληνικότητα-κοσμοπολιτισμός» κυριαρχεί στις αρχές του αιώνα στο χώρο της λογοτεχνίας, των τεχνών γενικότερα, αλλά και στο χώρο της ιδεολογίας και της πολιτικής. Ο Σαμάρας, ως εκφραστής του κοινωνικού περίγυρου καταφέρνει να παντρέψει αρμονικά και τα δύο αυτά στοιχεία. Τα πρώτα χορωδιακά, είναι γραμμένα στο ρυθμό του πεντοζάλη, καθορίζοντας το χώρο -κρητική ύπαιθρος-, αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των Κρητικών: λεβεντιά, ηρωισμό, πατριωτισμό, πόθο για ελευθερία και έρωτα. Το «ευρωπαϊκό» ιδίωμα χαρακτηρίζεται από τη χρήση εμβατηριακών και χορευτικών ρυθμών, κυρίως του βαλς και της πόλκας, οι οποίοι αποτελούν το βασικό ρυθμικό στοιχείο της βιεννέζικης οπερέτας.

Η Κρητικοπούλα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών, στις 30 Μαρτίου 1916 από τον Ελληνικό Μουσικό Θίασο του Απόστολου Κονταράτου. Η Εθνική Λυρική Σκηνή έχει παρουσιάσει την Α’ Πράξη του έργου στο πλαίσιο επετειακών εκδηλώσεων το 1944, το 1946 και το 1952. Ολόκληρο παρουσιάζεται για πρώτη φορά την καλλιτεχνική περίοδο 2011-12 από την Εθνική Λυρική Σκηνή. Ακολουθείται η αποκατεστημένη μορφή της παρτιτούρας από τον Γιάννη Τσελίκα, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στις 20 Απριλίου 2011 από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Βύρωνα Φιδετζή.

 τον Μιχάλη, να δώσει την άδειά του για το γάμο της ανιψιάς του με τον Παύλο και να δεχθεί την επιτροπή των Κρητικών. Ο Δούκας υπογράφει τελικά τα προνόμια των Κρητικών. Σε κλίμα ευφορίας ανακοινώνονται οι γάμοι του Μιχάλη με την Αρετή, καθώς και του Παύλου με την Κοντέσα ενώ όλοι μαζί τραγουδούν για τις χαρές που θα φέρει η αρμονική συμβίωση Βενετσιάνων και Κρητικών.

Μουσική Διεύθυνση Γιώργος Βράνος

Σκηνοθεσία Πέτρος Ζούλιας

Σκηνικά – Κοστούμια Αναστασία Αρσένη

Φωτισμοί Κατερίνα Μαραγκουδάκη

Κινησιολογία Φώτης Διαμαντόπουλος

Διεύθυνση Χορωδίας Νίκος Βασιλείου / Νατάσα Αγγελοπούλου

Επιμέλεια μουσικού κειμένου Γιάννης Τσελίκας

 Συμμετέχει η Ορχήστρα και η Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

___________________________________________________________________________

Προπώληση εισιτηρίων

από τα Ταμεία τoυ ΘΕΑΤΡΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑ, Ακαδημίας 59-61, Αθήνα / Καθημερινά 9.00–21.00

Τηλ. πωλήσεις 210 3662 100, 210 3612 461, 210 3643 725

Ηλεκτρονική προπώληση www.nationalopera.gr

Τιμές εισιτηρίων €40, €30, €25, €15 Παιδικό, φοιτητικό €15

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here