Και ξαφνικά ανακαλύψαμε τη Χρυσή Αυγή!

17
48

Μετά από περίοδο μακράς σιωπής, κατά τη την οποία δεν υπήρξε ούτε ασήμαντη μνεία για τη Χρυσή Αυγή, βλέπουμε το κλίμα να έχει αλλάξει.  Ξεπήδησε αιφνιδιαστικά ένας κυκεώνας άρθρων και σχολίων στον έντυπο Τύπο και το Διαδίκτυο από τους μέχρι πρότινος «άφωνους» πνευματικούς ανθρώπους και δημοσιογράφους.

ΤΩΡΑ αντιλαμβανόμαστε ότι η Χρυσή Αυγή κατάφερε να καλύψει το κενό που δημιουργήθηκε λόγω της αδυναμίας της συντεταγμένης ευνομούμενης  Πολιτείας να διασφαλίσει, έστω στο ελάχιστο, τα έννομα αγαθά ισότιμα προς όλους τους πολίτες. ΤΩΡΑ συνειδητοποιούμε ότι οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί αποδεικνύονται αναποτελεσματικοί και τα θεσμικά όργανα ανήμπορα να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη δημόσια αγαθά της ασφάλειας και της προστασίας. ΤΩΡΑ καταλαβαίνουμε ότι η κρατική αβελτηρία δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για τη νομιμοποίηση της αυτοδικίας, ότι η ανύπαρκτη διοίκηση υποκαθίσταται με οποιονδήποτε τρόπο από εξωθεσμικούς παράγοντες και ότι σταδιακά συγκροτείται μια αυτόκλητη δύναμη που αναλαμβάνει το ρόλο του υπερασπιστή του γενικού συμφέροντος.

Να δεχτώ ότι ακόμα και την ύστατη στιγμή, πήραμε χαμπάρι τι συμβαίνει και η αφωνία έσπασε. Θετικό βήμα, λοιπόν, η προσπάθεια για πιο εμπεριστατωμένη προσέγγιση του ζητήματος. Αλλά το βασικό είναι το πού εστιάζουμε με την ανάλυση και την κριτική μας. Και σ’ αυτό το σημείο νομίζω ότι βρισκόμαστε σε λάθος κατεύθυνση.

Δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να επιρρίπτουμε ευθύνες  στους πολίτες για τις δημοκρατικές επιλογές τους, βάζοντας τους ταμπέλες, π.χ. φασίστας, πολιτικά ανώριμος, απαίδευτος. Υπάρχουν πολλοί στην ελληνική κοινωνία που μιλούν αφ υψηλού, που αυτοαναγορεύονται σε εκπροσώπους της Δημοκρατίας και που, με κηνσορική αυταρέσκεια, βάλλουν κατά της «πλέμπας» του εκλογικού σώματος.

Ανάμεσα σ’ αυτούς υπάρχει και μερίδα του πολιτικού προσωπικού της χώρας που ψέγει τους πολίτες για τις επιλογές τους, χωρίς να παραδέχεται ότι η ίδια τους ωθεί στις επιλογές αυτές.  Όταν η νομενκλατούρα της Αριστεράς δεν τολμά να μιλήσει για την παραβατικότητα και την εγκληματικότητα για να μη θίξει το ανθρωπιστικό πρόβλημα, όταν ένα μεγάλο κομμάτι του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θέλει όλοι οι μετανάστες να πάρουν την υπηκοότητα, όταν ο αριστερόστροφος νους αρνείται το πρόβλημα, τότε  μην απορούμε για την άνοδο ακραίων στοιχείων.

Όπως κι αν έχει, αρκεί άπαντες να θυμούνται πως η Δημοκρατία μας δεν φοβάται κανέναν. Είναι απαραίτητο, όμως, να λειτουργούν εύρυθμα οι θεσμοί. Μόνο έτσι θα εξουδετερωθεί η επιχειρηματολογία των ακραίων δυνάμεων και θα επέλθει η πολιτική τους απομόνωση.  Μέσα, δηλαδή, από ουσιαστική δουλειά, κι όχι από ψευτοεπαναστατικά φληναφήματα.

*Follow on Twitter: @johnebambax

*Ο Γιάννης Μπαξεβάνος είναι φοιτητής στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΦέρτε του το ευρωπαϊκό!
Επόμενο άρθροΝα μια περίπτωση που η Μέρκελ έχει απόλυτο δίκιο…
Ο Γιάννης Μπαξεβάνος γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1991 στη Νάουσα Ημαθίας. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σήμερα παρακολουθεί το Εξ Αποστάσεως Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στις Επιστήμες Αγωγής (Κατεύθυνση: Θεωρία, Πρακτική και Αξιολόγηση Διδασκαλίας) του University of Nicosia. Στον ελεύθερο χρόνο του παρεμβαίνει στην κοινωνική και πολιτική επικαιρότητα μέσω της αρθρογραφίας του στον Έντυπο και Ηλεκτρονικό Τύπο.

17 ΣΧΟΛΙΑ

  1. «Και ξαφνικά ανακαλύψαμε τη Χρυσή Αυγή!»
    Ισως εσείς να την ανακαλύψατε ξαφνικά, αλλά 500000 ανθρωποειδή την ανακάλυψαν στις τελευταίες εκλογές και περίπου 3000000 τη συμπαθούν ανομολόγητα. Το συμπέρασμά σας λοιπόν γι αυτή την ανακάλυψή σας είναι πως φταίει η αριστερά !
    Δηλαδή τί θέλετε για να εξαφανιστεί η χρυσή αυγή; Nα γίνει η αριστερά χρυσή αυγή;
    Θέλετε η νομενκλατούρα της αριστεράς να μην ασχολείται με το «ανθρωπιστικό πρόβλημα» και άλλες τέτοιες αηδίες;
    Θέλετε ένα μεγάλο κομμάτι του συριζα να υποστηρίξει επιτέλους το βούρδουλα με τον οποίο πρέπει να δουλεύουν οι σκλάβοι στα χωράφια μας και όχι υπηκοότητες, ασφάλιση, δικαιώματα και μπούρδες;
    Θέλετε ο αριστερόστροφος νούς να πάρει στροφές δεξιά;
    Ααααα, μα το ξέρω καλά. Μια παγκόσμια χρυσή αυγή θέλετε. Εσείς ίσως δεν το ξέρετε ακόμη…. Τι θλίψη.

  2. «Δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να επιρρίπτουμε ευθύνες στους πολίτες για τις δημοκρατικές επιλογές τους, βάζοντας τους ταμπέλες, π.χ. φασίστας, πολιτικά ανώριμος, απαίδευτος.»
    Ειλικρινά θα ήθελα να ήξερα εσύπως ονομάζεις τους πολίτες που ψηφίζουν ένα κόμμα καθαρά ναζιστικό [μαυροκόκκινα λάβαρα, φασιστικός χαιρετισμός, ξενοφοβία, σβάστικα, μαύρα μπλουζάκια, μίσος και βία κατά μειονοτήτων].
    Εγώ τους λέω με το όνομά τους,φασίστες και βέβαια απαίδευτους, και βέβαια πολιτικά ανώριμους.
    Να σου υπενθυμίσω μάλιστα ότι η ΕΠΕΝ έπαιρνε 6-8% στις εκλογές,όπως ακριβώς και το ΛΑΟΣ και τώρα η ΧΑ.
    Το ποσοστό τους δηλαδή παραμένει σταθερό για πάρα πολλά χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι το ιδεολογικό τους παραλήρημα βρίσκει ευήκοα ώτα σε ευρύτερες ομάδες ανθρώπων που δεν αυτοπροσδιορίζονται ως φασίστες, όπως εσύ για παράδειγμα.

  3. ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΤΑ ΠΡΟΣΚΥΝΟΧΑΡΤΙΑ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜΗ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.

    ΟΠΟΙΟ ΧΩΡΙΟ ΔΕΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ ΘΑ ΤΟ ΑΦΑΝΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΓΗΣ.

    ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΘΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΡΑΠΑΔΕΣ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΘΑ ΜΠΑΙΝΩ ΕΓΩ , ΘΑ ΚΑΙΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΤΩΝΩ.

    ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ.

    »Θεοδωρος Κολοκοτρωνης»

    ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΝΑ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ

  4. Η ουσιαστική διαφωνία/ένστασή μου στα γραφόμενα μου είναι ότι δεν πιστεύω πως το κενό που κάλυψε η χρυσή αυγή οφείλεται στην αδυναμία της πολιτείας την πιθανή ανεπάρκεια των θεσμών ή νόμων.
    Νομίζω ότι η ΕΛΛΕΙΨΗ (πολιτικής) ΒΟΥΛΗΣΗ για την εφαρμογή των προβλεπομένων από τον νόμο είναι η βασική αιτία για την δημιουργία του κενού που εκμεταλλεύτηκε το συγκεκριμένο «πολιτικό» μόρφωμα, και δευτερευόντως η ανοχή (πρωτίστως) της πολιτείας και (κατ’ επέκταση) του καθενός μας στην ατιμωρησία της κάθε λογής και επιπέδου παραβατικότητας-διαφθοράς. Αυτό που ενδεχομένως φιλοσοφικά αναφέρεται ως «κρίση αξιών».
    Κατά την δική μου οπτική γωνία είναι η έννοια που θεωρώ πως έχει γίνει πλέον καθεστηκυία αντίληψη- ότι μαγκιά είναι η με κάθε μέσο εξυπηρέτηση του ατομικού συμφέροντος (και άρα κερδοφορία/κερδοσκοπία/βόλεμα), την στιγμή που η νόμιμη οδός χλευάζεται με τα: «με το σταυρό στο χέρι δεν πάς πουθενά/δεν κταφέρνεις τίποτα» ή/και «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

    Θεωρώ πως η συντεταγμένη ευνομούμενη πολιτεία (ακόμα και η ελληνική με τον κυκεώνα της πολυνομίας και των «παραθύρων») έχει τα εργαλεία, τους θεσμούς και τα μέσα να λειτουργήσει προς όφελος της κοινωνίας με βασική προϋπόθεση την πάταξη της διαφθοράς, της διαφάνεια και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και των ελεγκτικών μηχανισμών.

    Σε πρακτικό επίπεδο και στην καθημερινότητά μας τα ανωτέρω απέχουν παρασάγγας… και αποτελούν δυστυχώς το ιδεατό.

  5. Πραγματικά, υπάρχει ένα (πολιτικό) κόλλημα ή έλλειμμα, διαλέγεται ό,τι σας φαίνεται ποιο οικείο ή ποιο χρήσιμο, για τα συμπεράσματα σας, στον πολιτικό χώρο που παλαιότερα αποκαλούνταν, αυτάρεσκα από τους ίδιους, ως η μεγάλη δημοκρατική παράταξη, και που τώρα κατέληξε στο, σήμερα ήμαστε, αύριο δεν γνωρίζουμε αν θα είμαστε, όχι δημοκρατική παράταξη, ή σκέτο παράταξη, αλλά, κόμμα κοινοβουλευτικό, που δυστυχώς, είναι μια πιθανή εξέλιξη, καθ’ όλα δυσάρεστη για ένα σημαντικό τμήμα των πολιτών, αλλά καθόλου απίθανη, ίσως και επιβεβλημένη από μια άποψη, για την πολυπόθητη εξυγίανση του πολιτικού συστήματος, τουλάχιστον, εφόσον δεν δημιουργούνται, προς το παρόν, οι προϋποθέσεις για την αντικατάστασή του, από ένα δικαιότερο, ιδανικότερο.

    Και εξηγούμαι.

    Ο Σαμαράς βάρεσε υποχώρηση, μιλώ για το νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, γιατί προφανώς αντιλήφθηκε ή του σφύριξαν, πως στις επόμενες εκλογές ο φυσικός του σύμμαχος θα είναι η ΧΑ, και όχι το ΠΑΣΟΚ μετά της κυβερνησιολάγνας ΔΗΜΑΡ, είτε σε νέα κυβέρνηση συνεργασίας, είτε ακόμη και σε κοινή κάθοδο στις εκλογές (αυτό το έχω καταθέσει παλαιότερα σε άρθρο μου, σε άλλο σαϊτ, νομίζω πως ο φίλος μου ο Κώστας θα το θυμάται).

    Είναι φανερό, λοιπόν, πως ήδη έχουν ανοίξει οι δίαυλοι προσέγγισης. Να γιατί σήκωσε τα μανίκια ο Σαμαράς. Πως να δυσαρεστήσει τους μελλοντικούς εταίρους του; Όταν αυτοί, του καταστήσουν σαφές, ξεσπαθώνοντας πρόσφατα εναντίον του ό,τι δεν θα το αποδεχτούν, κατηγορώντας τον ό,τι στόχος του νομοσχεδίου δεν είναι η τιμωρία της ρατσιστικής συμπεριφοράς, αλλά η στοχοποίηση του κόμματος του νοσταλγού «φύρερ Μιχαλολιάκος», λες και αυτοί είναι «αντάμ παπαντάμ» αντιρατσιστές.

    Τα ερωτήματα, λοιπόν, που προκύπτουν και, που συστηματικά, δεν δίνονται απαντήσεις, υπό αυτές τις συνθήκες, τόσο απ’ το ΠΑΣΟΚ, όσο και απ’ τη ΔΗΜΑΡ, είναι: (1) συνεχίζουν να στηρίζουν το Σαμαρά; (2) αίρουν την εμπιστοσύνη τους;

    Ως προς το (1) υπάρχουν δυο διλήμματα, για τα κόμματα της συγκυβέρνησης και συνοψίζονται στα εξής:
    (α) στηρίζουν προφανώς και τις επιλογές του, τόσο για το κυβερνητικό έργο (γι’ αυτό δεν γίνεται συζήτηση), όσο και για το νομοθετικό, επομένως, αν κατηγορηθεί για ενδοτικότητα στους εκβιασμούς των νεοναζιστών, με την μη ψήφιση του νομοσχεδίου, τότε κατηγορούνται και αυτοί. Αν αποδοθεί ολιγωρία στον Σαμαρά για την επιλογή του να μην προστατέψει την κοινωνία μας, από την δράση των ακροδεξιών μορφωμάτων και της ρατσιστικής συμπεριφοράς τους, που μπορεί να γενικευτεί και σε άλλες κατηγορίες πολιτών, εφόσον αντιληφθούν πως η πολιτεία, είτε δεν επιθυμεί, είτε είναι ανήμπορη να τους σταματήσει, είτε, ακόμη, κατέστη υποχείριο τους, μέσω της ανταλλαξιμότητας υπηρεσιών, τότε αποδίδεται και σ’ αυτούς.

    (β) στηρίζοντας τον Σαμαρά αποδέχονται ουσιαστικά και το σχέδιο που εξυφαίνει για την απόκτηση της πολυπόθητης γι’ αυτόν αυτοδυναμίας, πλευρίζοντας ακροδεξιούς και νεοναζιστές, με απώτερο σκοπό να τους χρησιμοποιήσει εκλογικά ή μετεκλογικά και όχι μόνον (βλ Βορίδης, Γεωργιάδης κλπ), που όμως, νομοτελειακά, θα οδηγήσει τη χώρα σε ακραίες καταστάσεις και θα μας γυρίσει στην «εμφυλιοπολεμική» περίοδο, με αδιευκρίνιστα αποτελέσματα. Με την προσέγγιση αυτή καταρρίπτεται και ο μύθος των δυο άκρων, αφού το ένα, το ακροδεξιό, αλληλοσυμπληρώνεται με ένα κόμμα υποτίθεται του δημοκρατικού τόξου.

    Ως προς το (2), την άρση, δηλαδή, της εμπιστοσύνης, δεν υπάρχει δίλημμα, οδηγούμαστε σε πρόωρες εκλογές. Η αδυναμία της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να διαχειριστεί την ρευστή εσωκομματική κατάσταση, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί, αλλά και η αντίστοιχη διαφαινόμενη, μετά τις αποχωρίσεις κάποιων βουλευτών της, και την συγκρότηση εσωτερικής αντιπολίτευσης (Αριστερό Δίκτυο) στη ΔΗΜΑΡ, τους καθιστούν, αμφότερους, κομπάρσους της πολιτικής σκηνής, ίσως, αυτή η εξέλιξη, να αποτελεί και το κύκνειο άσμα των κομμάτων αυτών, με την έννοια της καθήλωσης τους, και της αναζήτησης διαφορετικού πολιτικού λόγου και έκφρασης. Ο φόβος, της πολιτικής τους καταδίκης, και για το λόγο της συμμετοχής τους στις επιβαλλόμενες πολιτικές, της ανεργίας, της ύφεσης, των περικοπών και της επιβολής των δυσβάσταχτων φορολογήσεων, όσο και αυτός, της κατηγορίας, πραγματικής ή μη, που θα τους αποδοθεί από τον «σολίστα» συνεταίρο τους ό,τι οδήγησαν τη χώρα σε νέες περιπέτειες και ό,τι έριξαν νερό στο μύλο της αριστεράς, τους αναγκάζει να συμπεριφερθούν ως οι παρίες της κυβερνητικής κοινοπραξίας.

    Σ’ αυτό που θα πρέπει να απαντήσουν τα δυο κόμματα είναι, η συνέργεια και η συνευθύνη, (α) για την γιγάντωση του νεοναζιστικού μορφώματος που από (0,3%) κατά την προ ΓΑΠ περίοδο πέρασε την είσοδο του κοινοβούλιου, η μάλλον απ’ την κερκόπορτα, την μαύρη μέρα της ιστορίας, που άνοιξε η διακυβέρνηση ΓΑΠ με τη χρεοκοπία της χώρας, και (β) η αυξανόμενη επιρροή του, που όπως προκύπτει από τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις (12%) συντελείται (συμπτωματικά;) κατά την διάρκεια της τωρινής συγκυβέρνησης, από τα ίδια κόμματα και τα ίδια πολιτικά πρόσωπα, που αυτή τη φορά πλαισιώνονται και με ένα αριστερό προσωπείο. Υποτίθεται ό,τι όλοι αυτοί μαζί ήρθαν για να μας σώσουν, απ’ τη χρεοκοπία, κι απ’ το φάντασμα που βγήκε απ’ το φέρετρό του.

    Επίσης, και σε κάτι άλλο που θα πρέπει να απαντήσουν τα δυο κόμματα, είναι, ποιον εξυπηρετούν και ποιος ωφελείται, από τις πολιτικές που συνυπηρετούν και την διαχείριση που συνασκούν. Αν όλα αυτά είναι τα ενδεδειγμένα και όχι τα προδιαγεγραμμένα, τότε γιατί το αποτέλεσμα δεν μεταβάλετε ούτε στο ελάχιστο; Θα περίμενε κανείς, τουλάχιστον οι εξαθλιωμένοι, που ακολουθούν την ΧΑ, να μεταπεισθούν, να επανακάμψουν και να στείλουν τους κοπρίτες από κει που ήρθαν. Φοβάμαι πως στο πρόβλημα ΧΑ θα φάνε για τα καλά τα μούτρα τους, οι δυο, για να βγει ο τρίτος νικητής, η ενδεχόμενη αύξηση των εδρών της ΧΑ, θα κρίνει και την πραγμάτωση του ονείρου του. Αν μαζί με το όνειρο θα ανοίξουν και οι ασκοί του Αιόλου, δεν φαίνεται να τον απασχολεί.

    Ο κυβερνητικός συγχρωτισμός με τόσο, υποτίθεται, διαφορετικές πολιτικές και τόσο διαφορετικά πρόσωπα, όπως τουλάχιστον τα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, αποδείχτηκε πως, όλα αυτά, δεν ήταν και τόσο απομακρυσμένα μεταξύ τους. Η συνέχιση του ομοσταβλισμού τους θα καταδείξει τις πραγματικές νομεκλατούρες, και κάποια στιγμή, το πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει η Δημοκρατία μας, κι όταν η «πλέμπα» θα κουρνιάξει κάτω απ’ την ποδιά της μαμάς, πάλι η απομονωμένη (σου), η ψευτοεπαναστατική (σου) αριστερά, θα κληθεί να βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά, το έχει ξανακάνει, αμέτρητες φορές, αυτός είναι ο ιστορικός προορισμός της. Αγώνας κατά του φασισμού, σε όλες τις μορφές του.

  6. Ο Σαμαράς βάρεσε υποχώρηση, μιλώ για το νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, γιατί προφανώς αντιλήφθηκε ή του σφύριξαν, πως στις επόμενες εκλογές ο φυσικός του σύμμαχος θα είναι η ΧΑ, και όχι το ΠΑΣΟΚ μετά της κυβερνησιολάγνας ΔΗΜΑΡ, είτε σε νέα κυβέρνηση συνεργασίας, είτε ακόμη και σε κοινή κάθοδο στις εκλογές (αυτό το έχω καταθέσει παλαιότερα σε άρθρο μου, σε άλλο σαϊτ, νομίζω πως ο φίλος μου ο Κώστας θα το θυμάται).

    ειπαμε, με ρεγουλα το ντουμανι

  7. ΟΤΙ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ
    ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΧΟΥΝΤΑ
    ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΕΥΤΥΧΩΣ Η ΑΚΡΑ ΔΕΞΙΑ ΕΧΕΙ ΑΝΟΔΟ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΗΔΗ
    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΗΣ ΧΑ Ο ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟΙ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΑΝ ΛΑΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
    ΣΥΝΤΟΜΑ Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ….. ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ
    Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΧΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΞΕΝΟΥΣ
    ΘΑ ΚΛΕΙΣΩ ΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ
    OI ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΟΙ ΜΚΟ ΚΛΠ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΠΟΨΗΣ
    ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΠΛΕΟΝ
    ΑΛΛΟΙ ΠΕΘΑΝΑΝ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ

  8. EXOYN DIKIO AFTOI POY LENE OTI OI THS XRYSHS AVGHS EINE APIROI KAI
    DEN MPOROYN NA KYBERNISOYN??
    ENO O KYRIAKOS, O YIOS BARBITSIOTHS, H FOFH, O KEDIKOGLOY KAI TOSOI
    ALLOI AS MHN XEXASO THN OLGA (GENHMENH GIA YPOYRGOS)KAI TO XADERFAKH THS (ANHPSIOS TOY DRAKOYMEL) AFTOI LOIPON GNORIZOYN TO PEXNIDI AFTOYS NA PSIFISETE ELLHNE OXI TH XRYSH AVGH GIATI AFTOI EINE DIMOKRATES OXI FASISTES.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here