Ένα μεγάλο ευχαριστώ δάσκαλε Λευτέρη Παπαδόπουλε

3
67

Για το «Αποτύπωμα» δεν έχω πει ούτε έχω γράψει τίποτα. Επιλέγοντας να δημοσιοποιήσω τους στίχους μου, να κρεμάσω δηλαδή την ψυχή μου στα μανταλάκια, ήξερα ότι κάποιοι θα έσκυβαν πάνω της με ενδιαφέρον και κάποιοι άλλοι θα την κοίταζαν με κριτικό και, ίσως, αρνητικό μάτι. Λογικό θα ήταν.

Γρήγορα, όμως, διεπίστωσα την ύπαρξη και ορισμένων που θεωρούσαν ότι περίπου δεν είχα δικαίωμα να γράψω στίχους, επειδή είμαι ο διευθυντής Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Μega.
Διάβασα απίθανης κακίας, αλλά και βλακείας, σχόλια από φανατισμένους ανθρώπους, οι οποίοι δεν είχαν μπει καν στον κόπο να ανοίξουν το «Αποτύπωμα» για να σχηματίσουν γνώμη.
Έφθανε που συγγραφέας ήμουν εγώ.
Διάβασα γελοίες θεωρίες συνωμοσίας περί διαπλοκής, διότι στην παρουσίαση -έλεγαν- είχε έρθει και ο πρωθυπουργός. Παρέλειπαν, φυσικά, να αναφέρουν τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν εκεί, τον διευθυντή και τον υποδιευθυντή της «Αυγής», στελέχη της ΔΗΜΑΡ, δεκάδες δημοσιογράφους, καλλιτέχνες και πόσους ακόμη…

Και, φυσικά, αγνοούσαν το θερμό ιδιόχειρο σημείωμα που μου είχε στείλει ο Αλέξης Τσίπρας, εξηγώντας μου ότι λόγοι που είχαν να κάνουν αποκλειστικά με το βαρύ πρόγραμμά του και όχι με την επιθυμία του, δεν του επέτρεψαν να είναι παρών.
Βλέπετε, δεν το έκανα θέμα.

Δε θα συνεχίσω. Έτσι κι αλλιώς, η μικροψυχία ποτέ δεν υπήρξε σπάνιο είδος στον τόπο αυτό.

Κρατώ την αγάπη και τη γενναιοδωρία πολλών άλλων. Του Μάνου Ελευθερίου, του Τίτου Πατρίκιου, του Θάνου Μικρούτσικου, της Έλενας Ακρίτα, του Δημήτρη Παπαδημητρίου
Και πολλών αγαπητών φίλων που μου διεμήνυσαν την αγάπη τους, με όλους τους τρόπους.
Επιτρέψτε μου, όμως, να σταθώ στον Λευτέρη Παπαδόπουλο
, τον πατριάρχη των Ελλήνων στιχουργών, που μου έκανε την εξαιρετική τιμή να διαβάσει ένα από τα ποιήματά μου, στην εκπομπή του Γιώργου Οικονομέα και του Δημήτρη Καμπουράκη.

Την 3ου Ορειβατικού 13.
Το σπίτι που γεννήθηκα, στην Πάτρα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ δάσκαλε.

Follow on twitter: @XrPanag

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΚάλαντα Πρωτοχρονιάς Φούρνων – Ικαρίας
Επόμενο άρθροΚαλώς να έλθει το 2014!
Ο δημοσιογράφος Χρήστος Παναγιωτόπουλος ήταν Διευθυντής Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Mega Channel επί 11,5 χρόνια. Η δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε από τις εφημερίδες και τα περιοδικά το 1988. Επί 9 χρόνια ήταν πολιτικός αρθρογράφος της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ", ενώ θήτευσε ως πολιτικός συντάκτης στις εφημερίδες "24 Ωρες" και "ΠΡΩΤΗ", καθώς και στο περιοδικό "ΕΝΑ". Eργάστηκε για 2 χρόνια και στο ραδιοσταθμό "FLASH" ως αρχισυντάκτης. To 2006 τιμήθηκε με το "Βραβείο Μπότση" για το νέο μοντέλο δελτίου ειδήσεων, το οποίο καθιέρωσε στην ελληνική τηλεόραση. Το 2009 τιμήθηκε με το "Βραβείο Ευρωπαίων Δημοσιογράφων" Κων.Καλλιγάς. Γεννήθηκε στην Πάτρα, σπούδασε Μαθηματικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αγάπησε τη Μουσική περισσότερο (πιάνο και κιθάρα), αλλά τελικά επέλεξε τα δύσβατα δημοσιογραφικά μονοπάτια. Από το 2003 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2010 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εχει δυο γιους. Τον 25χρονο Αλέξανδρο και τον 9 ετών Άλκη.

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κύριε Παναγιωτόπουλε,
    πως τα φέρνει η ζωή καμιά φορά, ο μαθητής να γίνεται καλύτερος απ’το δάσκαλο (για καλό το λέω).
    Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είναι ο βράχος πάνω στον οποίο ακουμπάμε σχεδόν όλοι, στα εύκολα αλλά κυρίως στα δύσκολα. Ευαγγέλιο και Πάτερ Ημών, κανονικά. Γύρω γύρω από την…Καισαριανή.
    Και στα δικά σας.
    Καλή χρονιά σε όλους τους φίλους της αιχμής, αρθρογράφους και σχολιαστές!

  2. Μια ψυχή κρεμάμενη στα μανταλάκια,
    ίσως να ήταν ο τίτλος μιας γραφής.
    Μιας ψυχής πληγωμένης απ’ τα «χτυπήματα»
    και «ξεσχισμένης» απ’ τους αγέρηδες.
    Πόσο ανθεκτικά πρέπει να αποδειχτούν
    για να κρατήσουν μια «τρεμάμενη» ψυχή.
    Μια περήφανη κι αγέραστη καρδιά.
    Οι φίλοι όσο καλοί κι αν είναι
    δεν το σηκώνουνε το βάρος
    Τα λόγια τους, τα καλά,
    θα ξεχαστούν με την πρωϊνή ομίχλη.
    Μα αυτός ο άγνωστος κι απλός,
    αυτός που θα κρατήσει έστω κι έναν στοίχο,
    έστω και μια λέξη,
    που μέσα της θα βρει ένα μεσημέρι,
    ή ένα βράδυ, ένα δάκρυ που κύλησε.
    Αυτός θα γίνει μανταλάκι.
    Αυτό να θυμάσαι αγαπητέ Παναγιωτόπουλε.
    Κάθε κατραπακιά μας γιγαντώνει.
    Κι ό,τι μας πληγώνει μας δυναμώνει.
    Μα η νουθεσία των δασκάλων, μας αποδιοργανώνει.

  3. Φίλε Χρήστο Χρόνια πολλά. Το ¨έγκλημά¨ σου δεν είναι η επαγγελματική σου ιδιότητά του διευθυντού ειδήσεων του MEGA, είναι το γεγονός ότι η ποίησή σου είναι εξαιρετική! άλλωστε, οφείλεις να γνωρίζεις ότι ο φθόνος στη φυλή μας υπάρχει ένα αφθονία κ αν ήταν εξαγώγιμο προϊόν θα είχαμε λύσει το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας! Καλή χρονιά

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here