Το μαγαζί (του ΠΑΣΟΚ) «φαλήρησε» και δεν έχει μέρισμα να δώσει στους μετόχους του…

13
19

Ο κύβος ερρίφθη λοιπόν για το ΠΑΣΟΚ, ανεξάρτητα από το αν θα καταστεί κυβερνητικός εταίρος, ανεξάρτητα από το τί θα καταφέρει σε μια ενδεχόμενη άμεση νέα εκλογική αναμέτρηση.

Με κάτι παραπάνω από 13%, ιστορικό χαμηλό για την παράταξη, χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ πιό βαθειά από την ερμηνεία ότι το κόμμα του 44% των προηγούμενων εκλογών, απλά πληρώνει το τίμημα της διαχείρησης της μεγαλύτερης κρίσης που χτύπησε μεταπολεμικά τη χώρα ή -ακόμη απλούστερα- τα λάθη του Γιώργου Παπανδρέου και των επιλογών σε πρόσωπα και πολιτικούς χειρισμούς.

Το αποτέλεσμα της Κυριακής ανέδειξε σαφώς κάτι βαθύτερο και ανησυχητικότερο από την καταβαράθρωση των εκλογικών ποσοστών του ΠΑΣΟΚ. Ανέδειξε την εγγενή αδυναμία του να αντιληφθεί  ότι η θεσμικότητά του και η θέση του ως του μακροβιότερου μεταπολιτευτικά κυβερνώντος κόμματος,  οφειλόταν όχι στο γεγονός ότι γεννήθηκε ως κόμμα, κίνημα αν θέλετε, ανατροπής του συντηρητικού  κατεστημένου,  αλλά  ως φυτώριο κάθε λογής συντεχνιασμού.

Ενός αρρωστημένου από κάποιο σημείο και μετά, συντεχνιασμού που άρχιζε από τα  συνδικάτα και κατέληγε μέχρι και το φύλο των οπαδών του. (Ποιός ξεχνά, άραγε, τις ΕΓΕς της Μαργαρίτας Παπανδρέου;)

Το ΠΑΣΟΚ καλλιέργησε  μαζί με τα οράματα της Αλλαγής και μια πολιτική υποκουλτούρα, που καθιστούσε το μέλος του ή ακόμη και τον απλό ψηφοφόρο του σε μέτοχό του, ο οποίος απαιτούσε να εισπράξει το «μέρισμα» σε κάθε κυβερνητική  περίοδο  του Κινήματος.

Αυτό το «μέρισμα»  μεταφραζόταν σε κάθε λογής παροχές, από μια θεσούλα στο Δημόσιο μέχρι μια θεσάρα στον «Όλυμπο» είτε του κυβερνητικού μηχανισμού  είτε του κομματικού της  Χαριλάου Τρικούπη  και μετέπειτα της Ιπποκράτους.

Το αποτέλεσμα της Κυριακής ήταν, ίσως, τελικά απόλυτα φυσιολογικό, αφού απέδειξε με το παραπάνω ότι με  που το μαγαζί έβγαλε ζημιές και δεν είχε να πληρώσει το μέρισμα στους μετόχους που δημιούργησε όλες αυτές τις δεκαετίες, επέστρεψε στα ποσοστά της εποχής της πολιτικής του γέννεσης.

Είναι ένα σκληρό μάθημα, αλλά και ένα καλό μάθημα. Πάνω απ΄ όλα είναι μια ευκαιρία για μια νέα αφετηρία. Με ένα νέο πολιτικό και ιδεολογικό πλαίσιο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της εποχής και, πρωτίστως, με μια νέα αντίληψη για την κοινωνία που θέλει να δημιουργήσει.

Αυτό οφείλουν, όμως, να το καταλάβουν πρώτοι απ΄όλους  τα κορυφαία στελέχη του (πολλά εκ των οποίων τώρα που βρίσκονται εκτός  Βουλής, θα έχουν ίσως και τον απαραίτητο χρόνο να το σκεφτούν) και, βεβαίως, οφείλει να το βάλει μπροστά από σήμερα κιόλας ο ίδιος ο αρχηγός του. 

Ως έμπειρος πολιτικός, αλλά και λατινομαθής, ο κ. Βενιζέλος ξέρει πολύ καλά ότι τώρα είναι η δική του στιγμή να  αναφωνήσει  «alea iacta est» και μέσα στο κόμμα καί έξω στην κοινωνία. Και, πάνω απ´ όλα, να το κάνει πράξη…

13 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κι όμως. Παντού ακούγεται ότι το Συριζα είναι το νέο Πασοκ. Και οι οπαδοί του στις διάφορες υπηρεσίες ετοιμάζονται για μίζες και θέσεις. Καλά ακούσατε.
    Ευτυχώς όμως υπάρχει μια διαφορά. ΔΑΝΕΙΚΑ ΤΕΛΟΣ.

  2. Κατα τη γνωμη μου το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πληρωνει ΑΚΡΙΒΩΣ το τιμημα της διαχειρησης της μεγαλυτερης κρισης των τελευταιων 40 χρονων.

    Και εξηγουμαι:

    Σαφως τα φαινομενα που αναφαιρονται καλλιεργηθηκαν και ανθισαν στο κομμα αυτο (και υιθετηθηκαν απο την παντα ακολουθη , επιμονη και διψασμενη για εξουσια ΝΔ μονο και μονο για να «ανταγωνιστει» το πασοκ) μονο που το οριστικο τους τελος δε σημανε την Κυριακη της 6ης Μαιου , αλλα την ημερα της εκλογης του Γ.Παπανδρεου στην πρωθυπουργια της χωρας.

    Θελουμε δεν θελουμε να το δουμε η μεταπολιτευση τελειωσε το 2009 και η σελιδα της ιστοριας γυρισε. Βεβαια , τοτε ειμασταν ολοι πολλοι απασχολημενοι στο να βαζουμε συνεχως τρυκλοποδιες στο κυβερνον κομμα ωστε δεν το «παρατηρησαμε» , μα ειμαι σιγουρος οτι η ιστορια θα το δειξει.

    Αν και με μια δευτερη σκεψη ισως τελικα το πασοκ δεν πληρωσε μονο τη διαχειρηση αυτης της τεραστιας κρισης αλλα ακριβως και την απαγκιστρωση απο τις τακτικες που το ανεβασαν στην κορυφη αφου πολλα προσωπα που ειχαν γαντζωθει στο συστημα αυτο εμειναν ξεκρεμαστα.

  3. ακριβως παιδια ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. ειναι αυτη τη στιγμη το πασοκ του 81 με οτι αυτο συνεπαγεται

  4. Κύριε Γιαννίση,

    Γιατί τώρα αυτό το άρθρο?
    Διαβάστε παρακάλώ τά άρθρα σας τις προηγούμενες ημέρες όταν με τον φόβο της ακυβερνησίας μας παροτρείνατε έμμεσα πλην σαφώς στο χειρότερο κακό (ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ).
    Τότε δεν ίσχυαν αυτά που γράφεται σήμερα? Και αν ίσχυαν (που ίσχυαν) γιατί δεν σωπένατε?
    Μην θεωρείτε τους αναγνώστες χαχόλους.

  5. Ουσιαστικά όλες οι απόψεις που αναρτήθηκαν εμπεριέχουν αλήθειες, έστω και καθ’υπρβολήν πολλές απο αυτές. Η ουσία βεβαίως είναι οτι το σημερινό ΠΑΣΟΚ και φυσικά η συνέχεια του απο τα τέλη της δεκαετίας του 90 αγνόησε την αφετηρία του τα ιδανικά την ιδεολογία και την ιδρυτική του διακύρηξη.
    Πρέπει όμως να συνυπολιγίσουμε ότι πάντοτε η συμπίεση του μεσαίου χώρου είναι πολύ πιο εύκολη και απότομη απο αυτήν των άκρων (φυσικά και δεν θεωρώ πλέον ακρα τη ΝΔ ή το σύριζα μη παρεξηγηθώ) έν μέσω μιας οικονομικής κρίσης. Ιστορικά άλλωστε ποια κέντρωα παράταξη έχει αντέξει περισσότερο απο 40 χρόνια. Ποιο θα ήταν όμως το όφελος το Πασοκ της σημερινήε δεκαετίας να εκφράζει αυτά που το γένησαν? Θα σήμαινε ότι 40 χρόνια απέτυχε ή οτι μηδένισε και ξαναξεκινάει. Άρα το πρόβλημα είναι οτι ενώ πολλά επιτεύχθηκαν που έπρεπε να γίνουν σε μια Ελλαδα κατατρεγμένη για 60 χρόνια, δυστυχώς οι βάσεις που μπήκαν δεν ήταν στέρεες. Οταν πλέον δεν μπορείς να εμπνεύσεις πρέπει να πράττεις γρήγορα και αποφασιστικά και να τολμάς, πράγμα που δεν εγινε.
    Και εδώ έρχεται η για μένα μεγίστης σημασίας απουσία και απραξία της αριστεράς των τελευταίων 40 χρόνων κύριοι. Αλλωστε μη γελιόμαστε το ΠΑΣΟΚ αυτήν χρησιμοποίησε σαν δεξαμενή και στελεχών και ιδεολογίας και κυβέρνησε τόσα χρόνια. Γι αυτό και το μίσος της αριστεράς είναι άσβεστο ακόμα κξια σήμερα. Ομως κάποτε πρέπει η πίκρα και η οργή να γίνει αφετηρία για την γέννηση και φαντασία νεας πολιτίκής και νέων αγώνων και όχι απλή εμμονή διακυβέρνησης και κονιοροποίησης του εχθρού. Όσο η αριστερά εκεί στοχεύει δεν θα αργήσει ξάνα το 1989 και τα ποσοστά που ακολούθησαν τα επόμενα 20 χρόνια. Αμετανόητες πρακτικές που δήθεν σημαίνουν ‘οτι <<εμείς δεν πουλάμε το λαο και τέτοια τσιτάτα θα ξαναμεγενθύνουν το μέσαιο χώρο κύριε Γιαννίση αλλά δυστυχώς χαρισματικοί ηγέτες με τα όποια λάθη τους και τους όποιους κυ΄φηνες να τους περιτριγυρίζουν δεν θα σώσουν την Ελλάδα ξανά. Μακάρι ο Κ. Τσίπρας που είναι νεός και δεν είναι <> η σημερινή αριστερά να αποδειχθεί αντάξιος της ιστορίας, αλλά σχεδόν πάντα η αντιγραφή αυτού που φθονείς φέρει κακα αποτελέσματα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here