Μαζί με το άσυλο να καταργήσουμε και τη Δημοκρατία;

7
265

Εδώ και χρόνια, το ζήτημα του πανεπιστημιακού ασύλου επανέρχεται περιοδικά στο προσκήνιο είτε διότι έγιναν βανδαλισμοί και καταστροφές υποδομών είτε διότι έγιναν καταλήψεις είτε διότι εκδηλώθηκαν παραβατικές συμπεριφορές σε πανεπιστημιακούς χώρους. Κάθε φορά η αντίδραση ενός τμήματος των πολιτικών δυνάμεων της χώρας είναι όλο και πιο έντονη και πάντοτε η ρίζα του κακού εντοπίζεται στον θεσμό του πανεπιστημιακού ασύλου.

Σύμφωνα με τις δυνάμεις αυτές, η ίδια η ύπαρξη του πανεπιστημιακού ασύλου ενισχύει, αν δεν προκαλεί, φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας, τα οποία καμία ευνομούμενη Πολιτεία δεν μπορεί να ανεχθεί.

Επίσης, το άσυλο επιτρέπει τις καταλήψεις -κατά την διάρκεια των οποίων κακοποιά στοιχεία καταστρέφουν πανεπιστημιακές υποδομές, που είναι περιουσία του ελληνικού λαού- επιτρέπει να χάνονται μαθήματα -αφού κάποιοι ασύδοτοι φοιτητές μπορούν να παρεμποδίζουν τους επιμελείς να παρακολουθούν τα μαθήματα τους- ενώ οι πρυτανικές αρχές είναι ανίκανες να διαχειριστούν τα προβλήματα που δημιουργούνται.

Επομένως, το άσυλο πρέπει να καταργηθεί. Όμως, δεν ευθύνεται το άσυλο για όλα αυτά: δεν ευθύνεται για την οργή και την απογοήτευση των φοιτητών και των φοιτητριών, δεν ευθύνεται για τον φόβο του αύριο και της ανεργίας που τους περιμένει.

Δεν ευθύνεται το άσυλο για την ελλειπή χρηματοδότηση ή και τα υπόλοιπα προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου και πολύ περισσότερο δεν ευθύνεται για τις παραβατικές συμπεριφορές και την κοινωνική παθογένεια.

Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, δεν θα θεραπεύσει κανένα από αυτά τα προβλήματα διότι δεν τα δημιούργησε, αντίθετα, κατά μία έννοια τουλάχιστον, τα εκφράζει, δημοσιοποιώντας τα.

Η κατάργηση του ασύλου μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει, αφού θα πλήξει σοβαρά το αυτοδιοικούμενο που έχει και οφείλει να έχει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Άλλωστε, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου σημαίνει την κατάργηση ενός θεσμού που είναι συμφυής με τις δημοκρατικές αξίες, ελευθερίες και δικαιώματα.

Όσο για το επιχείρημα ότι η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει και, επομένως, το άσυλο αποτελεί επιβλαβή αναχρονισμό, δεν είναι κάν επιχείρημα, αφού αποτελεί κοινό τόπο ότι το τρωτό σημείο της Δημοκρατίας είναι η ίδια της η αρετή.

Μήπως να καταργήσουμε και την Δημοκρατία;

*Η Βιβή Κεφαλά είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου

7 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Απίστευτη τοποθέτηση. Αν η απαγόρευση εισόδου της αστυνομίας σε ένα τμήμα της ελληνικής επικράτειας είναι «συμφυής με τις δημοκρατικές αξίες», γιατί τότε δεν καταργούμε την αστυνομία ολοσχερώς; Είναι επίσης κατάπτυστη η ανοχή και η δικαιολόγηση της εγκληματικότητας. Δηλαδή τα παιδιά που ξυλοκοπούν φύλακες ή τραμπουκίζουν δεν ευθύνονται για τις πράξεις τους, φταίει η «κακούργα κοινωνία». Τέτοιες ψευτοπροοδευτικές ιδέες κατάντησαν τη χώρα μπάχαλο ανομίας. Έλεος πια.

  2. k.Kεφαλα και ολοι με τις ιδιες αποψεις ,γιατι δεν δημιουργειτε πανεπιστημια με δικα σας κεφαλαια και αφηστε να σας τα ρημαζουν καθε μερα δικαουχοι ασυλου.Αλλα αυτος ο φτηνος κατα την γνωμη μου τροπος σκεψης αλλοι να καινε αλλοι να πληρωνουν, αντανακλα και δικαιολογει και το επιπεδο σπουδων στην χωρα μας και ειναι λυπηρο να ακουγονται τετοιες αποψεις απο ανθρωπους που πληρωνονται απο το υστερημα του λαου για να μορφωσουν νεους .Ελπιζω να μην αληθευει παντα το ,,,με οποιον με οποιον δασκαλο καθησεις τετοια γραμματα θα μαθεις,,

  3. κ. Κεφαλά
    όλα ξεκινούν απο το ότι τα Πανεπιστήμια είναι δημόσια (με αφορμή, φυσικά, την δωρεάν παιδεία). ενώ οι καθηγητές είστε δημόσιοι υπάλληλοι. Άρα οποιαδήποτε ζημιά γίνει στα πανεπιστήμια θα την πληρώσει ο ελληνικός λαός. Δεν σας νοίαζει αν θα το κάψουν το πανεπιστήμιο γιατί ξέρετε ότι αφενός θα συνεχίσετε να πληρώνεστε και αφετέρου θα σας ξαναφτιάξουν το χώρο εργασίας χωρίς να σας αφαιρέσουν ούτε ένα ευρώ απο την τσέπη. Και πιθανότατα μέχρι να τελειώσουν οι εργασίες θα πάρετε και μια «άγραφη» άδεια.
    όμως, σας διαφεύγει κάτι. Κανένας δεν πιστεύει στα ελληνικά πανεπιστήμια, το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά το έργο που μπορεί να παράγεται στα πανεπιστημια μας. Θεωρείται οτι υπάρχει ελλειπή χρηματοδότηση όταν κανένα πανεπιστήμιο δεν έχει ξοδέψει ούτε ευρώ απο δικά του κεφάλαια? Δηλαδή μας «την λέτε» γιατί δεν σας δίνουμε παραπάνω χρήματα?
    μπορείτε να ρίξετε μια ματία πως λειτουργούν πανεπιστήμια του εξωτερικού ( ΜΙΤ, Oxford University, Harvard, UCLA, LSO κλπ)? δηλαδή όλα τα πανεπιστήμια του εξωτερικού που λειτουργουν με ιδιωτική ασφάλεια και δεν έχουν άσυλο είναι κατώτερα των δικών μας? Ή μήπως το πανεπιστίμιο Αιγαίου παράγει σημαντικότερο έργο απο το Μ.Ι.Τ? ή μήπως είναι λίκνο της δημοκρατίας το ελληνικό πανεπιστήμιο (με την σημερινή του μορφή), στο οποίο αν γραφτείς στις κομματικές νεολαίες περνάς μαθήματα (έχοντας τα θέματα), στο οποίο οι κοινόχρηστοι χώροι λειτουργούν ως πολιτικά γραφεία κλπ, κλπ.
    Μην μπερδέύεται, λοιπόν, τη δημοκρατία με το άσυλο. Είναι δύο έννοιες που μοίαζουν πολύ αλλά είναι διαφορετικές. Για την δημοκρατία πρέπει να παλέψουμε και να ματώσουμε όλοι για να την καρπωθούμε. Ενώ για το άσυλο πρέπει να παλέψουμε και να ματώσουμε όλοι για να καρπωθείτε τα καλά του οι λίγοι «εσείς».

  4. Απίστευτο άρθρο που θα περίμενε κανείς μονο απο ακροαριστερούς ανεγκέφαλους. Κα Κεφαλά οι θεσεις σας ειναι απίστευτες και νομιζω οτι οι προηγούμενοι σχολιαστές με εχουν καλύψει πλήρως. Δυστυχως αυτες οι λογικες της «αριστερης ιδεολογιας με την δεξια τσέπη» μας εχουν φερει σ’αυτο το χάλι.
    Ειναι λυπηρό η σαπίλα να διαπιστώνει κανείς καθημερινα την σήψη της κοινωνιας που εχει εισχωρήσει βαθια στα ελληνικα ιδρυματα. Δυστυχως ή ευτυχως τα εχω βιώσει στο πετσι μου κ ως φοιτητης αηδιάζοντας απο τον βαθμο εισχωρησης των πολιτικων κομμμάτων στα ιδρύματα με οτι σαπιο αυτο συνεπάγεται (ρουσφετια, εξυπηρετησεις κτλ.). Αυτο το άσυλο υπερασπίζεστε κυρια Κεφαλά ? Να το χαίρεστε λοιπόν κα Επίκουρος.
    Ως ωφείλετε να ξέρετε πολυ καλύτερα απο μενα πάντως, η δημοκρατια εχει εκτος απο δικαιώματα και υποχρεώσεις οπως και οτι η ελευθερια καθε πολιτη δημοκρατικης χώρας σταματά εκει που αρχίζει η ελευθερια ενος άλλου.

  5. Αξιότιμη κα. Κεφαλά και συν-σχολιαστές,

    Δεν είμαι σίγουρη αν είμαι υπέρ ή κατά του ασύλου, αλλά νομίζω προς κλίνω προς το κατά διότι στο όνομά του γίνονται πολλά από αυτές τις «παθογενείς ομάδες» όπως εσείς η ίδια παρατηρήσατε. Αυτές οι ομάδες ξέρουν που θα κρυφτούν για να δράσουν ανενόχλητες και άκρως δημοκρατικά κατά τα δεδομένα τους! Σέβομαι απόλυτα τα όσα αναφέρετε, παρόλα αυτά μιας και εσείς διδάσκετε στην Ρόδο, το τμήμα από και το οποίο τελείωσα, σίγουρα θα έχετε ακούσει πως ένας μικρός χώρος μέσα στο Πανεπιστήμιό μας τελεί υπό κατάληψη από κάποιους «υπερ» δημοκρατικούς εξω-πανεπιστημιακούς… οι οποίο ένας θεός μόνο ξέρει τί κάνουν!Επίσης στο όνομα του ασύλου οι παρατάξεις μέσα στο πανεπιστήμιο (το όποιο πανεπιστήμιο) κόβουν και ράβουν και μπορούν ελεύθερες να παίζουν ξύλο ή να προβάλουν τις «δημοκρατικές» σημειώσεις στα πρωτάκια δείχνοντάς τους τον «σωστό» δρόμο και την μόρφωση (ή μήπως την παραμόρφωση του νου τους και της κριτικής τους ικανότητας ;!)
    Oύτε η αστυνομία θεωρώ πως απειλεί την ελεύθερη διακίνηση ιδεών ούτε κάποια χούντα…η μόνη χούντα που μας καταδυναστεύει είναι αυτή της ημιμάθειας, που δυστυχώς καλλιεργείται και μέσα στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα…δυστυχώς… Η οποιαδήποτε παθογένεια της κοινωνίας και η αβεβαιότητα του μέλλοντος για εμάς τους νέους ξεκινά από την ελλιπή εκπαίδευση και την απαξίωση που βλέπουμε από κάποιους «μεγάλους» που μας χαντακώνουν (όπου «μεγάλος» βάλτε την λέξη πολιτικός ή κάποιος δήθεν σημαντικός ή κάποιος έχων εξουσία, οποιαδήποτε εξουσία!)
    Μήπως να ανταλλάξουμε το άσυλο με μια ανώτερη εκπαίδευση, με καλύτερες συνθήκες διαβίωσης,με όνειρα για ένα λαμπρό μέλλον, ίσως με μια πιο ουσιαστική δημοκρατία (& όχι μια δημοκρατία σαν αυτή του Χ. Μουμπάρακ! όπως εσείς η ίδια μας είπατε κάποτε!)
    Εγώ ευχαρίστως θα αντάλλασσα το άσυλο με όλα τα παραπάνω…! Ίσως για τις παλαιότερες γενιές να έχει άλλη συναισθηματική αξία και να κτύβει μια άλλη ιστορία, μα είναι κρίμα στη μνήμη γεγονότων του παρελθόντος να προοικονομούμε αρνητικά το μέλλον όλων μας.

    Και κάτι προς τους προλαλίσαντες, η δημοκρατία που λέτε και διακηρύσσεται δε σας δίνει κανένα απολύτως δικαίωμα να εκφράζεστε τοιουτοτρόπως προς το πρόσωπο της κα Κεφαλά, ή οποιουδήποτε… Ο καθένας φέρει τις δικές του καταβολές και πεποιθήσεις και είναι ελεύθερος να τις εκφράσει δημόσια. Μακάρι όλοι εμείς και όλοι αυτοί εκεί έξω να είχαν καθίσει να μάθουν λίγα γράμματα από αυτήν την γυναίκα…
    Ευχαριστώ πολύ και συγνώμη αν σας κούρασα.

  6. Αγαπητοί σχολιαστές,

    είναι δεδομένο πως η τυφλή βία που θυμίζει γήπεδο, δεν έχει καμία θέση στο Πανεπιστήμιο. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι υπάρχουν ομάδες ανθρώπων με σάπια νοοτροπία που εκμεταλλεύονται δημοκρατικά δικαιώματα και το άσυλο στην προκειμένη περίπτωση, δε σημαίνει πως πρέπει να καταργήσουμε το άσυλο ούτε να περικόψουμε τις ελευθερίες και τα δικαιώματα μας. Αυτή η σκέψη είναι εξαιρετικά απλοική και αποτελεί ένα συμπέρασμα τουλάχιστον αυθαίρετο.

    Το άσυλο πρέπει να υπάρχει όπως και ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης αλλά φυσικά πρέπει να προασπίζεται
    (το εάν αυτό γίνεται αποτελεσματικά στην παρούσα συγκυρία, είναι ένα μεγάλο θέμα συζήτησης και συνοπτικά η απάντηση είναι μάλλον όχι).
    Όμως, πάνω σε αυτή τη βάση πρέπει να γίνει η συζήτηση και αυτό βασικά είναι το πρόβλημα που χρειάζεται επίλυση.

    Ακριβώς πάνω στη μη προάσπιση του ασύλου «πατούν» όλοι αυτοί που κάνουν κατάχρηση συλλογικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων αλλά και όλοι αυτοί που ελαφρά την καρδία υποστηρίζουν την κατάργηση του, άλλοτε βασιζόμενοι σε προβοκάτσιες του ίδιου του συστήματος και άλλοτε σε πραγματικές καταχρηστικές, ανεγκέφαλες και άσκοπες ενέργειες διαφόρων ομάδων που δρούν στον πανεπιστημιακό χώρο.
    Διότι όλες αυτές οι «ομάδες» που «κρύβονται» πίσω από το άσυλο, πολύ απλά δεν θα είχαν κανέναν λόγο ύπαρξης ή θα ήταν στο περιθώριο εάν η φοιτητική κοινότητα αλλά και όλη η κοινωνία ήταν σε θέση να υπερασπιστεί αυτό που πρεσβεύει το άσυλο. Εκτός κι αν αυτό είναι πρόβλημα για σας, η ελεύθερη διακίνηση ιδεών για παράδειγμα. Εκτός κι αν θέλετε μία μόνο ιδέα να επικρατεί ή ακόμα και καμία.

    Ουσιαστικά, εκείνοι οι οποίοι προτείνουν κατάργηση του ασύλου είναι οι ίδιοι που έκαναν το κέντρο της Αθήνας «big brother», οι ίδιοι που προωθούν το αίσθημα ξενοφοβίας και οι ίδιοι που θέλουν να θυσιάσουν την παιδεία στο βωμό της αγοράς για να λειτουργεί με επιχειρηματικά κριτήρια γιατί απλώς το κέρδος είναι τεράστιο.
    Και οι υπόλοιποι που δεν είναι βασικοί διαμορφωτές αυτής της πολιτικής, απλά ακολουθούν και αναπαράγουν αυτήν την και καλά αγανάκτηση για το ελληνικό Πανεπιστήμιο και τις αριστερίστικες ομάδες που τους έχουν πείσει τα δελτία των 8:00.

    Και επειδή έχει γίνει μεγάλη συζήτηση σχετικά με τη χρηματοδότηση, καλό θα ήταν οι αγαπητοί σχολιαστές να αναρωτηθούν πώς θα ήταν η εικόνα των σχολείων και των πανεπιστημίων μας στην περίπτωση που οι κρατικές δαπάνες για την ελληνική παιδεία ήταν στο ποσοστό του 15% του ΑΕΠ και όχι στο 2%. Όταν ειδικά οι αμυντικές δαπάνες φτάνουν στο σχεδόν δεκαπλάσιο ποσοστό, αυτό είναι τουλάχιστον σκανδαλώδες.

    Όταν δε μπορείς να εκφράσεις μια περισσότερο σύνθετη σκέψη, επιχειρήματα και μια πιο ψύχραιμη τοποθέτηση, επιβάλλεσαι με βία και καδρόνια, αλλά τελικά ποιός έχει στερήσει από όλα αυτά τα άτομα το δικαίωμα λόγου, σκέψης και έκφρασης; Μήπως τελικά η δημοκρατία που με τόσο θέρμη υπερασπίζεστε, έχει κάποιες βασικές ελλείψεις; Αν μιλήσουμε για μια πραγματική δημοκρατία, αυτά τα φαινόμενα δε θα υφίσταντο γιατί μάλλον η έλλειψη ουσιαστικής δημοκρατίας τα γεννάει.
    Και σίγουρα η κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων που με τόσο κόπο αποκτήθηκαν και αποτελούν σύμβολο της ίδιας της δημοκρατίας τελικά, όπως το άσυλο, δεν αποτελεί λύση για κανένα πρόβλημα.

  7. κα.Κεφαλά , κύριοι σχολιαστές,

    Έρχομαι να συμφωνήσω απόλυτα με τη προλαλήσασα, καθώς για να εκφράσω εκτενώς την άποψή μου θα έπρεπε να επαναλάβω μεγάλο μέρος από όσα ικανότατα παρέθεσε . Θα συμπληρώσω λοιπόν πως όταν είσαι κομμάτι μιας κοινωνίας αλλά και εξαρτάσαι άμεσα από ένα σημαντικό της σύστημα όπως είναι αυτό της παιδείας ,είναι πάρα πολύ εύκολο να διαλέξεις τη παραίτηση, τη δήθεν δικαιολογημένη από το πόσο δυσλειτουργικά είναι όλα, και κατ’επέκταση την εξαγρίωση, που ομοίως με τη τυφλή βία δύναται να στραφεί σε εντελώς λανθασμένες κατευθύνσεις.
    Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πως αν κάποιος σε αυτή τη χώρα βρει τη χαμένη του ικανότητα να σκεφτεί σαν υπεύθυνος πολίτης και άνθρωπος θα καταλάβει πως μπορεί να βάλλεται από διαφόρων φύσεων δυσκολίες αλλά αυτό θα έπρεπε( όταν φυσικά είναι πρακτικά δυνατό)να του δίνει περεταίρω ώθηση να κρίνει σωστά και σε βάθος τα σημεία των καιρών και να προσπαθεί να κάνει όλα εκείνα που θα συμβάλουν στο κοινό καλό, με όποιο κόστος, γιατί δυστυχώς καμία συλλογική αλλαγή δεν επιτυγχάνεται χωρίς ατομικό κόπο. Αυτό δεν είναι μια παραίνεση να κλείνουμε τα μάτια σε ότι μας ενοχλεί και μας παρεμποδίζει το έργο, αλλά μια παράκληση να αποφύγουμε την ευθυνοφοβία και τον οχαδερφισμό, που μας οδηγεί σε ένα σημαντικό κίνδυνο: στο να τοποθετούμε αυθαίρετα στο στόχαστρο πρόσωπα και καταστάσεις προκειμένου να βρούμε εξιλαστήριο θύμα για να ξεσπάσουμε αλλά και στο να εξαγοραζόμαστε πολύ εύκολα από όσους θέλουν επιφανειακά να μας γλυτώσουν από το αδιέξοδο, με μοναδικό επιχείρημα την ανούσια –στη προκειμένη περίπτωση-σύγκριση με το καλύτερο. Το τι είναι καλύτερο όμως, αποτελεί μια όχι και τόσο ξεκάθαρη έννοια ειδικά στην εποχή μας. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι το καλύτερο είναι ένα πάρα πολύ καλά οργανωμένο, καλοδιατηρημένο, υπερμέγεθες Πανεπιστήμιο, με τεράστια κονδύλια να παρατίθενται για την άρτια λειτούργηση του, τουλάχιστον όχι όσο αυτό θα εξυπηρετεί την ‘επιχειρηματοποιήση’ της παιδείας, την άρση του ασύλου και της κατάργησης του δημόσιου χαρακτήρα της, κάτι που συνεπάγεται την αχρήστευση της ελεύθερης σκέψης και βούλησης και την πλήρη πνευματική καθοδήγηση ανάλογα με τις επιταγές του κάθε δασκαλεμένου ανώτερου μέλους αυτής της κατά τα άλλα φιλήσυχης κοινότητας .Εδώ το πρόβλημα δεν λύνεται όπως πολλοί νομίζουν. Απλά καμουφλάρεται από πασαλείμματα που κάνουν φαινομενικά τη ζωή να φαίνεται πιο εύκολη και σίγουρα πιο ασφαλή γιατί απομακρύνθηκαν επιτέλους αυτοί οι κακοί άνθρωποι που εκμεταλλεύονται το άσυλο για να βανδαλίζουν ανενόχλητοι.
    Ακόμα κι αν το κάνουν, το πρόβλημα δεν είναι σε καμία περίπτωση το ίδιο το άσυλο ή όσα είναι συναφή με δημοκρατικές αξίες. Tο πρόβλημα και συνάμα η απειλή είναι από τη μια όλοι εκείνοι που ευνοούνται από τη δήθεν εύλογη ενοχοποίησή του, προκειμένου μαζί του να καταπιούν και ένα μεγάλο κομμάτι των δικαιωμάτων μας στην ελευθερία και από την άλλη εκείνοι που καθημερινά,-με λιγότερο έκδηλους τρόπους αλλά το ίδιο και χειρότερα εγκληματικούς- παραβιάζουν κάθε αίσθημα δημοκρατίας και δικαιοσύνης βασιζόμενοι σε πελατειακές σχέσεις και ξεπούλημα ιδεών εντός και εκτός Πανεπιστημίου, τη στιγμή που ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί θα έπρεπε να αναζητάμε την καθολική ανατροπή των παλιών και φθαρμένων νοοτροπιών, αλλά παρ’όλα αυτά είμαστε όλο και πιο διεφθαρμένοι από τους παλαιότερους, καθιστώντας δυστυχώς σχεδόν αδύνατη τη πίστη σε οποιοδήποτε ιδανικό. Αποτέλεσμα είναι κατά τον ίδιο τρόπο να πάψουμε να πιστεύουμε και στον ίδιο τον εαυτό μας πόσο μάλλον στην καλυτέρευση της παιδείας που οπωσδήποτε μπορεί και να διατηρεί όλα τα ωφέλημα και με κόπο κατοχυρωμένα χαρακτηριστικά της, αρκεί οι αρμόδιοι να είχαν τη διάθεση να χρηματοδοτήσουν μια τέτοια προσπάθεια, που είναι προφανές ότι τα συμφέροντά τους αντικρούουν πλήρως οποιαδήποτε τέτοια κίνηση. Παρ’όλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μας αναγκάζει στην επιλογή ανάμεσα σε υποδιαιρέσεις όταν μας ανήκει το όλον και θα ήταν κουτό να μην το διεκδικήσουμε.
    Καλύτερα να συνειδητοποιήσουμε πως όχι μόνο δεν πρέπει να συναινούμε σε απομάκρυνση συμβόλων τις δικαιοσύνης όπως το άσυλο-αλλά και να το προστατεύουμε με όποιο τρόπο από τη κατάχρηση και τη διαπόμπευση, διότι είναι τις περισσότερες φορές σκόπιμη , και να δούμε τη δήθεν βλαβερή ύπαρξή του σαν μια ακόμη αφορμή να εκδηλωθεί το ούτως ή άλλως αρρωστημένο περιεχόμενο της κοινωνίας μας .Αν κάνουμε κάτι για αυτή τότε σίγουρα κανένα άσυλο δεν θα αποτελεί πρόβλημα. Ας μην πουλήσουμε φτηνά συνειδήσεις και ιδεολογία σε όλους αυτούς που προσπαθούν να κάνουν τη ζωή μας αφόρητη με αυτό ακριβώς το σκοπό και ας προσπαθήσουμε κι’εμείς να δούμε τις δικές μας υποχρεώσεις αντί να καταρρίπτουμε συνεχώς ευθύνες δεξιά και αριστερά ενώ την ίδια στιγμή γινόμαστε παθητικοί παρατηρητές ενός άτυπου κοινωνικού φασισμού που μέσα από τα ψευδαισθητικά πρίσματα της υλιστικής μας κοινωνίας τον αντιλαμβανόμαστε σαν τη σωτήρια νέα εποχή.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here