Μεγάλο λάθος ο μη εορτασμός της επετείου αποκατάστασης της Δημοκρατίας

3
31

Η 24η Ιουλίου

Πρώτη φορά φέτος, την 24η Ιουλίου, δεν θα γιορτασθεί η επέτειος της αποκατάστασης της Δημοκρατίας στη χώρα μας. Η επίσημη δικαιολογία είναι ο περιορισμός των δημοσίων δαπανών σε μια περίοδο οικονομικής στενότητας. Αν η δικαιολογία είναι αληθής, τότε αναμένεται και διακοπή των εορτασμών της 28ης Οκτωβρίου και 25ης Μαρτίου. Όμως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιβάλει είτε ένας κατακτητής, είτε μια συλλογική εθνική απόφαση αυτοκτονίας. Οι σημαντικοί σταθμοί στην πορεία ενός λαού πρέπει να εορτάζονται, γιατί με αυτό τον τρόπο οι νέες γενιές διδάσκονται τις αρετές και τις αδυναμίες του λαού του οποίου αποτελούν την συνέχεια.

Η απόφαση για τον μη εορτασμό της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, μετά από 38 έτη, δεν οφείλεται στην παραδειγματική συμμετοχή στο πρόγραμμα εξοικονόμησης δημοσίων πόρων. Η Προεδρία της Δημοκρατίας θα μπορούσε να εορτάσει την επέτειο ελαχιστοποιώντας το κόστος, προσφέροντας πορτοκαλάδες και γκαζόζες ή για τους πιο μερακλήδες κρητική τσικουδιά. Ο μη εορτασμός οφείλεται στην αμφισβήτηση του νοήματος της επετείου.

Το νόημα αυτό αποτυπώθηκε στα συνθήματα: Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Δικαιοσύνη. Η αποτίναξη της δικτατορίας, πληρωμένη με αίμα, έδωσε ελπίδες και ανέδειξε μια νέα πολιτική τάξη στα πλαίσια ενός κοινοβουλευτικού συστήματος διακυβέρνησης. Η ιστορική περίοδος που ξεκίνησε πριν 38 έτη, γνωστή ως Μεταπολίτευση, έχει να επιδείξει επιτεύγματα μοναδικά την ιστορία μας.

Για πρώτη φορά στην εθνική μας ιστορία βιώσαμε ένα σταθερό δημοκρατικό πολίτευμα, χωρίς αυτό να διακοπεί από ξενοκίνητους ή αλλόφρονες πραξικοπηματίες. Η οικονομική ανάπτυξη υπήρξε σημαντικότατη. Αρκεί να θυμηθούμε πού και πώς διαβιούσαν οι γενιές της δεκαετίας του ‘70. Η χώρα απέκτησε διεθνή υπόσταση με σημαντικό διεθνές κύρος τουλάχιστον μέχρι το 2007. Το αίτημα πολλών γενιών για «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» βρήκε δικαίωση.

Ώσπου, έρχεται η τρόικα. Η παρουσία της θέτει υπό αμφισβήτηση τα επιτεύγματα της Μεταπολίτευσης. Η Εθνική Ανεξαρτησία και η Λαϊκή Κυριαρχία λαμβάνουν άλλες διαστάσεις όταν η χώρα είναι υπό τον έλεγχο της, ενώ η κοινωνική δικαιοσύνη δεν νοείται με 22% ανεργία, με περιθωριοποιουμένους τους νέους, με μεγάλο ποσοστό πολιτών στα όρια της φτώχειας. Και, βέβαια, η πολιτική τάξη που οδήγησε την χώρα στην αγκαλιά της τρόικας έχει τεθεί υπό πλήρη αμφισβήτηση. Όλα αυτά μαζί θέτουν σε αμφισβήτηση το νόημα της 24ης Ιουλίου και οδηγούν τους αρμοδίους στην στάση του μη εορτασμού της.

Όμως δεν μας οδήγησαν στην σημερινή μας κατάσταση, τα νοήματα της 24ης Ιουλίου, τα οράματα της Μεταπολίτευσης, η δικαίωση του αντιδικτατορικού αγώνα. Αλλά ο νεοπλουτισμός, η ψεύτικη ευμάρεια των δανεικών, η αδιαφορία για τα κοινά, η στάση μη ευθύνης, η απαίτηση δικαιωμάτων χωρίς υποχρεώσεις, η ανάδειξη ακατάλληλων ηγετών για τους οποίους το μόνο που γνωρίζαμε ήταν το επίθετο τους. Η ευθύνη της σημερινής μας κατάστασης είναι και συλλογική, σχετίζεται με λανθασμένες πολιτικές, εθνικές και ευρωπαϊκές, αλλά δεν σχετίζεται με την επέτειο της 24ης Ιουλίου .

Χρειαζόμαστε σήμερα όχι την αμφισβήτηση του νοήματος της 24ης Ιουλίου αλλά τη συνέχισή του με σύγχρονους όρους. Μεγαλύτερο επίτευγμα από την εξασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας είναι η διατήρηση της με ανοικτά τα σύνορα, συμμετέχοντας σε υπερεθνικά σχήματα . Η λαϊκή κυριαρχία προϋποθέτει την πρόταξη του συλλογικού στο ατομικό. Η κοινωνική δικαιοσύνη απαιτεί μέριμνα για την παραγωγή του πλούτου και όχι η μοναδική μας έγνοια να είναι η διανομή του.

Είναι γεγονός ότι σε αυτή την 38ετή πορεία υπήρξαν πολιτικοί που μας επεσήμαναν τα παραπάνω και έδωσαν μάχη για να τα επιτύχουν. Μάλιστα, ήταν εκείνοι οι πολιτικοί που έδωσαν αγώνα ζωής για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Όμως, μέσα στις εύκολες γενικεύσεις, η εικόνα που έχουμε για τους πολιτικούς της Μεταπολίτευσης είναι επηρεασμένη από την εικόνα των πολιτικών της τελευταίας πενταετίας.

Η 24η Ιουλίου είναι η μέρα που σηματοδοτεί την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα και την απαρχή μιας περιόδου προόδου με αξίες την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Λαϊκή Κυριαρχία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Αν η συλλογική μνήμη δεν βρίσκει νόημα στην παραπάνω ημερομηνία, τότε τις αξίες αυτές θα τις οικειοποιηθούν όσοι δεν ήθελαν την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα, και τότε, το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» θα εκφυλλισθεί σε σύνθημα που θα δικαιολογεί φασιστικές συμπεριφορές και επιθέσεις σε κατατρεγμένους και περιθωριοποιημένους ανθρώπους, ενώ η Εθνική Ανεξαρτησία θα νοείται ως κλείσιμο των συνόρων της χώρας και περιθωριοποίηση.

Δεν αναμένουμε από την πολιτική να ακολουθήσει τις εύκολες και συχνά αδιέξοδες γενικεύσεις. Αναμένουμε να ηγηθεί μιας πορείας υπέρβασης της σημερινής κρίσης με άλμα προς τα μπρος. Αναμένουμε να σηματοδοτήσει το νόημα και τις αξίες της 24ης Ιουλίου με όρους του σήμερα. Και βέβαια, δεν ξεχνούμε: Τιμή στους αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα και ανάπαυση στους αδικοχαμένους της Κύπρου.

*Ο Μανόλης Γιακουμάκης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτωρ Μηχανικός Υπολογιστών του ΕΜΠ.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜιχάλης Ιγνατίου: Το ΔΝΤ δεν θα δώσει ούτε ένα ευρώ παραπάνω στην Ελλάδα
Επόμενο άρθροΕπίθεση σοκ σε 15χρονη στην Πάρο
Ο Μανόλης Γιακουμάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1958. Σήμερα, είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι πτυχιούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και διδάκτωρ Μηχανικός Υπολογιστών του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ. Έχει διδάξει Τεχνολογία Λογισμικού σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, καθώς και μαθήματα Γλωσσών προγραμματισμού και Ρύθμισης της αγοράς ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Έχει σημαντικό συγγραφικό έργο σε αναγνωρισμένα διεθνή επιστημονικά περιοδικά, σε συλλογικούς τόμους με κριτές, σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια καθώς επίσης και σε εκπαιδευτικά συγγράμματα. Επιπλέον έχει θητεύσει σε υψηλές διοικητικές θέσεις, όπως: Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Γενικός Γραμματέας Επικοινωνιών του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΛΣΥΠ ΑΕ, Προϊστάμενος Τομέα Πληροφορικής της Ελληνικής Εταιρίας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης.

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΕΧΕΤΕ ΜΕΙΝΕΙ ΠΙΣΩ ΚΥΡΙΕ ΚΑΘΗΓΗΤΑ.
    ΠΟΙΟΣ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΗ PRIVE ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΗ ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ
    ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΑΝΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ;
    ΔΕ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΣΑΠΙΛΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΟΛΙΚΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΑ.
    ΠΑΜΕ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΕΤΕΙΟ.

  2. Κε Γιακουμακη πλανασθε πλανην μεγαλη..

    Η επετειος της αποκαταστασεως της φαυλοκρατιας στην Ελλαδα.

    Κάθε χρόνο την ιδια μερα οι Ελληνες υφιστανται την αδυσσωπητη θεατρικη παράσταση ανεπαγγελτων και καλοθρεμμενων πολιτικων, που παρελαυνουν μπροστά από τα φωτα των μεσων εξαπατησεως να επαναλαβουν τα ιδια καλοστημένα παραμυθια πλεγμενα γυρω από έναν αδιαμφισβητητο πυρηνα θλιβερής αληθειας.
    Την τραγωδία της Κυπρου, με ανταλλαγμα την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

    Και είναι εμετικό αηδες προκλητικο και εκνευριστικο να υφίστανται οι Ελληνες αυτή την θεατρικη παραστασι χωρις να μπορουν να δείξουν εμπρακτα τα συναισθηματα τους , την απογνωσι την αποστροφη την οργη τους.
    Όταν, 38 χρονια μετα την τραγωδια της Κυπρου, η αληθεια εξακολουθει να παραμενει επτασφραγιστο μυστικο δια νομου που επεβαλε την εθνικη σιωπη.
    Βέβαια, η επιρροή του μύθου είναι αδύνατον να κάλυψη πάντοτε τα αποσιωπούμενα πραγματικά γεγονότα. Που τα συζητούν με τους επιβάτες τους οι ταξιτζήδες , τα αναλύουν ακόμη και στα κουρεία οι μπαρμπέρηδες. Αν όχι όλοι, πάντως οι περισσότεροι των Ελλήνων αναγνωρίζουν.. Ότι η ανατροπή της κυβερνήσεως Γ.Παπαδοπούλου- Σ.Μαρκεζίνη και η ανάληψις της εξουσίας, από το απρόσωπο καθεστώς Ιωαννίδη με τα μεθοδευμένα γεγονότα του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973, ήταν απότοκος της αρνήσεως της, να επιτρέψη τον ελλιμενισμό του 6ου στόλου στην Ελευσίνα και την χρήσι της αεροπορικής βάσεως στη Σούδα, κατά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, τον Σεπτέμβριο του 1973. Ενώ τέλος η αποκαταστασις της Δημοκρατίας στην Ελλάδα επετευχθη με την ναυτικώς ανεμπόδιστο, εκ μέρους της Ελλάδος, εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και την αυτοκατάλυσι του καθεστώτος.

    Έτσι , όλοι «το ’χουν τούμπανο και μείς κρυφό καμάρι». Ότι, ούτε ο λαός ούτε οι ανύπαρκτοι «αντιστασιακοί», ανέτρεψαν την ΄΄χούντα΄΄ την 24 Ιουλίου 1974, όπως έχουν βαλθεί να μας πείσουν ακουραστα 37 χρόνια τώρα, οι «ιστορικοί και εκπαιδευτικοί» των Μέσων Ενημερώσεως και οι πολιτικοί μας, . Εφ’ όσον με συνθήματα στους τοίχους και «κροτίδες» – πρέπει κάποτε να το ομολογήσουν – δεν ανετράπη ούτε εκινδύνευσε το στρατιωτικό καθεστώς. Αντιθέτως μακροημέρευσε, διαρκεσαν 6 ολόκληρα χρόνια και 8 μήνες σε δύο φάσεις (από 21/4/1967 έως 25/11/1973 και 25/11/1973 έως 23/7/1974).
    Την εξουσίαν παρέδωσε εκουσίως σε πολιτική κυβέρνησι, χωρίς να ανατραπή από την «θρυλικη» αντιστασι….Μάλιστα τον αποκληθέντα από τους «ιστορικούς και εκπαιδευτικούς» των Μέσων Ενημερώσεως , «Εθνάρχην» Καραμανλήν, (τον θείον του νυν Πρωθυπουργού μας) ο οποίος τότε μόνον συνειδητοποίησε την γεωγραφική αποστασι της Κύπρου από την Ελλάδα ειπων ότι «η Κύπρος είναι μακράν» ώρκισεν, όπως ενθυμούμεθα, Στρατιωτικός.Ο Πρόεδρος του αυτοκαταλυθεντος καθεστώτος, στρατηγός Φαίδων Γκυζίκης.

    Και είναι πανθομολογουμενον οτι
    Ιστορικώς , τόσον εκ των στόχων της δράσεως, όσον και των αυστηρώς προσωπικών διακυβεύσεων, δύο (2) υπηρξαν οι αυθεντικοί αντιστασιακοί. Ο Αλέξανδρος Παναγούλης, που με κίνδυνο της ζωής του, προσπάθησε να δολοφονήση τον Γ. Παπαδόπουλο και ο τέως Βασιλεύς Κωνσταντίνος. Ο πρώτος αποτυχών συνελήφθη αμέσως και τελικώς αμνηστευθείς έτυχεν χάριτος την 21.8.1973 οτε απεφυλακίσθη Ενώ ο τέως Βασιλεύς, απώλεσε τον θρόνο του με το αποτυχόν κίνημα της 13/12/1967.
    Βεβαίως την επομένην της παραδόσεως της εξουσίας , αιφνιδίως αποκτήσαμε περί τα εννέα εκατομμύρια
    «.. Ελάχιστοι οι αντιστασιακοί. Ειναι ο κανένας .Τους πολλούς θα τους συναντήσετε την επομένη της ανατροπής της χούντας.»
    « αντιστασιακούς» κατ αναλογιαν του πληθυσμού της Ελλάδος( ενταξει τωρα ισως είναι και οι λαθρομεταναστες αντιστασιακοι..) . Καθ ότι, ειτε τρωγαμε, ειτε πιναμε, ειτε καλοπερνουσαμε, εφ οσον όμως ζουσαμε υπο το στρατιωτικο καθεστως που αυτοκαταρρευσε, εμεις καναμε αντιστασι αδελφια..

    Όμως να θυμίσουμε τι έγραφε στο «Βήμα» της 19.11.1978, σε άρθρο του ο Π.Παλαιολόγος.
    Τα ιδια και στο χρονογράφημα της Ελένης Βλάχου, με τον τίτλο «Αλήθειες» την 16.06.1985. « .. Σκύψτε να σας θυμίσω μια αλήθεια , που ζήσαμε όλοι μας και κανείς δεν τολμα τώρα ούτε να ψιθυρίσει. Εκεί τέλος του εξήντα οι περισσότεροι Ελληνες θαυμάζανε τον στρατιωτικό αρχηγό, τον παρακολουθούσανε εντυπωσιασμένοι και χειροκροτούσαν ελεύθερα τις ρητορείες του..Ο ίδιος και οι σύντροφοι του γύριζαν την Ελλάδα και υπήρχε ένα πλήθος κόσμου, που τους υπεδέχετο με ζητωκραυγές..» Και σε άλλο χρονογράφημα της με τίτλο «η φυγή» (11.1.1987) γράφει. «…Πόσες φορές δεν διάβασα γραμμένο σοβαρά, απο σοβαρούς ανθρώπους, σε σοβαρά έντυπα για την ΄΄ολοκληρωμένη αντίστασι του Ελληνικού λαού εναντίον της στρατιωτικής δικτατορίας΄΄. Μεγαλύτερο ψέμα, πιο φανταστικό παραμύθι μπορούσε ποτέ να λεχθή;..Τα κρύψαμε όλα κάτω απο ένα χρυσοκέντητο βέλο με φανταστικές απεικονίσεις ηρωικών εκδηλώσεων..»
    Κι ενώ επιεικώς μόνον απογοήτευσι προκαλεί στους σκεπτομένους Έλληνες αυτός ο άκαιρος και άστοχος συν-θλιπτικός «εορτασμός» που συμπίπτει με την τραγική επέτειο του διαμελισμού της Κύπρου.

    Οι φιλότιμες προσπάθειες να συνδεθη με ο,τι προκαλεί συζήτησι. Όπως η εγκυκλο-παιδικη αποψι της αριστερας «για το τελος μιας εποχης, οπου , το κυρίαρχο μοντέλο οργάνωσης της οικονομίας αμφισβητείται εκ των πραγμάτων» ή « για την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα, ..γιατί κάποιοι εκπρόσωποι του λαού χρησιμοποιούν την πολιτική ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή.»Προκαλουν νευρικα γελια ατελειωτα:

    Διοτι:

    Τον θανατο του ελευθερου καπιταλισμου κε Προεδρε, τον ακουμε από την εποχη του ΛΕνιν και του Σταλιν τον διαβαζουμε καθημερινως στον Ριζοασπαστη, τελικως όμως αυτό που ειδαμε ΟΛΟΙ ηταν το αληθινο τελος του σταλινικου κομμουνισμου το 1989 με την καταρρευσι του υπαρκτου , ανυπαρκτου πλεον σοσιαλισμου στην Ευρωπη και την Ρωσσια και τις χιλιαδες των μεταναστατων από τις χωρες αυτές για κάθε επαγγελμα μεχρι το αρχαιοτερο ..

    Ενω στον καθ όλα εντιμοτατο αλλα σιωπηλο περι του τουτου λαλιστατου περι παντος αλλου όμως, Προεδρο μας, να εξηγησουμε τι διερχεται του νοος μας, οσακις τον ακουμε, να μας ομιλει περι διαφανειας, αξιακης κρισεως και τα τοιαυτα..
    Ελευθεροτυπιας το αναγνωσμα , που το μεταφερουμε αυτουσιο,εδω
    (http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=03.05.2003,id=2435332

    «…Στις αρχές του 1995 η βίλα πολυαπασχόλησε τα μέσα και τον ίδιο χρόνο το θέμα φούντωσε όταν δημοσιεύτηκε το «πόθεν έσχες» του 1994 περιλαμβάνοντας για πρώτη φορά τη βίλα. Σ’ εκείνο το «πόθεν έσχες» αναφερόταν η αγορά του οικοπέδου της Εκάλης, έκτασης 3,7 στρεμμάτων, με κτίσμα 532 τ.μ. με το ποσό των 170 εκατ. δραχμών. Το «πόθεν έσχες» του 1995 αναφερόταν σε μονοκατοικία της οδού Αγράμπελης 6, στην Εκάλη, εμβαδού 532 τ.μ. Είχε, όμως, επεκταθεί κατά 380 τ.μ. Χώροι στάθμευσης, πισίνα, υπόγειοι βοηθητικοί χώροι, αποθήκες και το εκκλησάκι στον κήπο.

    Στο ίδιο «πόθεν έσχες» αναφερόταν ότι ο Α. Παπανδρέου για την αγορά του σπιτιού είχε δανειστεί χρήματα από έξι άτομα του στενού του φιλικού του περιβάλλοντος. Από τον Γιάννη Αλεξίου 10 εκατ., ο οποίος είχε κάνει και τη διαπραγμάτευση με τους κληρονόμους Λουμίδη και είχε υπογράψει προσύμφωνο στο όνομά του. Τον μαιευτήρα Θέμη Λαμπρινόπουλο 20 εκατ., τον επιχειρηματία Τζορτζ Χάλαγκ 65 εκατ., τον Κάρολο Παπούλια 10 εκατ., τον Γιώργο Κατσιφάρα 20 εκατ. και τον Αντώνη Λιβάνη 30 εκατ..»

    Αληθεια:

    Η ολοσχερης απομακρυνσι των πολιτικων καθες Πολιτειακης αρχης από την τραγικη πραγματικοτητα που βιωνει ο Ελληνας , τις καθημερινες δολοφονικες επιθεσεις κατά των αστυνομικων, την απαξιωσι από τα λυμματα των οχετων των ΜΕΜ κατά των δικαστικων την εγκληματικοτητα, την αποθρασυνσι των μεταναστατων, την ανυπαρξια εκπαιδευσεως από την στοιχειωδη μεχρι την λεγομενη ανωτατη, την ανυπακοη των καθηγητων που αρνουνται να εφαρμοσουν τον νομο, την πληρη αποβιομηχανοποιησι της χωρας, ..Ολα αυτά οι Κοι αυτοι, που επι 38χρονια καλοτρεφονται και εξασφαλιζουν το μελλον των απογονων των απογονων των, δεν βρηκαν μια λεξι να πουν. Αλλα τα φορτωσαν όλα στην ανεργια και στην οικονομικη κρισι?

    Μα Κυριοι, εάν δεν πεσατε με UFO στην Βλακανοταλιμπανια, η Ελλαδα βρισκεται σε κριση από τις αρχες της δεκαετιας του 80.Μετα την παραδοσι της σοσιαλμανους πολιτικης του ιδρυτου της δυναστειας Καραμανλη στο γνησιο σοσιαλισμο του ΠΑΣΟΚ, όταν οι βιομηχανιες, τα ναυπηγεια, τα εργοστασια, σταδιακως αρχισαν να κλεινουν οι επιχειρηματιες και η ιδιωτικη πρωτοβουλια να διωκονται και ετσι να εγκαταλειπουν την σοσιαλιστρικη φορομπηκτικη ελλαδα στους αυτοκρατορες του δημοσιου.

    Δεν ζημιωθηκε λοιπον τωρα η Ελλαδα με την παγκοσμια κριση, διοτι τωρα ισως απολυθει και κανενας δημοσιος υπαλληλος..Η Ελλαδα ουτως ή αλλως κειται εκτος του παγκοσμιου γιγνεσθαι και ομφαλοσκοπει…Αφου σ’αυτό διαπρεπουν οι Πολιτικοι της..

    Ιασων

  3. Φίλε Μανώλη γεια σου
    Διάβασα το άρθρο σου κάπως καθυστερημένα και είπα να κάνω και εγώ ένα σχόλιο.
    Λοιπόν φίλε μου ο πρώτος σχολιαστής (Λοβέρδος Κυριάκος) με λίγα λόγια τα είπε όλα: «ΠΑΜΕ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΕΤΕΙΟ»
    Όλα αυτά τα ηρωικά που αναφέρεις για την πτώση του χούντας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, σήμερα στον Έλληνα δεν λένε και πολλά πράγματα.
    Στα χρόνια μετά το 74 όπως λες το επίπεδο διαβίωσης βελτιώθηκε κάπως, αυτό όμως έγινε παγκόσμια, πώς θα μπορούσε η Ελλάδα να μείνει έξω; Όμως αυτοί που ωφελήθηκαν ήταν η μειοψηφία, οι υπόλοιποι, και ιδίως οι νέοι (γενιά των 700 ευρώ, ανεργία) μασουλούσαν κάποια ξεροκόμματα.
    Υπήρξε ηθική κατάπτωση, ευτελισμός των αξιών. Το ΠΑΣΟΚ για παράδειγμα ξεφτίλισε την έννοια του σοσιαλισμού. Η άλλοτε πολλά υποσχόμενη και ακμαία αριστερά αφού έφαγε τις σάρκες της, αρκέστηκε να πίνει χαμομήλι. Η ελεύθερη τηλεόραση, που τρομάρα της έγινε και ιδιωτική για να είναι πιο αντικειμενική, υπνώτισε ένα ολόκληρο έθνος με τις αξίες της μαγκιάς, της εύκολης επιτυχίας, το να φαίνεσαι στιλάτος και σπουδαίος ενώ δεν έχεις περιεχόμενο.
    Και οι πολιτικές ηγεσίες φίλε μου δεν έκαναν λάθη όπως λες. Το έγκλημα το έκαναν συνειδητά, και πολύ συνειδητά μάλιστα. Όσοι τόλμησαν να πουν κάτι αντίθετο πήραν δρόμο.
    Εξάλλου έχουμε τόσο αποδεχτεί ότι ο λαός δεν ορίζει την μοίρα του που αν κάνουν που και που και κάτι καλό, νοιώθουμε την ανάγκη να τους ευγνωμονούμε. Μα αυτούς του βάζουμε εκεί για να τα κάνουν όλα καλά. Γι’αυτό χρυσοπληρώνονται. Φαντάσου ένας μηχανικός να σου φτιάξει το σπίτι και ύστερα από λίγες μέρες να σου πέσει το μισό και εσύ να του φυλάς το χέρι που δεν έπεσε ολόκληρο!
    Έτσι για να επανέλθω στον φίλο σχολιαστή: «ΠΑΜΕ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΕΤΕΙΟ». Νομίζω ότι ο Ελληνικός λαός έτσι αισθάνεται. Πως ακόμα δεν πήγαμε στη δημοκρατία. Πως ακόμα δεν πετύχαμε την εθνική κυριαρχία (και φυσικά ούτε την κοινωνική δικαιοσύνη). Ο Ελληνικός λαός περιμένει να ξημερώσει μια πραγματική δημοκρατική μέρα. Και αυτή ίσως την γιορτάσει περίτρανα. Γιατί η άλλη μοιάζει με κακόγουστη φάρσα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here