Το μέλλον πρέπει να νικήσει το παρόν

2
112

Και τώρα τι; Αυτό είναι το αγωνιώδες ερώτημα που προβάλλει πάνω από το πολιτικό σκηνικό· ολόκληρη την ελληνική κοινωνία; Υπάρχει ορθή απάντηση; Υπάρχει προσέγγιση, εκτίμηση, πολιτική επιλογή. Ορθό μπορεί να είναι αυτό για το οποίο προσπαθούν και συγκλίνουν οι πολλοί. Τι συμβαίνει στην ελληνική περίπτωση; Πού πάμε και τι θέλουμε; Υπάρχει απάντηση; Σύμφωνα με τις διακηρύξεις των κομμάτων, δύο κατευθύνσεις πρέπει να χαρακτηρίζουν τις πολιτικές επιλογές μας: (α) παραμονή στην Ευρωζώνη και (β) (σταδιακή) απεμπλοκή από το Μνημόνιο.

Αν για το πρώτο δεν χωρούν πολλές συζητήσεις, τουλάχιστον για τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ως προς το δεύτερο δεν ισχύει το ίδιο. Εδώ είναι οι διαφορές. Εδώ οφείλεται η μη συνεννόηση. Εδώ είναι όμως που χρειάζεται και η ηγεσία. Η ηγεσία έχει υποχρέωση να προτείνει πολιτικές για τη διακυβέρνηση του τόπου. Ο λαός έχει υποχρέωση να κάνει τις επιλογές του, να υποστηρίζει τα πιστεύω του και εμμέσως να καθορίζει το μέλλον του. Η ηγεσία έχει ευθύνη να κατανοεί και να συνεννοείται στα στοιχειώδη, να ακολουθεί το όραμα και το αφήγημα που προτείνει· να το υπηρετεί. Ο λαός έχει ευθύνη για τις επιλογές ακυβερνησίας. Λες και βρισκόμαστε μπροστά στον επίλογο της διακυβέρνησης από ανθρώπους που δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους, στη χώρα που γέννησε τη διαλεκτική.

Στην πολιτική έχει νόημα να κάνεις κάτι γιατί το πιστεύεις. Αν όχι, άστο να πάει. Μην το κάνεις. Δεν σε υποχρεώνει κανείς. Δεν είναι ανάγκη να το φορτώσεις σε μια κοινωνία, σε έναν ολόκληρο λαό. Έχουμε πει όλοι μεταξύ μας, μετά την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα, να πούμε αλήθειες. Φοβάμαι ότι συνεχίζουμε να μη λέμε καθαρά τις σκέψεις μας. Συνεχίζουμε να κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις.

Όλοι βλέπουν ότι ξαναπάμε σε εκλογές και κανείς δεν τολμά να το πει. Ο καθένας δείχνει να το φοβάται από τη δική του ματιά. Ο πρώτος μπορεί να παραμείνει πρώτος ή και να βρεθεί σε χειρότερη θέση. Ο δεύτερος να γίνει πρώτος ή και να βρεθεί σε χειρότερη θέση. Ο τρίτος να γίνει πρώτος ή δεύτερος ή και να βρεθεί σε χειρότερη θέση. Και πάει λέγοντας … Η πρόβλεψη  πως σύντομα θα έχουμε εκ νέου εκλογές είναι μάλλον αναγκαιότητα. Η πολιτική εξίσωση δεν βγαίνει. Πείτε το …

Ο λαός τιμώρησε αυστηρά τις δύο μεγάλες παρατάξεις. Αυτή είναι η πρώτη αλήθεια. Δεν ξέρω ποιο θα είναι το μέλλον τους. Δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου, αν και είναι ένα θέμα αρκετά ενδιαφέρον γιατί αφορά το μέλλον του πολιτικών υποκειμένων και του ίδιου του συστήματος. Ο λαός, όμως, έδωσε και ακυβερνησία. Αυτή είναι η δεύτερη αλήθεια.

Στην πολιτική οι λογαριασμοί λύνονται με διαλεκτική, δίλημμα, διακύβευμα, ελπίδα, αφήγημα. Έτσι, πρέπει να λύσουμε κι αυτόν το γόρδιο δεσμό. Το συντομότερο δυνατό, με την τελική ευθύνη στο λαό. Αυτός πρέπει να αποφασίσει με όρους ευθύνης· όπως πιστεύει καλύτερα. Ας μην υπερνικήσει η οπτική των απαισιόδοξων για τη σκοπιά της παγκόσμιας ιστορίας: «Ο θάνατος μιας χώρας δεν κοστίζει στον κόσμο απολύτως τίποτε».

Το μέλλον πρέπει να νικήσει το παρόν.

*Ο Στράτος Στυλιανίδης είναι Λέκτορας στο Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας & Ανάπτυξης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΕίμαι πολίτης-φάντασμα! Είμαστε ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες φαντάσματα…
Επόμενο άρθροΤο μήνυμα ήρθε από τη Γαλλία
O Στράτος Στυλιανίδης γεννήθηκε Πρωταπριλιά στην Πάφο της Κύπρου. Εκεί τέλειωσε το σχολείο. Μετά πήγε για σπουδές στην πατρίδα της μάνας του· στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός στο Τμήμα Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών, της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έλαβε υποτροφίες από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας για την ακαδημαϊκή του επίδοση. Από το ίδιο τμήμα έλαβε το διδακτορικό του. Για την εκπόνησή του έλαβε υποτροφίες από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών και το Ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη. Από το 2008 είναι λέκτορας στο Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης του ΑΠΘ. Διδάσκει μαθήματα στην κατεύθυνση της Γεωπληροφορικής. Μέχρι σήμερα έχει: (α) συμμετάσχει σε 33 επιστημονικά συνέδρια σε ολόκληρο τον κόσμο· σε 9 είχε εμπλακεί στην επιστημονική και οργανωτική επιτροπή, (β) συγγράψει και παρουσιάσει 2 διατριβές, 33 επιστημονικές εργασίες σε συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά και (γ) συμμετάσχει σε 25 ερευνητικά έργα, χρηματοδοτούμενα από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους· στα 3 ως επιστημονικός υπεύθυνος. Είναι αξιολογητής σε ευρωπαϊκά/διεθνή ερευνητικά προγράμματα και κριτής σε 2 επιστημονικά περιοδικά. Είναι παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Μαρία Σπυράκη και έχουν δύο παιδιά.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο τίτλος σας τα λέει όλα. Δυστυχώς, προσπαθούν να μάς φέρουν το Μέλλον, οι πιο απίθανοι τύποι… του παρελθόντος(απώτερου και νεότερου).

    Το νέο θα έρθει από εκείνο που δεν το ξέρουμε -ακόμα.

  2. Η πρώτη αλήθεια σωστή, όχι όμως και η δεύτερη. Ο λαός έδειξε το δρόμο της συνεργασίας όλων των πολιτικών δυνάμεων, αλλά δυστυχώς οι πολιτικοί μας δεν το έχουν (ή δεν θέλουν) να το καταλάβουν. Ο λαός βρίσκεται πιο μπροστά από την πολιτική του ηγεσία. Και αν οι πολιτικοί δεν μπορούν να
    ΠΡΟβλέπουν, ε, δεν κάνουν γι’αυτή τη δουλειά. Ας πάνε καλύτερα σπίτι τους1

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here