Μήπως τα γκάλοπ για τις ευρωεκλογές δεν έχουν καμία αξία;

2
20

Η συμφωνία με την τρόικα, παρά τις όποιες εσωκομματικές αναταράξεις προκάλεσε στις κοινοβουλευτικές ομάδες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και η απόφαση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να μοιράσει μέρος του πρωτογενούς πλεονάσματος στους χαμηλοσυνταξιούχους, τους άπορους και φυσικά στους ενστόλους και στους δικαστικούς, επέτρεψε στην κυβέρνηση να πετύχει την πρώτη μετά από καιρό επικοινωνιακή νίκη της, δύο μόλις μήνες πριν από τις εκλογές του Μαΐου.

Είναι προφανές ότι η ανάγκη του κόσμου να πεισθεί ότι τα πολύ δύσκολα πέρασαν, ότι η κρίση ξεπερνιέται, ότι η ανάπτυξη έρχεται κι η τρόικα φεύγει , λειτουργεί θετικά για τη ΝΔ και την ηγεσία της στην συγκεκριμένη φάση. Είναι προφανές ότι σκοπός της κυβέρνησης είναι να αποφύγει την εκλογική συντριβή στις 25 Μαΐου. Αλλά το ερώτημα είναι ότι, ακόμα κι αν η ΝΔ δεν χάσει με μεγάλη διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, τι θα γίνει με τον κυβερνητικό της εταίρο το ΠΑΣΟΚ, που τώρα κατεβαίνει στις εκλογές με την ομπρέλα της «Ελιάς»;

Η αλήθεια είναι ότι οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ιδιαίτερα αρνητικές για τα κόμματα που κυβερνούν. Δεν είναι, όμως, και θετικές. Για κανένα. Εκτός, ίσως, από το νεοπαγές κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη το Ποτάμι αλλά και τη Χρυσή Αυγή, που συνεχίζει να συγκεντρώνει την ψήφο οργής και διαμαρτυρίας των αντισυστημικών, μολονότι είναι ακόμα άγνωστο αν θα της επιτραπεί από τον Άρειο Πάγο να εκθέσει υποψηφίους στις ευρωεκλογές.

Σήμερα είναι βέβαιο ότι οι δημοσκοπήσεις δυσκολεύονται υπερβολικά να καταγράψουν την κοινωνική πραγματικότητα και τις τάσεις του εκλογικού σώματος. Καθώς μεγάλο μέρος του διακατέχεται από έντονα συναισθήματα, οργής, απογοήτευσης, φόβου, αγωνίας, αλλά και κάποιας μικρής ελπίδας.

Το εκλογικό σώμα αποτελεί αναμφίβολα κινούμενη άμμο, που ουδείς μπορεί να προβλέψει πού θα σταθεροποιηθεί στις 25 Μαΐου. Μικρά γεγονότα μπορούν να επηρεάσουν την τελευταία στιγμή την ψήφο των πολιτών, που φοβούνται και θυμώνουν αλλά παρ’ όλα αυτά σήμερα μένουν βουβοί και δεν εκδηλώνουν την οργή τους δημοσίως με δυναμικές κινητοποιήσεις.

Θα την εκδηλώσουν, άραγε, στην κάλπη; Λίαν πιθανόν. Αλλά αυτό δεν μπορούν να το απαντήσουν οι δημοσκοπήσεις. Κι ο λόγος είναι ότι δεν μπορούν να είναι τόσο αντιπροσωπευτικές, όσο οι ίδιοι οι ερευνητές θα ήθελαν. Πάρα πολλοί αρνούνται και να απαντήσουν ακόμη στα ερωτήματα των εταιριών δημοσκοπήσεων. Κι από αυτούς, οι μισοί περίπου, δεν δηλώνουν σαφή προτίμηση υπέρ του ενός ή του άλλου κόμματος διότι είναι προφανές ότι είτε προτιμούν να σιωπήσουν είτε διακατέχονται ακόμα από σύγχυση σχετικά με το τι θα πράξουν.

Άλλωστε, υπάρχει εύλογος φόβος η προσέλευση στις κάλπες, ιδίως στις 18 Μαΐου που είναι ο πρώτος γύρος των Περιφερειακών κι Αυτοδιοικητικών Εκλογών να είναι πολύ μικρή, ακόμα μικρότερη από τις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του 2010.

Υπό τις συνθήκες αυτές, ίσως έχουν μικρή αξία τα αποτελέσματα των γκάλοπ που δίνουν μικρό προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ έναντι της ΝΔ, που δείχνουν ενισχυμένο το «Ποτάμι» (φθάνει μέχρι και το 10%) ή τη Χρυσή Αυγή και εξαφανισμένα τα κόμματα του Πάνου Καμμένου και του Φώτη Κουβέλη, που απέφυγε να συμπράξει με την «Ελιά». Και το ερώτημα παραμένει: Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών; Και, κυρίως, ποιο θα είναι το πολιτικό σκηνικό την επομένη της 25ης Μαΐου, δεδομένου ότι ο τόπος χρειάζεται πολιτική σταθερότητα για να μπορέσει να ολοκληρώσει (με την άμεση εποπτεία της τρόικας που αποχωρεί καλώς εχόντων των πραγμάτων μέσα στο καλοκαίρι), δίνοντας τη δυνατότητα στην Ελλάδα να βγει πλέον απευθείας στις αγορές με διαχειρίσιμο επιτόκιο.

Αυτό, όμως, είναι το θεωρητικά καλό σενάριο, που υποστηρίζει μετά πάθους το Μέγαρο Μαξίμου. Δεν είναι καθόλου βέβαιο, πάντως, ότι αυτή θα είναι η πορεία της χώρας -ιδίως αν το εκλογικό αποτέλεσμα δεν δώσει καθαρή εικόνα και προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη πολιτική σύγχυση κι ανασφάλεια.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κατά τον κύριο Λοβέρδο – αν τον μεταφράζω σωστά – ισχύουν τα εξής:

    Ψήφος οργής –> ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή
    Ψήφος διαμαρτυρίας –> Χρυσή Αυγή
    Ψήφος ελπίδας –> ΝΔ και Ελιά
    Πολιτική σταθερότητα –> Κυβέρνηση με βάση τη ΝΔ (το οποίο είναι και το θεωρητικά καλό σενάριο)

    Οι πολίτες κατά τον κύριο Λοβέρδο φοβούνται και θυμώνουν αλλά παρ’ όλα αυτά δεν εκδηλώνουν την οργή τους. Θα την εκδηλώσουν άραγε στην κάλπη;

    Κύριε Λοβέρδο, επειδή απ’ το άρθρο σας εύκολα μπορούν να εξαχθούν τα παραπάνω συμπεράσματα, μπορείτε σε ένα επόμενο άρθρο σας να μας πείσετε με λογικά επιχειρήματα (και όχι με τη «διαίσθησή» σας) γιατί η ψήφος προς τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ψήφος διαμαρτυρίας ενώ η ψήφος προς τη ΝΔ και την ΕΛΙΑ είναι ψήφος ελπίδας;

    Προσωπικά διαισθάνομαι ότι ειδικά αυτή τη στιγμή η ψήφος προς τη ΝΔ σε ένα μεγάλο ποσοστό είναι θέμα φόβου και σε ένα άλλο επίσης μεγάλο ποσοστό είναι θέμα προσωπικού ωφέλους. Αμφιβάλω αν είναι περισσότερο από 5% απ’ όσους ψηφίσουν ΝΔ που θα την ψηφίσουν επειδή ελπίζουν σε καλύτερες μέρες.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here