Μην πυροβολείτε τους βουλευτές. Αλλάξτε τους!

26
64

Ο Δημήτρης Δρούτσας, αν δεν συναντούσε στη Βιέννη το Γιώργο Παπανδρέου, πιθανότατα θα ήταν άγνωστος σήμερα στην Ελλάδα. Ξέρω, θα πείτε, πως ούτε τώρα είναι γνωστός στους πολίτες, παρά το βάρος της ευθύνης που του έχει ανατεθεί. Σωστό κι αυτό, το επιβεβαιώνουν όλες οι δημοσκοπήσεις. Φαίνεται, όμως, ότι αποφάσισε αίφνης να γίνει γνωστός, κάνοντας το ντεπούτο των ρήξεών του με μια ομάδα που δεν περιβάλλεται από υψηλή δημοφιλία, τούτη την εποχή: Τους βουλευτές.

Ο υπουργός Εξωτερικών άνοιξε, ως μη όφειλε κατά πολλούς διότι είναι διορισμένος από τον πρωθυπουργό και ουδέποτε εξελέγη, τη συζήτηση για τα προνόμια των βουλευτών με την ιδιότητα του υπουργού της κυβέρνησης. Μεταξύ άλλων, ζήτησε να μην πηγαίνουν στη Βουλή με το αυτοκίνητο, να εκλέγονται μόνο για δύο θητείες και μετά να περνούν στην… αγρανάπαυση. Πρότεινε, επίσης, οι βουλευτές να περιορισθούν σε 200 από 300.

Ωραίες ιδέες σε μια δύσκολη εποχή. Δηλαδή, όχι απλώς δύσκολη, αλλά και ύποπτη. Διότι την εποχή της κρίσης που οι πολιτικοί θεωρούνται -και σωστά- ως οι υπ’ αριθμόν ένα υπεύθυνοι για την κατάντια της χώρας, ο ευκολότερος δρόμος για κάποιον που ενδιαφέρεται να τους αντικαταστήσει είναι να αναδείξει τα προνόμιά τους!

Έστω, λοιπόν, ότι οι βουλευτές υποχρεώνονται να πηγαίνουν με τα πόδια απ’ το σπίτι τους στη Βουλή, έστω ότι δεν τους επιτρέπεται να παίρνουν ούτε ταξί, έστω επίσης ότι τους απαγορεύεται δια ροπάλου να εκλέγονται για τρίτη θητεία και έστω ότι αύριο το πρωί οι 300  μειώνονται και γίνονται 200… Υπάρχει κάποιος που πιστεύει στ’ αλήθεια ότι θα αλλάξει κάτι στην ουσία της λειτουργίας του πολιτεύματος;

Δια της πεζοπορίας θα ενισχυθεί η αίσθηση ευθύνης των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού; Ή μήπως δια της απαγόρευσης τρίτης θητείας; Ξέρει ο υπουργός Εξωτερικών ότι περισσότεροι από το ένα τρίτο των μελών της σημερινής Βουλής εκλέχθηκαν πρώτη φορά το 2009; Είναι βέβαιος πως οι πολίτες που του ψήφισαν θα έκαναν άλλες επιλογές αν υπήρχε απαγόρευση τρίτης θητείας; Και πιστεύει ότι θα ήταν πιο αντιπροσωπευτικό το σύστημα των διακοσίων βουλευτών, όταν ο μισός και πλέον πληθυσμός της χώρας κατοικεί στο λεκανοπέδιο; Οι 100 θα εκλέγονται στην Αθήνα και οι υπόλοιποι στην περιφέρεια;

Μήπως το σύστημα θα γίνει πιο διαφανές και πιο αποτελεσματικό όταν καταργηθεί ο σταυρός προτίμησης και αντικατασταθεί από τη λίστα των εκλεκτών του κάθε αρχηγού; Μήπως θα πρέπει να επιστρέψουμε στην εποχή που ο βασιλιάς διόριζε υπουργό τον κηπουρό του; Σε κάθε περίπτωση οι βουλευτές είναι απαξιωμένοι γιατί ο ρόλος τους περιορίζεται στην υπερψήφιση της κομματικής γραμμής. Γιατί όχι μόνο δεν συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων, αλλά συμπεριφέρονται ενοχικά απέναντι στην εξουσία του αρχηγού τους. Γιατί δεν είναι πρώτα αντιπρόσωποι των πολιτών που τους ψήφισαν, αλλά εκπρόσωποι έρημοι και απρόσωποι, όπως λέει και ο Σαββόπουλος.

Πριν φθάσουμε, όμως, στο σημείο να υιοθετούμε άκριτα συνθήματα του τύπου να «καεί το μπ…λο η Βουλή» θα πρέπει να μπούμε στον κόπο να σκεφτούμε με τι μπορεί να αντικατασταθεί το υπάρχον αντιπροσωπευτικό σύστημα. Πριν φθάσουμε να γίνουμε συνοδοιπόροι των αγανακτισμένων που έκλεισαν τη νύχτα την έξοδο της Βουλής και πριν φθάσουν οι βουλευτές να φεύγουν από τη Βουλή με αστυνομική συνοδεία, πρέπει να θυμηθούμε ότι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι ο άξονας στον οποίο στηρίζεται κάθε πολίτευμα στον πολιτισμένο κόσμο.

Εκτός και αν υπάρχει άλλο σύστημα δημοκρατικής αντιπροσώπευσης και δεν το έχω αντιληφθεί. Εκτός και αν αρχίσουμε να συζητάμε τα περί άμεσης δημοκρατίας που ακούγονται στις πλατείες. Αν είναι έτσι, να μου επιτρέψετε να μην συμμετάσχω στην άμεση δημοκρατία του Μίκη και να προτιμώ αυτή την αντιπροσωπευτική με όλα τα προβλήματα που έχει. Πρώτον, γιατί δεν ξέρω κανένα που να μπορεί να ψηφίζει καθημερινά και για οτιδήποτε και δεύτερον και πιο σοβαρό, γιατί η διακυβέρνηση του τόπου είναι πολύ σημαντική δουλειά για να γίνει από μαθητευόμενους μάγους. Επιμένω πως αυτή η «δουλειά» πρέπει να ανατίθεται με την ψήφο μας  σε αυτούς που επιλέγουμε και όταν δεν μας κάνουν να επιλέγουμε άλλους, πάλι με την ψήφο μας.

Στην περίπτωσή μας, μέσα στη ζάλη της κρίσης, κινδυνεύουμε μαζί με τα απόνερα που προκαλεί η φθορά των πολιτικών να πετάξουμε και το μωρό. Και το δικό μας μωρό είναι η πολύτιμη αντιπροσωπευτική δημοκρατία που για να εδραιωθεί προηγήθηκαν εμφύλιος, εκτελέσεις πολιτικών αντιπάλων, χούντα και μια εθνική προδοσία. Για να μην ξεχνιόμαστε…

26 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το πρόβλημα σε αυτή τη χώρα είναι πως μια ζωή βλέπουμε το δέντρο κι όχι το δάσος. Το πρόβλημα είναι ΠΟΣΟΙ κάθονται στα έδρανα της Βουλής ή ΠΟΙΟΙ; Κι επειδή είμαστε κι ολίγον ευθυνόφοβοι, αρνούμαστε να παραδεχτούμε πως μόνοι βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας, δίνοντας το βουλευτικό αξίωμα σ’όλα τα λαμόγια όλα αυτά τα χρόνια. Όταν αλλάξει αυτή η νοοτροπία, τότε ίσωςε δούμε φως στο τούνελ. Μέχρι τότε, συγνώμη, αλλά η αγανάκτηση, τα φάσκελα και τα αυγά είναι «νά’χαμε να λέγαμε» για μένα.

    Καλημέρα, καλό μήνα και… καλή μας τύχη…

  2. «…Επιμένω πως αυτή η «δουλειά» πρέπει να ανατίθεται με την ψήφο μας σε αυτούς που επιλέγουμε και όταν δεν μας κάνουν να επιλέγουμε άλλους, πάλι με την ψήφο μας…»

    Μα «αυτή η δουλειά» γίνεται τόσα χρόνια, αγαπητή κυρία Σπυράκη! Από τον έναν στον άλλον πάμε, και κανένας τους τελικά δεν αποδείχθηκε ΑΞΙΟΣ της εμπιστοσύνης μας….

    Η κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει ένα σοβαρό ελλάτωμα: δεν αφορά τον πολίτη, αφορά την ψήφο του. Άπαξ και κερδηθεί η ψήφος, καταργείται κάθε έννοια «δημοκρατίας» -το ζήσαμε αυτό…(για τα καλά)

    ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!!

  3. ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ & ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΑΤΡΙΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

    1. Άμεση δημιουργία Ανεξάρτητης Επιτροπής (Ορκωτών Λογιστών) ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ. Να κηρυχθεί ΑΠΕΧΘΕΣ το όποιο χρέος προέκυψε από παράνομες πράξεις και ασύμφορες συμβάσεις και αγορές, εις βάρος του Ελληνικού Λαού.

    2. ΑΡΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ και αλλαγή του Νόμου περί Ευθύνης Υπουργών με Αναδρομική από το 1974 ισχύ. Να πάνε Φυλακή όσοι ζημίωσαν τον Ελληνικό Λαό. Δήμευση των περιουσιών τους.

    3. Άρση Τραπεζικού Απορρήτου Βουλευτών και Δημοσίων Λειτουργών απο το 1974 και μετά. Να πάνε φυλακή όσοι παράνομα πλούτισαν εις βάρος του Ελληνικού Λαού. Δήμευση των περιουσιών τους.

    4. Μείωση του αριθμού των Βουλευτών σε 150, με ταυτόχρονη μείωση των αποδοχών τους στο 70%. Μείωση των βουλευτικών συντάξεων και αποζημιώσεων στο 70%. Μείωση των Εκλογικών επιχορηγήσεων στα κόμματα έως και 70%.

    5. Αλλαγή του Εκλογικού Νόμου σε ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ

    6. ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΑ τα μεγάλης σημασίας Εθνικά Θέματα

    7. Το Μνημόνιο είναι παράνομο, βασει του Ελληνικού Συντάγματος και έτσι όλες οι απαιτήσεις και οι δεσμεύσεις που απορρέουν απο αυτό, δεν μπορεί να είναι δεσμευτικές για τον Έλληνα πολίτη. ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ και ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ και ψηφισή τους με βάσει τς αρχές τους Συντάγματος στην Βουλή.

    8. Πλήρης αξιοποίηση και ανακατανομή στον Εθνικό μας πλούτο της Εκκλησιαστικής περιουσίας και Πλαφόν κατοχής περιουσιακών στοιχείων στις Μητροπόλεις των μεγάλων πόλεων.

    Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΕΡΔΙΖΕΤΕ, ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΕ. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

  4. Συμφωνώ κυρία Σπυράκη, τα προβλήματα που μας απασχολούν δεν θα ξεπεραστούν αν οι βουλευτές γίνουν 200, ή αν δεν θα έχουν το δικαίωμα να εκλέγονται πάνω απο δύο θητείες, ούτε αν δεν χρησιμοποιούν τα κρατικά αυτοκίνητα. Εγώ πιστεύω οτι πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που σκεφτόμαστε, η νοοτροπία μας, οι συνήθειές μας, η σκέψη μας. Οι βουλευτές και αυτοί που έχουν κάποια κυβερνητική θέση, είναι κάποιοι απο μας. Και ο καθένας μας αρχίζει και σκέπτεται διαφορετικά οταν έχει κάποια θέση εξουσίας. Ο καθένας κοιτάει πως θα ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ πιο εύκολα το μέλλον του, πως θα βολευτεί ο ίδιος, και πως θα βγάλει περισσότερα σε βάρος του συνανθρώπου του και του δημοσίου. Ίσως σας φαίνεται υπερβολικό αυτό, αλλά αν σκεφτούμε καλύτερα, εκεί νομίζω θα καταλήξουμε. Θα μου πείτε, μα δεν υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονατι για το κοινό καλό, να βοηθήσουν του συνανθρώπους τους και την χώρα τους; Ασφαλώς και υπάρχουν, αλλά είναι έτσι το σύστημα στο οποίο ζούμε που καλλιεργεί τη σκέψη και καθιερώνει την νοοτροπία που ο καθένας μπορεί να καταλήξει στο ερώτημα: Κι έγώ τί θα κερδίσω αν κάνω αυτό ή το άλλο; Και τι εννοώ για να μην παρεξηγηθώ: Αυτοί που αποφασίζουν να ασχοληθούν με την πολιτική, με ποια κριτήρια αποφασίζουν να ασχοληθούν, τι σκοπό έχουν και τι θέλουν να πετύχουν; Πιστεύω πλέον ακράδαντα οτι πρώτα θέλουν να εξασφαλίσουν τους εαυτούς τους, και όχι να υπηρετήσουν και να θυσιαστούν για το κοινό καλό. Άποψή μου είναι οτι το βουλευτικό αξίωμα είναι λειτούργημα, αλλά δυστηχώς στην πραγματικότητα είναι επάγγελμα. Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Η καρέκλα της εξουσίας είναι πολύ δελεαστική για τον Έλληνα. Αν την πάρει δεν την αφήνει με τίποτα, σε πολλούς τομείς, όχι μόνο στην πολιτική. Αυτή την άποψη δεν την είχα πάντα. Πίστευα οτι υπάρχουν άνθρωποι που ήθελαν να εκλεγούν γιατί ήθελαν πραγματικά να βοηθήσουν, με τις ιδέες τους, την θέληση και τον ενθουσιασμό τους. Τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν και σήμερα και πάντα θα υπάρχουν. Το θέμα όμως είναι ότι αν κάποιος εκλεγεί, τότε μπαίνει σε ένα σύστημα που πρέπει να ακολουθήσει τους δικούς του κανόνες για να επιβιώσει και να υπάρξει. Πρέπει δηλαδή να αποφασίσει αν θα μείνει απρόσκοπτος στους σκοπούς για τους οποίους αποφάσισε να γίνει πολιτικός και να πετύχει του στόχους του, ή αν θα «περάσει απο την άλλη πλευρά» και θα γίνει μέρος του συστήματος, οπότε μια απο τα ίδια. Νομίζω οτι αυτοί που αποφασίζουν να ασχοληθούν με την πολιτική και έχουν πραγματικά αγνές προθέσεις και είναι σωστοί είναι η μειοψηφία, γιατί στην πορεία ή «περνάνε απο την άλλη πλευρα» ή παραιτούνται και πηγαίνουν σπίτι τους γιατί δεν έχουν τη δύναμη και τις αντοχές να πείσουν για τις δικές του σκέψεις και ιδέες. Τους πετάει έξω δηλαδή το ίδιο το σύστημα. Η ψήφος στα χέρια του λαού είναι πολύ μεγάλη υπόθεση και πρέπει να την χρησιμοποιούμε όπως πρέπει. Ακούω και διαβάζω πολλές φορές οτι πρέπει να αλλάξει το πολιτικό σύστημα, να αλλάξουν οι θεσμοί, να τροποποιηθούν άρθρα του συντάγματος κλπ. Και ρωτάω: Και τι θα γίνει αν αλλάξουν όλα αυτά και εξακολουθήσει να υπαρχει η ίδια νοοτροπία και σκέψη μας, να υπάρχει ατιμωρισία και να μην εφαρμόζονται οι νόμοι; Διότι οτι αλλαγές και να γίνουν, θα γίνουν απο αυτούς που είναι μέσα σ΄αυτό το σάπιο σύστημα, που χρόνια στηρίζεται στην πελατειακή σχέση και την ατιμωρισία, και θα γίνουν πάλι στο ίδιο πλαίσιο. Γι’ αυτό και ξαναλέω οτι όλα πρέπει να ξεκινήσουν απο τον τρόπο που σκεφτόμαστε, και τον πως αντιλαμβανόμαστε τους θεσμούς, τον σεβασμό στο συνάνθρωπό μας και τις αξίες της ζωής. Και αυτά δεν μπορεί να τα αλλάξει κανένας νόμος και κανένα πολιτικό σύστημα. Έτσι είμαστε φτιαγμένοι, με τον συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, δεν δεχόμαστε κάτι που θα μας «χαλάσει» την ησυχία μας, και θα μας ξεβολέψει απο την θέση μας. Δεν πιστεύω οτι το πρόβλημα είναι το πολιτικό σύστημα, ούτε οτι έχουμε έλειψη δημοκρατίας. Γιατί όταν γίνονται εκλογές και το 50% απο μας δεν πάει να ψηφίσει, δεν μας φταίει κανείς, αλλά το κολλημένο μυαλό μας και το καμμένο κεφάλι μας. Πρέπει να καταλάβουμε οτι τους βολεύει να μην πηγαίνουμε να ψηφίζουμε. Σκεφτείτε πόσα άκυρα και λευκά ψηφοδέλτια θα υπάρξουν αν πηγαίναν να ψηφίσουν ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΚΑΙΩΜΑ ΨΥΦΟΥ.

  5. Θα σας διορθώσω σε κάτι. Η συζήτηση για τα προνόμια των βουλευτών έχει καιρό τώρα ανοίξει στην πραγματική κοινωνία, δεν ξέρω τι γίνεται εκεί στο καφενείο της βουλής.
    Κατά τα άλλα, οι αντιπρόσωποι της δημοκρατίας όφειλαν να καταλάβουν πως ο κόσμος δεν τους θέλει πια και να έχουν δρομολογήσει ομαλές εξελίξεις κάποιου είδους ώστε να μην φτάσουν εδώ τα πράγματα.
    Η πολύτιμη αντιπροσωπευτική δημοκρατία διασύρεται καθημερινά από αυτούς που θα έπρεπε πρώτα να την προστατεύουν αν μη τι άλλο επειδή τους ζεί.
    Πέρα από τους νέους των συνελεύσεων στις πλατείες μαζεύτηκε 100.000+ κόσμος με αίτημα, όχι τη χούντα, ούτε την άμεση δημοκρατία, αλλά την ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
    Στο σύνολό τους δεν θα μπορούσαν να την ορίσουν με σαφήνεια, αλλά είναι σίγουροι πως αυτό που έχουμε σήμερα δεν αποτελεί αληθινή δημοκρατία.
    Το μωρό είναι ήδη ορφανό, και πεινασμένο, και αν χρειαστεί θα πιεί ακόμα και το γάλα του λύκου για να επιβιώσει, και τότε, πράγματι υπάρχει περίπτωση να μετατραπεί σε ένα τέρας.

  6. Αγαπητή Μαρία καλημέρα. Επιτέλους μιά ψύχραιμη φωνή που υπερασπίζεται χωρίς παραμορφωτικούς φακούς τους θεσμούς. Αν παραιτηθούμε κάποιοι και έρθουν οι αναπληρωματικοί θα αλλάξει κάτι? Αν παραιτηθούμε όλοι ή…καεί η Βουλή υπάρχει εναλλακτική δημοκρατική πρόταση διαχείρισης των θεμάτων της χώρας? Ο δίκαιος θυμός και η αγανάκτηση, όταν ωθούν σε επίθεση κατά της δημοκρατίας στρέφονται κατά κάθε δίκαιου αιτήματος. Δεν είναι αραγε αξιο επισήμανσης το γεγονός οτι το πλήθος των «αγανακτισμένων» περιορίζεται στην απόλυτη και συλλήβδην αποδοκιμασία του πολιτικού προσωπικού,της εθνικής αντιπροσωπείας, με απρεπείς χειρονομίες και ύβρεις ενώ ΔΕΝ ΖΗΤΑΕΙ ΕΚΛΟΓΕΣ? Ακουστηκε καποιο σύνθημα – αίτημα εκτός απο τις λέξεις «κλέφτες» και «προδότες»?

  7. Όσο καταστρατηγείται η αξιοκρατία, και η δικαιοσύνη τόσο το κομματικό κράτος έχει «σοβαρούς» αρθρογράφους να μας φοβερίζουν με αναρχία και ταραχές.
    Εφαρμόστε το νόμο κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος επιτέλους πρώτα και μετά μιλάτε για δημοκρατία.

  8. απο οτι διαβαζω επιταχτικαν τα μεγαλα στομαχια για να υπερασπισουν την σαπιλα του συστηματοσ τουσ. αλλα ευτυχωσ ο λαοσ ξυπνα και θα σασ βαλει ολουσ στο καλαθι των αχρηστων..τησ ιστοριασ. τι γνωριζεται απο δημοκρατια οταν υπερασπιζεστε την σαπιλα….. τα φραγκα σασ τα μαρκα σασ δολωματα σατανικα. να υπερασπιστειτε τον λαλιωτη τον σημιτη τον τσοχατζοπουλο και ολουσ τουσ προδοτεσ που πουλησαν την πατριδα μου με τουσ γνωστουσ τροπουσ τα τελευταια 30 χρονια….. τα σκουπιδια που προανεφερα ηταν ολοι γεννια του πολυτεχνειου και κατηγορουνται απο ολουσ εμασ για ληστεια και προδοσια……. φυγεται ολοι το παρισι το λονδινο σασ περιμενει……..μασ κουρασατε ολοι οι μασωνοι ουστ απο εδω……… ΣΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΙ Η ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟ ΟΧΙ ΝΑ ΠΟΥΝΕ. ΦΑΝΕΡΩΝΕΤΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΧΕΙ ΕΤΟΙΜΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΤΟ ΝΑΙ ΚΑΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΕΡΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΤΟΥ…….ΟΥΣΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ…. Η ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ……..

  9. αγαπητη Μαρια ..δεν πιστευω οτι ολοι αυτοι που απεκλεισαν την βουλη δεν πιστευουν στην κοινοβουλευτικη δημοκρατια . σιγουρα ψηφισαν και σιγουρα καποιοι απο αυτους παλεψαν και στην δικτατορια ….
    απλα ειναι ο αποκλεισμος των αποκλεισμενων.
    δηλαδη ειναι αυτοι που εχουν αποκλειστει απο το δικαιωμα της εργασιας , το δικαιωμα της διασκεδασης ( και δεν εννοω το λουλουδοπολεμο στα μπουζουκια ) , απο το δικαιωμα να προσφερουν στο παιδι τους ενα μπαλονι την Κυριακη ( το παθαινω καθε Κυριακη που κλαει η κορη μου και με τραβαει απο το μπατζακι ) , ειναι αυτοι των οποιοων τα παιδια θα μεινουν αγραμματα γιατι δεν μπορουν να τα σπουδασουν σε αλλη πολη , ειναι αυτοι που για να κηδεψουν τους γονεις τους παιρνουν δανεικα .
    ζουν δηλαδη με αυτον τον συνεχη τρομο ( οχι απλα φοβο ).
    με διασκεδαζει λοιπον αφανταστα και συμφωνω με αυτο το γιουχα που τρωνε οι βουλευτες …θεωρω απειρως δικαιο να φυγαδευονται φοβισμενοι … τρομοκρατημενοι
    να νιωσουν λιγο οπως νιωθει καθε φτωχος ανθρωπος καθε φορα που ξεκιναει την μερα του …ας κανουν λοιπον τον σταυρο τους ετω και απο φοβο …ετσι απλα για το τομαρι τους…

  10. Κα Σπυρακη,
    Ακολουθω τον συλλογισμο σας, δεν τον συμμεριζομαι ομως. Η αντιπροσωπευτικη δημοκρατια με την μορφη που εχει παρει στις μερες εχει βρει τοιχο. Στην Ελλαδα αυτο ειναι εμφανεστατο. Σε άλλες χωρες λιγοτερο, ισως. Οι λογοι ειναι πολλοι και αξιζει κανεις να τους εξετασει σε βαθος. Καποιοι λογοι εχουν αναφερθει εδω στο aixmi.gr πολυ προσφατα. Δεν θα τους εναλαβω για να μην κουρασω τους φιλους συν-σχολιαστές.
    (Σημειωνω οτι οι αρθρογραφοι δεν συμμετεχουν στην κουβεντα, μπορουν ομως φανταζομαι να διαβασουν αρθρα και σχολια στο site, στο οποιο αρθρογραφουν αλλωστε.)

    Θα σταθω σε ενα σημειο του κειμένου σας, το παρακατω.
    «Επιμένω πως αυτή η «δουλειά» πρέπει να ανατίθεται με την ψήφο μας σε αυτούς που επιλέγουμε και όταν δεν μας κάνουν να επιλέγουμε άλλους, πάλι με την ψήφο μας.»

    Καλο ακουγεται αυτο. Στην αρχη ομως. Τι γινεται οταν δεν βρισκεις αλλους που να σου κανουν? Εγω ας πουμε δεν θα μπορουσα να ψηφισω κανεναν για πρωθυπουργο/κυβερνηση αυτη την στιγμη. Δεν μου κανει κανεις τους. Οχι απο κακία ή προς χαριν επιχειρηματολογιας, αλλά οι πολιτικοι μας ειναι αποδεδειγμενα μερος του προβληματος (και δεν το συνειδητοποιουν, αρα σχεδον απιθανο να γινουν και μερος της λυσης).

    Τι κανω σ’αυτην την περιπτωση?

    Λευκο / ακυρο που παει στο πρωτο κομμα, και καυχιεται για τις εδρες και την ανετη πλειοψηφια στην βουλη (με πιανει συγκρυο στην σκεψη και μόνο).
    Αποχή που δεν επηρεαζει κανεναν αφου οι βουλευτικες εδρες μοιραζονται στην βαση του 60% περιπου που ψηφιζει πλεον?
    Και αντε και βρηκα πολιτικο να ψηφισω. Την ψηφιζω και περιμενω 4 χρονια πριν εχω ξανα την ευκαιρια να την αλλάξω..??
    Ή ψαχνω καποια μορφη αμεσοτερης δημοκρατιας και τροπους που να επιτρεπουν στους πολιτες να εχουν λογο στην ληψη αποφασεων, στη χαραξη πολιτικης.

  11. Προσοχη, η πτωση της δημοκρατιας στην ΓΕΡΜΑΝΙΑ και ΙΤΑΛΙΑ πριν τον πολεμο ετσι αρχισε. Η πτωση του ΑΛΛΙΕΝΤΕ στην ΧΙΛΗ απο το κινημα της κατσαρολας αρχισε. Προσοχη στους νεους Παπαδοπουλους και Πατακους. Προσοχη μην τυχον μας ξεπεταχθει καποιος νεος Λοχαγος ή Λοχιας και μας καθισει στο σβερκο, για να μας σωσει.
    Βεβαια και οι πολιτικοι καθε αλλο μας εσωσαν, αντιθετα αυτοι μας οδηγησαν στην καταστροφη με τις ευλογιες μας φυσικα, αφου ειναι εικονα και ομοιωση μας.
    Σημερα εστειλα εν αποσπασμα απο την ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ του Κ. ΒΑΡΝΑΛΗ στον Λευτερη Παπαδοπουλο για το σχολιο του, σας στελνω ενα μικρο μερος για τον πολιτικο.
    Σφίγγει τα χέρια μας πολύ γκαρδιακά και με δύναμη.Με τέτιο δυνατό χέρι βαστάει το τιμόνι του Καραβιού.
    Μας αγαπάει και γίνεται θυσία για μας!!
    Για χατίρι μας τσαλαπατάει τους νόμους για να μας σώζει.
    Αφτός μας έμαθε να δίνουμε ψεύτικο όρκο στα δικαστήρια και να μην κρατάμε τον λόγο μας στ’ αλισβερίσια μας.
    Οι πιο μαλαγάνες από δάφτους κοιτάζουνε πως να με καλοπιάσουνε, για να μην τους βρίζω.

  12. μηπως καταλαθος πηρε το αφτι σας τι εγινε καποτε στη γαλλια ?
    που να δειτε τι θα γινει στην ελλαδα ………….

  13. Δηλαδή υπάρχουν καλυτεροι βουλευτές ?

    μπα …. όλοι ίδιοι είναι …. για τα μπάζα ….

    έλληνες … χρεωκοπημένοι …

  14. Κυρια μου δεν ειναι αντιπροσωπευτικη δημοκρατια αυτη που ζουμε απο το ’74,ειναι επιλεκτικη αντιπροσωπευτικη δημοκρατια…Αντιπροσωπευει τους δημοσιοσχεσιτες,τους μεσαζοντες,τους τοκογλυφους,τα κομματοσκυλα,τους πολιτικαντηδες….Και το χειροτερο ειναι οτι οποιοι ειμαστε καθαροι απο τετοιες νοοτροπιες και πρακτικες μπαινουμε ολοι στο ιδιο καζανι!!Ειδικα στην τελευταια παραγραφο σας η συναισθηματικη φορτιση που αναδυεται…ειναι η κορυφωση της υποκρισιας…
    ΥΓ.Για ποια εθνικη προδοσια μιλατε,της Κυπρου;Και αν ναι,ειναι η μοναδικη απο τοτε ως σημερα;(μεσα στην εθνικη προδοσια να θεωρησουμε και τα λογια του εθναρχη οτι η Κυπρος ειναι μακρια;).

  15. Κυρία Σπυράκη γειά σας,
    Προσωπικά πιστεύω πως σαν χώρα έχουμε πτωχεύσει εδώ και χρόνια σε αξίες και σαν συνέπεια αυτής της πτώχευσης ήρθε ή έρχεται η κατάρρευση των πάντων. Πιστεύω πως η ρίζα του κακού είναι το βαθύτατα κομματικό κράτος που τόσα χρόνια ανδρώθηκε και τελικά έγινε το ίδιο κράτος. Ένα κράτος που δεν οργανώνεται με σκοπό την εξυπηρέτηση των αναγκών των πολιτών του αλλά με σκοπό την δημιουργία κομματικών στρατών καθαρά για την εξυπηρέτηση των αναγκών των κομμάτων, είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Εδώ δεν έχουμε όμως να κάνουμε με δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αλλά με μια νοοτροπία που χρόνια τώρα πηγάζει από τα κόμματα και δυστυχώς γαλουχεί ανθρώπους: την νοοτροπία του Γκρούεζα. Είσαι του κόμματος; Προσκύνα και ότι θες δικό σου. Δώσε μας την ψήφο σου και έχεις ότι ζητήσεις; Δουλεία, χρήμα, εξουσία, ισχύ και μάλιστα εύκολα…Δεν είσαι του συστήματος; Δεν παρακαλείς; Δεν έρχεσαι στα πολιτικά γραφεία για ρουσφέτι; Δεν προσκυνάς; Δεν μας εξασφαλίζεις με την ψήφο σου μια θέση κοντά στις δεξαμενές του δημοσίου χρήματος; Και να πεθάνεις αδιάφορο.
    Και αυτή την νοοτροπία την βλέπεται παντού. Το εύκολο χρήμα το βλέπετε σε πολλούς συνδικαλιστές, σε πολλούς δημοσίους υπαλλήλους, σε πολλούς ‘ιδιώτες’ εργολάβους δημοσίων έργων (και αυτοί πρακτικά δημόσιοι υπάλληλοι είναι), αλλά κυρίως το βλέπεις στους ίδιους τους βουλευτές: άνθρωποι που εργάζονται ελάχιστα, πληρώνονται υπέρογκα αναλογικά για την εργασία και τον χρόνο εργασίας τους, άνθρωποι με σχετικά φτωχό σε ένσημα και ώρες πραγματικής εργασίας βιογραφικό, οι οποίοι θεωρούν ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι υποχρεωμένοι να τους πληρώνουν για τις υπηρεσίες τους, υπηρεσίες οι οποίες έχουν τουλάχιστον τραγικές συνέπειες. Και το πιο ανησυχητικό δεν το βλέπουν, δεν το αντιλαμβάνονται…
    Όλο το επιστημονικό προσωπικό της χώρας αυτή την στιγμή έχει αρχίσει και μεταναστεύει. Αυτό που ακόμα επιμένει να ελπίζει, εάν δεν αλλάξουν τα πράγματα θα μεταναστεύσει και αυτό. Έχεις σαν κράτος νέους, ανθρώπους επιστήμονες που μπορούν να σου στηρίξουν την παραγωγή, και την καινοτομία και δεν μπορείς να τους χρησιμοποιήσεις. Εάν δεν χρησιμοποιήσεις το επιστημονικό σου προσωπικό πως θα έχεις παραγωγή; Αν δεν έχεις παραγωγή (στην οποία οι αναλογίες επιστημονικού-εργατοτεχνικού προσωπικού είναι περίπου 5/100) πως θα έχεις ανάπτυξη; Εάν δεν έχεις ανάπτυξη πως θα έχεις μείωση της ανεργίας; Εάν δεν έχεις ανάπτυξη πως θα έχεις εμπορεύσιμα προϊόντα προς πώληση; Εάν δεν έχεις προϊόντα προς πώληση πως θα έχεις έσοδα; Εάν δεν έχεις έσοδα πως θα έχεις ισχυρή οικονομία; Την οικονομία δεν θα την στηρίξει ούτε ο συνδικαλιστής ούτε το διοικητικό προσωπικό με το οποίο έχουν πλημμυρήσει όλο το δημόσιο με σκοπό την ένταξή τους στον κομματικό σας στρατό. Ούτε βέβαια και οι φίλοι ‘ιδιώτες’ οι οποίοι όλος τυχαίος είναι ικανοί για να αναλαμβάνουν μόνο έργα δημοσίου. Τα νοσοκομεία θέλουν νοσηλευτές και ιατρούς, τα εργοστάσια και οι πολεοδομίες μηχανικούς, οι εφορίες οικονομολόγους, τα δικαστήρια νομικούς και η Ελλάδα ανάγκη από τα παιδία της. Και να σκεφτείτε ότι δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά θεωρώ απλά αυτά που σκέφτομαι.
    Γιατί όμως δεν εφαρμόζονται; Γιατί απλά σκοπός τους δεν είναι να σωθεί η χώρα, αλλά το τομάρι τους. (και αναφέρομαι στο σύνολο του πολιτικού κόσμου). Το κατεστημένο που τόσα χρόνια δημιούργησαν. Γιατί δεν αποτελούν μέρος του προβλήματος αλλά είναι το ίδιο το DNA του προβλήματος (άλλοι λιγότερο, άλλοι πολύ περισσότερο). Η μόνη λύση είναι κάτι καινούριο, άφθαρτο. Και σίγουρα να μην προέρχεται από τα σημερινά πολιτικά κόμματα.
    Αυτό το καινούριο μπορούμε να το βρούμε; Να το αναδείξουμε; Να ξαναβρούμε τις χαμένες αξίες όπως αξιοκρατία, δικαιοσύνη, ισονομία, ίσες ευκαιρίες (όχι δικαιώματα) και κυρίως σεβασμό στον άνθρωπο και στα όνειρα των νέων παιδιών; Εδώ μας θέλω…

  16. ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ;;;

    ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΒΡΕ;;;;

    ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ.

    ΛΑιΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here