Η μπασταρδεμένη, ταλαιπωρημένη και εξευτελισμένη Αθήνα

9
77

Η Αθήνα είναι μια μεγαλούπολη, μπασταρδεμένη από την εσωτερική μετανάστευση της δεκαετίας του ‘60 και του ‘70, ταλαιπωρημένη από τη λαθρομετανάστευση των απελπισμένων της Ανατολής που θέλησαν να εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή στο «Ελ Ντοράντο» του ψευδεπίγραφου εκσυγχρονισμού της τελευταίας 20ετιας, εξευτελισμένη από την ανέχεια που προκάλεσε η κατάρρευση του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου που μεταφραζόταν σε πλαστικό χρήμα για τον πολίτη και δανεικά για να ζει το κράτος, οι υπάλληλοι του και οι προμηθευτές του.

Η πραγματική Αθήνα, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλα και πολυπληθή είναι τα προάστιά της, είναι μια μικρή πόλη. Και, όπως κάθε μικρή πόλη, έχει τα δικά της σύμβολα. Εκτός από την Ακρόπολη, η οποία ως σύμβολο ξεπερνά τη σημειολογία της πόλης και αντιπροσωπεύει όσο τίποτα άλλο την αφετηρία του δυτικού Πολιτισμού, η Αθήνα έχει μια Βιβλιοθήκη, ένα Πανεπιστήμιο, ένα Αρχαιολογικό Μουσείο, ένα μεγάλο πάρκο που ανάλογα με το Πολίτευμα το βαφτίζουν … πότε “Βασιλικό” και πότε “Εθνικό” Κήπο. Έχει, επίσης, κι ένα παροπλισμένο πλέον, γήπεδο ποδοσφαίρου που κάποτε έπαιζε μπάλα εκεί η ομάδα της πόλης, η οποία ονομάζεται φυσικά…Παν – αθηναϊκός.

Η Αθήνα φιλοξενεί στη στενή της επικράτεια τη Βουλή και, σχεδόν όλα, τα υπουργεία, όμως για τους αθηναίους δεν ταυτίστηκε ποτέ με τη σημειολογία του διοικητικού κέντρου. Για τους Αθηναίους έχει τα δικά της σημεία αναφοράς με τη δική τους ιστορία, που είναι και η ιστορία της πόλης τους.

Η οδός Κοραή είναι ένα πολύ σημαντικός δρόμος για κάθε Αθηναίο. Χαράχτηκε στο πρώτο σχέδιο της πόλης για να δίνει στον παρατηρητή από το απέναντι αλσύλλιο – που όλοι μάθανε για τους γνωστούς λόγους ως πλατεία Κλαυθμώνος – τη δυνατότητα να θαυμάσει την προοπτική των προπυλαίων του Πανεπιστημίου.

Η οδός Κοραή είναι ένας ιστορικός δρόμος και, ίσως, ο πιο αιματοβαμμένος δρόμος της πόλης . Εκεί έχει χυθεί πολύ αίμα. Από τα «Ευαγγελιακά» του 1901 μέχρι και τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα το 1965, λίγα μέτρα πιο πέρα.

Από τα υπόγεια του μεγάρου της Εθνικής Τράπεζας στην Κοραή, όταν αυτό επιτάχθηκε από τους Γερμανούς πέρασαν αμέτρητοι Έλληνες, πριν πάρουν το δρόμο για το Χαϊδάρι, το Άουσβιτς ή ακόμη και κατ΄ ευθείαν για το σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Το ίδιο κτίριο κι ο δρόμος έγιναν θέατρο μάχης στα «Δεκεμβριανά» του 1944, όταν εγκαταστάθηκε εκεί το αρχηγείο του ΕΛΑΣ αμέσως μετά την απελευθέρωση.

Τα χρόνια της ειρήνης ξέπλυναν σαν τη βροχή το αίμα του δρόμου και η Κοραή έγινε σημείο αναφοράς για τον μοναδικό, ίσως, κινηματογράφο σε ολόκληρη την πόλη που οι ταινίες που έπαιζε σπάνια πρόδωσαν τα γούστα του σινεφίλ κοινού του.

Το «Άστυ» ήταν και είναι το συνώνυμο του Ασύλου της κινηματογραφικής Τέχνης, κάτι σαν τα «Άγια των Αγίων» για την αστική διανόηση της πόλης είτε αυτοί βρίσκονταν εντός είτε και εκτός των ορίων της συντεταγμένης πολιτικής.

Αυτό το γνωρίζουν όλοι οι Αθηναίοι -είτε «γκάγκαροι», είτε εσωτερικοί μετανάστες.

Το σεβάστηκαν διαχρονικά οι ΕΣΑτζήδες του Ιωαννίδη, οι ορδές των μπάτσων με τα κλομπ, των οικοδόμων με τα καδρόνια και των αναρχοαυτόνομων με τις μολότοφ. Ακόμη και οι ασφαλίτες της χούντας φρόντιζαν να περιμένουν απ΄ έξω, αν δεν έμπαιναν και οι ίδιοι πολλές φορές στον πειρασμό να δουν στα κλεφτά καμιά σκηνή από την «κουλτουριάρικη» ταινία που παρακολουθούσε εκείνος που …παρακολουθούσαν.

Την περασμένη Κυριακή μια ομάδα αφιονισμένων κουκουλοφόρων βασιβουζούκων, με πρόσχημα τη σύγκρουση –υποτίθεται- με τις αστυνομικές δυνάμεις προστασίας του Μνημονίου, πήγαν να ληστέψουν το ταμείο στο «Άστυ» και στη συνέχεια του έβαλαν φωτιά.

Είναι προφανές ότι αυτοί που το έκαναν δεν είναι τρία, τουλάχιστον, πράγματα. Αθηναίοι, προοδευτικοί και -ακόμη περισσότερο- αναρχικοί .

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτοί που το έκαναν είναι τρία, τουλάχιστον, πράγματα.

Μεταφερόμενοι προβοκάτορες, μπαχαλάκηδες και κλεφτρόνια, αμολυμένοι στο κέντρο μιας πόλης που δεν έχει γι΄ αυτούς κανένα ιστορικό, συναισθηματικό και, κυρίως, ιδεολογικό σημείο αναφοράς.

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το ιστορικο τριγωνο της Αθηνας δεν ειναι μονο τα κτιρια της.Πανω απο ολα ειναι η κουλτουρα της.
    Δυστυχως ομως απο το 1958 που ο <>,(ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΗΣ) Τριανταφυλλιδης Κων.
    διελυσε την υπαιθρο διελυσε και τον κοινωνικο ιστο της πιο γνωστης πολις στο κοσμο, με την ανοχη
    των ανοιχτομοιαλων Αθηναιων οταν περιεβαλαν με την ανοχη τους τους ταλαιπωρους εσωτερικους
    μεταναστες που ηρθαν για ενα καλλιτερο μελλον (πουλωντας τα χωραφια τους για να ζησουν ωςθυρωροι -ποντικοι στο τριτο υπογειο ) της τοτε υπο αναπτυξη-καταστροφης Αθηνας.Τοτε επαψαν
    να ακουγονται κανταδες οπερετες και επικρατησαν μαζι με τα τουρκοφερτα τσιφτετελια και ζειμπεκικα και τα χασισοτραγουδα αλλαζοντας εντελως το υφος και το ηθος της πολις.μπορουμε
    να γραψουμε ολοκληρο βιβλιο για να εξηγησουμε απο ποτε αρχισε η καταστροφη της ΑΘΗΝΑΣ ΜΑΣ και πως καταντησε ωπως εσεις περιγραφετε.Καποτε θα πρεπει να γινει καποια ανοιχτη συζυτηση γιατι κατεστραφει η πλατεια ΟΜΟΝΟΙΑΣ με τα λουλουδαδικα-ανθοπωλεια της,το ΣΥΝΤΑΓΜΑ,ηΠΛΑΚΑ,και ολες οι αλλες κλασικες και πανεμορφες γειτονιες της.

    Ενας ΚΑΓΚΑΡΟΣ που αγαπα την πολι του

  2. Το γράφω σε σας που ξέρω ότι θα σας τσατίσει.
    Με τεράστια περηφάνια κρατάω στα χέρια μου την ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΤΕ έκδοση ελληνικής εφημερίδας που έχω ποτέ διαβάσει : ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.
    Πόσο ωραίες όμρφες Κύριε Γιαννίση μου οι θέσεις που πηγάζουν απ την καρδιά και όχι απ την τσεπούλα.
    Τι όμορφη μυρωδιά έχει αυτό το σημερινό χαρτί 9δεν ήμουν αναγνώστης της ελυθεροτυπίας ΠΟΤΕ).
    η δημοσιογραφία ΖΕΙ ελεύθερη. Δεν ξέρω για πόσο, αλλά καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια ΣΚΛΑΒΙΑ και ΦΥΛΑΚΗ.

  3. με αυτή τη νοσταλγία δεν μπορούμε να αποφασίσουμε για τίποτα σε αυτή τη χώρα. Ολα υπάρχουν για να μας θυμίζουν κάτι απο το ένδοξο παρελθόν αυτης την χώρας-πόλης.
    Ως πότε όμως θα ζούμε με τα φαντάσματα του πριν?
    ποτε επιτέλους θα τα «κάψουμε» και θα κοιτάξουμε μπροστά?
    δεν βραβεύω τη κίνηση αλλά δεν θα λιώσουμε που κάηκε και το Αστυ, όταν σε λίγο δεν θα υπάρχει κανείς μας για να θυμάται τη χθεσινή του ημέρα και το πως κατάφερε να επιβιώσει χθες.
    αυτοί που κατα καιρούς χαίρονται αυτά τα διαχρονικά κτίρια (κινηματογράφοι, θέατρα, μουσεία κλπ.) είναι μειοψηφία και δεν πεινάνε.
    Ο πολιτισμός και ο χαρακτήρας μας μπορεί να ανθήσει και στο τσιμεντένιο θεατράκι τιυ Ρέντη αρκεί να το θέλουμε…

  4. 1. 75 κτίρια καμμένα στο κέντρο της πρωτεύουσας.Λυπηρό!

    2. Εκατομμύρια καμένες ψυχές στην επικράτεια. Άθλιο!!

    Τώρα τι να ζυγίσω; και προς τα πού να γύρει η παλάντζα ;
    Εδώ σε θέλω κύριε Γιαννίτση μου.

    Υ.Γ. Άν είχατε αφιερώσει όσο χρόνο έχετε στα καμμένα κτίρια στις καμένες ψυχές και εσείς
    όσο και το Τηλεοπτικό κανάλι στο οποίο εργάζεσαι ίσως τα πράγματα να ήσαν διαφορετικά.
    Αλήθεια ο κροκόδειλος πότε κλαίει.Νηστικός ή χορτάτος

  5. Διαβάζω τα σχόλια των αναγνωστών. Ίσως, αν ανάμεσα στα κτήρια που κάηκαν ήταν και το δικό τους σπίτι, αν είχε καεί το δικό τους αμάξι, ίσως τότε να είχαν άλλη γνώμη.

  6. Έχω βαρεθεί ν’ ακούω στα ραδιο – τηλεοπτικά κανάλια και να διαβάζω σε όλες τις φυλλάδες (ηλεκτρονικές και έντυπες) για τους προβοκάτορες και τους μπαχαλάκηδες…. Όταν η αστυνομία δεν κάνει τίποτα, είναι κατάπτιστη και υποκινεί τα γεγονότα. Όταν κάνει κάτι, είναι φασίστες δολοφόνοι. Πρέπει σα λαός πρώτα, να ΄πούμε τι πραγματικά θέλουμε… Τα υποκινούμενα δημοσιογραφικά δίκτυα θα μπορούσαν να μη δείξουν τα έκτρωπα και να περιοριστούν μόνο στα γεγονότα εντός της Βουλής. Ο λαός όμως διψάει για αίμα, φωτιές, κατεστραμένες περιουσίες (που φυσικά δεν είναι δικές του). Και μετά μιλάμε για προβοκάτσια… Παρατηρώντας τους διαχρονικά συλληφθέντες θα δείτε ότι το 50% είναι (λαθρο)μετανάστες, και το υπόλοιπο είναι άνεργοι, ναρκωμανείς, ανήλικοι κλπ…. Τι δουλειά έχουν οι λαθρομετανάστες να τα σπάνε?? Που αποσκοπούν οι καταστροφές περιουσιών Ελλήνων? Τι επιπτώσεις έχουν οι καταστοφές στα ενοίκια και στην αξία των κτιρίων? Do the maths…. Για πόσο οι Έλληνες μικρο – επιχειρηματίες θα αντέχουν να βάζουν από την τσέπη τους για να φτιάχουν τα μαγαζιά τους? Πόσο συχνά κατεβαίνετε στο κέντρο για αγορές? Βασικά πόσο συχνά είναι ανοικτό το κέντρο για τους πολίτες που θέλουν να κάνουν τη βόλτα τους? Μήπως οι γύρω από το ιστορικό κέντρο της Αθήνας περιοχές ασφυξιούν από τους λαθρομετανάστες, οι οποίοι ψάχνουν τρόπο να εισβάλουν σ’ αυτό? Άρα, καταστροφές Ελληνικών καταστημάτων από αλλοδαπούς (κυρίως) – μη ανανέωση μισθωτηρίων λόγω οικονομικών προβλημάτων – κανείς δε νοικιάζει πλέον σ’ αυτές τις περιοχές – πτώση ενοικίων – εμφάνιση αλλοδαπών…… Σταματήστε την καραμέλα του παρακράτους, έχει λιώσει πια… Διαχρονικά και σε όλα τα κράτη, το παρακράτος δεν καταστρέφει, ΣΚΟΤΩΝΕΙ!!!!! Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι δημοσιογράφοι είστε κατευθυνόμενοι…..

  7. Μπράβο Σταμάτη κείμενο ζεστό και μεστό, με την αισθητική της απελπισίας και της καταγραυγής, όπως επίσγς και της νοσταλγίας για τις καλύτερες εποχές της πόλης, που δε μπορεί θα ξαναγυρίσουν κάποια στιγμη, όταν το ιταμό πολιτκό σύστημα της μεταπολίτευσης μπει στο ‘χρονοντούλαπο’ της ιστορίας που έλεγε και ο ‘μεγάλος’ που εγώ βδελύσσομαι και εσύ εκτιμάς – you cant’t get eveything right mate.

    Σε ασπάζομαι

    Ο εν Εδιμβούργοις (not to be confused with the Hapsburgs, though it sounds as grand) Αιμιλιανός

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here