Να αλλάξει ο νόμος για τα ΑΕΙ πριν υπάρξουν σφοδρότερες συγκρούσεις

8
28

Όλα τα συναινετικά μοντέλα για να λειτουργήσουν χρειάζονται το στοιχείο της ελπίδας, της προσδοκίας ότι οι συμμετέχοντες στη συμφωνία έχουν κάτι να κερδίσουν, ως άτομα αλλά και ως συλλογικότητα, δεσμευόμενοι από τους κανόνες του παιχνιδιού. Η συγκυρία της κρίσης χρέους, που μεταλλάχθηκε σε οικονομική και πολιτική κρίση, ήταν η χειρότερη δυνατή συγκυρία για μεταρρυθμίσεις όπως αυτές που επιχειρήθηκαν στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Διότι, όταν επιχειρείς να ορθολογικοποιήσεις και να κάνεις πιο αποτελεσματικό έναν οργανισμό που παράγει γνώση και εκπαιδεύει μέρος της νέας γενιάς για συγκεκριμένα επαγγέλματα, αλλά δεν έχεις οικονομικό χώρο να τοποθετήσεις αυτούς τους – έστω – άριστα μορφωμένους και εκπαιδευμένους νέους και είσαι αναγκασμένος να τους δείξεις το δρόμο της μετανάστευσης, το μόνο επιχείρημα που σου μένει (για να κερδίσεις συμμάχους για τη μεταρρύθμισή σου) είναι ότι οι οικονομίες των χωρών υποδοχής των νέων της χώρας μας χρειάζονται καλά εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Όσο διεθνιστής και αν είναι κανείς, αυτού του τύπου ο διεθνισμός περιέχει σε κάθε περίπτωση κάτι κυνικό μέσα του: το επιχείρημα «να γίνουν τα ελληνικά Πανεπιστήμια χώροι αριστείας για να επωφεληθούν από αυτό οι κοινωνίες που έχουν τη δύναμη να εντάξουν τους αποφοίτους μας» δεν πείθει ούτε τους γονείς (κοινωνία), ούτε τους φοιτητές, ούτε τους διδάσκοντες.

Αυτός είναι ο λόγος που η μεταρρύθμιση δεν έπρεπε να γίνει έτσι και δεν έπρεπε να έχει το περιεχόμενο που της δίνει ο νόμος 4009/2011. Θετικά στο νόμο αυτό υπάρχουν, αλλά υπάρχουν και πολλά αρνητικά, τα οποία δεν γνωρίζουμε για ποιό λόγο υπάρχουν και δεν ήταν ανάγκη να υπάρχουν. Γιατί όσο αυτονόητο είναι ότι η εφαρμογή των νόμων δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα παζαριού ανάμεσα στο κράτος και τους πολίτες που καλούνται να τον εφαρμόσουν, άλλο τόσο είναι αυτονόητο ότι φροντίζεις να νομοθετείς έτσι ώστε να μη χρειάζεται να αλλάξεις το νόμο αμέσως μετά την ψήφισή του.

Το γεγονός ότι μια ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή ψήφισε το νόμο ασφαλώς έχει κάποια σημασία, αλλά από μόνο του δεν κάνει τον νόμο καλύτερο. Οι πραγματολογικές ατέλειες και αδυναμίες ενός νόμου δεν αίρονται από οποιαδήποτε πλειοψηφία. Το ότι, άλλωστε, οι πολιτικές πλειοψηφίες κάνουν λάθη, το ζούμε αυτή την εποχή στο πετσί μας πολλοί Έλληνες, πληρώνοντας ακριβά τα διαχρονικά λάθη δημοκρατικά εκλεγμένων – από μας τους ίδιους – κυβερνήσεων και πλειοψηφιών.

Μεταρρύθμιση χωρίς συμμάχους;

Η μεταρρύθμιση στην Ανώτατη Εκπαίδευση έχει ξεμείνει από συμμάχους και υποστηρικτές, πρώτον, επειδή ο ίδιος ο νόμος δεν σου επιτρέπει να ενθουσιαστείς, και, δεύτερον, επειδή οι πιθανότητες να λειτουργήσει ως όχημα για την αναπαραγωγή του παλαιού (σημερινού) καθεστώτος είναι μεγάλες, και πάντως τόσο μεγάλες ώστε αρκετοί να μη θέλουν να εμπλακούν σε μια διαδικασία που θα φέρει πάλι στο προσκήνιο αυτό που εδώ και χρόνια βιώνουν και από το οποίο δεν μπορούσαν, μέσα από εσωτερικές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες, να απαλλαγούν. Το μόνο που μπορεί να γίνει πριν ζήσουμε μεγαλύτερης έκτασης συγκρούσεις στο χώρο αυτό είναι μια μεταρρύθμιση του ίδιου του νόμου, δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να είχε γίνει πριν κατατεθεί το νομοσχέδιο στη Βουλή και, δυστυχώς, δεν έγινε. Το γιατί δεν έγινε, είναι άλλης τάξεως θέμα, κατάλληλο περισσότερο για τον ιστορικό της Εκπαίδευσης παρά για τον μεταρρυθμιστή του νόμου.

*O Θανάσης Γκότοβος είναι καθηγητης Παιδαγωγικής του Πανεπιστημιου Ιωαννίνων

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Κάτι σάπιο υπάρχει στο προεκλογικό βασίλειο της Δανιμαρκίας»
Επόμενο άρθροΌργιο σπατάλης και διαφθοράς στο Δημόσιο – Διαβάστε και φρίξτε
Ο Θανάσης Γκότοβος γεννήθηκε το 1951 στην Ήπειρο. Σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο Βελλάς, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Φιλοσοφική Σχολή) και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή (Τμήμα Επιστημών της Αγωγής) με θέμα "Γλώσσα και αλληλεπίδραση των παιδιών των Ελλήνων μεταναστών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Δυτικό Βερολίνο". Από το 1981 εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και από το 1989 είναι καθηγητής στον Τομέα Παιδαγωγικής του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής. Στο πεδίο της ειδίκευσής του ανήκουν οι Θεωρίες των εκπαιδευτικών οργανισμών, η Διδακτικής της γλώσσας και της ιστορίας, οι Θεωρίες της κοινωνικοποίησης και η Διαχείριση της ετερότητας στην εκπαίδευση. Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία και άρθρα σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά.

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ιωάννης Βέργαδος, Ομότιμος Καθθηγητής και τ. Πρύτανης του Παν/μιου Ιωαννίνων

    Θανάση, Συμφωνώ απόλυτα. Mε έγγραφα που έστειλα στην Υπουργό κα Διαμαντοπούλου πριν από την ψήφιση του 4009/2011 προέβαλλα διεξώδικώτερα ανάλογα επιχειρήματα και εισηγόμουνα να μην προχωρήσει σε τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις. Προειδοποιούσα πως μία μεταρρύθμιση στην παιδεία δεν έχει καμία πιθανότητα να επιτύχει και, αντίθετα, μπορεί να οδηγήσε σε χάος αν δεν έχει μία κρίσιμη μάζα ανυστερόβουλων υπερασπιστών. Δεν φανταζόμουν, όμως, ότι θα βάλτωνε ακόμη και η τυπική εφαρμογή του νόμου αυτού, παρά τις χωρίς αντίκρυσμα, όπως φαίνεται τώρα, πολιτικές συναινέσεις.

  2. Αντιθέτως! Αυτή είναι η ώρα για να αλλάξει το πανεπιστήμιο. Η Ελλάδα δεν αντέχει πια τα πανεπιστήμια με τους «χτισμένους» πρυτάνεις. Δεν αντέχει πια το πανεπιστήμιο του «συνδικαλιστικού» 5. Δεν αντέχει πια το πανεπιστήμιο που δίνει πτυχία σε δασκαλάκους του 5, που διορίζονται με επετηρίδα, που διδάσκουν τα νέα παιδιά το ήθος του μίσους, της βίας, της μούτζας και του χτισίματος του πρύτανη. Αυτή η Ελλάδα φτώχευσε, κατέρρευσε, την πήρε ο διάολος. Τέρμα. Μας τελείωσε. Και παρακαλώ, όλοι εσείς που έμμεσα ή άμεσα επιδιώκετε την επιστροφή του προηγούμενου νόμου, να θυμάστε πριν αρθρογραφήσετε ότι η μισή Ελλάδα πιά, έχει περάσει από εκεί. Δεν τα διαβάσαμε στις εφημερίδες, δεν τα είδαμε στην τηλεόραση, δεν τα ακούσαμε από παπαγαλάκια, δεν τα μάθαμε από «σκοτεινά συμφέροντα» που βάλλουν κατά του πανεπιστημίου. Τα ξέρουμε από πρώτο χέρι. Ήμασταν εκεί. Η μισή Ελλάδα.

  3. Διαφωνώ ριζικά. Παραθέτω επιστολή του κ. Καράκωστα στη σημερινή Καθημερινή που με εκφράζει απόλυτα:

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_22/03/2012_476635

    Πώς ορισμένοι διδάσκουν Δημοκρατία

    Kύριε διευθυντά

    Oταν από τη συντριπτική πλειονοψηφία της Βουλής ψηφίζεται ένας νόμος, για την ανωτάτη παιδεία εν προκειμένω, και από ορισμένα κόμματα όπως π.χ. το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ, δεν εφαρμόζεται –και μάλιστα με επίσημη δήλωση έμπρακτης περιφρόνησης της Δημοκρατίας–, όταν ο ίδιος πιο πάνω νόμος ποδοπατείται από πανεπιστημιακούς ταγούς, αρχές, φοιτητικές παρατάξεις και πανεπιστημιακούς υπαλλήλους, που διδάσκουν και οφείλουν να παραδειγματίζουν με το ήθος και τη στάση τους ως ενεργών μελών μιας ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας, όταν οι αρμόδιοι πολιτειακοί παράγοντες, π.χ. ο αρμόδιος επί της παιδείας υπουργός, παίρνουν διακριτικά αποστάσεις και από εφαρμοστές του νόμου αυτοαναγορεύονται σε τιμητές του και έμπρακτοι συνήγοροι των αρνητών του, χάριν μιας πολιτικής τού δήθεν κατευνασμού, δηλαδή δικαίωσης της αυθαιρεσίας και κατάλυσης της έννομης τάξης, τότε εάλω η ευνομούμενη πολιτεία και η δημοκρατία σε αυτόν τον άμοιρο τόπο.

    Τούτο το πιο πάνω, είναι ένα μικρό παράδειγμα μέσα στον κυκεώνα των παρανομιών, διαπλοκής και διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα, έμπρακτης και καθημερινής περιφρόνησης των νόμων, αλλά και κοινωνικής ασέλγειας κατά των θεσμών γενικότερα που ακούγεται ως παρονυχίδα στην κρίση που διέρχεται η χώρα οδηγεί, όμως, στη σκέψη και στο θλιβερό συμπέρασμα: να γιατί όλοι μας μέσα σε αυτό το κοινωνικό περίγυρο και μέσα στο κλίμα της εποχής συναντάμε κάθε στιγμή που περνάει και σε κάθε φάση της ζωής μας σε σχέση με τις αρχές της Δημοκρατίας και της κοινωνικής ευπρέπειας, πολίτες που αναπνέοντας μέσα σε αυτό το κλίμα περιφρονούν τους νόμους, παραβιάζουν συστηματικά τους κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς, αδιαφορούν για τους συνανθρώπους τους, καθώς δεν σέβονται τα δικαιώματα και τις αξίες τους και προβάλλουν προς τα μέσα και προς τα έξω την εικόνα της αναρχίας και με τον τρόπο τους λoιδωρούν και υβρίζουν ανθρώπους, θεσμούς και αρχές.

    Ιωαννης Καρακωστας – Ομ. καθηγητής Νομικής Σχολής, τ. αντιπρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών (Εν αναμονή –και θα δούμε πότε– της εκδόσεως του ΦΕΚ, πρόεδρος της επιτροπής διεξαγωγής των πρυτανικών εκλογών και μη εισέτι παραιτηθείς).

  4. Αξιότιμε κ. Γκότοβε ο νόμος που προτείνετε να αλλάξει αποτελεί νόμο του κράτους.Έχει ήδη περάσει στα περισσότερα ιδρύματα εκτός απο 3 αν δεν κάνω λάθος.Κάτι θλιβερές απειλούμενες μειοψηφίες προσπαθούν να ματαιώσουνε την εκλογή των νέων συμβουλίων με κάθε τρόπο.Ήρθε ο καιρός να καταλάβουν οι κομματικοί στρατοί και οι μονοπωλούντες την επανάσταση <> ότι το πανεπιστήμιο δεν είναι αρένα ούτε αγώνας προσέλκυσης νέων ψηφοφόρων.Η νοοτροπία της συναλλαγής πότισε τόσο καλά τα πανεπιστήμια της μεταπολίτευσης.Ρωτήστε κι εμάς που φοιτήσαμε την τελευταία δεκαετία.Πριν γράψετε τέτοια άρθρα σας παρακαλώ πείτε μας τη θέση έχετε ως προς την αξιολόγηση;Δυστυχώς και καλές προθέσεις να έχετε κανένας δε μπορεί να σας πιστέψει.και φυσικά έχει ατέλειες ο νόμος αλλά αυτή τη στιγμή είναι επιτακτική η διάλυση των <> που λυμαίνονται χρόνια την ανώτατη εκπαίδευση.Κάποιος καθηγητής στο πανεπιστήμιο σας μου είπε κάποτε για συγκεκριμένο πρόσωπο που διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου φοιτητών του Παν. Ιωαννίνων κ αυτή τη στιγμή έχει επιχείρηση με γραφική ύλη που προμηθέυει αποκλειστικά το πανεπιστήμιο σας καθώς και 2 νυχτερινά μαγαζιά.Το ακούτε πρώτη φορά;Ένα ανεξάρτητο συμβούλιο καθηγητών μήπως θα έπληττε τισ συγκεκριμένες επιχειρήσεις;

  5. Μηνυτήρια αναφορά για την ανεξέλεγκτη κατάσταση στη Νομική
    Εμποροι και χρήστες ναρκωτικών χρησιμοποιούν ακόμη και τις εγκαταστάσεις της Σχολής.
    Από το vima.gr στις 23 Μαρτίου 2012.
    ΧΑΡΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ ΒΕΡΓΑΔΟ ΚΑΙ ΓΚΟΤΟΒΟ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΕΙ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here