Νίκος Παπανδρέου και Γερουλάνος κατά ΚΙΝΑΛ, θέλουν πάλι ΠΑΣΟΚ

0
102

O Νίκος Παπανδρέου και o Παύλος Γερουλάνος ζήτησαν την ουσιατική διάλυση του ΚΙΝΑΛ και την επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ, αφήνοντας ξεκάθαρες αιχμές για τη Φώφη Γεννηματά. Ο Νίκος Παπανδρέου, που δεν κατάφερε να εκλεγεί ευρωβουλευτής, αναφέρει πως έγινε προσπάθεια «αποπασοκοποίησης» με μία σειρά αποτυχημένα εγχειρήματα και σημειώνει ότι πρέπει να αναδειχθεί νέα ηγεσία από τη λαϊκή βάση. Αντίστοιχα, ο υποψήφιος δήμαρχος της Αθήνας επισημαίνει ότι ο κόσμος στις περιοδείες τον ρωτάει: «Μα καλά εσείς ΠΑΣΟΚ δεν είστε; Ντρέπεστε να το πείτε»; Για να προσθέσει: «Δεν ξέρω για τα άλλα στελέχη μας, αλλά εγώ δεν ντρέπομαι».

Σε άρθρο του στο Βήμα, ο Νίκος Παπανδρέου σημειώνει: «Δεν γίνεται να πετάμε στον κάδο της ιστορίας τα σύμβολά του, επειδή κάποιοι έχουν ενοχικό σύνδρομο για τα όποια λάθη του παρελθόντος. Το να θέλουν ορισμένοι να αποφύγουμε τις εκλογές του ΠΑΣΟΚ από τη βάση είναι ένα βήμα προς τα πίσω, μια οπισθοδρόμηση στις πραγματικές μας αξίες. Αν δεν γίνουν εκλογές, όπως ορίζει το καταστατικό, το κόμμα θα μπει σε μια ανώφελη και επικίνδυνη εσωστρέφεια που θα συρρικνώσει και άλλο την όποια απήχηση έχει ακόμη στον κόσμο. Φυσικά όποιος κατέβει για αρχηγός πρέπει να πιστεύει στο ΠΑΣΟΚ. Η προσπάθεια «αποπασοκοποίησης» έγινε με μία σειρά αποτυχημένων εγχειρημάτων όπως η «Ελιά», η «Δημοκρατική Συμπαράταξη» και εν τέλει και το «Κίνημα Αλλαγής». Αυτό το μήνυμα αποκόμισα απ’ τα ταξίδια μου ανά την Ελλάδα ως υποψήφιος ευρωβουλευτής. Και όχι μόνο εγώ. Το ίδιο μήνυμα αποκόμισαν όλοι οι υποψήφιοι στις ευρωεκλογές αλλά και στις εθνικές εκλογές. Είδαν ότι ο κόσμος συγκινείται, συσπειρώνεται και συμμετέχει μόνο με αναφορές στο ΠΑΣΟΚ και στον ιδρυτή του. Είδα επίσης διάφορους υποψηφίους που μέχρι πριν λίγο καιρό απέφευγαν να κάνουν οποιαδήποτε αναφορά στο ΠΑΣΟΚ, να σηκώνουν την σημαία του (!), να θυμούνται ξαφνικά ότι η μεγάλη παράδοση της δημοκρατικής παράταξης συνεχίζεται ως ΠΑΣΟΚ, να μεταλλάσσονται μπροστά στα έντονα αιτήματα του κόσμου, να ανακαλύπτουν τη δύναμη του λαού στο ΠΑΣΟΚ (οι ίδιοι που μιλούσαν για το τέλος του). Δεν γίνεται να πετάμε στον κάδο της ιστορίας τα σύμβολά του, επειδή κάποιοι έχουν ενοχικό σύνδρομο για τα όποια λάθη του παρελθόντος. Το μήνυμα στις προηγούμενες εκλογές το έδωσε ο ίδιος ο λαός, και το ακούσαμε όλοι μας: ΠΑΣΟΚ και μόνο ΠΑΣΟΚ. Το επικείμενο συνέδριο του κόμματος τον Δεκέμβριο έχει μόνο ένα θέμα να αναδείξει: Το αίτημα για το «όλον ΠΑΣΟΚ.» ΚΙΝΑΛ, ΚΙΔΗΣΟ, απομεινάρια του ΔΗΜΑΡ, και λοιπές κινήσεις και τάσεις, όταν έρθει η στιγμή, να ενταχθούν όλα στο ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε το συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής τον Μάρτιο δεν πέτυχε τον σκοπό του, δηλαδή την ομογενοποίηση των κομμάτων. Τα κόμματα κάτω από την «ομπρέλα» του ΚΙΝΑΛ υπάρχουν ακόμη και βγάζουν μάλιστα και τις δικές τους ανακοινώσεις. Παράλογο δε αλλά αληθινό μεν, ότι άτομα που είχαν πρωτοστατήσει στην αλλαγή του φορέα και εκείνοι εμμέσως αποδέχονται ότι ήταν λάθος και ζητούν επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ. Η παράταξη με τη μεγάλη δημοκρατική παράδοση πρέπει και οφείλει στον κόσμο της να αναγεννηθεί. Εάν ξαναγίνουμε ΠΑΣΟΚ, τότε η απήχηση μας και ο ρόλος μας στα πολιτικά δρώμενα της χώρας είναι δεδομένη. Αυτό πρέπει να είναι το διακύβευμα στο επερχόμενο συνέδριο αλλά και για τις ανοικτές εκλογές για ανάδειξη αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Τι ζητάμε; Όχι επιστροφή στο παρελθόν αλλά επιστροφή στις πραγματικές αξίας του ΠΑΣΟΚ, εκείνες του σοσιαλισμού. Με ανοικτές διαδικασίες».

Ο Παύλος Γερουλάνος μίλησε στον News 24/7:

«Τα σύμβολα έχουν τεράστια αξία, αλλά τα σύμβολα δεν είναι η πρώτη προτεραιότητα. Τι πρότεινα και τι θα έκανα; Πρώτα παρουσιάζεις το όραμα, τις θέσεις και τις προτάσεις του κόμματός σου, προτάσεις που αφορούν τον Έλληνα σήμερα. Μετά διαλέγεις το πολιτικό προσωπικό που μπορεί να τις εμπλουτίσει και να τις επικοινωνήσει σε όλη την Ελλάδα.  Και μόνο όταν τα πετύχεις αυτά τα δύο, ανοίγεις θέματα διεύρυνσης του χώρου και αλλαγής των συμβόλων. Συχνά δεν χρειάζεται καν. Διότι αν έχεις κάνει τα δύο άλλα σωστά, η σχέση σου με την κοινωνία έχει αποκατασταθεί. Εδώ έγινε το ανάποδο. Πρώτα αλλάξαμε το όνομα και μετά στέλναμε τα ίδια πρόσωπα να μιλούν για τις ίδιες ιδέες.  Η διεύρυνση είχε χαρακτηριστικά εσωκομματικού παζαριού. Λογικό η αντίδραση του κόσμου να είναι «Μα καλά, εσείς ΠΑΣΟΚ δεν είστε; Ντρέπεστε να το πείτε;» Δεν ξέρω για τα άλλα στελέχη μας, αλλά εγώ δεν ντρέπομαι».

Για το εκλογικό αποτέλεσμα:

«Αναμενόμενο.  Έδειξε τα όρια της πολιτικής των «προσωπικοτήτων».  Το Κίνημα Αλλαγής τα τελευταία χρόνια αναλώθηκε σε πολιτικές διαδικασίες σύνθεσης «επωνύμων»στον χώρο της Κεντροαριστεράς αντί να αφιερωθεί στη σύνθεση ιδεών και απόψεων για το μέλλον της χώρας. Τουλάχιστον αυτό έδειξε προς τα έξω. Άλλαξε όνομα χωρίς να εκσυγχρονίσει το περιεχόμενό του και να αναδείξει νέα στελέχη. Και κατήργησε τις εσωκομματικές δημοκρατικές διαδικασίες και τον ουσιαστικό διάλογο που στον χώρο μας προσφέρουν πολιτικό οξυγόνο. Έτσι το Κίνημα Αλλαγής πνίγηκε στην εσωστρέφειά του. Ούτε η ηγεσία του δεν το θεωρεί επιτυχημένο. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι η κοινωνία νιώθει ότι το ΚΙΝΑΛ δεν την αφορά πια και ότι λογικά ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε να πάρει την θέση του ΠΑΣΟΚ. Αυτό όμως δεν ισχύει διότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δυο χαρακτηριστικά που δεν θα τον κάνουν ποτέ ΠΑΣΟΚ. Πρώτον, είναι κόμμα διχαστικό. Δυναμώνει όταν βάζει τον έναν Έλληνα απέναντι στον άλλον και δεν γνωρίζει πώς να συνθέσει. Δεύτερον, διότι θεωρεί τη δημιουργία προνόμιο των λίγων και όχι δικαίωμα όλων και την έχει βάλει απέναντι. Η Κεντροαριστερά χρειάζεται ένα κόμμα που θα αφουγκραστεί τις κοινωνικές αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις και θα συνθέσει λύσεις για τα προβλήματα όλων μας σήμερα. Ένα κόμμα που θα αγκαλιάσει την Ελληνική Δημιουργία και θα δημιουργήσει τις συνθήκες για να την απογειώσει. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αποφασίσει για την πορεία του. Και το μέλλον του πρέπει να είναι στα χέρια των μελών του. Το οφείλουμε στην ιστορία του κόμματος,που ενέπνευσε σε εκατομμύρια Έλληνες ότι αυτή η χώρα μπορεί να σταθεί περήφανα στα πόδια της και να προχωράει μπροστά. Και στα μέλη του που δίνουν πολιτικές μάχες για τον χώρο παρά τις προσπάθειες της ηγεσίας να τους ονομάσει κάτι που δεν είναι. Αυτό σημαίνει ένα ουσιαστικό, ανοιχτό δημοκρατικό συνέδριο με ατζέντα και θέσεις από την βάση και όχι μια τυπολατρική φιέστα χειροκροτητών για να λέμε ότι κάτι κάναμε. Άλλωστε, στα λίγα που μπορεί να κάνει ένα κόμμα στην αντιπολίτευση, η συμπεριφορά γίνεται  ουσία. Πιστεύεις πραγματικά στη δημοκρατία όπως λες;  Πιστεύεις πραγματικά στη σύνθεση;  Πιστεύεις ότι ο πολιτικός διάλογος προσθέτει; Τότε δεν γίνεται να κάνεις συνέδριο δημοκρατικού κόμματος με διορισμένα στελέχη και κλειστή ατζέντα. Στα δημοκρατικά συνέδρια, ο επικεφαλής πρέπει να νιώθει σιγουριά και ασφάλεια να ακούσει και να συνθέσει όλες τις τάσεις που εκφράζονται».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here