O «Δόκτωρ ΖιΒέγγος» της καρδιάς μας 

3
71

Στη συνείδηση όλων μας ο Θανάσης Βέγγος έχει μείνει ως ο «καλός μας άνθρωπος». Σπάνιο για ηθοποιό, δηλαδή καλλιτέχνη, δηλαδή χαρακτήρα εκ των πραγμάτων υπερευαίσθητο, πολυδιάστατο και κυκλοθυμικό. Μπορεί να ήταν όλα αυτά ο Θανάσης Βέγγος. Όμως, είμαστε όλοι σίγουροι ότι ήταν ένας καλοσυνάτος άνθρωπος. Ενας αγαπητός άνθρωπος. Ενας ζεστός άνθρωπος.

Ο Θανάσης Βέγγος είχε –σε όλα συμφωνούμε για τον αείμνηστο Θου Βου – ξεχωριστό ήθος. Βασικά είχε ήθος, χωρίς να μπορούμε να προσδιορίσουμε σαν απρόσωπο και πολυπληθές κοινό τι σημαίνει να έχει ήθος ένας καλλιτέχνης. Να ποιεί ήθος ένας ηθοποιός. Σημαίνει να μη μας προσβάλλει με τις επιλογές του; Να είναι σεμνός και μετρημένος; Να έχει αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό; Να μην παρασύρεται από τα πάθη του στη ζωή, αλλά μόνο στη σκηνή;

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα στο χαρακτήρα του καλλιτέχνη Θανάση Βέγγου είναι ότι δεν προσπάθησε να επιδείξει ήθος. Το είχε, δεν το ποιούσε. Ακόμα και στο δύσκολο σινάφι του δεν υπήρξε ποτέ κανένας να το αμφισβητήσει αυτό. Αυτά περί ήθους, μιας και είναι το πρώτο κλισέ που ακούμε και διαβάζουμε στα αποχαιρετιστήρια για τον Θανάση Βέγγο.

Το άλλο κεφάλαιο είναι η καλοσύνη. Ίσως η ατάκα «καλέ μου άνθρωπε», που την απέδιδε μοναδικά, να βοήθησε στο να τον περάσουμε στο υποσυνείδητό μας ως τέτοιον. Ήταν, όμως, πράγματι καλός άνθρωπος. Με τους συναδέλφους του, με τους θαυμαστές του, με την οικογένειά του, με όσους τον αδίκησαν, με όσους τον πίκραναν, με όσους τον ήξεραν από τις ταινίες του και με όσους τον σνόμπαραν. Οι τελευταίοι δεν άντεχαν να δουν ολόκληρη μια ασπρόμαυρη ταινία του Θου Βου, δεν έβρισκαν αστείο τον τρόπο που έτρεχε και έπεφτε, δεν έσκαγαν χαμόγελο με τις σφαλιάρες που έριχνε και έτρωγε – παρεμπιπτόντως, τον ρώτησαν κάποτε αν στις επικίνδυνες σκηνές χρησιμοποιούσε κασκαντέρ κι εκείνος θυμήθηκε μια φορά που είχε περάσει μέσα από μια τζαμαρία για να βγει σωστά η σκηνή. Αυτή ήταν απάντησή του για τον κασκαντέρ.

Ακόμα κι εκείνοι, όμως, που δεν τον θαύμαζαν, τον αγαπούσαν. Πως τα κατάφερνε έτσι ο «Δόκτωρ ΖιΒέγγος»; Μα, έκανε κάτι πολύ απλό. Δεν μίλαγε. Δεν έκρινε. Δεν απέρριπτε. Δεν ήταν ούτε καν κυνικός με τον εαυτό του – τον αγαπούσε τον εαυτό του, αλλά δεν τον πρόσεχε – ή με την υποκριτική μανιέρα που του καταλόγιζαν στους κινηματογραφικούς ρόλους των νεότερων χρόνων του. Δεν προσπαθούσε να πείσει. Φερόταν. Και το φέρσιμό του άρεσε. Ακόμα και οι κουλτουριάρηδες , οι οποίοι τον έβρισκαν προϊόν ενός σινεμά που είχε τόση ελληνικότητα όση δεν άντεχαν, τον αγάπησαν σε ταινίες όπως το «Βλέμμα του Οδυσσέα», «Όλα είναι δρόμος» και τελευταία, η «Ψυχή βαθιά».
Από τότε που αποφάσισε να σιωπήσει, να μην ξαναδώσει συνέντευξη – εξαιτίας μιας πίκρας που κουβαλούσε γι’ αυτό – υπήρξε κάτι σαν δημοσιογραφικό hit να μπορέσει συνάδελφος να του αποσπάσει έστω δυό λόγια για να τα βάλει στην εφημερίδα του. Απέφευγε πάντα με εκείνο το ευγενικό «δεν έχω τι να πω. Σας ευχαριστώ πολύ». Δεν προκάλεσε ποτέ σε κανέναν δημοσιογράφο την αυτιστική κριτική που συμπυκνώνεται στο «δεν μιλάει άρα, είναι ψώνιο».

 Όλα καλά τα έκανε ο καλός μας άνθρωπος. Και όσο μικρός και ταπεινός ήθελε να περνάει τόσο τεράστια είναι η απώλειά του. Έφυγε ο φαλακρός πράκτωρ. Μείναμε με το 000.

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Όταν λέμε ηθοποιός δεν εννοούμε οτι ποιεί ήθος στη ζωή του αλλά στη σκηνή δηλ ήθη, χαρακτήρες. Αυτό είναι το επάγγελμα του ηθοποιού. Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει το τί κάνει στην ιδιωτική ζωή του. Όμως έλα που για να ασκεί καλά κάποιος αυτό το επάγγελμα, όπως ο μεγάλος Βέγγος, χρειάζεται να έχει ευαισθησία ιδιαίτερη αλλά και μεγάλη δύναμη γενικά, ανοιχτό μυαλό και κατανόηση όπως και είχε, να είναι ανοιχτός, απλός και ακομπλεξάριστος.. και άρα καταλήγουμε οτι ο καλός ηθοποιός πρέπει να είναι σωστός και καλός άνθρωπος, ελεύθερος άνθρωπος.. και ήταν όλα αυτά!

  2. Σαφέστατη η ευαισθησία σας κ. Ζάννη
    στην ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ της σχέσης :
    Ποιότητα του ανθρώπου = Ποιότητα «προϊόντος».
    Πράγμα που σημαίνει ότι
    οι λεγόμενοι μηχανισμοί( «Κατεστημένο»,»Σύστημα» κ.λ.π )
    δεν μπορούν να σταθούν…. Εμπόδια
    ( πραγματικά ή προσχηματικά).
    Τουλάχιστον , ο άνθρωπος μπορεί ΑΚΟΜΗ να παρεμβαίνει!
    Όπως πολύ σωστά το επισημαίνετε και σεις
    με την…κληρονομιά που άφησε ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ:
    Χιλιάδες τα…στραβά και τα ανάποδα στην εποχή του (και εποχή μας)
    κι όμως , περασε στις συνειδήσεις μας την αισιοδοξία και την ανθρωπιά!

    Δείτε , κ. Ζάννη , αν θέλετε, στο ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ : » Μια κουβέντα για τον Θανάση Βέγγο».
    Ευχαριστώ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here