O ΓΙΑΝΝΗΣ και ο κάθε Γιάννης…

8
33

Η είδηση πέρασε στα ψιλά. Μονόστηλο. «Πέθανε 25χρονος τρόφιμος στο ίδρυμα Λεχαινών. Τον Γιάννη στην τελευταία του κατοικία συνόδεψαν πέντε νοσηλεύτριες του ιδρύματος. Έτερος κανείς»….

Μικρή είδηση. Σαν τη ζωή του Γιάννη. Που βρέθηκε στο ίδρυμα μικρός, όταν τον εγκατέλειψαν οι φυσικοί γονείς του. Προβληματικός. Πολλές φορές τον έδεναν για να ηρεμήσει. Οι λιγοστοί χειμώνες και τα καλοκαίρια του, περνούσαν ανάμεσα σε κρεβάτια κρύα δεμένος και το βράδυ κάποιες φορές ένοιωθε, ίσως, το χέρι μιας νοσηλεύτριας να του χαϊδεύει το μέτωπο, ιδίως όταν ψηνόταν στον πυρετό. Ποια φώναξε μάνα ο Γιάννης; Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Τι μας νοιάζει άλλωστε; Τον ξέραμε και από χθες; Είχε κάποιο παιχνίδι στα παιδικά του χρόνια, ένα αυτοκίνητο, μια μπάλα; Ποιος ενδιαφέρεται; Όταν μεγάλωσε και έγινε παλικάρι σκίρτησε η καρδιά του από το δοξάρι του έρωτα; Τι ρωτάμε τώρα!

Ο Γιάννης και ο κάθε Γιάννης, παιδί άλλου Θεού, έφυγε τόσο σιωπηλά όσο έζησε. Δεν τον ζήτησε κανείς, δεν μίλησε με κανένα. Πέντε νοσηλεύτριες από το ίδρυμα, στάθηκαν πλάι στο φέρετρό του και έριξαν λίγο χώμα και ένα πιάτο με κόλλυβα. Στα όνειρά του ο Γιάννης είχε δικαίωμα για μια καλύτερη ζωή. Μπορεί και να την είχε δει. Βιβλία, σπουδές, μπάνια, θάλασσα, έρωτα, ταξίδια, διακοπές, μπάλα, φίλους, σινεμά, διακοπές, φίλους στο fc. Ποτέ δεν ξέρεις που σε πάνε τα όνειρα όταν δεν είναι να συναντηθούν με τη πραγματικότητα.

Την άλλη Ζωή δεν την ξέρουμε. Υπάρχει; Ίσως για τον Γιάννη ναι. Μπορεί οι άγγελοι – γιατί άγγελος είναι πια- να πίνουν καφέ με φίλους, να αράζουν σε μια παραλία, να είναι φοιτητές στα πανεπιστήμια, να έχουν ένα ζεστό σπίτι να τους περιμένει. Όλα αυτά που στερήθηκε ο Γιάννης στην εδώ Ζωή, αν υπάρχει Θεός, θα του τα έχει δώσει απλόχερα στην άλλη…

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κυρία Γκολεμά, αυτή είναι μια πλευρά της καθημερινότητας που περνά στα ψιλά των ΜΜΕ και επιπλέον της καρδιάς μας. Κλείνουμε τ’ αυτιά στην ανθρώπινη δυστυχία τύπου Γιάννη γιατί δεν θέλουμε να επιβαρύνουμε την ήδη φορτισμένη ψυχή μας από ανούσια ή και ουσιώδη. Μόνο όποιος πονάει πολύ για τον άλλον μπορεί να διαβάσει το κείμενό σας και να το ξαναδιαβάσει και… Δυστυχώς για τον κάθε Γιάννη ο θάνατος είναι ίσως λύτρωση αλλά τι υπάρχει μετά για να τον ανταμείψει; Σας ευχαριστώ προσωπικά για το κείμενό σας.

  2. Και εγώ σας ευχαριστώ προσωπικά. Μόλις έχω γυρίσει από τη δουλειά και παραπονιέμαι για όσα μου φορτώνουνε και για τις αδικίες που μου κάνουν, μπλα, μπλα, μπλα… Και μετά, αυτό το κείμενο. ΟΚ, το βουλώνω…

  3. Καλά, ο Γιάννης έφυγε νωρίς……για τις ηρωίδες νοσηλεύτριες πούχουν την ευθύνη γι αυτά τα πλάσματα και κάποιες με υπέρβαση ψυχής ανταποκρίνονται στο λειτούργημα τους θ΄άξιζε μια εκπομπή στους Πρωταγωνιστές! Ο,τι λάμπει στην TV δεν είναι πάντα χρυσός….ο πλούτος του ανθρώπου-ήρωα κρύβεται σε κάποια τέτοια ιδρύματα.

  4. Boro parakalo na afiso to sxolio mou edo giati o k. Loverdos mou to zvinei. Loipon gia ton k. John Loverdo kai gia tous filous Johnny: To arthro gia ton Titaniko einai vareto!!! Johnny please pare kai kamia idea apo tin synadelfo sou Naomi Klein epitelous. Afti malista einai k dimosiografos kai aktivistria. Ante oloi oi dimosiografoi stin Ellada eiste gia vraveio Pulitzer!!!!!!!

    Min me svisete kai apo do pleeeeeeeeeeeeeeeeeeeease

  5. Nαι υπάρχει Θεός και ναι, σίγουρα ο Γιάννης έχει εκεί που πήγε τώρα όλα όσα οι ¨πολιτισμένες΅κοινωνίες που φτιάξαμε του στέρησαν. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δεν ξεχνούν τον Γιάννη και κάθε Γιάννη που λησμονήθηκε ακόμη και από την οικογένεια του την ίδια. Ποιος ξέρει τι ¨αμαρτίες¨ άλλων πλήρωσε!Σας ευχαριστούμε που μας τον θυμίσατε. Πόσοι όμως ακόμη παραμένουν επιμελώς κρυμμένοι στη σκιά;
    ΥΓ Όντως αξίζει τον κόπο ένα μεγάλο μπράβο στις νοσηλέυτριες. Ποιος ξέρει τι είδαν και τι βλέπουν τα μάτια τους! Πόση δύναμη ψυχής και ψυχραιμία χρειάζεται για να αντιμετωπίσει κανείς μια τέτοια πραγματικότητα!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here