Ο Γκάρυ – Τσόρτσιλ – Όλντμαν στο πάνθεο της 7ης Τέχνης

1
118

Ήταν Νοέμβριος του 1994 όταν καθηλώθηκα στην καρέκλα του σινεμά. Παρακολουθώντας (το θυμάμαι ακόμα στο καμένο από τον όχλο »Αττικόν» ) την ταινιάρα »Λεόν» του Λυκ Μπεσόν με τον Ζαν Ρενό και το πιτσιρίκι τότε Ναταλί Πόρτμαν. Όταν »έσκασε μύτη» στην οθόνη ο Γκάρυ Όλντμαν έμεινα ενεός. Στο ρόλο του διεφθαρμένου και πρεζάκια διοικητή του Τμήματος της Δίωξης ναρκωτικών. »Αυτός ο τύπος κάποτε θα κερδίσει μια θέση στο πάνθεο της 7ης Τέχνης» είπα μέσα μου. Τον είδα έκτοτε σε πολλές ταινίες. Καλές και κακές. Κι εκεί που είχα απογοητευτεί ότι »εγώ ο… μάγκας σινεφίλ έπεσα έξω στις προβλέψεις μου» έρχεται ο Γκάρυ και »καταπίνει» τη μεγάλη οθόνη υποδυόμενος τον Γουίνστον Τσόρτσιλ.

Χριστέ μου! Τι αριστουργηματικό παίξιμο ήταν αυτό. Τι έκανε ο άνθρωπος! Φυσικά δεν θα γράψω τίποτα. Όσοι έχουν δει την «πιο σκοτεινή ώρα» του πολύ καλού σκηνοθέτη Τζο Ράιτ ξέρουν. Κι όσοι ελάχιστοι – φαντάζομαι – δεν την έχουν δει να τρέξουν είτε στα θερινά είτε στο dvd club της γειτονιάς τους. Ο Οσκαρικός δίαια Γκάρυ Όλνμαν στον ρόλο της καριέρας του. «Δίνει ρέστα»!
Γιατί άργησα να γράψω για αυτή την ηθοποιάρα θα αναρωτιέστε εύλογα. Υπάρχει εξήγηση.

Αφού ήμουν 100% βέβαιος, όταν είδα το τρέιλερ της ταινίας «H Mορφή του νερού», ότι πρόκειται περί μέγιστης μπαρούφας και δεν θα πάω να πληρώσω 8 ευρώ για να χάσω δύο πολύτιμες ώρες από τη ζωή μου, τελικά χθες »την πάτησα» μεγαλοπρεπώς. Αψυχολόγητα, περνώντας από το dvd club, είδα την αφίσα και με την ένδειξη «η ταινία που κέρδισε το όσκαρ». Μπήκα και την πήρα. Πήγα σπίτι. Άνοιξα την τηλεόραση. Ήθελα να παρατήσω την ταινία στο πρώτο μισάωρο. Όμως αποφάσισα πως έπρεπε να τιμωρήσω τον εαυτό μου. Και το έκανα. Πίνοντας το πικρό ποτήρι ως την τελευταία σταγόνα. Είδα ως το τελευταίο καρέ αυτό το b movie. Αυτή την αηδία που της έδωσαν βραβείο καλύτερης ταινίας, στερώντας το όσκαρ από την «πιο σκοτεινή ώρα» ή έστω από το ισουψές «η αόρατη κλωστή» με τον άλλο τιτάνα Ντάνιελ ντέι Λιούς. Κι όμως το 2018 το όσκαρ πήγε σε αυτό που ο σκηνοθέτης του (σίγουρα ψυχανώμαλος) Γκιγιέρμο ντελ Τόρο κάπως έτσι λέγεται, θεωρεί κινηματογραφική ταινία.

Ας είναι. Ο Γκάρυ Όλντμαν θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένος στις καρδιές μας. Εκτός από την υπεράνθρωπη υποκριτική του μαεστρία και για δύο ατάκες. Όταν τον παροτρύνει η συζυγός του (επίσης εξαιρετική στο ρόλο της Κρίστον Σκοτ Τόμας) «να είσαι ο εαυτός σου» εκείνος ρωτάει «ποιός απ όλους;». Και όταν μιλάει στη γραμματέα του (επίσης καταπληκτική στο ρόλο της Λίλι Τζέιμς) συμβουλεύοντάς την «όταν φεύγει η νιότη, μακάρι να την αναπληρώνει η σοφία».

Επίλογος παράκληση. Τρέξτε να δείτε αν δεν έχετε δει ακόμη την »πιο σκοτεινή ώρα» ή και ξαναδείτε την. Τρέξτε μακριά, ούτε να το διανοηθείτε να δείτε τη »Mορφή του νερού». Θα με θυμηθείτε…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜένει ο Χατζηνικολάου στον Αντέννα-Επανέρχεται ο «Ενικός»
Επόμενο άρθροFeelgood Records: Πέντε χρόνια από το ξεκίνημά της στην ελληνική αγορά
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο σας κ.Κωστακη.Τα βραβεία Όσκαρ έχουν αποδείξει και στο παρελθόν οτι βραβευμένη ταινία (κυριως στην κατηγορία Σκηνοθεσίας αλλα και καλύτερης ταινίας) δεν ειναι απαραίτητο άξιζε ενα τέτοιο τίτλο.Δεν ειναι τυχαίο που ο Χιτσκοκ δεν πήρε ποτέ όσκαρ σκηνοθεσίας

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here