Ο κόσμος δεν ανέχεται την ατιμωρησία

0
38

Πριν από λίγες ημέρες, εισαγγελέας που είχε διαβάσει την δικογραφία του Βατοπεδίου στο πρώτο στάδιο της, δηλαδή πολύ πριν την ανασύρει από το αρχείο ο πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Γ. Σανιδάς το 2008, μου έλεγε με απόλυτη μυστικότητα: “Από την πρώτη στιγμή που την είδα, είπα ότι η αυτή η δικογραφία θα αποτελέσει την ταφόπλακα της κυβέρνησης”. Χρειάστηκε να περάσουν λίγα μόνο χρόνια για να βγει αληθινός. Η επίμαχη δικογραφία βγήκε από το αρχείο, και σήμανε την αρχή του τέλους για την κυβέρνηση Καραμανλή. Κανένα άλλο από τα σφάλματά της -ούτε η ατολμία της- δεν συνετέλεσαν περισσότερο στην πτώση της από αυτό το σκάνδαλο “διάθεσης” της δημόσιας γης στον Εφραίμ και τον Αρσένιο.

Μεταξύ των ψευδών στοιχείων που εστάλησαν στην Eurostat για το έλλειμμα και της υπόθεσης του Βατοπεδίου, είναι βέβαιο πως στη συνείδηση του κόσμου η δεύτερη αποτελεί σκάνδαλο, ενώ η πρώτη “ αποδεκτή ελληνική αυθαιρεσία”. Η συνέχεια, ωστόσο, δεν ικανοποίησε κανέναν, αφού ουδείς από τους εμπλεκόμενους υπουργούς λογοδότησε -παρά μόνο σε επίπεδο εξεταστικών και προανακριτικών επιτροπών-μετά δε και την απόφαση του δικαστικού συμβουλίου του Αρείου Πάγου που επικύρωσε την παραγραφή, η διερεύνηση των ευθυνών τους … μπήκε στο αρχείο.

Για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου θα δώσουν εξηγήσεις μόνο τα μη πολιτικά πρόσωπα, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, νομικοί σύμβουλοι του κράτους, μοναχοί.
Αυτή η κατάληξη, βέβαια, δεν είναι … κανονική, αφού οι “συμμέτοχοι” δεν έδρασαν μόνοι τους, αλλά βάσει κάποιων αποφάσεων που είχαν εκδοθεί από πρώην υπουργούς. Ο νομοθέτης, ωστόσο, έχει μία “τάση” να προστατεύει τα παιδιά του, αφήνοντας τα στο απυρόβλητο, όταν παρέρχεται η αποσβεστική προθεσμία της βουλής (αυτό που λέμε εμείς οι δημοσιογράφοι παραγραφή) να κινήσει την διαδικασία σε βάρος πρώην υπουργών.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί το ίδιο μπορεί να συμβεί σε κάθε κυβέρνηση με άλλη δικογραφία, με μία άλλη απόπειρά της να διελευκάνει ένα δεύτερο σκάνδαλο. Η Siemens αποτελεί έναν τέτοιο κίνδυνο, μετά το φιάσκο του πορίσματος της Εξεταστικής επιτροπής, η οποία μπορεί να προσπάθησε, αλλά τελικά δεν αποκάλυψε πολλά περισσότερα απ’όσα ξέραμε τα τελευταία χρόνια. Ο πρωθυπουργός προανήγγειλε, εμμέσως πλην σαφώς, την πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε προκαταρκτική εξέταση της υπόθεσης, το ίδιο υποστηρίζουν και πολλά μέλη της επιτροπής.

Πώς, όμως, να συσταθεί μία τέτοια επιτροπή όταν δεν έχει προκύψει η ροή μαύρου χρήματος σε πολιτικό πρόσωπο; Με ποια στοιχεία μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή πρόταση για συγκεκριμένο πολιτικό και για ποιο αδίκημα, αφού όλες οι πράξεις που έχουν τελεστεί πριν από το 2007 έχουν παραγραφεί;

Οι νομικοί-μέλη της κυβέρνησης σημειώνουν ότι το αδίκημα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος είναι διαρκές και δεν παραγράφεται. Τονίζουν, όμως, ότι αυτό που χρειάζεται προηγουμένως είναι η ένδειξη ότι συγκεκριμένο πρόσωπο χρηματίστηκε. Τέτοια ένδειξη μέχρι στιγμής στην υπόθεση της Siemens πλην του Τάσου Μαντέλη δεν υπάρχει.

Γι’αυτό καλό θα ήταν να μην καλλιεργούνται υπέρμετρες προσδοκίες. Να μην βιαστούν κάποιοι να μαζέψουν τις 30 υπογραφές για την σύσταση προανακριτικής επιτροπής. Γιατί ο κόσμος κουράστηκε να ζει με την ελπίδα ότι κάποτε, κάποιος θα τιμωρηθεί. Ότι κάποτε κάποιος θα καθίσει στο σκαμνί. Γιατί ο απλός, ο συνεπής, ο έντιμος πολίτης και φορολογούμενος (αυτήν την τελευταία υποχρέωση δεν θα πρέπει να την ξεχνούμε από εδώ και στο εξής) απαιτεί και αξιώνει ισότητα.
Εξάλλου είναι ο ίδιος που γράφει τους τίτλους τέλους, όταν οι καιροί το απαιτήσουν….

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here