Ο Μέσι επιτέλους σηκώνει το παγκόσμιο κύπελλο!

0
86

Λατρεύω από παιδί 10 ετών την Εθνική Αργεντινής. Ήταν το 1974 όταν μαγεύτηκα πρώτη φορά από τους μαλιάδες μπαλαδόρους. Πιτσιρίκια στην πλατεία Γκύζη βλέπαμε όρθιοι το Μουντιάλ στη μαυρόασπρη τηλεόραση στο σουβλατζίδικο. 44 χρόνια μετά καμαρώνω στο άλμπουμ της Panini τους παικταράδες που θα σηκώσουν το τρόπαιο στη Ρωσία!

Είναι η σειρά και του Μέσι, το δικαιούται, ως αρχηγός να νιώσει αυτή την τιμή μετά τους Πασαρέλα το 1978 και Μαραντόνα το 1986. Ασχέτως αν ο Μαραντόνα έπρεπε να το έχει σηκώσει ξανά το 1990 στην Ιταλία, αν δεν τον «έστηναν» οι Γερμανοί στον τελικό με το «πέτσινο» πέναλτι στο 87. Αλλά και άλλες φορές σε άλλα μουντιάλ, άλλοι αρχηγοί, ο εμβληματικός Ζανέτι, ο Αγιάλα, ο Καμπιάσο, αν δεν συνέβαιναν «σημεία και τέρατα».

Η Αργεντινή είναι η ομάδα που όλοι μέσα τους αγαπάνε, αλλά δεν τολμούν να το το ομολογήσουν. Η εθνική Αργεντινής έχει κάτι ανεξήγητο στην εικόνα της. Στα χρωματά της. Στο στιλ που κλωτσάνε τη μπάλα οι παίκτες της. Στους μυθικούς προπονητές της με προεξάρχοντες Μενότι και Μπιλάρδο. Αλλά και όλους όσοι πέρασαν από τον πάγκο της με εξαίρεση τον καμένο από τα ναρκωτικά εγκέφαλο του Μαραντόνα. Τον άθλιο που μεγαλούργησε ως παίκτης, αλλά απέτυχε ως άνθρωπος και φυσικά ως προπονητής.

Ας είναι. Τα παιδιά της μπιανκοσελέστε θα μας αφήσουν άφωνους στα γήπεδα της Ρωσίας και θα φτάσουν μέχρι τον τελικό. Εκεί θα μας «αποζημιώσουν» για τις πίκρες που μας έδωσαν σε επτά μουντιάλ. Μια ζωή περιμένω, μαζί με άλλους »βαμμένους» Αργεντίνους να ξαναζήσουμε τη στιγμή που το χρυσό κύπελλο θα κρατάνε προς τον ουρανό τα χέρια κάποιου αρχηγού της Αργεντινής. Που πώς τα έφερε η ζωή θα είναι ο Λιονέλ Μέσι. Την Κυριακή 15 Ιουλίου εκεί γύρω στις 8 το βράδυ…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Λύγισε» ο Ομπράνοβιτς στο «αντίο» του Παύλου
Επόμενο άρθροΗ Εθνική Ισπανίας απέλυσε τον προπονητή λίγο πριν το Μουντιάλ
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here