Ο παρανοϊός του καπιταλισμού, η μετάλλαξη της κρίσης

0
178

Γράφει ο Νίκος Πάλλης

Η κρίση μορφο-λογικά είναι υγειονομική.
Είναι όμως ο καζινοκαπιταλισμός της τελευταίας 20ετίας που κατάργησε την δυνατότητα πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης. Η κρίση στον πυρήνα της, είναι καπιταλιστική. Αποτελεί μετάλλαξη από την μορφή της οικονομικής μορφολογίας που ήταν από το 2008, κι έχει γίνει πολιτειακή.
Καθὠς αυτά που χτυπιούνται τα βασικά δικαιώματα μετακίνησης και αυτοδιάθεσης του σώματος των ανθρώπων.

Αλλά συνολικά είναι κρίση του καπιταλισμού. Αρχικά είχε χτυπήσει την οικονομία, μεταφορικά ως όργανο του καπιταλιστικού σώματος. Αποφάσεις πραγματικές δεν υπήρξαν και τελικά δεν άλλαξε κάτι, απλά συρρικνώθηκαν ακόμη περισσότερο οι κοινωνικές πρόνοιες. Επιτρέποντας να σιγοβράζει η κρίση επί μια δεκαετία.
Η κρίση πλέον εκδηλώθηκε ξανά ως μεταστατικός επιθετικός καρκίνος. Διαπερνά οριζόντια και κάθετα την παγκόσμια συγκρότηση του καπιταλιστικού μηχανισμού παραγωγής υπεραξίας.
Ρευστοποιώντας μέρα με την μέρα τον πυρήνα του, μέσα από την ακύρωση της οικονομικής δραστηριότητας εξαιτίας των μαντρωμάτων, μερικών ή ολικών.
Αυτό που βιώνουμε είναι η αντίδραση του επικρατούντος, εδώ 20 χρόνια, ομοιόμορφου συστήματος γραφειοκρατικής αντίληψης (το βαθύ κράτος) εκπαιδευμένου να αντιδρά προβλεπόμενα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Δίχως πραγματική πολιτική αντίληψη. Αδυνατώντας να παράξει πολιτική απόφαση. Ευρισκόμενο, το πολιτικό σύστημα, σε επικοινωνιακή προσομοίωση[1]. Τα ίδια επιχειρήματα ειπώθηκαν με την οικονομική κρίση του 2008, τα ίδια λέγονται και τώρα με την υγειονομική κρίση του 2020. Οι τίτλοι οι ειδικότητες και τα ονόματα των ως εάν ειδικών αλλάζουν. Αυτό που λέγεται δεν αλλάζει. Θυσίες, ενοχές και ζωή σε αναστολή, αυτό αρθρώνεται συνεχώς από το 2008.

Μπατίριδες, μαντρωμένοι κι ένοχοι…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here