Ο «στραγγαλισμός» των παιδιών και η Φινλανδία

3
66

Ο Άκης Σακελλαρίου αναρωτιέται «γιατί στραγγαλίζουμε τα παιδιά μας με το πανεπιστήμιο» και αναζητά στοιχεία από τα διεθνή ευρωπαϊκά παιδαγωγικά συστήματα που θα μπορούσαμε να ενσωματώσουμε στο ελληνικό. Αναφέρεται, επίσης, με ζήλια στο Φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα έτσι όπως αποτυπώθηκε στην εκπομπή του Π. Τσίμα «Η δυστυχία να είσαι μαθητής» και επισημαίνει ότι η διαφορά αντιμετώπισης του Φιλανδού πολίτη στο κράτος του οφείλεται εν πολλοίς στο εκπαιδευτικό του σύστημα.

Το φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί σημείο αναφοράς, διότι μετά από χρόνια εκπαιδευτικών πειραμάτων κατέληξε σε κάποιες βασικές παραδοχές: δίνει έμφαση στη γνώση και όχι στην εξέταση. Προσπαθεί να εφαρμόσει ευρηματικές και ενδιαφέρουσες εφαρμογές για την πρακτική εμπέδωση της γνώσης. Προσφέρει απόλυτη ισότητα ευκαιριών και ευρύτατη ελευθερία επιλογής μαθημάτων στους μαθητές. Και επιλέγει τους καλύτερους για να διδάξουν στα σχολεία.

Ο Πρύτανης της Παιδαγωγικής Σχολής του Ελσίνκι, είχε επισημάνει στην εν λόγω εκπομπή ότι «…Στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλη η ύλη που διδάσκεται, και είναι πολλές οι ώρες διδασκαλίας. Έχει όμως αποτέλεσμα; Βελτιώνεται το επίπεδο των μαθητών; Υπάρχει κάποια έρευνα που να αποδεικνύει ότι όλα αυτά που διδάσκονται οι μαθητές είναι απαραίτητα;»

Προχθές η Βουλή κύρωσε το Νομοσχέδιο που προβλέπει την επανίδρυση του θεσμού των Πειραματικών Σχολείων και τη μετατροπή τους σε Πρότυπα-Πειραματικά. Οι προθέσεις είναι, δίχως αμφιβολία, καλές: Επανεισάγεται ένας θεσμός εναρμονισμένος με στοιχεία της σύγχρονης εποχής, που εισηγείται τη δημιουργία ενός πανελλαδικού δικτύου σχολείων συνδεδεμένων με πανεπιστημιακά ιδρύματα, καθιερώνει τη συστηματική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών, και στοχεύει στην πρακτική εφαρμογή εννοιών όπως η καινοτομία, η έρευνα, ο εκπαιδευτικός πειραματισμός και η αριστεία.

Τα Πειραματικά Σχολεία μπορούν να αποτελέσουν καταλύτες θετικών διεργασιών στους κόλπους της ελληνικής Παιδείας γιατί η ίδια η φύση τους το επιτρέπει: μπορούν να εφαρμόσουν πειραματικά νέες και εναλλακτικές μεθόδους διδασκαλίας, να μετατραπούν σε εστίες προβληματισμού και αξιολόγησης της μαθησιακής διαδικασίας και να αποτελέσουν πόλους έλξης των πιο ικανών εκπαιδευτικών με διάθεση ουσιαστικής προσφοράς. Περισσότερο από όλα πάντως, πρέπει να σηματοδοτήσουν το περάσμα σε μια νέα, τολμηρή και εξωστρεφή εποχή της ελληνικής Παιδείας.

Στη χώρα των χαμένων εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων θα προσθέσουμε άλλη μια, αν δεν αντιμετωπίσουμε τη συγκυρία αυτή ως ευκαιρία για τη δημιουργία ενός πραγματικά προοδευτικού θεσμού. Με ανατρεπτικές και τολμηρές μεθόδους διδασκαλίας. Με αξιοκρατική επιλογή των διδασκόντων. Με έμφαση στις νέες τεχνολογίες και στην καινοτομία. Με ευελιξία και ελευθερία στον καθορισμό του προγράμματος σπουδών. Και με τα μάτια ανοιχτά στον υπόλοιπο κόσμο. Μακριά από φοβικά σύνδρομα και συμπλεγματικές ιδεοληψίες.

Η επιτυχία του θεσμού των Πειραματικών Σχολείων είναι ένα στοίχημα που η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να κερδίσει γιατί, σε συμβολικό επίπεδο, θα αποτελέσει μια νίκη των δυνάμεων της κίνησης απέναντι στις δυνάμεις της ακινησίας, και σε ουσιαστικό επίπεδο θα αναδείξει την υπεροχή της καινοτομίας και της φαντασίας στη γνώση απέναντι στην εσωστρέφεια και την αδράνεια. Το ζητούμενο είναι η υπεραξία αυτή που θα δημιουργηθεί να μετακυλίσει στο υπόλοιπο εκπαιδευτικό σύστημα, και να βελτιώσει άμεσα το ελληνικό σχολείο.

Γιατί το πρόβλημα της χώρας, περισσότερο από οικονομικό και πολιτικό, είναι πρωτίστως πολιτισμικό.-

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Με αφορμή τις πανελλήνιες εξετάσεις γίνονται συζητήσεις για το εκπαιδευτικό μας σύστημα και παραπομπές στην εκπομπή του Παύλου Τσίμα. Συμφωνώ με τις διαπιστώσεις και τις επισημάνσεις της εκπομπής που χαρακτηρίζει το σύστημά μας απάνθρωπο και εξοντωτικό. Παρόλα αυτά έχω μια απορία. Πώς γίνεται τα παιδιά μας προικισμένα με τόσα λίγα να διαπρέπουν ως φοιτητές και μεταπτυχιακοί στο εξωτερικό; Πώς γίνεται η έρευνα του ΟΟΣΑ να μας κατατάσσει τόσο χαμηλά και οι ίδιοι οι μεταπτυχιακοί φοιτητές να συνεχίζουν στις χώρες όπου βρίσκονται σε ερευνητικές ομάδες με σημαντικές ανακαλύψεις; Τι στο καλό γίνεται,τι εξετάζει αυτή η έρευνα ;

  2. Στο άρθρο αυτό γίνεται μια παρανόηση αναφορικά με τα πειραματικά σχολεία, την πειραματική εκπαίδευση και την εκπαιδευτική πολιτική άλλων χωρών. Τα πειραματικά σχολεία εφαρμόζουν διδακτικές και εκπαιδευτικές πρακτικές (όχι πειραματικές) που είναι γνωστές στην παιδαγωγική βιβλιογραφία εδώ και πολλά χρόνια. Το θέμα που πρέπει να επισημανθεί όμως είναι ότι η τεχνογνωσία αυτή δε διευρύνεται -λόγω του σκοπέλου της εφαρμοσμένης ελληνικής εκπαιδευτικής πολιτικής- και στα υπόλοιπα δημόσια σχολεία της χώρας μας.

    Διεθνείς μελέτες αναδεικνύουν πως στην Ελλάδα οι επιδόσεις των δημόσιων σχολείων ακολουθούν την κοινωνική και οικονομική διαστρωμάτωση των οικογενειών των μαθητΡΙών και πως οι επιδόσεις αυτές διαφοροποιούνται από σχολείο σε σχολείο. Δηλαδή, στην Ελλάδα, με άλλα λόγια, έχουμε ορισμένα δημόσια σχολεία που είναι αποκλειστικά για πλούσιες οικογένειες και δημόσια σχολεία για αποκλειστικά φτωχές οικογένειες. Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί από μόνος του σε ποια κατηγορία ανήκουν τα πειραματικά σχολεία. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό σκάνδαλο στη χώρα μας!

  3. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΛΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥΣ ΦΑΚΟΥΣ «ΦΙΛΙΩΝ Η ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ» ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΑΝΕΠ/ΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΠΡΟΣΚΕΙΜΕΝΩΝ Η ΜΗ……
    ΟΝΤΩΣ Η ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΚΤΕΑΣ ΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΤΩΔΗΣ ΣΕ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.ΠΧ. ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛ/ΝΙΩΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΟΛΕΓΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΙΣ ΗΠΑ.
    ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΡΕΧΟΥΝ ΑΣΘΜΑΙΝΟΝΤΕΣ, ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΥΠΙΚΑ ΤΗΝ ΥΛΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ Γ!ΛΥΚΕΙΟΥ.
    ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΣΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ,ΜΕ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Η ΤΥΠΙΚΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ,ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΚΟΠΗ,ΤΟ ΜΕΡΑΚΙ ΚΑΙ Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝ. ΔΗΜΟΣΙΟ !!!
    ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΥΤΟΥΣΙΩΝ ΕΚΠ.ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ,ΑΦΟΥ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΣΧΟΥΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΑΠΟ ΜΟΝΟΜΕΡΕΙΑ ???

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here