Ο χαβαλές βάζει λουκέτο και στα Λύκεια;

12
311

Πριν από μερικές μέρες είχα γράψει για το φαινόμενο των καταλήψεων. Σημείωνα ότι πολλοί πολίτες υποστηρίζουν (και δικαίως) ότι η παρούσα κυβέρνηση δεν μπορεί (ουσιαστικά και όχι τυπικά) να παίρνει αποφάσεις που θα επηρεάσουν την πορεία της χώρας, επειδή έχει χάσει την πολιτική νομιμοποίησή της.

Σημείωνα, επίσης, ότι ούτε οι μειοψηφίες που δρουν στα Πανεπιστήμια έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν τις απόψεις τους, έστω κι αν αυτές στηρίζονται σε αποφάσεις γενικών συνελεύσεων, γιατί σ’ αυτές τις διαδικασίες συμμετέχουν ελάχιστοι σε σχέση με τον πραγματικό αριθμό των φοιτητών.

Έλεγα, επίσης, ότι δεν είναι λογικό να επιλέγεται η ανώτερη μορφή πάλης (η κατάληψη) ως πρώτο βήμα, χωρίς να έχουν προηγηθεί άλλα, και κυρίως χωρίς να υπάρχει ένα σχέδιο κλιμάκωσης.

Στο σκεπτικό των δυνάμεων που διεκδικούν δεν μπορεί να κυριαρχεί το «όλα ή τίποτα». Ο συμβιβασμός, που δεν ακυρώνει το σύνολο των αιτημάτων, και η αξιοπρεπής αναδίπλωση  δεν πρέπει να θεωρούνται «έγκλημα καθοσιώσεως».

Στις μάχες θέσεων δεν κρίνονται τα πάντα σε μία στιγμή. Η ήττα μπορεί να μην είναι καταστροφική και η νίκη μπορεί να μην είναι οριστική. Μετρούν η αντοχή, η συνοχή, οι συμμαχίες και η στάση της κοινωνίας.

Επανέρχομαι στο θέμα γιατί ξεκίνησαν καταλήψεις και στα Λύκεια. Και εδώ οι μειοψηφίες επιχειρούν να περάσουν τη γραμμή τους, υποχρεώνοντας τους πολλούς, όχι να ακολουθούν εκόντες- άκοντες (αυτό θα ήταν ανεκτό, εξηγήσιμο και, ίσως, ελπιδοφόρο σε βάθος χρόνου), αλλά να απέχουν και να αποσύρονται στον ιδιωτικό βίο τους.

Οι φοιτητές και οι μαθητές που υιοθετούν αυτές τις συμπεριφορές μάλλον δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει κατάληψη, διακοπή δηλαδή της εκπαιδευτικής λειτουργίας των Πανεπιστημίων και των Σχολείων. Προφανώς, πιστεύουν ότι είναι κορυφαία επαναστατική πράξη η τοποθέτηση λουκέτων στις πόρτες εισόδου και ότι η υποχρέωση τους απέναντι στους συναδέλφους τους εξαντλείται εκεί.

Ωστόσο, η στοιχειώδης συνέπεια προς μια ιδεολογία, η οποία επιδιώκει τη ριζική αλλαγή των σχέσεων που επικρατούν σ’ ένα πεδίο, επιβάλλει να εφαρμόσεις στην πράξη αυτό που η συγκεκριμένη ιδεολογία προτείνει ως λύση, έστω και σε υβριδική μορφή.
  
Μ’ άλλα λόγια, στο μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, αλλά και στους άμεσα ενδιαφερόμενους θα φάνταζε λογική επιλογή η κατάληψη, εφόσον αυτοί που την εισηγούνται  θα προσπαθούσαν να προωθήσουν μια διαφορετική αντίληψη για τα Πανεπιστήμια και τα Λύκεια, βάζοντάς τα να λειτουργήσουν κάπως αλλιώς. Πώς; Οργανώνοντας εκδηλώσεις, συζητήσεις, εναλλακτικά μαθήματα, παραμένοντας διαρκώς στο χώρο για να τον περιφρουρήσουν και, κυρίως, προκαλώντας με πράξεις και προτάσεις το ενδιαφέρον και την συμπάθεια της κοινωνίας. Κοντολογίς, κρατώντας τα ανοιχτά. Κλείνοντας τα ιδρύματα και εγκαταλείποντάς τα στην τύχη τους ή στις ορέξεις των μπαχαλάκηδων δίνουν την εντύπωση ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι ο χαβαλές και, στην καλύτερη περίπτωση, η προπόνηση στο άθλημα της επαναστατικής γυμναστικής.

Στην «Αυγή της Κυριακής» (2-10-2011) δημοσιεύθηκε το άρθρο του διευθυντή της χιλιανής έκδοσης της «Μοντ Ντιπλοματίκ» Βίκτωρ Ντε Λα Φουέντε. Στη Χιλή εδώ και αρκετό καιρό οι φοιτητές είναι στους δρόμους, διεκδικώντας από τη δεξιά κυβέρνηση του προέδρου Πινιέρα δωρεάν δημόσια Παιδεία. Και κει έχουν καταλήψεις, πορείες, συγκρούσεις, δράση περιθωριακών ομάδων, κρατική βία, μαζικές συλλήψεις.

Έχουν, όμως, και κάτι άλλο. Πρωτότυπες ιδέες και πλούσια φαντασία από την πλευρά του κινήματος. Αντιγράφω: «Μασκαρέματα, χορούς, αναπαράσταση συλλογικών αυτοκτονιών, διοργάνωση μαραθωνίων φιλιού, ζωγραφική σε γυμνά σώματα, πολυήμερες πορείες γύρω από το προεδρικό μέγαρο, παρωδίες κηρυγμάτων και πολλά άλλα, με τα οποία δεν αποσκοπούν μόνο να τραβήξουν την προσοχή, αλλά και να απευθυνθούν και σε άλλες ομάδες του πληθυσμού και να αποτρέψουν τα βίαια επεισόδια. Ανέλαβαν μάλιστα να καλύψουν οικονομικά τις όποιες ζημιές προκύπτουν, έβαψαν εξωτερικούς τοίχους σπιτιών, μάζεψαν χρήματα για να αποζημιώσουν τον κάτοχο ενός καμμένου αυτοκινήτου».

12 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Και κάποια στιγμή ξέρετε τι θα ήθελα να διαβάσω κ. Παππά; ένα σχόλιο για το ότι οι μαθητές εν έτη 2011 δεν έχουν βιβλία, για την απαράδεκτη προώθηση της κατάργησης ουσιαστικά των βιβλίων, αλλά και για τα βιβλιοcd , για τα οποία βιβλιοcd η κ. Διαμαντοπούλου τα έδωσε να γίνουν σε ιδιωτική εταιρεία στην οποία, απ’ ότι λένε οι κακές φήμες, διευθυντής είναι ο άντρας της. Μπίζνες μωρέ ακόμα και σε βάρος της μόρφωσης των παιδιών! Και μετά μας φταίνε οι καταλήψεις. Πάντως συμφωνώ μαζί σας για την πρωτοτυπία των αγωνιστικών κινητοποιήσεων στη Χιλή.

  2. «Σημείωνα ότι πολλοί πολίτες υποστηρίζουν (και δικαίως) ότι η παρούσα κυβέρνηση δεν μπορεί (ουσιαστικά και όχι τυπικά) να παίρνει αποφάσεις που θα επηρεάσουν την πορεία της χώρας, επειδή έχει χάσει την πολιτική νομιμοποίησή της»:

    [..] «Το ΠΑΣΟΚ, είτε είπε συνειδητά ψέματα είτε ασυνείδητα, με άλλο πρόγραμμα εκλέχθηκε. ΔΕΝ έχει λαϊκή εντολή να κάνει αυτά που κάνει. ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ κυβερνάει, δηλαδή. Έτσι κι αλλιώς, το Κοινοβούλιο είναι “Εκτός Λειτουργίας”- OUT OF ORDER, όπως όλος ο κρατικός μηχανισμός. Τυχάρπαστοι, βλάκες και αμόρφωτοι είναι οι βουλευτές. Δεν είναι δυνατόν σοβαρός και, άρα, ανιδιοτελής άνθρωπος να έχει μπει σε κόμμα των τελευταίων 10 ετών. Μόνο αν δεν είναι τίμιος ή έξυπνος. Το ΠΑΣΟΚ παράνομα, αντισυνταγματικά παίρνει τις αποφάσεις για το Μνημόνειο. Το Μνημόνειο θα έπρεπε να ψηφισθεί με αυξημένη πλειοψηφία 185 βουλευτών. Ξέρει τι λέει το Σύνταγμα. Δεν γίνεται να πάιρνονται αποφάσεις που δεσμεύουν την χώρα για ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, ή την θέτουν, πιθανώς, και προ πιθανής τελεσίδικης κατάρρευσή της, με απλή πλειοψηφία.

    Γι’ αυτό και τώρα όλο φωνάζουν και ζητάνε “συναίνεση”. Δεν μπορούν να κυβερνήσουν. ΟΜΩΣ, ο λαός δεν ψήφισε την ΝΔ να κυβερνήσει. Ούτε να την δει δεν ήθελε, σύμφωνα με το -11%. Άλλος ένας λόγος, λοιπόν, που πρέπει να πάμε σε εκλογές είναι πως ΟΥΤΕ με την περιβόητη “συναίνεση” θα έχουμε συνταγματική νομιμότητα. Εδώ που έχουμε φτάσει, μόνον αν λειτουργήσει η Δημοκρατία και πάρει μπροστά η ΠΟΛΙΤΙΚΗ, έχουμε ελπίδα διάσωσης.

    Κρίση στα ελληνικά σημαίνει και απόφαση, μόρφωση γνώμης, συμπέρασμα. Αυτά απαιτούν βούληση. Ήτοι: ΒΟΥΛΗ, ΑΓΟΡΑ ΠΟΛΙΤΩΝ -και όχι παζάρι μικρο_πωλητών ή/και μεγαλο_χρηματιστο_επενδυτών. (Διαβάστε, please, και το: «Ανδρουλάκης: “ΖΗΤΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ”)» [..]

    Όλο το παραπάνω άρθρο και αυτό του Ανδρουλάκη, εδώ: http://gkdata.wordpress.com/2011/10/03/%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BB%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BB%CE%B5%CF%86%CF%84%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%87/#more-5632

  3. «Σημείωνα, επίσης, ότι ούτε οι μειοψηφίες που δρουν στα Πανεπιστήμια έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν τις απόψεις τους, έστω κι αν αυτές στηρίζονται σε αποφάσεις γενικών συνελεύσεων, γιατί σ’ αυτές τις διαδικασίες συμμετέχουν ελάχιστοι σε σχέση με τον πραγματικό αριθμό των φοιτητών.»

    Οι Γενικές Συνελεύσεις αποτελούν ένα απολύτως νόμιμο όργανο, που ανεξάρτητα από την συμμετοχή, βγάζει Δημοκρατικές αποφάσεις. Οι περισσότεροι φοιτητές που είναι ενάντια στις καταλήψεις αρέσκονται στις συζητήσεις της καφετέρειεας, «κράζοντας» την μειοψηφία, όπως λέτε κι εσείς, που κλείνει τις σχολές, χωρίς όμως οι ίδιοι να πηγαίνουν να ψηφίσουν για το αντίθετο. Χαρακτηριστικά τα λόγια από φοιτήτρια: «Αν όλοι οι φοιτητές που ξέρω να θέλουν να ανοίξει η σχολή, πήγαιναν και να ψηφίσουν, τώρα δε θα είχε κλείσει ποτέ!»
    Οι παθητική στάση και η μη συμμετοχή θα αποτελούσε ένα εξίσου ενδιαφέρον θέμα για ανάλυση.

    Εδώ ολόκληρο κράτος βγάζει κυβερνήσεις με πρώτη δύναμη την αποχή! Το μέλλον αυτής της χώρας κρίνεται από ανάλογες μειοψηφίες και θα κολήσουμε σε αυτές των Πανεπιστημίων; Μάλλον όλα προέρχονται από την «αδιαφορία» και αυτή την «ελληνική» στάση του κόσμου που προτιμάει να κράζει τους πάντες χωρίς να ασκεί καν, τα Δημοκρατικά του δικαιώματα..

    Φοιτητής
    Πολιτικών Μηχανικών ΔΠΘ

  4. Σωστο σας βρισκω κε. Παππα.Ειμαι μαθητης της β’ λυκειου,οποτε οπως καταλαβαινετε ξερω απο πρωτο χερι τα συν και τα πλην των καταληψεων,γι’αυτο και επικροτω την προτοτυπη δραση των συμμαθητων μας στην χιλη.Και προφανως καταδικαζω την μειονοτητα των μαθητων που βλεπουν την καταληψη οχι ως αντιδραση αλλα ως ευκαιρια για καφε στην τοπικη καφετερια ελλειψει μαθηματος.Ωστοσο αυτο που δεν αντεχω και μου προκαλει ταση προς εμετο ειναι δηθεν αγανακτισμενοι γονεις,οι οποιοι αναγαγουν ΟΛΕΣ τις καταληψεις σε ενα μονο πυρηνα:την τεμπελια και την αποφυγη των διδακτικων ωρων απο τους μαθητες.Λες και,’νταξει μωρε,ειναι πολυ φυσιολογικο εν ετει 2011 να μην υπαρχουνε συγγραματα στον συντριπτικο αριθμο των σχολειων της χωρας!Και αν μη τι αλλο,τρομερα ανορθοδοξο οι μαθητες των σχολειων να εχουνε παραπονα γι’αυτο και να αντιδρουν!Κυριες και κυριοι,γυριστε στους καναπεδες σας και στο βολεμα σας.Αρκετα ανεχτηκαμε τη βλακεια σας.

  5. Ελπιζω τα λαθη που εχετε στην εκφραση σας να μην ειναι εσκεμμενα κ. Παππα . Μπορουμε να αναφερουμε ως «μειοψηφια» , το συνολο των ατομων που, σε ενα ΨΗΦΙΣΜΑ ,επιλεγουν να ψηφισουν την προταση που τελικα συγκεντρώνει μικρότερο ποσοστό απο μια αλλη προταση. Δεν μπορειτε να κανετε λογο για «μειοψηφιες» απο τη στιγμη που τα ατομα στα οποια αναφερεστε ως «πλειοψηφια» δεν εχουν ΠΑΡΑΣΤΕΙ στη συνελευση (και αρα στο ψηφισμα). Επισης συνδεετε λανθασμενα την ατυπη ανυπαρξια πολιτικης νομιμοποιησης της κυβερνησης με το βαθμο νομιμοτητας των αποφασεων των συνελευσεων.Στη μια περιπτωση οι αποφασεις λαμβανονται απο εκλεγμενους αντιπροσωπους ,οι ψηφοφοροι των οποιων σταματησαν να αποτελουν την πλειοψηφια. Αντιθετα οι συνελευσεις (τουλαχιστον στη δικη μου σχολη) τελουνται δημοκρατικα, και οι αποφασεις παιρνονται με αμεση ψηφο των παρευρισκομενων. Δημιουργειτε λοιπον λανθασμενες εντυπωσεις ταυτιζοντας αυτες τις δυο διαφορετικες καταστασεις.
    Η καταληψη θεωρειται ακραια μορφη αντιδρασης,ομως δεν παυει να ειναι μια οργανωμενη αντιδραση. Κανετε λογο για απουσια αλλων βηματων και ελλειψη συντονισμου. Δυστυχως δεν υπαρχει κανενα ανεξαρτητο ,μαγικο, ανωτερο οργανο που να καθοδηγει,να συντονιζει και να κλιμακωνει οποιαδηποτε μορφη αντιδρασης, και παραλληλα να την υποστηριζει με αριστη επιχειρηματολογια και να διαμορφωνει τα ορθοτερα των αιτηματων. Ποσο δε οταν αυτη η αντιδραση προερχεται απο νεους ανθρωπους ,χωρις καμια εμπειρια οργανωμενης δρασης, που εχουν γαλουχηθει σε μια κοινωνια απαθειας και ατομικισμου.
    Ζητατε απο παιδια 15-18 χρονων να εχουν τετοιο ιδεολογικο και επιστημονικο υποβαθρο ,ωστε να μπορουν να δημιουργησουν δικες τους προτασεις,που να ειναι και λειτουργικες. Με λιγα λογια ζητατε απο τα παιδια να μπορουν να εκπονησουν πλανα αντιστοιχα με αυτα που θα ανακοινωνε ενας υπουργος παιδειας, και το κανετε αυτο εχοντας μνημη της χρονιας ανικανοτητας της πολιτικης ηγεσιας στο συγκεκριμενο θεμα…
    Οι καταληψεις που γινονται στα σχολεια εχουν συγκεκριμενα αιτια και ειναι απολυτως δικαιολογημενες. Οι νεοι νιωθουν αοπλοι μπροστα σε αυτη τη πλυμμηρα απειλων που διαισθανονται, νιωθουν καταπιεσμενοι απο ενα συστημα που δεν τους ικανοποιει, απο ενα σχολειο που δεν τους διδασκει. Φυσικα, δεν εχουν την ωριμοτητα να μπορεσουν να εξωτερικευσουν τις ανησυχιες τους αυτες με τον τροπο που απαιτειτε ,αλλα καποιος ελαχιστα ευαισθητοποιημενος μπορει κατευθειαν να δει τι κρυβεται πισω απο τετοιες δρασεις. Η καταληψη δημιουργει ενα χωρο ελευθεριας,ενα χωρο αποστασιοποιησης απο τα δεινα που οι νεοι ειναι ανικανοι να αντιμετωπισουν, ενα χωρο εκφρασης, ενα χωρο ζωης. Γιατι αυτο ειναι που μας λειπει αγαπητε κυριε.. μας λειπει η ουσια της ζωης ..και αυτο προσπαθουμε με διαφορους τροπους να εκφρασουμε, και να διεκδηκισουμε μεσα στην απειρια και την ανωριμοτητα μας.
    Ποιος ειναι ομως πραγματικα ανευθυνος… οι νεοι που δεν εχουν (φυσιολογικα) την ικανοτητα να δρασουν με ωριμοτητα, η ανθρωποι της ηλικιας σας και του δικου σας επιστημονικου υποβαθρου , που αρκουνται στο να χαρακτηριζουν ολα τα παραπανω ως «χαβαλε»?

    Οσο για τις δρασεις στη Χιλη, ειναι πολυ λογικο οι ανθρωποι αυτοι που εχουν περασει τοσες κακουχιες και τοσων ειδων καθεστωτα, να εχουν πολυ μεγαλυτερη ταξικη συνειδηση, να ειναι πιο πολιτικοποιημενοι, και καλυτερα οργανωμενοι.

    Κωστας Καπα
    Πανεπιστημιο Πειραιως

  6. Το θέμα που θίγεις αγαπητέ πάσχει σε άλλο σημείο, και η μαγική λέξη είναι η «απαρτία». Στις περισσότερες σχολές η απαρτία ορίζεται ως ένα ποσοστό των φοιτητών που ψηφισαν στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές. Σε σχολή λοιπόν με 3500 εγεγραμμένους φοιτητές (μιλάω για το Φυσικό της Αθήνας όπου γνωρίζω τι συμβαίνει), ψηφίζουν περίπου 700, τα έγκυρα είναι κοντά στο 600 και η απαρτία ορίζεται ως το 1/5 του αριθμού αυτού, δηλαδή 120. Συνεπώς 120 ή 130 άτομα κάνουν έγκυρη συνέλευση!
    Και μια απόφαση μπορεί να έχει ψηφιστεί από 70 ή 80 άτομα και να θεωρείται έγκυρη σε Τμήμα με 3500 φοιτητές (εκ των οποίων πάνω από 2500 είναι ενεργοί). Εσύ λοιπόν εδώ εκμεταλλεύεσαι (ως σύλλογος) τη γενική αδιαφορία (αποχή στις φοιτητικές εκλογές) και κατεβάζεις τον αριθμό της απαρτίας για να μπορείς να παίρνεις αποφάσεις με 80 ή 100 φοιτητές. Την ίδια στιγμή κατηγορείς την κυβέρνηση ότι δεν είναι δημοκρατική γιατί στις εκλογές έχουμε αποχή (η οποία μάλιστα είναι μικρότερη από των φοιτητικών εκλογών). Βλέπεις το πρόβλημα στη συλλογιστική σου? Σου λέω ειλικρινά πως εγώ θα ντρεπόμουν να λέω ότι εκπροσωπώ 3500 φοιτητές όταν με έχουν ψηφίσει 250. Αν σε σύλλογο 3500 ή 2500 ανθρώπων ψηφίζουν 600 ή 700 οι εκλογές θα έπρεπε να είναι άκυρες, αν ο σύλλογος θέλει να έχει αυτοσεβασμό (αλλά ποιος τον έχασε για να τον βρουν τα κομματόσκυλα…)
    Επίσης, καμία απόφαση, όσο συλλογική και δημοκρατική κι αν είναι δεν μπορεί να είναι πάνω από το νόμο (φαντάσου να ψηφίσει πχ η σχολή σου να σε λυντσάρουν, θα το δεχτείς ως συλλογική απόφαση?). Και η κατάληψη λοιπόν δημόσιας περιουσίας ή το κλείσιμο εθνικών οδών κτλ είναι ξεκάθαρα παράνομο και τελικά στρέφεται μονάχα ενάντια στο συνάνθρωπό σου (εκτός αν νομίζεις ότι κάνεις ζημιά στην εκάστοτε κυβέρνηση).
    Τέλος, είτε συμφωνώ είτε όχι, πες μου ποιος αποφάσισε ότι η παρούσα κυβέρνηση είναι μειοψηφία? Η ALCO και η Kappa Research? Οι κυβερνήσεις εκλέγονται με εκλογές των οποίων το αποτέλεσμα πρέπει να σεβόμαστε ως τις επόμενες εκλογές…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here