Όχι σε χάσιμο χρόνου για τα αυτονόητα

0
142

“Τελειώνουμε με τις γιάφκες Μπαχαλάκηδων στα Πανεπιστήμια” είπε, πολύ σωστά, σήμερα ο Πρωθυπουργός και εγώ θυμήθηκα ένα ταξίδι μου στην Κωνσταντινούπολη το Φλεβάρη του 2000, όπου ως φοιτητής επισκέφτηκα την Πόλη και καθώς με άλλους συμφοιτητές περνούσαμε έξω από ένα Πανεπιστήμιο μας έκανε εντύπωση η καθαριότητα, η ευπρέπεια και η τάξη ενώ δεν αργήσαμε να παρατηρήσουμε ό,τι οι φοιτητές δείχνανε τη φοιτητική τους ταυτότητα για να εισέλθουν στο χώρο του Πανεπιστημίου. Ξαφνιαστήκαμε, διερωτηθήκαμε αν θα το δεχόμασταν αυτό να ισχύσει στην Ελλάδα. Απαντήσαμε όλοι, ό,τι μάλλον όχι..

20 χρόνια σχεδόν αργότερα και αφού ταξίδεψα, σπούδασα, επισκέφτηκα πολλά Πανεπιστήμια του εξωτερικού, σε διάφορες χώρες, και απέκτησα διαφορετικές εμπειρίες. Σπούδασα και τελικά εργάστηκα στη Γερμανία στα βόρεια σύνορά της με τη Δανία. Όταν πρωτοπήγα στο Πανεπιστήμιο του Φλένσμπουργκ μου έκανε εντύπωση, πως είναι δυνατόν σε ένα κεντρικό διάδρομο που περνάνε σίγουρα 2-3 χιλιάδες φοιτητές την ημέρα το παρκέ του δαπέδου να είναι πάντα τόσο καθαρό και οι τοίχοι -ολόλευκοι- να είναι λες και τους βάψανε εχτές, οι καρέκλες στα αμφιθέατρα ολοκαίνουργιες και καθαρές όπως και οι μοκέτες στις διάφορες αίθουσες και διαδρόμους. Την απάντηση μου έδωσε ένας Δανός συμφοιτητής καθώς θέλησα να μοιραστώ μαζί του την απορία και συνάμα την ευχαρίστησή μου για το περιβάλλον που περνούσα τόσες ώρες καθημερινά.
-Χάρη, για ποιό λόγο να καταστρέφουμε κάτι, να κάνουμε παρεμβάσεις που θα οδηγήσουν στην αναγκαιότητα ανακαίνισής του; Όλα αυτά θα τα πληρώσει το κράτος και το κράτος είμαστε εμείς. Γιατί να έχουμε μια διαφορετική συμπεριφορά από εκείνη που έχουμε σπίτι μας. 

Πολλοί μιλούν για την κατάργηση της προστασίας της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της ελευθερίας της έκφρασης εφόσον καταργηθεί το άσυλο, μάλιστα γίνεται λόγος για φασίζουσες πρακτικές αν ελέγχεται η είσοδος στο Πανεπιστήμιο και δεν μπορεί να μπει ο καθενας. Αλήθεια σήμερα που όλοι λίγο-πολύ έχουμε πάρει μια γεύση για το πως λειτουργούν τα Πανεπιστήμια σε άλλες χώρες της Δύσης και της Ανατολής, πόσο μπορεί να ευσταθεί και να βρίσκει χώρο στην πρακτική λογική μας αυτή η τοποθέτηση; Πόσο ανασταλτικά στην εύρυθμη λειτουργία του Πανεπιστημίου μπορεί να λειτουργήσει η άρνηση εισόδου σε εξωπανεπιστημιακούς που πάνε για να κάνουν τις οποιεσδήποτε δουλειές χωρίς συννενόηση ή απλά να σκοτώσουν την ώρα τους στον χώρο όπου ο φοιτητής και ο ακαδημαϊκός δάσκαλος αγωνίζονται για να προάγουν τη γνώση και την έρευνα; Πόσο άδικο να θες να σπουδάσεις και να χάνεις την ευκαιρία επειδή κάποιοι αποφάσισαν να κάνουν κατάληψη στην… γνώση σου και στην αρπάζουν μέσα από τα χέρια, ενώ η διαμαρτυρία τους θα μπορούσε να γίνει σε ένα συγκεκριμένο χώρο ή και ακόμη στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου χωρίς να στερείται κάποιος το δικαίωμα στη μάθηση. Και από την άλλη πόσο βλαπτικό μπορεί να είναι να καλείσαι να σπουδάσεις σε ένα χώρο καλαίσθητο, καθαρό και περιποιημένο όπου χαίρεσαι να τον χρησιμοποιείς και να εργάζεσαι σε αυτόν;

Κυρίες και κύριοι, νομίζω ό,τι κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και είτε από συνήθεια, είτε από πολιτική ατολμία μέχρι σήμερα, είτε επειδή κάποιοι το κάνανε ταμπού, είτε επειδή κάποιοι στηρίζουν σε τέτοια ζητήματα τη λαϊκιστική πολιτική τους, αναλωνόμαστε σε άλλογες συζητήσεις για το αν πρέπει ή όχι να υπάρξουν νομοθετήματα και διοικητικές πράξεις που να προφυλάσσουν και προάγουν την λειτουργία του Πανεπιστημίου μας και είναι άλλογες πολιτικά αυτές οι συζητήσεις γιατί απλά έπρεπε αυτές οι παρεμβάσεις να έχουν γίνει εχτές και μόνο χρόνο χάνουμε από το να κάνουμε καλύτερη τη ζωή μας και να βάλουμε το ελληνικό πανεπιστήμιο εκεί που το αξίζουν οι δάσκαλοι και οι φοιτητές του. 

Τελειώσαμε επιτέλους με τους Μπαχαλάκηδες στα πανεπιστήμια κύριε Πρωθυπουργέ!

*Δικηγόρου, Μέλος Δικηγορικού Συλλόγου Αγρινίου και Δικηγορικού Συλλόγου Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Γερμανίας

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟ Σλούκας δεν κράτησε στο γήπεδο πανό για τον Κεμάλ
Επόμενο άρθροΟ υπουργός αποσύρει τη διάταξη περί βλασφημίας μετά τις αντιδράσεις
Γεννήθηκα το 1980 στο Αγρίνιο όπου μεγάλωσα και ολοκλήρωσα τις εγκύκλιες σπουδές μου. Πτυχιούχος της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών παρακολούθησα πολλά σεμινάρια, συνέδρια και μαθήματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό ενώ παράλληλα εξειδικεύτηκα στις δημόσιες σχέσεις και τη διοίκηση στο ΕΚΠΑ. Είμαι δικηγόρος, μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αγρινίου και του Δικηγορικού Συλλόγου Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Γερμανίας. Έχω επίσης από τα φοιτητικά μου χρόνια εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα για μεγάλες εταιρίες όπως η Tim τηλεπικοινωνίες, ADP ltd, δικηγορική εταιρία των καθηγητών της Νομικής Φλογαϊτη-Σίουτη κ.α. Από τα μαθητικά, τα φοιτητικά χρόνια έως και σήμερα ανέπτυξα κοινωνική δράση συμμετέχοντας σε μαζικούς χώρους και απέκτησα διοικητική εμπειρία ασκώντας διοίκηση στο πλαίσιο της κοινωνίας των πολιτών και του εθελοντισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here