Παιδεία, Καλλικράτης και έλλειψη ειλικρίνειας

    1
    16

    Kαλλικράτης: Αθηναίος αρχιτέκτονας του 5ου π.Χ. αιώνα που, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, συνεργάστηκε με τον Ικτίνο στην οικοδομία του Παρθενώνα (Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς).

    Οι σύγχρονοι Έλληνες, όμως, έχουν ταυτίσει τον Καλλικράτη με περικοπές, συγχωνεύσεις, συμπτύξεις, καταργήσεις και γενικά με κάθε πρόθεση ή ενέργεια που αποσκοπεί σε περιστολές. Δεν θέλω να πιστεύω ότι ο υπουργός Εσωτερικών έδωσε το όνομα αυτό στο μεγαλόπνοο σχέδιό του για την αναδιάρθρωση του χάρτη των Δήμων και των Περιφερειών με το σκεπτικό ότι το έργο αυτό είναι αντάξιο του Παρθενώνα. Ό,τι, όμως, κι αν πιστεύω εγώ λίγη σημασία έχει. Εκείνο που καθιερώθηκε στην καθημερινή συζήτηση, όπου και αν γίνεται αυτή, με όποιους και αν γίνεται, Καλλικράτης σημαίνει περικοπή.

    Έτσι έχουμε Καλλικράτη στην Υγεία, που είναι ταυτισμένος με περικοπές στην Υγεία. Και, πράγματι, για συγχωνεύσεις νοσοκομείων πρόκειται. Ακούμε Καλλικράτη στις ΔΕΚΟ και πρόκειται για καταργήσεις ή και συγχωνεύσεις οργανισμών, υπηρεσιών κλπ. Τελευταία έχουμε Καλλικράτη στην Εκπαίδευση. Σε αυτό θα μου επιτρέψετε να παραμείνω. Το τελευταίο διάστημα ανακοινώνονται συγχωνεύσεις σχολείων στη χώρα. 

    Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Ότι υπάρχουν ακραίες καταστάσεις σε κάποια σχολεία είναι γεγονός. Ότι υπάρχουν σχολεία με λιγότερους μαθητές απ’ ό,τι δασκάλους και καθηγητές είναι, επίσης, γεγονός. Ότι οι μεταφορές μαθητών έχουν εξελιχθεί σε πολύ μεγάλη «επιχείρηση» και κάποιοι έχουν πλουτίσει είναι, επίσης, γεγονός.

    Εκείνο, όμως, που δεν γίνεται κατανοητό είναι ο τρόπος που θα προχωρήσει η κ. υπουργός στην «αλλαγή του χάρτη των σχολείων». Γιατί φοβάμαι ότι και εδώ, όπως στις περικοπές μισθών, θα υπάρξουν οριζόντιες μειώσεις σχολείων με χρήση απλών μαθηματικών. Και αυτό θα έχει μεγάλες επιπτώσεις όχι μόνο στην εκπαίδευση των ίδιων των μαθητών, όχι μόνο στους δασκάλους και καθηγητές, αλλά στην ίδια τη χώρα.

    Υπάρχουν κάποια στοιχεία αδιαμφισβήτητα. Η γεωγραφική έκταση της χώρας δημιουργεί πολλά προβλήματα με πολλά νησιά μικρά ή μεγάλα, απομακρυσμένα ή κοσμοπολίτικα, με μεγάλους ορεινούς όγκους, με απομακρυσμένα χωριά και δυσκολία στην επικοινωνία. Μεγάλη αστυφιλία με το μισό σχεδόν πληθυσμό συγκεντρωμένο στο λεκανοπέδιο Αττικής, όπου στα περισσότερα σχολεία οι αλλοδαποί μαθητές είναι ένα σημαντικό ποσοστό σε κάθε τάξη και σε ορισμένες πάνω από τους μισούς.                                                                                                         

    Μία άκρατη και χωρίς εθνικό σχεδιασμό κατάργηση ή συγχώνευση σχολικών μονάδων μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα -είτε αυτά είναι  εκπαιδευτικά, κοινωνικά, οικονομικά, αναπτυξιακά είτε τέλος είναι εθνικά.

    Υπάρχουν περιοχές όπου λειτουργούν κάποιες μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, κατά κύριο λόγο τουριστικές, υπάρχουν άνθρωποι που επιβιώνουν εργαζόμενοι στις γύρω περιοχές -και είναι αυτοί που διατηρούν  ακόμη ενεργά τα χωριά και την ύπαιθρο γενικότερα. Αν το σχολείο που πηγαίνουν τα παιδιά τους κλείσει ή συγχωνευτεί με άλλα, τι θα κάνουν αυτοί οι άνθρωποι; Στις περισσότερες περιπτώσεις θα μετακομίσουν στις πόλεις, γιατί οι εποχές όπου οι μαθητές ζούσαν μόνοι τους στις πόλεις έχουν περάσει.

    Συνεπώς, νέο κύμα αστυφιλίας, αύξηση του ποσοστού πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, περαιτέρω ερήμωση της υπαίθρου, περισσότερα έξοδα για τις μεταφορές των μαθητών. Δηλαδή νέα προβλήματα στην εθνική οικονομία.

    Δεν υποστηρίζω την παραμονή της υπάρχουσας κατάστασης. Υποστηρίζω τη στήριξη και ανόρθωση της υπαίθρου. Ο δάσκαλος και ο παπάς, κατά τους παλιότερους, ήταν οι στυλοβάτες του χωριού. Κάτι ήξεραν και αυτοί. Εκείνο που υποστηρίζω είναι να μελετηθεί η κάθε περίπτωση χωριστά, να εξεταστεί  τι είναι ωφέλιμο πρώτα για το μαθητή και την τοπική κοινωνία. Δηλαδή, ύπαρξη ενός ορθολογικού στρατηγικού σχεδίου. Φοβάμαι, όμως, ότι εθνικός σχεδιασμός δεν υπάρχει. Μελέτη για κόστος και όφελος, όχι μόνο οικονομικό, δεν υπάρχει. Γιατί μην μου πει κανείς ότι ξαφνικά στο μέσον της σχολικής χρονιάς θυμήθηκε το υπουργείο Παιδείας να κλείσει κάποια σχολεία για λόγους παιδαγωγικούς…

    Να είναι πιο ειλικρινής η κ. υπουργός. Να παραδεχθεί ότι αδυνατεί να περιστείλει δαπάνες του υπουργείου της και, κατά την προσφιλή τακτική της κυβέρνησης, προχωρά σε έναν Καλλικράτη -αυτή τη φορά στα σχολεία.

    Να θυμάται, όμως, ότι η εκπαίδευση είναι εθνική υπόθεση και ότι οι μαθητές, οι δάσκαλοι, οι γονείς δεν είναι αντικείμενα, ούτε γράμματα και αριθμοί  σε ένα λευκό χαρτί πάνω σε ένα γραφείο, όπου σχεδιάζονται τα Καλλικρατικά μέτρα.

    Ο Θανάσης Κυριαζής είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στο Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης.

    ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
    Προηγούμενο άρθροΗ ηλιθιότητα μπορεί ποτέ να είναι μαγκιά;
    Επόμενο άρθροΚαμιά σωτηρία χωρίς αυτογνωσία και ειλικρίνεια
    Ο Θανάσης Κυριαζής (athankyriazis@yahoo.gr) γεννήθηκε στη Λαμία και είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στο Τμήμα Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης. Σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου και πήρε το Διδακτορικό του Δίπλωμα. rnΕχει διατελέσει Επισκέπτης-Ερευνητής σε Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα μετά από πρόσκληση, υποτροφίες ή στο πλαίσιο ανταλλαγών, στα State University of New York at Buffalo, και University of Maryland (ΗΠΑ), στο Institute of Education, Πανεπιστήμιο Λονδίνου, Queen Elizabeth College,στο International Center for Theoretical Physics (Τεργέστη), στο Middle East Technical University of Ankara (Τουρκία), στο Institute of Mathematics (Πράγα) κ.ά.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here