Θα συνεχίσουμε να πυροβολούμε την Παιδεία ή θα σοβαρευτούμε;

4
28

Oλοκληρώθηκε η πρώτη φάση των αποτελεσμάτων των Πανελλαδικών Εξετάσεων με την ανακοίνωση των βαθμολογιών, κι η καρδιά χιλιάδων υποψηφίων ξανάρθε στον τόπο της, αφού μπορούν τώρα να υπολογίσουν, κατά προσέγγιση, την είσοδο τους σε κάποια Σχολή.

Κάποιοι , που η βαθμολογία τους είναι οριακή, θα συνεχίσουν να καρδιοχτυπούν ως το τέλος Αυγούστου που θα ανακοινωθούν τα τελικά αποτελέσματα για να διαπιστώσουν, οριστικά, αν έχουν επιτύχει.

Όμως, μια στρατιά απογοητευμένων εφήβων, με χαμηλές επιδόσεις, θα σκύψει πάλι το κεφάλι, και είτε θα πάρει τη σκληρή απόφαση για επανάληψη του «μαρτυρίου» των Πανελλαδικών την επόμενη χρονιά , είτε θα ψάξει άλλες διεξόδους (Κολλέγια, ΙΕΚ, εξωτερικό κλπ)

Η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, όμως , αναστέναξε με ανακούφιση, αφού οι βαθμολογίες ανακοινώθηκαν χωρίς παρατράγουδα. Θα μου πείτε τι προβλήματα θα μπορούσαν να ανακύψουν από μια τυπική διαδικασία ανακοίνωσης των βαθμολογιών;

Κι, όμως, στη χώρα μας ναυαγούμε και μέσα στα λιμάνια…

Άλλωστε, και η διεξαγωγή των φετινών εξετάσεων δεν φαινόταν προβληματική, αλλά έγινε . Με τα λάθος θέματα, τις αψυχολόγητες αντιδράσεις και το «κρέμασμα» χιλιάδων παιδιών.

Ήταν τόσο το εύρος των ανησυχιών στο υπουργείο μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία, ώστε έμπειρος υπηρεσιακός παράγοντας του υπουργείου Παιδείας, να μου λέει περιχαρής, την ημέρα της έκδοσης των αποτελεσμάτων : « Τι φωνάζατε για τα λάθη στη Φυσική; Είδατε, μόλις 78% ήταν το ποσοστό των μαθητών που έγραψε κάτω από τη βάση, όπως συμβαίνει κάθε χρόνο …» Και τα έλεγε όλα αυτά, χωρίς να προβληματίζεται, χωρίς να αισθάνεται ντροπή και ενοχές που χρόνια τώρα οι επιδόσεις των μαθητών σε μαθήματα όπως η Φυσική και τα Μαθηματικά, φτάνουν στο 80%.

Αλλά, πάει πέρασε κι αυτό χωρίς βαθύτερους προβληματισμούς και ανησυχίες , και επανήλθαμε στην εκπαιδευτική μας καθημερινότητα. Και ποια είναι αυτή ; Αυτή που ήταν τον τελευταίο χρόνο : Ο γνωστός ως «νόμος Διαμαντοπούλου» για τα Πανεπιστήμια, που επανέρχεται ως να μην πέρασε μια μέρα από πέρυσι τέτοια εποχή που ψηφίστηκε από την τότε πλειοψηφία του Κοινοβουλίου.

Τα οικονομικά των Πανεπιστημίων, συνδεδεμένα με την υλοποίηση του νόμου (που δεν υλοποιήθηκε) παραμένουν προβληματικά, με αποτέλεσμα αυτό και μόνο το γεγονός να προσθέτει θρυαλλίδες στα , ούτως ή άλλως, αδύναμα θεμέλια των Ιδρυμάτων .

Η διαμάχη για την εφαρμογή, τα « πώς» και τα «γιατί» του νόμου , καλά κρατεί. Απ΄τη μια, όσοι υποστήριξαν και εξακολουθούν να υποστηρίζουν τη «θρησκευτική» προσήλωση στο γράμμα του νόμου, θεωρώντας ότι δεν επιδέχεται βελτίωση, διόρθωση, κλπ. Και από την άλλη, όλοι εκείνοι που αντιστάθηκαν στην εφαρμογή του και πολλοί από αυτούς, θεωρούν ότι τώρα είναι ευκαιρία επιστροφής στη χρυσή περίοδο της αφασίας και της μακαριότητας.

Λες και δεν έχουμε περάσει τόσα ως Έθνος και ως Εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια, και δεν διδαχθήκαμε το παραμικρό.

Απορώ γιατί είναι τόσο δύσκολο να σκύψουν όλοι με ειλικρίνεια πάνω σ΄ένα νομοθέτημα. Να συμφωνήσουν (με καλή πίστη και χωρίς δεύτερες σκέψεις) στη βελτίωση ορισμένων σημείων του, που μπορεί να είναι τροχοπέδη στη λειτουργία των Πανεπιστημίων. Να προχωρήσουν, επιτέλους, στην εφαρμογή του ή μάλλον στη σκληρή δουλειά που πρέπει όλοι να κάνουν και κάποιοι να συνεχίσουν.

Φοβούμαι, όμως, πως για άλλη μια φορά θα καταναλωθούμε στα επιμέρους και στα γνωστά: Ποιος θα έχει ή δεν θα έχει το «πάνω χέρι», ποια πλευρά απ΄τις, επί μήνες τώρα αντιμαχόμενες, θα υπερισχύει.

Μήπως θα χάσουμε πάλι το δάσος, αφήνοντας να κυλήσουν και να φύγουν δυνάμεις, διάθεση και χρόνος;

Ίσως τώρα, είναι η τελευταία – καλή ευκαιρία – με τον καθηγητή Πανεπιστημίου, Κ. Αρβανιτόπουλο ως υπουργό Παιδείας , τον Θ. Παπαθεοδώρου, πρώην πρύτανη Πανεπιστημίου, ως υφυπουργό (ανεξαρτήτως ποιες αρμοδιότητες θα έχει ) τον έμπειρο καθηγητή Πανεπιστημίου Θανάση Κυριαζή,ως στέλεχος του υπουργείου απ΄τη μια πλευρά και τους πανεπιστημιακούς απ΄την άλλη, να σταματήσουν οι διαμάχες, οι αντιπερισπασμοί και οι αμφισβητήσεις.

Να προχωρήσουν όλοι μαζί, σε μια συμφωνία Κυρίων, για να αρχίσουν να λειτουργούν πραγματικά τα Πανεπιστήμια και τα όργανά τους. Να προχωρήσουν χωρίς ιδιοτέλειες, αλαζονικές συμπεριφορές, συντεχνιασμούς, φέουδα και κεκτημένα, στο έργο τους, που-σημειώνω με έμφαση- δεν είναι μόνο το διδακτικό, αλλά και η έρευνα.

Δεν χρειάζονται άλλοι πειραματισμοί και από αυτούς που σχεδιάζουν γενικότερα το κυβερνητικό έργο. Γιατί αυτοί είναι που αποφάσισαν ότι η νευραλγική Γενική Γραμματεία Έρευνας πρέπει να φύγει απ΄το υπουργείο Παιδείας, όπου φυσιολογικά είναι η θέση της, και να πάει αλλού.

Ίσως κάποτε οι Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και όλοι οι εμπλεκόμενοι στα ζητήματα της Παιδείας εμμέσως ή αμέσως , οι πρώην και οι νυν, θα πρέπει να αποδείξουν ότι πιστεύουν το γνωστό : « Εγώ μόνος μου θα σώσω τον κόσμο» ( και εν προκειμένω την Εκπαίδευση) και να το κάνουν πράξη.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1974 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.
    ΕΣΕΙΣ ΣΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΤΕ ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΣΑΣ. ΤΑ 10-15 ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΝΑΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΣΑΣ ΘΑ ΣΑΣ ΛΥΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ. ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΓΑΠ, ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΒΑΛΕ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ……
    ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΥΠΟΨΗ ΣΑΣ ΤΗ ΛΕΠΙΔΑ ΤΟΥ ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΥ ΤΟΥ ΟΚΑΜ.
    «ΑΠ’ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΕΚΔΟΧΕΣ Η ΑΠΛΟΥΣΤΕΡΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΗ».

  2. Δηλαδή αν σοβαρευτείτε τι θα παράγουν τα πανεπιστήμια; Σοβαρούς αφισοκολλητές κομματόσκυλα αντί των μέχρι τώρα φαιδρών; Πάντως για σοβαρούς επιστήμονες δεν το βλέπω στο εγγύς μέλλον. Δεν είναι δική μου εκτίμηση. Είναι εκτίμηση της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας για το επίπεδο κατάρτισης των αποφοίτων των ελληνικών ΑΕΙ. Το ότι αρκετοί από όσους έλληνες αποφοίτους ΑΕΙ που πρόσφατα μετανάστευσαν είτε επέστρεψαν ή αν παρέμειναν στις χώρες που μετανάστευσαν ασχολούνται με άλλο αντικείμενο πλησιέστερο με τα εργατικά επαγγέλματα και την παροχή υπηρεσιών, όπως σερβιτόροι κάτι ομολογεί.

  3. Με συγχωρείτε αλλά τα Πανεπιστήμια δεν μπορεί να λειτουργούν με βάση «συμφωνίες κυρίων». Τα Πανεπιστήμια λειτουργούν βάσει νόμων που ψηφίζει η Πολιτεία που είναι η αρμόδια για την λειτουργία τους. Τα Πανεπιστήμια δεν υπάρχουν για τους Πανεπιστημιακούς, το Πανεπιστήμιο είναι στην υπηρεσία της κοινωνίας η οποία και … πληρώνει.

  4. Και για να είμαι και εντός θέματος ….

    Παιδεία και Σοβαρότητα στην Ελλάδα ,πάνε μαζί είτε όταν το πρόσημο είναι θετικό είτε όταν είναι αρνητικό.
    Απλά μαθηματικά δηλαδή,όχι μόνο εφηρμοσμένα !

    Μαρία , με πυροβολημμένους Πρωθυπουργούς, Υπουργούς και Υφυπουργούς αλλά και με πυροβολημμένους δασκάλους,καθηγητές, πανεπιστημιακούς,με πυροβολημμένους γονείς αλλά και μαθητές ,η παιδεία στην Ελλάδα ασφαλώς και θα πυροβολείται από μη σοβαρούς ανθρώπους.

    Αντώνης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here