Τα παιδιά στο Κονγκό ξέρουν πως αν φάνε σήμερα, αύριο θα μείνουν νηστικά. Τα Ελληνάκια;

13
163

Μπορεί ο τίτλος των New York Times (Τα παιδιά στο Κονγκό ξέρουν πως αν φάνε σήμερα, αύριο θα μείνουν νηστικά)* να συμπυκνώνει απολύτως την ουσία του ρεπορτάζ, όμως είναι οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά.

Πως, για παράδειγμα, την τελευταία δεκαετία οι περισσότεροι Κονγκολέζοι δεν έχουν πια τη δυνατότητα ούτε ενός πλήρους γεύματος την ημέρα κι είτε, στην καλύτερη περίπτωση, τρώνε μέρα παρά μέρα, είτε, στη χειρότερη, δύο φορές την εβδομάδα.

Πως οι γονείς είναι εκείνοι που παίρνουν την απόφαση «ποιος τρώει σήμερα και ποιος όχι» και, συνήθως, είτε ένας εξ’ αυτών στερείται εναλλάξ με τον άλλον την τροφή, είτε -αν έχουν αρκετά παιδιά- τη μια μέρα τρώνε τα μεγαλύτερα σε ηλικία και την άλλη τα μικρότερα. «Διαμαρτύρονται», λέει η Γκισλέν Μπερμπόκ, «αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, δεν έχουμε να τα ταΐσουμε». Εκείνη είναι αξιωματικός της αστυνομίας και παίρνει 50 δολάρια το μήνα, ο  άνδρας της εκπαιδευτικός με μισθό 42 δολάρια. Έχουν 5 παιδιά, ηλικίας 3 έως 15 ετών. Τη μέρα που τους συνάντησε ο δημοσιογράφος των New York Times, φαγητό θα έτρωγαν τα δύο μεγάλα. Τα υπόλοιπα, όπως και οι γονείς, είχαν ήδη περιοριστεί σε λίγο ψωμί για πρωινό. Αυτό και τέλος. Οι Μπερμπόκ, όπως και οι υπόλοιποι Κονγκολέζοι, ονομάζουν αυτή την πρακτική του εναλλάξ φαγητού «délestage». Δάνειο από τα γαλλικά ο όρος, υποδεικνύει τις διακοπές ρεύματος. Ρουτίνα στο Κονγκό. Όπως, πλέον, κι η εναλλάξ σίτιση. Γι αυτό κι οι Κονγκολέζοι έφεραν, μαζί με μπόλικη ειρωνεία, την ετυμολογία στα μέτρα τους. Ένα μέσο ενοίκιο στη πρωτεύουσα Κινσάσα είναι γύρω στα 120 δολάρια, μισό κιλό κρέας κάνει 5 δολάρια!

Και να σκεφτεί κανείς ότι το Κογκό είναι χώρα με ορυκτό πλούτο και καταπράσινα τοπία. Δυστυχώς, χρόνια τώρα, οι κυβερνώντες διευκολύνουν, σκανδαλωδώς, μόνο την εξόρυξη χαλκού και κοβαλτίου, διαθέτοντας λιγότερο από το 1% του προϋπολογισμού στη Γεωργία. Το Κονγκό, ενώ θα μπορούσε, δεν παράγει τίποτα. Φασόλια, για παράδειγμα, εισάγει 20.000 τόνους ετησίως. Η μισή χώρα υποσιτίζεται, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία διεθνών οργανισμών.

Δεν ξέρω αν όλα αυτά τα στοιχεία για το Κονγκό μου έκαναν την ίδια εντύπωση αν δεν είχα δει προηγουμένως, στην ίδια ιστοσελίδα, στην κατηγορία των βίντεο, ένα ρεπορτάζ για τη δικιά μας χώρα.

«Οι επικίνδυνες περικοπές» της Ελλάδας ο τίτλος του

το οποίο με «οδηγό» μια ελληνική πενταμελή οικογένεια ανέργων (νεαρό ζευγάρι με μικρό παιδί που συμβιώνουν με τους επίσης νέους σε ηλικία παππούδες), καταγράφει τα ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα λόγω κρίσης και περικοπών στην υγεία που αντιμετωπίζουν οι μη έχοντες. Η κινηματογράφηση γίνεται σε δύο χώρους: στο σπίτι της οικογένειας που της έχουν κόψει φως και νερό και σε Πολυιατρείο των Γιατρών του Κόσμου, που επισκέπτονται οι παππούδες με τον εγγονό τους.

Δεν ξέρω πόσα καμπανάκια μου χτύπησαν όταν άκουσα την παιδίατρο Λιάνα Μαϊλλη, με τη μεγάλη εθελοντική εμπειρία στην Αφρική, να λέει πως όλο και πιο πολλά ελληνάκια έχουν πια ανάγκη, όπως και τα παιδιά της Μαύρης Ηπείρου, από δωρεές για να μπορέσουν να εμβολιαστούν. Πως επιστημονικά καταγράφεται πια κι εδώ, ότι παιδιά δεν τρώνε απλά ότι βρίσκουν, τρώνε από τα σκουπίδια. Καταγεγραμμένο, επίσης, εδώ κι ένα χρόνο, είναι, ότι η πλειοψηφία του κόσμου που περνά το κατώφλι των Γιατρών του Κόσμου, είναι Έλληνες.

Δεν ξέρω, επίσης, πόσα καμπανάκια μου χτυπούν όταν υποσυνείδητα «διαβάζω» Ελλάδα εκεί που ο συνάδελφός μου γράφει για πλούσιο Κονγκό στην καταστροφή του οποίου συνεισέφεραν τα μέγιστα οι κυβερνώντες του. Τι να πω;  Ελπίζω να μη δούμε κι εδώ délestage φαγητού στο βαθμό που το ζει το Κονγκό. Délestage ηλεκτρικού, πάντως, στο φωτισμό δρόμων το βράδυ, στο Χολαργό που μένω, βλέπουμε αρκετά συχνά τελευταία…

*Link ΝΥΤ για Κονγκό

Follow on Twitter: @karhilam

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΘα έχω αύριο λεφτά για το νοίκι και τη ΔΕΗ;
Επόμενο άρθροΚλείνει η «Ελευθεροτυπία» – Πεθαίνει ένα κομμάτι της ψυχή μας
Η Μαρία Καρχιλάκη γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε όμως στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο και πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και καταλαβαίνει σερβικά. Από το 1993 έχει καλύψει ως απεσταλμένη του ΜEGA κορυφαία γεγονότα της διεθνούς ειδησεογραφίας: την παλαιστινιακή ιντιφάντα, τον εμφύλιο στη Βοσνία, τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς στο Κόσοβο, την εξέγερση στην Αλβανία, τους πολέμους στο Ιράκ και το Λίβανο, τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Μαδρίτη και το Λονδίνο, αλλά και τις επιθέσεις της Αλ Κάϊντα στη Σαουδική Αραβία, την κρίση με τα πυρηνικά του Ιράν, μεγάλες φυσικές καταστροφές στην Τουρκία και το Πακιστάν, τον ακήρυχτο εμφύλιο στην Αλγερία, ζητήματα της ομογένειας στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, το Σκοπιανό, τις ελληνο-τουρκικές σχέσεις. Εκτός από το ΜEGA έχει εργαστεί στο 4ο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, στον Διαδημοτικό Ραδιοφωνικό Σταθμό "Δίαυλος 10", ενώ έχει συνεργαστεί με το ΒΗΜΑ και το ΕΨΙΛΟΝ της Ελευθεροτυπίας. Το 2005 βραβεύτηκε με το Βραβείο Μπότση για τα ενημερωτικά της ρεπορτάζ από εστίες αναταραχής και πολεμικών συγκρούσεων.

13 ΣΧΟΛΙΑ

  1. @»Πως επιστημονικά καταγράφεται πια κι εδώ, ότι παιδιά δεν τρώνε απλά ότι βρίσκουν, τρώνε από τα σκουπίδια».

    Κυρία Καρχιλάκη, ειλικρινά, το πιστεύετε αυτό;
    Το λέω γιατί ούτε το έχω δει ούτε το έχω ακούσει από φιλικό ή συγγενικό μου πρόσωπο. Αυτό το «επιστημονικά», πώς τεκμαίρεται;

    Αυτό που έχω διαβάσει είναι κάτι σχετικές προβοκάτσιες, τον Οκτώβριο. Και προσοχή: μιλάμε για Ελληνάκια, ε; Όχι για δύστυχα γυφτάκια από Αλβανο-ρουμανο-βουλγαρία κλπ, ή προσφυγάκια.

    1) «Συνειδητή ΠΑΡΑ_ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ από δασκάλους, «Αυγή», «Ελεύθερο Τύπο», «Δεξιό Ριζοσπάστη»- aka antinews, in.gr και δεκάδες μπλογκ»- http://gkdata.gr/?p=6187

    2) «Ποιος είναι πιο …μαργιόλης; Το ΚΚΕ, οι δάσκαλοι ή ο Μαργιόλης;;;»- http://gkdata.gr/?p=6302

    «Σε σχολεία της Κυψέλης και του Πειραιά δάσκαλοι διαπίστωσαν ότι παιδιά του Δημοτικού τρώνε από τα σκουπίδια…», Ριζοσπάστης, 14/10/11

  2. Αγαπητή κ. Καρχιλάκη,αποτυπώνετε πλήρως τη ζοφερη πραγματικότητα όμως…
    αν μη τι αλλο, στην Ελλάδα του σήμερα (αλλά και του χτες),η ελληνική οικογενεια προνοεί ώστε να μη φέρνει σε δεινή θέση τα προστατευόμενα μέλη της με δική της υπαιτιοτητα (οι Ελληνες άνεργοι που αναφερατε εχουν μονο ένα παιδί), σε αντιθεση με το παγιο θεμα των υπο-αναπτυξη χωρών, όπου οι γεννήσεις ήταν και συνεχίζουν να είναι ανεξέλεγκτες. Μήπως εκεί θα έπρεπε να εστιαστεί η λύση του προβλήματος (τουλάχιστον μερικώς;;)

  3. ΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΓΕΜΙΖΑΝ ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΙΑ ΜΕ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΣΕ ΣΥΜΒΟΛΟ
    ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΠΕΤΟΥΣΑΝ.
    ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗΝ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΕΛΛΑΣ ΟΛΟΙ ΜΕ
    ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΝ = ΤΣΙΓΚΟΥΝΙ , ΒΛΑΧΟΓΕΡΜΑΝΕ, ΔΕΝ ΞΕΡΗΣ ΝΑ ΦΑΣ κ.α.=
    ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΔΙΟΤΙ ΕΤΡΨΓΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ
    ΕΝΟΙΑΝ ΤΗΣ ΣΠΑΤΑΛΗΣ .
    ΙΔΟΥ ΟΜΩΣ ΤΑ ΠΑΓΜΑΤΑ ΑΛΛΑΞΑΝΕ ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΔΙΟΤΙ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗ ΚΑΝΕΙΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ.
    ΜΦΧ
    ΑΠΟ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

  4. Δεν ξέρω αν ποτέ θα φτάσουμε σε επίπεδα παρόμοια με το Congo Κα Καρχιλάκη – σύμφωνα με τις διδαχές της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας, πιο πιθανό είναι να «φάμε» οι μισοί τους άλλους μισούς έτσι ώστε να μείνει και περισσότερο «φαγητό» για «όλους» – πάντως όταν βλέπω παρόμοια σκηνικά δίπλα μου, η ανάγκη μου ΝΑ «ΤΟΥΣ» ΔΩ ΝΑ ΠΕΙΝΑΝΕ γίνεται μεγαλύτερη απο την ίδια μου την πείνα..Και όταν λέω «τους», εννοώ κάτι δικούς μας Congolέζους που χρόνο με το χρόνο φούσκωσαν τόσο πολύ απο τη «μάσα» που με έναν απ’αυτούς ταίζεις ολόκληρα χωριά στο Congo και τρώει και η μάνα και ο πατέρας και τα 17 αδερφάκια..

  5. Συγκινούμαστε με κάθε ευαίσυητο άνθρωπο και ιδιως δημοσιογραφο.Συμμεριζομαι την άποψη σχολιαστων οτιπρεπει να το ψάχνετε λιγο γιατι αυτή την περιοδο εχουμε δει τόσες μαίμουδιές που δεν ειχαμε δει τα τελευταια 40 χρονια και εχουμεμεγάλη επιφύλαξη για τους επαγγελματίες του ειδους που σε τελευταία ανάλυση λειτουργουν σε βάρος των πραγματικά αναξιοπαθουντων . Αυτη η καχυποψια για την επαγγελματική μιζέρια μας οδηγει να μην βοηθαμε και αληθινες περιπτώσεις . Εκει χρειάζεται προσπάθεια και απο αυτους που μπορει να καταλάβουν τη διαφορά και να καταπολεμήσουν την καχυποψία .
    Υ Γ Επιτρεψτεμου καισυγχνώμη ..στις ειδήσειςμην αντιμετωπίζεται τα οικονομικα ως πολεμικές ανταποκρίσεις θελει κα κάποια ανάλυση …

  6. Οι ψηφοφόροι πάντως σίγουρα δεν μπήκαν ούτε στιγμή στον κόπο να σκεφτούν ότι αν (τα) φάνε σήμερα, αύριο κάποιοι θα μείνουν νηστικοί.

  7. Ένας σύνδεσμος που ελπίζω να διασαφηνίσει μερικά πράγματα στο θέμα του υποσιτισμού:

    http://ocw.jhsph.edu/courses/nutritionalhealthfoodproductionandenvironment/lectureNotes.cfm

    Επί τη ευκαιρία, να προσθέσω ότι οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα περιθάλψαμε το 2010 250.000 παιδιά με σοβαρό υποσιτισμό σε 34 χώρες.
    Εδώ και 5 χρόνια εφαρμόζουμε νέες στρατηγικές αντιμετώπισης του υποσιτισμού με έτοιμη προς χρήση τροφή.
    Δοκιμάζουμε νέα προσέγγιση διανομής διατροφικών συμπληρωμάτων σε όλα τα παιδιά, με στόχο την πρόληψη του υποσιτισμού.
    Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον υποσιτισμό: http://www.msf.gr ή 210 5200500.
    Ευχαριστώ,
    Μελίνα Σπαθάρη, Υπεύθυνη Τμήματος Επικοινωνίας, Γιατροί Χωρίς Σύνορα, Ελληνικό Τμήμα

  8. Κυρία Καρχιλάκη,
    ομολογώ ότι το άρθρο σας με συγκλόνισε και με έβαλε σε σκέψεις φοβερές, γεμάτες αγωνία και φόβο. Είμαι μαθήτρια Λυκείου και αγωνίζομαι με κάθε τρόπο για να διατηρήσω το δικάιωμά μου να ονειρεύομαι, να ζώ, να εκφράζομαι όπως θέλω. Δε δέχομαι κανέναν να μου καταργεί αυτό το δικαίωμα και να μου στερεί την ευκαιρία να πραγματοποιήσω κάθε τι που έχω σχεδιάσει. Δε θέλω στο μέλλον να βρεθώ στη θέση αυτού που αναζητά εργασία στο εξωτερικό και τον αντιμετωπίζουν ως σκουπίδι, παράσιτο της Ε.Ε. (αν διατηρησει δηλαδή η χώρα τη θέση της…).
    Ασχολούμαι με την ερασιτεχνική αρθρογραφία σε διαδικτυακό πρεριοδικό και θα ήταν τιμή μου αν καταφέρνατε να δείτε και να διαβάσετε κάποιο από τα άρθρα μου, όπως κάνατε στο παρελθόν.
    http://2lyk-dramas.dra.sch.gr/electronic_magazine/november_papers/solaki_kafeneion.html σας επισυναπτω ένα από αυτά με την ελπίδα ότι θα επικοινωνίσετε μαζί μου για να ξέρω τη δική σας γνώμη. (email: solakichrysa@yahoo.com

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here