Πάρε και κάτι για το στομάχι μην σε πειράξει η αντιβίωση..

10
7983

Όλα τα’ χε η Μαριορή το φασόν της έλειπε. Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί οι διαπληκτισμοί των τελευταίων ημερών, σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση, είναι φυσικοί και αβίαστοι ή μας επιβάλλονται από έναν σχιζοφρενή σεναριογράφο. Aυτό που ξέρω, όμως, είναι ότι με τέτοιες διαιρέσεις το πολύ πολύ να διαιρέσουμε τον κακό μας εαυτό με τη μονάδα και να πάρουμε πάλι αυτούσιο τον κακό μας εαυτό. Μηδέν εις το πηλίκον, δηλαδή.

Τα μεγάλα ερωτήματα σε αυτή τη χώρα τίθενται πάντα με τη μορφή διλήμματος. Άσπρο ή μαύρο; Καλό ή κακό; Έτσι και τώρα. Γενόσημο ή πρωτότυπο φάρμακο; Βουλιάζουμε ή αλλάζουμε; Πρωτότυπα ερωτήματα σε μια γενόσημη χώρα που δεν μπορεί να αλλάξει  τον μανιχαϊστικό τρόπο με τον οποίο σκέφτεται, γι’ αυτό και βουλιάζει. Και ένας από τους βασικούς λόγους του ναυαγίου της είναι αυτός ο αχταρμάς που ζούμε τις τελευταίες ημέρες.

Γιατροί, συνδικαλιστές, δημοσιογράφοι, επιστήμονες και από κοντά και οι γνωστοί τηλεοπτικοί μαϊντανοί διαγκωνίζονται για το ποιος θα εκστομίσει τη μεγαλύτερη παπαρδέλα. Άνθρωποι, υποτίθεται μορφωμένοι, διαπληκτίζονται για το ναι ή το όχι σε ένα ερώτημα που έχει τεθεί εξαρχής λάθος.

Στην Επιστήμη τα πράγματα είναι τις περισσότερες φορές απλά και ξεκάθαρα. Τόσο τα ερωτήματα όσο και οι απαντήσεις τους. Εκτός και αν επιλέξεις να αγνοήσεις τον καντιανό ορθολογισμό, επάνω στον οποίο θεμελιώνεται η σύγχρονη Επιστήμη και να καταφύγεις στον εγχώριο τσαρλατανισμό ο οποίος αντιμετωπίζει τα επιστημονικά ζητήματα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που συζητά ένα μεσημεριανό πάνελ  το χωρισμό της Μενεγάκης ή τη σχέση της Ζέτας με τον Μιχάλη!

Έτσι, το ζητούμενο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι το αν τα γενόσημα, γενικά και αόριστα, είναι ασφαλή ή όχι – ερώτημα της ίδιας σοβαρότητας με το αν οι Έλληνες είναι μαλάκες ή όχι– αλλά αν το τάδε γενόσημο  φάρμακο  είναι καλό και αποτελεσματικό ή αν δεν είναι. Αν, δηλαδή,  έχει υποβληθεί στους απαραίτητους ελέγχους και τους έχει περάσει με επιτυχία ή όχι.

Στη λογική αυτή η επιστημονική κοινότητα, μέσω των θεσμικών της οργάνων,  θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή να βγεί και να ενημερώσει τους Έλληνες πολίτες, με την απαιτούμενη νηφαλιότητα και σοβαρότητα, για το καθεστώς που διέπει τα γενόσημα φάρμακα και να μαζέψει όλους αυτούς τους εραστές των 10 λεπτών δημοσιότητας του Γουόρχολ που αμαυρώνουν το ιατρικό λειτούργημα. Και η πολιτική ηγεσία  να διασφαλίσει πως κανένας πλατωνικός κάπηλος, νεοελληνιστί αρχιολαμόγιο μεσάζοντας, δεν θα μπορέσει αύριο μεθαύριο να πασάρει φασόν στη χώρα μας που δεν έχει ελεγχθεί. Ζήτημα μιας συζήτησης πολιτισμένων και μορφωμένων ανθρώπων διάρκειας λίγων ωρών. Και εμείς ζούμε το μεγαλύτερο μεσημεριανό ξεκατίνιασμα των τελευταίων μηνών. Από τη μία, γιατροί και φαρμακοποιοί να υπερασπίζονται τα «πρωτότυπα» κεκτημένα τόσων χρόνων, και από την άλλη υπουργοί να υπεραμύνονται, με αντιαισθητικό τρόπο, μιας «ιμιτασιόν» πολιτικής όχι χάριν του κοινού καλού και ενός γενικότερου σχεδιασμού που έχει γίνει για τη δημόσια Υγεία, αλλά στο όνομα ενός φαιδρού μπακαλισμού. Τρείς το λάδι, τρείς το ξύδι και έξι το λαδόξυδο. Γιατί Θεέ μου; Τι έχουμε κάνει και πρέπει να το πληρώνουμε νυχθημερόν με την εξακολουθητική προσβολή της αισθητικής μας;

Η όλη συζήτηση, βέβαια, παραπέμπει στην τριτοκοσμική φύση αυτής της χώρας. Διαπληκτιζόμαστε, πάλι, για το άσπρο ή το μαύρο και αφήνουμε αναπάντητα δεκάδες ερωτήματα που αφορούν στο πραγματικό πρόβλημα της δημόσιας Υγείας και της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχονται στον Έλληνα πολίτη.

Γιατί το βασικό πρόβλημα σήμερα δεν είναι  το γενόσημο ή το πρωτότυπο φάρμακο που θα δώσει ο γιατρός στον ασθενή, αλλά το αν ο ασθενής αυτός όντως χρειάζεται το συγκεκριμένο φάρμακο. Η για να το θέσω διαφορετικά. Το βασικό πρόβλημα αυτής της χώρας δεν είναι αν θα δώσουμε φασόν ή πρωτότυπη αντιβίωση σε έναν ασθενή με κοινό κρυολόγημα, αλλά να απαντήσουμε στο ερώτημα αν ο γιατρός  που δίνει  αντιβίωση σε μια ίωση είναι άσχετος και ακατάλληλος ή αν απλά τα παίρνει.

Αν ισχύει το πρώτο, ενεργοποιούμε διαδικασίες αξιολόγησης και ενισχύουμε τα εκπαιδευτικά προγράμματα των γιατρών προς ειδίκευση. Αν ισχύει το δεύτερο ελέγχουμε το πόθεν έσχες του γιατρού και, σε περίπτωση αδυναμίας απάντησης στο πόθεν κατάσχουμε την περιουσία του και του αφαιρούμε την άδειά του. Αυτονόητα πράγματα σε μια χώρα που υπηρετεί συνειδητά τον κάθε είδους παραλογισμό.

Το πρόβλημα δεν είναι αν θα δώσουμε φασόν ή πρωτότυπο φάρμακο για το στομάχι στον προηγούμενο ασθενή, αλλά να ενημερώσουμε την ελληνική κοινωνία πως το «πάρε κάτι για το στομάχι για να μην σε πειράξει η αντιβίωση» είναι η μεγαλύτερη φαιδρότητα και γελοιότητα που έχει ακουστεί ποτέ από τα χείλη του ιατρικού κόσμου! Και, όμως, εξακολουθεί να ακούγεται καθημερινά σε πολλά ιατρεία αυτής της δύσμοιρης χώρας.

Το βασικό πρόβλημα σήμερα είναι η απουσία κύρους και Παιδείας σε όλους αυτούς που αυτάρεσκα περιφέρουν δεξιά και αριστερά τον τίτλο του θεσμικού παράγοντα.  Όταν ο εκπρόσωπος των φαρμακοποιών βγαίνει δημόσια, πετάει ό,τι προλαβαίνει να κατεβάσει η κούτρα του, κουνάει απειλητικά τη σημαία της Ζάμπια και της Ζιμπάμπουε για να τρομοκρατήσει τον αδαή και κλείνει την τοποθέτησή του σαν το τελευταίο κουτσαβάκι, αποκαλώντας τους Έλληνες βουλευτές ζωντόβολα καταλαβαίνεις τα γιατί και τα πώς του κακού του ριζικού μας.

Όταν γκουγκλάρεις, στη συνέχεια, το όνομά του στο διαδίκτυο και βλέπεις πως ο άνθρωπος αυτός διετέλεσε διοικητής του ΙΚΑ, διορισμένος δηλαδή από τα ζωντόβολα  και εν μέρει συνυπεύθυνος για το γεγονός πως γίναμε Ζάμπια και Ζιμπάμπουε, τότε δίπλα στα γιατί και τα πώς βάζεις και το ποιοι ευθύνονται για τη σημερινή φαιδρότητα που ζούμε ως έθνος.

Το βασικό πρόβλημα σήμερα είναι πώς ολόκληρα χωριά  μαστουρώνουνε πρωί μεσημέρι βράδυ με ροζ αντικαταθλιπτικά, πως αντιλιπιδαιμικά φάρμακα χορηγούνται από την πρώτη εξέταση χωρίς να προηγείται σύσταση για δίαιτα και αύξηση της σωματικής δραστηριότητας, πώς γέροι και γριές  καταπίνουνε ολόκληρες σακούλες με φαρμακευτικά σκευάσματα – όταν είναι γνωστό τοις πάσι πως η πολυφαρμακία αποτελεί σήμερα ένα σημαντικό αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας – και πως καθημερινά ιώσεις  βαφτίζονται βακτηριακές λοιμώξεις και αντιμετωπίζονται με αντιβιοτικά, εισπνεόμενα, σιρόπια και πραζόλες. Φτάσαμε ο ρινοϊός της γνωστής οικογένειας των picornavirus, παλιάς και επιφανούς οικογένειας ιών με τίτλους, θυρεούς και οικόσημα, να κοστίζει στα ταμεία μας 100 και 200 ευρώ.

Για να μη μιλήσουμε για τα υλικά που χρησιμοποιούνται στα διάφορα χειρουργεία, τις αξονικές και τις μαγνητικές καθώς και τις λοιπές βιομηχανίες που έχουν στηθεί γύρω από άτυχους συμπολίτες μας. Ποιος σας είπε πως αυτή η χώρα δεν έχει βαριά βιομηχανία;

Το πρόβλημα σήμερα είναι πως η εκπαίδευση των νέων γιατρών στη μεγάλη πλειοψηφία των περιφερειακών νοσοκομείων της χώρας είναι επιεικώς ανύπαρκτη και πως οι ειδικευόμενοι γιατροί, η μεγαλύτερη ανακάλυψη μετά τον τροχό, στηρίζουν ουσιαστικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας. «Σκάσε και κολύμπα» είναι το βασικό μότο που διέπει την εκπαίδευση των νέων γιατρών και γι’αυτή την κατάπτυστη πραγματικότητα δεν έχει στηθεί ποτέ κανένα τηλεοπτικό πάνελ και δεν έχουν μαλλιοτραβηχτεί ποτέ τους ειδικοί και επιστήμονες.

Το βασικό πρόβλημα σήμερα είναι πως περαστικοί αυτοδιοικητικοί και τυχάρπαστοι δημοσιολόγοι καθορίζουν τον υγειονομικό χάρτη αυτής της χώρας και πως εξ αυτής της πρακτικής «μπουκώσανε» τα επείγοντα των νοσοκομείων με ιώσεις, κρυολογήματα, πονοκεφάλους και διάρροιες, γιατί δεν στήθηκε ποτέ μια σοβαρή και αξιόπιστη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Εκεί φαίνεται άλλωστε το πόσο φασονατζήδες είμαστε ως λαός. Αποφασίσαμε  να φτιάξουμε σύστημα Υγείας και, αντί να ξεκινήσουμε από τα θεμέλια και σιγά σιγά να χτίσουμε εκεί πάνω, ανάλογα με τις ανάγκες του πληθυσμού και τις οικονομικές δυνατότητες της ψωροκώσταινας, εμείς ξεκινήσαμε από τα πάνω. Μια ζωή ανάποδοι.

Αυτό που εξοργίζει, λοιπόν, είναι πως στη χώρα του δήθεν, του ψεύτικου, του κακέκτυπου και του ιμιτασιόν, εμείς συζητάμε σήμερα για τα φασόν φάρμακα. Και ω του θαύματος η συζήτηση αυτή διεξάγεται και πάλι για τα αγαπημένα φράγκα. Σύμπτωση; Όχι ρε μεγάλε δεν είναι σύμπτωση. Το κακό σου ριζικό είναι. Φτιάξτο επιτέλους.

ΥΓ. Και για να μην πεταχτούν πάλι τίποτα κομπλεξικοί και αρχίσουν τα δικά τους να ενημερώσω πως μέρος του συστήματος είμαι και εγώ. Απλώς κουράστηκα να το βλέπω να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο…

*Ο Τάσος Φούντογλου είναι ειδικευόμενος νεφρολογίας

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροO Σαρκοζί γονάτισε όταν τον εγκατέλειψε η πρώην σύζυγός του!
Επόμενο άρθροΕ Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ι Α
Γεννήθηκε το 1978 στην Κοζάνη. Εκτοτε Σέρρες, Πτολεμαίδα και ξανα πάλι Κοζάνη για να κλείσει ο κύκλος μιας περιπλάνησης που απλά έπρεπε να γίνει. Ακολουθούν νέα ταξίδια. Πτυχίο Ιατρικής Ιωαννίνων, φανταρικό, ειδικότητα νεφρολογίας, μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας και σπουδές στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ. Ο ορισμός της διχασμένης προσωπικότητας δηλαδή. Ειδικευόμενος νεφρολόγος το πρωί και Πολιτικός Επιστήμονας το υπόλοιπο της μέρας. Αν τον ρωτήσετε δε- όχι ότι σας νοιάζει αλλά να, είναι και αυτή η αβροφροσύνη που επιβάλλει ενιότε τέτοιου είδους ευγένειες- ποια προσωπικότητα προτιμά μην περιμένετε να πάρετε ξεκάθαρη απάντηση. Αναλόγως την περίσταση…

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αν είσαστε πολλοί με αυτές τις απόψεις ίσως κάτι άλλαζε.
    Φοβάμαι ότι είστε λίγοι και οι λύκοι πολλοί δυστυχώς.

  2. Αυτό ακριβλως είναι και το πρόβλημά μας.Όλοι η κοινωνία μας είναι γαλουχημένη απο τη φιλοσοφία της παπαρδέλας.Δυστηχώς συνιστούν πλειοψηφία και γι’αυτό βρίσκονται παντού.Μέσα απο τα άρθρα σου βγαίνουν αλήθειες που ίσως να μην είναι ευχάριστες.Συνέχισε να τα λές.Πές πές,στο τέλος ίσως κάτι να μείνει.

  3. Καλημέρα σας κύριε Φούντογλου σας συγχαίρω για το καίριο όπως πάντα άρθρο σας.
    Είμαι συνάδελφος, εργάζομαι στην Ελβετία και μπορώ να σας πω ότι όλα αυτά που θεωρούνται εξωτικά στην Ελλάδα εδώ είναι αυτονόητα:

    1. Δεν δίνουμε αντιβιοτικά για Ψύλλου πήδημα (κάτι που προσπαθούσα να κάνω και στην Ελλάδα και όλοι οι ασθενείς απογοητευμένοι απευθύνονταν στον επόμενο συνάδελφο που προσφερόταν να γράψει την αντιβίωση)
    2. Εννοείται πως συνδυασμός Αντιβιοτικού-«γαστροπροστασιας» είναι ανήκουστος.
    3. Οι φαρμακοποιοί δικαούνται να δώσουν τη δραστική ουσία και όχι το πρωτότυπο εκτος αν ο ασθενής προτίθεται να το πληρώσει και οι ασφαλιστικές εταιρίες αρνούνται να το καλύψουν.
    – Και όσοι διαμαρτύρονται για τα «γενοσημα» ας ξέρουν πως τόσα χρονια, όλα τα φάρμακα για τη χοληστερίνη και το στομάχι που κάποιοι έγραφαν τακτικά, με τυπικά ονόματα (πχ «λιποστοπ», «ελκοστοπ»), δεν είναι τίποτα άλλο από αντίγραφα σαν αυτά που δεν θέλουν πια να παίρνουν.
    4. Ας μην μιλήσουμε για τους φαρμακοποιούς που δεν έχουν ούτε αυτό το περιθώριο κέρδους ούτε τα φαρμακεία-ΕΒΓΑ της γειτονιάς.
    5. Και ας μη μιλήσουμε για τους γιατρούς οι οποιοι πληρώνονται σαφώς καλύτερα αλλα δουλεύουμε δεκάωρα ενώ δεν υπάρχουν θέματα αυθαιρεσίας και «φακελάκι»

    Αυτό όμως που με σοκάρει είναι ότι αυτές οι απλές παρεμβάσεις (φάρμακα – υλικά) που θα μπορούσαν να γίνουν ήδη από χρονια, έπρεπε να φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού για να τις υιοθετήσουμε. Τόσοι υπουργοί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ τι έκαναν επί 30 χρονιά; Και προς Θεού δεν είμαι καθόλου Love-ερδικος.

  4. Αν και έχουμε διαφωνήσει στο παρελθόν οφείλω να ομολογήσω ότι η κριτική σας είναι στην » καρδιά » του προβλήματος. Οι έλεγχοι γενόσημων ή πρωτότυπων φαρμάκων είναι θέμα και ύψιστη υποχρέωση φορέων δημόσιας υγείας ως προς την καταλληλότητα τους. Επ’ ουδενί ευθύνη των γιατρών ( οι οποίοι θα έπρεπε να αρκούνται να αναφέρουν τυχόν παρενέργειες ) ή των φαρμακοποιών ( που δυστυχώς έχουν απομακρυνθεί πολύ απο την επιστήμη τους και σταθερά καταντούν φαρμακοπωλητές ) οι οποίοι είναι αποδέκτες κάποιου τελικού προιόντος. Όλα τα υπόλοιπα είναι χρηματοκεντρικές θεωρίες. Άπο την πλευρά του «ιατρικού κόσμου» προβάλλεται το γελοίο επιχείρημα ότι τα ινδοκινεζικά φάρμακα είναι χειρότερα ( ενώ ότι σε δείκτες διαφθοράς είμαστε χαμηλότερα της Ζιμπάμπουε δεν ενοχλεί κανένα) καθώς και το εξίσου γελοίο επιχείρημα ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ claricid,claripen kai clarimac την οποία ο καθε ιατρός άκουσον άκουσον έχει κατά καιρούς παρατηρήσει. Για να μην αναφερθώ στην άποψη ότι ο γιατρός φέρει την ευθύνη (αστική και ποινική) της θεραπείας ( οπότε και πρέπει να αποφασίζει). Αλήθεια, πότε ήταν η τελευταία φορά που έγινε έστω και μία καταγγελία? Το «στρατόπεδο » των φαρμακοποιών από την άλλη ισχυρίζεται ότι αφενός είναι ανεύθυνο για το πάρτι δεκαετιών, αφετέρου έδειξε να συμμερίζεται την άποψη του υπουργείου για αντικατάσταση ενός συνταγογραφηθέντος σκευάσματος από τον φαρμακοποιό σε περίπτωση έλλειψης!!??? του πρώτου! Για να είμαστε ειλικρινείς το όλο ζήτημα περιστρέφεται γύρω από τα μαύρα λεφτά των φαρμακοεμπόρων και στο ποιός θα καταφέρει να συνεχίσει να απομυζά τα ταμεία. Από κοντά το υπουργείο που ενώ στηλιτεύει τα 3.500.000 αξονικές τομογραφίες και τα 10 δις φαρμακοδαπάνης δεν παραγγέλνει καμία εισαγγελικη έρευνα ιδιωτών,ιατρών,φαρμακοποιών αλλά περικόπτει μισθούς,συντάξεις,περιθώρια κέρδους,εφημερίες(!!),βάζει πλαφόν στα λεφτά που κάθε δικαιούχος περίθαλψης δικαιούται και τελικώς υποβαθμίζει την δημόσια υγεία. Κανείς δεν αναρωτιέται…Ποιός γιατρός έγραψε αυτά τα φάρμακα? Αρνήθηκε ποτέ φαρμακοποιός να παράσχει κινολόνες σε »ασθενή» χωρίς συνταγή? Δεν αφήνω εκτός και τον »θυμόσοφο» λαό που εθίστηκε στη κατάποση φαρμάκων δια πάσα νόσον και που ένα παιδικό βηχαλάκι σημαίνει συναγερμό αντιμετωπίσιμο με δυσανάλογες ποσότητες αντιβιοτικών γιατί »η κάθε μάνα είναι γιατρός και ξέρει». Εν κατακλείδι αν οι γιατροί σταματήσουν να γράφουν φάρμακα και εξετάσεις για την μίζα ( και οι πολλοί με την δικαιολογία οτι αν όχι εγώ θα τα γράψει κάποιος άλλος) αν οι φαρμακοποιοί σταματήσουν να δίνουν και να συνιστούν αχρείαστα φάρμακα και καταγγείλουν αυτούς που υπερσυνταγογραφούν και αν το κράτος πιάσει ( δύσκολο αυτό ) τους δήθεν επιστήμονες που σπιλώνουν όλους τους άλλους τότε ίσως κάτι να γινόταν.

    Υ.Γ. Μία παρατήρηση μόνο. Η εκπαίδευση των ειδικευόμενων είναι προβληματική σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας και όχι μόνο περιφερειακά. Από υποτιθέμενους υπεργιατρούς ευχαριστώ εχω χορτάσει.

  5. Συμφωνώ με όσα αναφέρονται στο κείμενο όντας και εγώ «μέρος του συστήματος» μόνο που θα πρέπει να απαντηθούν κάποια ερωτήματα που περιλαμβάνονται στην αρχή του και στα οποία δεν άκουσα να αναφερθεί κάποιος από αυτούς που εμφανίστηκαν αυτές τις μέρες στις τηλεοπτικές εκπομπές.
    Αναφέρεται στο κείμενο: «Έτσι, το ζητούμενο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι το αν τα γενόσημα, γενικά και αόριστα, είναι ασφαλή ή όχι – ερώτημα της ίδιας σοβαρότητας με το αν οι Έλληνες είναι μαλάκες ή όχι- αλλά αν το τάδε γενόσημο φάρμακο είναι καλό και αποτελεσματικό ή αν δεν είναι. Αν, δηλαδή, έχει υποβληθεί στους απαραίτητους ελέγχους και τους έχει περάσει με επιτυχία ή όχι.»
    Πολύ σωστά. Και εδώ θα πρέπει να δοθεί απάντηση, μιάς που οι «ειδικοί» που παρήλασαν από την τηλεόραση, μας είπαν «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Οχι, τα φάρμακα (γενόσημα και μη) ΔΕΝ υποβάλλονται σε κανένα απολύτως έλεγχο. Σε έλεγχο υποβάλλεται ο ΦΑΚΕΛΛΟΣ που κατατίθεται από την εταιρεία. Εφ’ όσον ο φάκελλος περιλαμβάνει μελέτη βιοϊσοδυναμίας (η οποία είναι ίδια με αυτή που συνοδεύει το αντίστοιχο πρωτότυπο και κοστίζει μερικές χιλιάδες ευρώ, φτηνότερα από ότι κόστιζε πριν μερικά χρόνια) το φάρμακο εγκρίνεται και όποιον πάρει ο χάρος. Τα τελευταία χρόνια όταν άρχισε να ενθαρρύνεται η συνταγογράφηση γενοσήμων, δεκάδες ελληνικές εταιρείες «ξεφύτρωσαν» έχοντας μιά στατίνη, μιά πραζόλη και μιά αντιβίωση. Τελευταία δε και μιά κλοπιδογρέλη. Οι δραστικές ουσίες που περιέχονται σε αυτά τα σκευάσματα ο Θεός ξέρει από ποιά χώρα προέρχονται, αν έχουν πραγματικά δραστικές ουσίες και τι δραστικές ουσίες είναι αυτές που έχουν. Πριν 1 χρόνο περίπου σκευάσματα κλοπιδογρέλης που ΕΙΧΑΝ ΕΓΚΡΙΘΕΙ από τον ΕΟΦ (με τη διαδικασία που προανέφερα) αποσύρθηκαν λόγω ακαταλληλότητας (όχι από τον ΕΟΦ) αφού όμως είχαν κυκλοφορήσει γιά αρκετό διάστημα και είχαν χορηγηθεί σε ασθενείς. Είναι δεδομένο ότι αυτές οι εταιρείες έχουν μεγάλες δυνατότητες να διαμορφώσουν εξαιρετικά χαμηλές τιμές και εκμεταλλευόμενες τις εντολές του αξιότιμου κ. υπουργού γιά χορήγηση του φτηνότερου σκευάσματος από τα φαρμακεία, να κατακλύσουν την αγορά.
    Και μιά ακόμη σημαντική παράμετρος: Είναι γνωστό ότι η αποτελεσματικότητα των φαρμάκων δεν είναι η ίδια σε όλους τους ασθενείς. Το ίδιο ισχύει και γιά τις παρενέργειες. Αν λοιπόν με επισκεφθεί κάποιος ασθενής στον οποίο έχω χορηγήσει (με δραστική ουσία) γιά παράδειγμα αντιϋπερτασική αγωγή και παραπονεθεί γιά κάποια πιθανή παρενέργεια ή γιά μη επαρκή ρύθμιση της πίεσής του, τι θα κάνω; Πως θα γνωρίζω αν γιά αυτό ευθύνεται το (φθηνότερο) σκεύασμα που του χορηγήθηκε από το φαρμακοποιό ή αν το συγκεκριμένο σχήμα δεν είναι αποτελεσματικό; Στη δεύτερη περίπτωση, θα πρέπει να του αλλάξω σχήμα (δραστική ουσία). Στην πρώτη θα πρέπει άραγε να τον παραπέμψω στο φαρμακοποιό; Ποιά από τις 2 περιπτώσεις ισχύει γιά το συγκεκριμένο ασθενή; Ποιός είναι υπεύθυνος γιά τον ασθενή και τη θεραπεία του; Θα πρέπει να απολογηθώ γιά το σκεύασμα που του χορήγησε κάποιος άλλος αναρμόδιος (επειδή είναι το φτηνότερο); ΑΥΤΑ τα ερωτήματα θα πρέπει να θέσουν οι δημοσιογράφοι στους φιλοξενούμενους «ειδικούς» και ειδικούς αντί να φλυαρούν ανούσια. Οπως επίσης και τις κοινωνικές επιπτώσεις που θα έχει το κλείσιμο πολλών ελληνικών εταιρειών και η απομάκρυνση από την Ελλάδα των πολυεθνικών με αποτέλεσμα μερικές δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε αυτές να προστεθούν στις λίστες ανεργίες.
    Εχεις δίκιο, φίλε μου, σε αυτά που γράφεις, έχεις δίκιο να κουράζεσαι να βλέπεις το σύστημα να λειτουργεί με τον τρόπο που περιγράφεις, όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα του αναίσχυντα κακοποιημένου συστήματος υγείας σε αυτή τη χώρα είναι ότι από το ένα άκρο της απόλυτης αναλγησίας, ασυδοσίας και ρεμούλας, περάσαμε στο ακριβώς αντίθετο. Αυτό των ανεξέλεγκτων περικοπών που επιβλήθηκαν με βάρβαρο τρόπο, διότι έπρεπε να φέρουν άμεσα αποτελέσματα. Κυρίως οι γιατροί που δουλεύουν στο ΕΣΥ (ο Θεός να το κάνει) βιώνουν καθημερινά τη σοβαρή υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών. Ολα τα είχαμε, η δραστική ουσία μας μάρανε. Χωρίς καμμία μελέτη, χωρίς κανένα έλεγχο, στη χώρα που ευδοκιμούν οι αεριτζήδες. Γι’ αυτό και ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις τεράστιος. Πόσω μάλλον όταν πρόκειται γιά φάρμακα. Ο Θεός να βάλει το χέρι του….

  6. Εμένα πάντως με ανησυχεί ο αριθμός εκείνων που σπεύδουν να συμφωνήσουν. Καλά, και αυτοί οι συνάδελφοι του εξωτερικού… φιλέλληνες. Σιγά ρε μάγκες, κι εμείς κάναμε κάτι χρονάκια έξω, δεν κάνουμε έτσι.
    Α, για να μην το ξεχάσω: στην υπόλοιπη ευρώπη γράφουν δραστική ουσία ή σκεύασμα;

  7. Ξεκινάτε με την παραδοχή ότι όπως όλα τα γενόσημα μπορεί να είναι σκάρτα, έτσι μπορεί να είναι και τα πρωτότυπα σκάρτα. Αλλοίμονο αν συζητάμε θεωρώντας κάτι τέτοιο δεδομένο ή έστω πιθανό. Στο σχόλιό μου πουθενά δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο. Τα γενόσημα δεν ανακαλύφτηκαν τώρα. Αρκετές μεγάλες και αξιόπιστες ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται εδώ και αρκετές δεκαετίες σε αυτό το χώρο έχουν αποδείξει την ποιότητα των φαρμάκων τους. Επίσης δε μπορώ σε καμμία περίπτωση να αμφισβητήσω την αξιοπιστία των πολυεθνικών και των πρωτοτύπων που συνοδεύονται από μεγάλες μελέτες αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Η ένστασή μου έχει να κάνει με τις δεκάδες εταιρείες που εμφανίστηκαν από το πουθενά τα τελευταία χρόνια με 3-4 σκευάσματα, οι οποίες προμηθεύονται τη δραστική ουσία από πηγές ανά τον κόσμο χαμηλού κόστους και συνεπώς έχουν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν τις τιμές των φαρμάκων τους χαμηλά και να κατακλύσουν την αγορά εκμεταλλευόμενες τα νέα μέτρα.
    Στο παράδειγμά μου ας γίνω πιό σαφής. Χορηγώ αντιϋπερτασική αγωγή σε ασθενή με αμλοδιπίνη και λοσαρτάνη. Ο φαρμακοποιός του χορηγεί τα φτηνότερα σκευάσματα σύμφωνα με τις εντολές. Επιστρέφει ο ασθενής μετά από μερικές μέρες και μου λέει ότι η πίεσή του δεν ρυθμίζεται. Οπως είναι λογικό, έχω τις επιφυλάξεις μου κατά πόσο τα (φτηνότερα) σκευάσματα που του χορηγήθηκαν είναι αξιόπιστα και αποτελεσματικά ή αν ο συνδυασμός αμλοδιπίνης-λοσαρτάνης δεν είναι επαρκής. Να γιατί πρέπει να αναλωθώ στο ποιά από τις 2 περιπτώσεις ισχύει. Ακριβώς επειδή το κριτήριο είναι η υγεία του ασθενή (ποιό άλλο θα μπορούσε να είναι άλλωστε;) και δε μπορώ αβασάνιστα να του προσθέσω 1-2 φάρμακα ακόμη. Και επειδή ΔΕΝ οδηγούν και οι 2 περιπτώσεις στο ίδιο αποτέλεσμα. ΜΟΝΟ ΣΤΗ 2η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ θα πρέπει να του αλλάξω αγωγή. Και αυτή συντρέχει στην περίπτωση που του έχουν χορηγηθεί πρωτότυπα ή σκευάσματα ελληνικών εταιρειών που η εμπειρία μου επιβάλλει να θεωρήσω αξιόπιστες. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να θεωρήσω ότι είναι ανεπαρκής ο υπάρχων συνδυασμός και να αλλάξω θεραπευτικό σχήμα. Αν όμως τα σκευάσματα που του έχουν χορηγηθεί ανήκουν σε εταιρείες που βλέπω γιά 1η φορά στη ζωή μου (όπως συμβαίνει πολύ συχνά τελευταία), τότε θα υπάρχει η αμφιβολία αν ο ασθενής χρειάζεται αλλαγή αγωγής ή αλλαγή σκευασμάτων αμλοδιπίνης και λοσαρτάνης.
    Συνεπώς το βασικό γιά μένα είναι η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ των εταιρειών στις οποίες ανήκουν τα σκευάσματα.
    Επίσης το πρόβλημά μου δεν είναι μόνο που αρχίζει και που τελειώνει η ευθύνη μου, αλλά η υγεία των ασθενών και η ταλαιπωρία που υφίστανται χωρίς να φταίνε σε τίποτε. Από την ιστορία αυτή που επιβάλλουν κάποιοι μαθητευόμενοι μάγοι που έχουν ΜΟΝΑΔΙΚΟ κριτήριο τη μείωση του κόστους, αδιαφορώντας πλήρως γιά τις πιθανές συνέπειες, δεν ξέρω αν κάποιοι γιατροί θα χάσουν ή κάποιοι φαρμακοποιοί θα κερδίσουν. Το σίγουρο είναι ότι θα χάσουν οι ασθενείς. Μπορεί η δραστική ουσία να εφαρμόζεται σε κάποιες (2-3 αν δεν κάνω λάθος) χώρες της Ευρώπης, όμως εδώ είναι Ελλάδα. Και στην Ελλάδα βασιλεύουν οι αεριτζήδες και τα λαμόγια (όπως προείπα). Και το φάρμακο στα χέρια των αεριτζήδων είναι πολύ πιό επικίνδυνο από ό,τι ίσως μπορούμε να φανταστούμε. Στο σημείο αυτό ακριβώς χρειάζεται να βάλει ο Θεός το χέρι του. Διότι αυτοί που μπορούν να το βάλουν, δεν θα το κάνουν. Αυτοί ασχολούνται με τις επιταγές της τρόικας και την πάση θυσία μείωση του κόστους. Και εμείς δεν μπορούμε να το βάλουμε (ούτε να το βγάλουμε)

  8. Νομίζω πως περίπου το ίδιο λέμε αλλά με διαφορετικές παραδοχές. Αλίμονο ισχυρίζεστε εάν θεωρήσουμε τα πρωτότυπα σκάρτα (πιθανώς έστω) διότι έχουν αποδείξει την αξία τους με μελέτες. Αντιθέτως οι καινούργιες εταιρείες εκμεταλλεύονται τις φθηνές πηγές ανά τον κόσμο. Δεν γνωρίζω όμως αν η Pfizer, ή η όποια πολυεθνική προμηθεύεται την δραστική ουσία από την γερμανία ή την γαλλία και όχι από την κίνα ή την ινδία. Δεν γνωρίζω επίσης κατά πόσο τα παρασκευάζει κιόλας η ίδια και σε ποιό μέρος του πλανήτη ( δεδομένου ότι η πολυεθνικές συνήθως ψάχνουν φθηνά εργατικά χέρια) καθώς και ποιο προσωπικό χρησιμοποιεί. Δεδομενου δε ( και από τους 2 μας ) ότι η ελλάδα βρίθει λαμογιών και αεριτζήδων, δυσκολεύομαι να παραδεχτώ ότι ελληνικές εταιρείες αποκλείεται να συμμετέχουν στο »πάρτι» ( πόσω μάλλον με τα σημερινά δεδομένα) . Καταλαβαίνω ότι για εσάς η εμπειρία είναι σημαντική και σας επιβάλλει να τα θεωρήσετε αξιόπιστα. Θα ήθελα να μου αναγνωρίσετε όμως το δικαιωμα να μην βασίζομαι στη δική σας εμπειρία. Και αυτό ακριβώς επιζητώ. Έναν αξιόπιστο οργανισμό που θα μου εξασφαλίζει την ποσότητα και την ποιότητα δραστικής ουσίας και σκευάσματος. Ώστε ανεξαρτήτως πρωτοτυπίας και τιμής να είμαστε σίγουροι για αυτό που συνταγογραφούμε. Επιπροσθέτως με την κατηφόρα των ταμείων είναι και προς όφελος του ασθενή η όσο δυνατόν χαμηλότερη τιμή φαρμάκου.Όσον αφορά τις ελληνικές εταιρείες που θα κλείσουν με βρίσκετε απόλυτα συμφωνο και θα έπρεπε να στηριχθούν και να βοηθηθούν ώστε να παράγουν ανταγωνιστικά και ποιοτικά προιόντα. Δεν έχω την ίδια εντύπωση για τις πολυεθνικές διότι αίσθηση μου είναι ότι με γνώμονα το κέρδος παίζουν βρώμικα εις βάρος ασθενών,ελληνικού κράτους και ελληνικών εταιρειών.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here