Η Δημοκρατία! Ποιά Δημοκρατία;‏

9
62

Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το πώς χρησιμοποιούμε οι άνθρωποι τις λέξεις και το τί έννοιες αποδίδουμε σε αυτές. Ανάλογα με την περίπτωση που μας εξυπηρετεί, υιοθετούμε μία λέξη και την εκσφενδονίζουμε εναντίον κάποιου άλλου ατόμου ή μιας ομάδας και, με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να στρέψουμε το κοινό αίσθημα εναντίον αυτού του ατόμου ή/και της ομάδας.

«Οι προπηλακισμοί είναι εκδηλώσεις βίας και απειλούν τη Δημοκρατία». Νά ένα παράδειγμα μεροληπτικού προσδιορισμού και χρήσης της λέξης «βία». Σαφώς και ο προπηλακισμός είναι ΜΙΑ εκδήλωση βίας. Όμως, θέλω να θέσω τα εξής ερωτήματα:

Η οικειοποίηση, κατάχρηση και, τελικά, κλοπή της δημόσιας/εθνικής περιουσίας δεν είναι μορφή βίας; Η ατιμωρησία των εμπλεκομένων; Το να σου δίνουν μισθούς εξαθλίωσης, ενώ αυτοί ζουν μες στη χλιδή με τα δικά σου χρήματα, δεν είναι βία; Το να ρίχνουν δακρυγόνα και να μας δηλητηριάζουν, επειδή κάποιοι έριξαν πέτρες; (Που τα δακρυγόνα δε θα έπρεπε ούτως ή άλλως να είναι η «απάντηση» στις πέτρες, χωρίς να παίρνω το μέρος αυτών που ρίχνουν αλόγιστα πέτρες σε όποιον ένστολο δουν).

Νομίζω ότι όλοι έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα στο μυαλό μας. Για να δούμε και το περί «Δημοκρατίας»…

Γιατί κατάργησαν τη δύναμη της λευκής ψήφου (νόμος 3434/2006); Γιατί μας στερούν το δικαίωμα να εκφράσουμε με την ψήφο μας το «δε γουστάρω κανέναν σας, ΟΥΣΤ!»; Μήπως για να νομιμοποιήσουν την εδώ και χρόνια εγκαθιδρυμένη «αριστοκρατία» των τριών οικογενειών;

Η στέρηση αυτού του δικαιώματος δεν αποτελεί μορφή βίας; Δεν απειλεί το δημοκρατικό καθεστώς;

Γιατί δεν έκαναν δημοψήφισμα για το Μνημόνιο; Για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα αποφάσισαν οι 300 και ψήφισαν «υπέρ» λίγοι περισσότεροι από τους μισούς, οι οποίοι δεν έχουν καν εκλεγεί από την πλειοψηφία των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.

Στις εκλογές του 2009, το ΠΑΣΟΚ εξελέγη με ποσοστό 43,92%. Αυτό το ποσοστό, όμως, δεν αντιπροσωπεύει τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους,γιατί μόνο το 70,92% αυτών ψήφισαν. Αυτό σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν επιθυμητό από το 30,2% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων της χώρας, συνεπώς μόνο από μία μειοψηφία του πληθυσμού. (Σχεδόν το ίδιο -31,1%- ήταν και το ποσοστό της Ν.Δ. επί του συνόλου των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων στις εκλογές του 2007, οπότε είναι εμφανές ότι τα τελευταία χρόνια, τα δύο κόμματα έχουν χάσει τη μεγάλη απήχηση που είχαν στο παρελθόν).

Άρα, λοιπόν, τα 2/3 του ελληνικού λαού δεν ψήφισαν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ένας λόγος παραπάνω για να γίνει δημοψήφισμα για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα όπως το δημόσιο χρέος και ο δανεισμός της χώρας. Γιατί δεν έγινε; Μόνο μία απάντησε μπορώ να δώσω. Γιατί ήθελαν οπωσδήποτε να ψηφιστεί το Μνημόνιο. Ηθελαν να το περάσουν διά της βίας και αυτή τη μορφή βίας έχουν τη δυνατότητα, λόγω της θέσης τους, να ασκήσουν. Γιατί τρόποι για να καλύψουμε το χρέος υπάρχουν πολλοί. Έπρεπε, όμως, να επιλεγεί η συγκεκριμένη «λύση». Η λύση του ξεπουλήματος, της εσχάτης αυτής προδοσίας! Βρέθηκε ο τρόπος για να αποκτήσουμε ξένες «βάσεις» στη χώρα μας μέσω της ιδιωτικοποίησης της εθνικής περιουσίας.

Αυτό δεν είναι προδοσία; Η προδοσία δεν είναι βία; Η διαγραφή αυτών που είχαν το θάρρος να ψηφίσουν κατά του Μνημονίου είναι δημοκρατική στρατηγική;

Τί σημαίνει Δημοκρατία, τελικά; Απόλυτη συμφωνία με τους έχοντες την εξουσία και τυφλή υποταγή στις αποφάσεις τους; Κατά τ’άλλα, οι προπηλακισμοί είναι που καταστρατηγούν τη δημοκρατία!

Μήπως θα έπρεπε να τους χειροκροτάμε κιόλας όταν τους συναντάμε;

Δεν πρέπει με κάποιο τρόπο να αποδοκιμασθούν, εφόσον η Δικαιοσύνη δεν εκτελεί τα καθήκοντά της;

Ας σταματήσει, επιτέλους, αυτή η κοροϊδία της ηθικολογίας!

Θα ήθελα να κλείσω με τους στίχους από τη «Λέγκω» του Γιάννη Μαρκόπουλου, επίκαιρη όσο ποτέ…

Στην κυρά μάνα μας μη δίνετε βοήθεια

ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά

γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της

κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά

Κι αν δέρνει κάθε που γουστάρει τα παιδιά της

θα καταντήσουνε εμπόροι δουλικοί

Τα νιάτα χάνονται στα βρώμικα σοκάκια

για να μετρήσουν με το μπόι τους τη γη

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, πάψε να με κυβερνάς

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, πάψε να με τυραννάς

Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου

με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς

Χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου

κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς

Ρε μπάρμπα κάτσε να μάς πεις μια ιστορία

πώς ήταν τότες η μανούλα μας παλιά

Έπεφτε ξύλο σα γινόταν φασαρία

ή σάς νανούριζε με χάδια και φιλιά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μου σπαράζεις τη καρδιά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μου πληγώνεις τη χαρά

Κι ο μπάρμπας τότε σοβαρεύτηκε λιγάκι

την κούτρα ξύνει και παράγγειλε καφέ

Μητέρα, είπε, ήταν ένα κοριτσάκι

που ορφανό μάζευε άνθη σε μπαξέ

Τα άνθη στόλιζαν τ’ αγέρωχο κεφάλι

μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη

κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει

εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μου ’χεις φάει την ψυχή

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, φίλοι θα βρεθούμε όλοι μαζί

Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα

ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές

Το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα

κι απ’ τα κουρέλια του φαινότανε οι πληγές

Κι αν μάς χτυπάει με μανία και φωνάζει

τη βάζουν άλλοι με συμφέροντα πολλά

Το όνειρο που φεύγει την τρομάζει

ν’ αναζητάει μια χαμένη λευτεριά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μάνα στο καμίνι της φωτιάς

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, μάνα πες μας πάλι τι ζητάς

σ.σ.: Ο δημιουργός χρησιμοποιεί μεταφορικά το όνομα Λένγκω (Ελένη) για την Ελλάδα (κυρά μάνα)

*Η Ανθή Μπελλέ είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΔίκοποι χρεοκόποι
Επόμενο άρθροΒαρέθηκα το σκουριασμένο φεμινισμό
Η Ανθή Μπελλέ είναι πτυχιούχος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Surrey της Αγγλίας, πιστοποιημένη Life Coach από το Κ.Ε.Κ. του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και απόφοιτος Οικονομικών Επιστημών του ιδίου Πανεπιστημίου. Είναι μέλος του συλλόγου Βρετανών ψυχολόγων (BPS). Εκπαιδεύτηκε στη Γνωσιακή Αναλυτική Ψυχοθεραπεία αλλά την κέρδισε η ψυχοθεραπεία Gestalt. Εχει ολοκληρώσει το μετεκπαιδευτικό πρόγραμμα του San Fransisco  Gestalt Institute σε συνεργασία με την Ecole Parisienne με συντονιστή το Morgan Goodlander που είναι και επόπτης της και εξειδίκεύεται στο Ψυχογενετικό Σύστημα της Anne Teachworth για τη θεραπεία ζευγαριών. Εκπαιδεύτηκε στη θεραπεία τραύματος και μετατραυματικής διαταραχής (PTSD) με τη Jane Simington. Στη θεραπευτική της δουλειά, έχει ενσωματώσει το διαλογισμό και τις ενεργειακές θεραπείες. Εχει εργαστεί σε Κέντρο υποστήριξης ατόμων με ειδικές ανάγκες και σε Κέντρο με σεξουαλικά κακοποιημένα παιδιά μέσω της δημιουργικής απασχόλησης. Το γραφείο της βρίσκεται στους Αμπελόκηπους όπου εργάζεται με ατομικές και ομαδικές συνεδρίες. Είναι συντονίστρια βιωματικών σεμιναρίων σε θέματα ειδικών δεξιοτήτων (όπως αυτογνωσία, επικοινωνία, ενίσχυση ομαδικότητας), προσωπικής ανάπτυξης και θεραπείας ζευγαριών.

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ειλικρινά πιστεύω ότι το κύριο πρόβλημα του σύγχρονου «πολιτισμού» μας είναι οι εννοιολογικές προσεγγίσεις. Κανονικά όλοι πριν ξεκινήσουμε να μιλάμε θα πρέπει να ορίζουμε τις έννοιες.
    Δεν μπορεί οι βουλευτές να μιλάνε για την ίδια δημοκρατία πουεννοεί ο πατέρας μου.
    Δε γίνεται οι τηλεστάρ δημοσιογράφοι να εννοούν το ίδιο με μένα όταν μιλάμε για παιδεία.
    Δεν είναι ελε’υθερη οικονομία όταν χαρίζεις δις στις τράπεζες.
    Δεν είναι το τηλεσόου πολιτική αντιπαράθεση.
    Έχουμε χάσει τις έννοιες.
    Μιλάμε κατα προσέγγιση.
    Καιρός να ξανασυστηθούμε…

  2. μπορώ να βρω άλλους τόσους λόγους που η Δημοκρατία ή η έλλειψη της χαρακτηρίζεται από τη δράση των ρίψεων πετρών με λογική (γιατί κάπου γράφεις ότι καταδικάζεις ΜΟΝΟ την αλόγιστη χρήση).
    Η Δημοκρατία απουσιάζει ακόμα κι όταν θέλω να δραστηριοποιηθώ στο κέντρο της Αθήνας και η δημοκρατική απεργία κάποιων δε με αφήνει.
    Όπως είπες είναι υποκειμενική έννοια πια η δημοκρατία :[

  3. η δημοκρατια ειναι ιδιορυθμο πολιτευμα το πιο αποδεκτο σε συγκριση με τα υπολοιπα και παραλληλα το πιο δυσκολο,για να πετυχει και να λειτουργησει σωστα χρειαζεται κοινη συλλογικη προσπαθεια απο ολους,πολιτικους και πολιτες και αυτη τη στιγμη δεν εχουμε δημοκρατια γιατι τοσα χρονια ο λαος ψηφιζε οχι με βαση την διατηρηση της δημοκρατιας αλλα με βαση το προσωπικο του συμφερων.οποτε η διαφθορα του συστηματος και η ελλειψη δημοκρατιας οφειλεται στο λαο εκεινος εβαλε τους 300 στη βουλη δεν μπηκαν μονοι τους.

  4. Δημοκρατία πραγματική, θα το ξέρετε καλά κι εσείς πια κυρία Μπελλέ, στην Ελλάδα ΔΕΝ υπάρχει. Κι επειδή ακριβώς ΔΕΝ υπάρχει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ, οι εκάστοτε εξουσιάζοντες σπεύδουν κάθε τόσο να μάς …τρομοκρατούν στο όνομά της…..(όπως όσα λέτε για τους προπηλακισμούς. Μετά από τέτοια απάτη, κι εννοώ το «λεφτά υπάρχουν» για να πάμε σε 5 μήνες στο άλλο άκρο και στο ΔΝΤ, που όμοια της δεν υπάρχει παγκόσμια, μόνον γιαούρτια τούς πρέπουν. Διότι εάν δεν νοιώθεις απογοήτευση και προδοσία μετά κι από αυτό, τότε πότε κυρία Μπουλλέ;).

  5. Δεν ξέρω αν η δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα, σίγουρα πάντως εδώ πέθανε. Η ταφόπλακα μπήκε με συνοπτικές διαδικασίες την 26η Ιανουαρίου 2006 και είστε η πρώτη που έχω δει να αναφέρεται δημόσια στην σχετική τροπολογία. Αναρωτιέμαι πόσοι έχουν αντιληφθεί τη σημασία της…

    Αν δεν κάνω λάθος, ο Τσώρτσιλ είχε πει: «Η δημοκρατία είναι το αθλιότερο πολίτευμα… αν εξαιρέσει κανείς τις εναλλακτικές». Ωραία θα ήταν να τη δοκιμάζαμε κι εμείς κάποτε, αν και ομολογώ ότι η ανόθευτη έκφραση της βούλησης των Νεοελληναράδων με τρομάζει εξίσου με την μεθοδευμένη καταπάτηση της δημοκρατίας που ζούμε.

    Εγώ δεν είμαι υπέρ της βιαιοπραγίας, αλλά αναγνωρίζω ότι η εκάστοτε κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται να επιβάλλει την απαγόρευσή της. Τη νομιμοποίηση αυτή την έχουν μόνο δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις…

  6. Επιτέλους και ένα σωστό άρθρο στο αιχμή πυο δε φοβάται να πει την αλήθεια…πολλά συγχαρητήρια κ.Μπελλέ που δεν κρύβεστε πίσω από πολιτικές σεμνοτυφίες που μόνο κακό κάνουν.Δεν χρειάζεται να πω τίποτα παραπάνω γιατί τα είπατε όλα εσείς,οι πολίτες με κάποιο τρόπο πρέπει να ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΣΤΗ ΒΙΑ,αυτή τη μορφή βίας που καταλύει θεσμούς,που καταλύει τη δημοκρατία στο όνομα της οποίας δήθεν αγωνίζονται οι σωτήρες-καταστροφείς μας…ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-και δημοκρατία φυσικά-Ή ΘΑΝΑΤΟΣ!

  7. Να πεις με ποιο ερώτημα προτείνεις να γινόταν δημοψήφισμα. Στο δημοψήφισμα απαντάς με ένα ναι ή όχι.
    Ο Μήτσος από το πέραμα τι θα ψήφιζε;
    Δημοψήφισμα έγινε στην Κύπρο για το σχέδιο Αναν, το αποτέλεσμα το γνωρίζουν όλοι, τις επιπτώσεις όμως λίγοι. Αυτή την στιγμή στις νέες συνομηλίες η ελληνοκυπριακή πλευρά θα είναι ευχαριστημένη αν κερδίσει τα μισά απο αυτά που είχε με το σχέδιο Αναν.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here