«Ποιες είναι οι Πειραιώτισσσες και πώς τις κατακτούνε»

0
240

Ένα τραγούδι που έφτασε στα αυτιά μου από ένα διερχόμενο αυτοκίνητο, ήταν το έναυσμα για το κείμενο που ακολουθεί: «Δεν έμαθες;, δε ρώτησες, οι ντόπιοι να σου πούνε, ποιές είναι οι Πειραιώτισσες και πώς τις κατακτούνε», έλεγε, με την φωνή της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Όσα θα διαβάσετε είναι άκρως υποκειμενικά και τοπικιστικά και ουδόλως επιστημονικά. Αναφέρονται σε μία πολύ ιδιαίτερη κατηγορία γυναικών, που για να τις καταλάβεις και να κατακτήσεις μια θέση στις καρδιές τους, θέλει και κόπο και τρόπο: τις Πειραιώτισσες. Τις γυναίκες που μεγαλώσαμε στον Πειραιά και μέσα από την επαφή με την πόλη μας (μία από τις ομορφότερες του κόσμου) και τους συμπολίτες μας, αποκτήσαμε κάποια κοινά χαρακτηριστικά στην συμπεριφορά και τον χαρακτήρα μας.

Υπάρχει μία υπεραπλουστευμένη άποψη ότι οι Πειραιώτισσες είναι «μαγκάκια». Μια ιδιότητα που συχνά ταυτίζεται με την αγένεια, την έλλειψη θυληκότητας, φινέτσας, αγωγής. Όχι, οι Πειραιώτισσες δεν είμαστε τέτοια «μαγκάκια». Είμαστε, όμως, πλάσματα που μαθαίνουμε από μικρή ηλικία να λέμε τη γνώμη μας. Φωναχτά. Άλλες με επιθετικότητα και τσαμπουκά, άλλες με νάζι και καπατσοσύνη, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η Πειραιώτισσα δεν είναι εύκολη συνομιλήτρια. Θα διαφωνήσει μαζί σου, θα επιχειρηματολογήσει, ενίοτε θα σου βγάλει μία γλώσσα μέχρι απέναντι, γιατί έτσι μεγάλωσε. Σε μία πόλη χωρίς «περιοριστικά τείχη», ελεύθερη όσο κι η θάλασσα της.

class=»separator»>

Επηρεάζει καταλυτικά την ανατροφή ενός κοριτσιού στον Πειραιά, η θάλασσα. Κι αυτό γιατί οι Πειραιώτισσες μεγαλώνουν έξω από τα σπίτια τους, αναπνέοντας την αύρα της Πειραϊκής, του Πασαλιμανιού, της Καστέλλας, του Μικρολίμανου, του Χατζηκυριάκειου, της Δραπετσώνας, του Κερατσινίου, του λιμανιού (θα εκπλαγείτε αν περπατήσετε το λιμάνι του Πειραιά παρέα με έναν ντόπιο που ξέρει να σας πάει στις μυστικές γωνιές του και να σας συστήσει με τις μοναδικές ομορφιές του).Όποια έχει περάσει ερωτική απογοήτευση στον Σταυρό, όποια έχει ερωτευτεί στη Μαρίνα Ζέας, όποια έχει κολυμπήσει στο Σκαφάκι, όποια έχει κάνει κούνιες στο Διρό, όποια έχει περπατήσει στην Πασαρέλα, όποια έχει μελαγχολήσει στα σκαλάκια της Καστέλλας, όποια έχει μπει κρυφά σε βαρκάκι στο λιμανάκι του Κερατσινίου, όποια έχει οδηγήσει ξημέρωμα μέχρι τον έρημο χώρο δίπλα από τα Λιπάσματα της Δραπετσώνας, καταλαβαίνει τι εννοώ…

class=»separator»>
Σε αλλάζουν οι εικόνες αυτές, σε βοηθούν να ανασάνεις, να ουρλιάξεις, να ξεσπάσεις, να χαρείς, να σπάσεις δεσμά και δεσμεύσεις, αφήνοντας το γαλάζιο να σε πάρει μαζί του, να σε ταξιδέψει όπου λαχταράει η ψυχή σου

Αυτό το «έξω», η αίσθηση της μεγάλης γειτονιάς, που όλοι πάνω κάτω γνωρίζονται μεταξύ τους, η σιγουριά πως ακόμη κι όταν είσαι «στα πατώματα» ξέρεις πού θα βρεις τον σωστό φίλο, χωρίς καν να χρειαστεί να του τηλεφωνήσεις, το «εγώ είμαι εδώ« με το οποίο ανατρέφουν οι Πειραιώτισσες μάνες τα παιδιά τους κι εκείνες τα δικά τους παιδιά, το «τρέχω δίπλα σου« στη χαρά και το πόνο, διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα μιας γυναίκας που μεγαλώνει στον Πειραιά.

Υπάρχει, όμως, ένας ακόμη παράγοντας που επηρεάζει καταλυτικά τις Πειραιώτισσες: το γεγονός ότι μεγαλώνουμε παρέα με μία, επίσης, μοναδική κατηγορία ανδρών, τους Πειραιώτες. Άξιοι «αντίπαλοι», ζόρικοι συνοδοιπόροι, σε αναγκάζουν από μικρό κοριτσάκι να βάζεις τα δυνατά σου για να τα καταφέρεις, δημιουργώντας σου παράλληλα την ασφάλεια πως ό,τι κι αν συμβεί, αυτοί θα είναι εκεί και θα καθαρίσουν για σένα. Θέλεις δεν θέλεις!

class=»separator»>

Μην φανταστεί κανείς ότι δεν έχουμε στραβά και οι μεν και οι δε. Χιλιάδες! Όπως και τα στραβά του Πειραιά. Αλλά αυτά, είναι για ενδοοικογενειακή χρήση. Τα λέμε μεταξύ μας, αναθεματίζουμε, θυμώνουμε, βρίζουμε (το ομολογώ!) την πόλη μας, όμως είμαστε έτοιμοι να πέσουμε στην φωτιά για να την υπερασπιστούμε αν κάποιος «ξένος» τολμήσει να κάνει το ίδιο…

Όσο για το «πώς κατακτούνε τις Πειραιώτισσες;« που σας υποσχέθηκα στον τίτλο; Α, αυτό θα πρέπει να το παλέψετε μόνοι σας. Εγώ για να σας βοηθήσω λίγο, προτείνω να ακούσετε προσεχτικά τα τέσσερα τραγούδια-ύμνους για τις Πειραιώτισσες που επέλεξα και μετά, να κάνετε την προσπάθειά σας. Αν τα καταφέρετε, θα δείτε πως άξιζε τον κόπο η ταλαιπωρία…. Γιατί, δεν θα σας πω ψέματα: έχει ταλαιπωρία… Good luck!

>thisismarias.blogspot.gr

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜπάχαλο: Και δεύτερος βουλευτής του Σύριζα πήρε το έκτακτο επίδομα
Επόμενο άρθροΠάγκαλος εκτός ελέγχου: Στα @ρχ#δ@ του κόσμου ο Μπελογιάννης!
Η Μαρία Παναγοπούλου σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το πραγματικό της επίθετο είναι Παναγοηλιοπούλου, αλλά όταν ξεκίνησε να εργάζεται στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ 100,4 σε ηλικία 18 ετών, κατάλαβε ότι δεν είχε καμία ελπίδα να κάνει καριέρα με ένα επώνυμο-σιδηρόδρομο και πήρε την απόφαση να το περικόψει. Υπολόγιζε όμως χωρίς τον… έρωτα. Ο γάμος και η γέννηση του γιου της, έβαλαν τα σχέδια της για καριέρα σε δεύτερη μοίρα αφού προτίμησε τον ρόλο της full time μαμάς, ξεδίνοντας μέσα από το (ερασιτεχνικό) γράψιμο. Μόλις ο γιος της μεγάλωσε, επέστρεψε στο πιο ενδιαφέρον κομμάτι των ΜΜΕ, αυτό που βρίσκεται πίσω από τις κάμερες. Είναι η δημιουργός του thisismarias.com, ενώ τον Οκτώβριο του 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «ΕΙΔΑ τον εαυτό μου στα μάτια σου» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here