O πολιτικός λόγος και το παράδειγμα της Οσίας Μαρίας

7
20

«Η κρίση μπαίνει από παντού στο σπίτι». Μέσα σε αυτή τη κρίση έχει αναδειχτεί ένας νέος πολιτικός λόγος που φαίνεται απίστευτα γερασμένος. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτού του λόγου είναι ότι εκφέρεται από πολιτικούς μακράς θητείας και είναι καταγγελτικός για το έργο τους και την πολιτεία τους.

Έτσι, γινόμαστε καθημερινά αυτήκοοι μάρτυρες καταγγελιών από πολιτικούς που επικράτησαν στην πολιτική σκηνή, με μόνο τους προσόν την αριστοτεχνική διαχείριση του ρουσφετιού, που καταγγέλλουν το ρουσφέτι και καλούν τους πολίτες και τους πολιτικούς να το καταργήσουν μέσα σε μια νύχτα αν θέλουμε η χώρα να διασωθεί.

Άλλοι  πολιτικοί, πάλι, που οφείλουν την παρουσία τους στο δημόσιο βίο στην κομματική τους ιδιότητα, παράγωγα του κομματικού σωλήνα, διαπιστώνουν ως αιτία της κακοδαιμονίας μας τον κομματισμό.

Ή πρόσφατα, όπου τα δυο μεγάλα κόμματα υποστήριξαν στο Κοινοβούλιο ότι μεγάλο μέρος της ευθύνης για την κατάσταση στη Ανώτατη Εκπαίδευση έχουν οι κομματικές νεολαίες. Λες και αυτές δεν είναι δημιουργήματα τους αλλά πρόεκυψαν από παρθενογένεση. Και την ίδια ώρα περιφέρουν ηγετικά τους στελέχη ανά τα Πανεπιστήμια της επικράτειας για να ενισχύσουν την εκλογική βάση των κομματικών τους νεολαιών.

Η κοινωνία, ιδιαίτερα οι νέοι, βλέπουν σε όλα αυτά μια υποκρισία που, δυστυχώς, απαξιώνει περαιτέρω το πολιτικό μας σύστημα. Όσοι από τους πολιτικούς μας πιστεύουν ότι πράξαμε λάθος οφείλουν να «μετανοήσουν ειλικρινά».

Παράδειγμα τρόπου μετάνοιας μέσα στην παράδοσή μας είναι η Οσία Μαρία η Αιγύπτια. Η Οσία Μαρία η Αιγύπτια άσκησε το αρχαιότερο επάγγελμα τον 6ο αιώνα, κατά την περίοδο της αυτοκρατορίας Ιουστινιανού. Τόπος της επαγγελματικής της δραστηριότητας ήταν η Αλεξάνδρεια. Είχε συμπληρώσει 17 χρόνια ενσήμων, όταν σε ηλικία 30 ετών, στην ακμή της επαγγελματικής της πορείας, είδε τον κόσμο αλλιώς. Πίστεψε ότι η ζωή αξίζει μόνο μέσα σε ένα άλλο νόημα. Και τότε αποφάσισε να μετανοήσει, δηλαδή να αλλάξει ζωή. Έφυγε στην έρημο, όπου έζησε 47 χρόνια και σήμερα τιμάται από την Εκκλησία ως Οσία. Δεν καταφέρθηκε ποτέ από άμβωνος κατά της πορνείας, δεν στηλίτευσε τις άλλες πόρνες, δεν προπαγάνδισε υπέρ της παρθενίας. Δήλωσε περίτρανα ότι έσφαλε επιλέγοντας μια άλλη ζωή. Τη ζωή αυτή αναζήτησε και βρήκε στην δύσκολη οδό της ερήμου. Δεν χρειάστηκε να καταγγείλει κανένα. Με τη στάση ζωής της πρόβαλε μια άλλη αλήθεια.

Σε εποχές που οι αξίες των πραγμάτων καταρρέουν, χρειαζόμαστε ένα κεφάλαιο ήθους για να προχωρήσουμε. Το κεφάλαιο αυτό, σε επίπεδο ηγεσίας, θα πρέπει να προκαταβληθεί από τους πολιτικούς και να ακολουθήσει το περιεχόμενο του πολιτικού λόγου. Φοβάμαι ότι το κεφάλαιο αυτό δεν το δημιουργεί η αισθητική του πολιτικού λόγου που κυριαρχεί σήμερα στη πολιτική πιάτσα. Για το κεφάλαιο αυτό χρειαζόμαστε πολιτικούς με άλλη στάση ζωής.

*Ο Μανόλης Γιακουμάκης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτωρ Μηχανικός Υπολογιστών του ΕΜΠ.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜας ληστεύουν για να καλύψουν τους πελάτες τους.
Επόμενο άρθροΜη γελάτε, είναι ντροπή!
Ο Μανόλης Γιακουμάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1958. Σήμερα, είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι πτυχιούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και διδάκτωρ Μηχανικός Υπολογιστών του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ. Έχει διδάξει Τεχνολογία Λογισμικού σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, καθώς και μαθήματα Γλωσσών προγραμματισμού και Ρύθμισης της αγοράς ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Έχει σημαντικό συγγραφικό έργο σε αναγνωρισμένα διεθνή επιστημονικά περιοδικά, σε συλλογικούς τόμους με κριτές, σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια καθώς επίσης και σε εκπαιδευτικά συγγράμματα. Επιπλέον έχει θητεύσει σε υψηλές διοικητικές θέσεις, όπως: Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Γενικός Γραμματέας Επικοινωνιών του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΛΣΥΠ ΑΕ, Προϊστάμενος Τομέα Πληροφορικής της Ελληνικής Εταιρίας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης.

7 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κύριε Μανώλη Γιακουμακη σας ευχαριστώ πολύ για το άρθρο σας και που αναφέρετε την Αγία Μαρία την Αιγυπτια. Χαίρομαι που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι . Κακή δύναμη να έχετε και υπομονή !

  2. Κύριε Γιακουμάκη,

    Τον τελευταίο καιρό πολλή συζήτηση γίνεται για το νέο ήθος που θα πρέπει να αναζητηθεί στην πολιτική σκηνή του τόπου μας.
    Φυσικά δεν μπορεί κανείς πλέον να διαφωνήσει με αυτή την αναγκαιότητα όμως θα ήθελα εδώ να παρατηρήσω κάτι.
    Το ήθος στην πολιτική έχει δυαδική υπόσταση, όμως για να χρησιμοποιήσω – στο πνεύμα του άρθρου σας -εκκλησιαστικό όρο, είναι ενιαίο και αδιαίρετο.
    Υπάρχει το ήθος του πολιτικού (ατόμου) και το ήθος της ιδεολογίας του και της κατάστασης που αυτή παράγει σε επίπεδο κοινωνικό, οικονομικό, πνευματικό.
    Οι λαοί όταν καλούνται να επιλέξουν, δεν πρέπει να διαχωρίζουν αυτές τις δυο υποστάσεις, αλλά να σκέφτονται αν συνυπάρχουν στις επιλογές τους.
    Ένας ανήθικος πολιτικός δεν πρόκειται να εφαρμόσει μια ηθικά σωστή πολιτική και ένας ηθικός πολιτικός, με αγνές προθέσεις, δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικός αν εφαρμόσει μια πολιτική που θα βασίζεται σε ανήθικη ιδεολογία.
    Η κατάσταση που βιώνουμε τώρα στη χώρα μας, είναι η τρανότερη απόδειξη της αλήθειας αυτής και θα πρέπει επιτέλους να την αξιολογήσουμε.

  3. Ολοι αυτοί οι κλέφτες και ψεύτες που μας βούλιαξαν, πρώτο μέλημα έχουν την επίκληση της βοήθειας του Θεού.
    Η ηθική βρίσκεται εκτός της θρησκείας, ξεκολλείστε από τον άρχοντα της υποκρισίας χριστιανισμό και κοιτάξτε να βρείτε τις αξίες στον άνθρωπο.
    Ούτε η φοβέρα της κόλασης δεν κάνει τον χριστιανό να είναι ηθικός.
    Μόνο η ανθρωπιστική παιδεία θα μας ισιώσει.

    Ξεκολλείστε!

  4. Ανατρέχοντας στην πολιτική ιστορία του τόπου των τελευταίων 30 ετών (την οποία παρακολούθησα μετ’επιμελείας λόγω επιστημονικής ιδιότητος) δεν ενθυμούμαι παρά μόνον έναν πολιτικό που αναγνώρισε το λάθος του να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση (η οποία μετεξελίχθηκε σε προκάλυμμα σύγχρονης λαμογιάς): τον καθηγητή κ.Εμμ.Δρεττάκη. Είχε το θάρρος και την εντιμότητα να πάει σπίτι του και να επανέλθει (για λίγο) στην πολιτική με ήθος, αξίες και ακεραιότητα (πόσο ξένα στους «πολιτικούς” είναι αυτά) μετά παρέλευση πενταετίας προβάλοντας την ανάγκη μιας άλλης πολιτικής πορείας για τον τόπο αυτό.

    Η πολιτική απαίτηση απλής αναλογικής στην ανάδειξη των βουλευτών παραμένει επίκαιρη καθώς είναι η μόνη οδός που θα οδηγήσει σε σπάσιμο του αποστήματος του δικομματισμού και στην καλλιέργεια πνεύματος πολιτικής συνεργασίας επί τη βάσει προγραμματικών συγκλίσεων (πόσο ανάγκη έχει ο τόπος από ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο). Αν σήμερα, βρισκόμαστε ενώπιον αυτής της κατάντιας του πολιτικού συστήματος και των χρηματοδοτών του, η μια ρίζα του προβλήματος είναι το έλλειμμα δημοκρατίας που προκύπτει από την απουσία ευθέως ανάλογης εκπροσώπησης των πολιτικών σχηματισμών στην Βουλή.

    Υ.Γ. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση υπό τον αείμνηστο Ξ.Ζολώτα ήτο βραχύβιος!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here