Πώς διαλύθηκε το Πανεπιστήμιο-Σκέψεις ενός παλιού πρύτανη

18
305

Το 1982 ετέθη σε λειτουργία ο νόμος-πλαίσιο, ο οποίος φιλοδόξησε να δώσει νέα μορφή στην Ανωτάτη Παιδεία. Δύο σημαντικές καινοτομίες τον χαρακτήρισαν. Πρώτον: Οι φοιτητές αποκτούν άπειρα δικαιώματα για πρώτη φορά στην ιστορία. Οι σπουδαστές έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη γενική συνέλευση κάθε σχολής και να αποφασίζουν ισοδύναμα με τους υπόλοιπους  καθηγητές. Όσες ψήφους διέθεταν οι καθηγητές, τόσοι ήταν και οι φοιτητές που ψήφιζαν για οποιοδήποτε θέμα αφορούσε τη γενική συνέλευση. Οι ψήφοι των φοιτητών ήταν αποτέλεσμα απόφασης της Γενικής  Συνέλευσης του φοιτητικού Συλλόγου και ήταν πάντοτε «μονοκούκι». Έτσι κατάφεραν να έχουν πλειοψηφία σ’ όλες,  κατά κανόνα, τις αποφάσεις της Συγκλήτου.

Πολύ σύντομα, τα κόμματα και ο συνδικαλισμός εισχώρησαν στους φοιτητικούς συλλόγους και επηρέασαν δραματικά τις οποιεσδήποτε αποφάσεις, με κομματικά κριτήρια. Η Γενική Συνέλευση δεν είχε, πλέον, καμία δύναμη και διάφορα πρωτοφανή φαινόμενα έκαναν την εμφάνισή τους , αλλοιώνοντας τη φυσιογνωμία των πανεπιστημίων. Ο φοιτητικός σύλλογος, μπορούσε να εκλέγει τους πρυτάνεις με κομματικά κριτήρια , ακόμη μπορούσαν να σταματούν τα μαθήματα κατά τη κρίση τους, με τις γνωστές σε όλους καταλήψεις, συχνά για απροσδιόριστο λόγο και χρόνο και χωρίς καμία συμμετοχή του συλλόγου  των καθηγητών, οι οποίοι μάθαιναν τελευταίοι ότι έπρεπε να παραδώσουν τα κλειδιά της σχολής και, στη συνέχεια, να πάνε στα  σπίτια τους.  

Δεύτερο σημαντικό είναι ότι η κυβέρνηση, ταυτόχρονα με το νόμο πλαίσιο, έδωσε δικαίωμα ψήφου από τα 16 χρόνια, και θα μου επιτρέψετε να πιστεύω ότι όλες αυτές οι παροχές έγιναν για ψηφοθηρικούς λόγους.

Αν δούμε το θέμα συνολικά, οι περίφημες καταλήψεις για πολλά χρόνια ήταν μία σωστή καταστροφή. Το μισό πολυτεχνείο κάηκε, καθώς και δεκάδες αυτοκίνητα στους γύρω δρόμους εμπρησμοί, καταστροφή καταστημάτων, κλοπές τεχνικού και εποπτικού υλικού εργαστηρίων, αξίας  πολλών εκατομμυρίων. Και αν σας ενδιαφέρει, τα εργαστήριά μου κάηκαν και καταστράφηκαν δύο φορές, όπως και τα γραφεία της πρυτανείας.  

Ένας τρομακτικός εμφύλιος πόλεμος είχε ξεσπάσει, ο οποίος μας διέσυρε διεθνώς. Τα πανεπιστήμιά μας αξιολογήθηκαν στον πάτο του σκουπιδοτενεκέ της Ευρώπης οι ξυλοδαρμοί καθηγητών στην Αθήνα και Θεσσαλονίνη ήταν καθημερινή πρακτική με επιστέγασμα την απόπειρα δολοφονίας του Πρύτανη του Πολυτεχνείου κ. Μουντζούρη , ο οποίος εν συνεχεία και παραιτήθηκε. Η εικόνα ήταν εμφύλιος πόλεμος εν εξελίξει.

Ποινικές ευθύνες δεν αποδώθηκαν ποτέ για όλα αυτά και η κυβέρνηση ποτέ δεν αντέδρασε όπως δεν αντέδρασε και ο σύλλογος καθηγητών κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας και ούτε εφαρμόστηκε ο Νόμος,  ο οποίος προβλέπει εισαγγελική παρέμβαση στα ποινικά αδικήματα…

Όλα αυτά είναι γνωστά σε όλους, διότι δεν έχει περάσει και πολύς καιρός. Το πολιτικό κόστος διαμορφώνει συνεχώς την κατάσταση… Ας πάρουμε σαν υπόδειγμα ένα πανεπιστήμιο της  Ευρώπης ή της Αμερικής. Πρώτον: Είναι αδιανόητο να εισέρχεται στο χώρο του Πανεπιστημίου οποιοσδήποτε  χωρίς άδεια ή επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για περιθωριακά άτομα με ανεξέλεγκτη προέλευση. Η αστυνομία του  Πανεπιστημίου ελέγγχει την τάξη.

Η παρακολούθηση των μαθημάτων στη Γερμανία είναι ιερή. Με τέσσερις αδικαιολόγητες απουσίες επαναλαμβάνεις τη χρονιά και, αν συνεχίσεις τις απουσίες απ’ τα εργαστήρια, παίρνεις διαβατήριο για το χωριό σου. Τα κόμματα δεν έχουν καμιά σχέση και οι φοιτητικοί σύλλογοι ασχολούνται και  συνεργάζονται με τους καθηγητές, μόνο για θέματα σπουδών.  Τα προγράμματα είναι ξεκάθαρα και το προσωπικό ελέγχεται κάθε χρόνο για την απόδοση και την εφαρμογή προγράμματος. Πριν απ’ όλα το κάθε πανεπιστήμιο ή σχολή, είναι σχολείο που διαμορφώνει  το ήθος των μαθητών, τη γνώση και την έρευνα. Και, βέβαια, ο πολιτισμός περνάει μέσα  απ’ όλα αυτά. Αν δεν καταφέρουμε και δεν οργανωθούμε κατάλληλα, τότε δεν έχουμε Παιδεία. Πιο σωστά δε, δεν έχουμε μέλλον. Στον σύχρονο κόσμο του ανταγωνισμού, της πληροφόρησης και της παγκοσμιοποίησης.

18 ΣΧΟΛΙΑ

  1. κ ΜΥΤΑΡΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ,ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΕ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ.ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ.ΘΥΜΑΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ Κ.ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗ (ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑ ΣΟΥ ΤΥΧΕΙ)ΠΟΥ ΕΒΡΙΖΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ,ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΧΕΛΟΥΣΕ….ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΑΝ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΤΟ ΛΥΣΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ… ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΩΝ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ…..ΘΕΛΟΥΜΕ ?…….

  2. κ. μυταρά έχετε δικιο, αν δεν φύγουν τα κόμματα απο τα πανεπιστήμια, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει κανένα βήμα για καλυτέρευση και για ανέβασμα των σπουδών.
    φοιτητρια υπήρξα την περίοδο 1976-1981 . έζησα έντονες καταστάσεις λογικές απο μια πλευρά – αμέσως μετά τη μεταπολίτευση – αλλά και τότε και τώρα τα πανεπιστήμια χρησιμοποιήθηκαν σαν φυτώρια των κομμάτων. οι φοιτητοπατέρες αναλάμβαναν δράση απο τότε.. μένοντας 7-8 χρόνια με ένα μόνο μάθημα για να πάρουν πτυχίο.. – κάποιοι εξ αυτών εξαργύρωσαν τα προηγούμενα χρόνια τις θυσιες τους -!
    τώρα πιστεύω και γω πως είναι χειρότερα..
    μπαίνοντας η κόρη μου στο πανεπιστημιο , την πρώτη μέρα, δέχτηκε επιθέσεις φιλίας απο φοιτητές που ξαφνικά την ΄΄αγάπησαν ΄΄ και θέλαν να τη βοηθήσουν στις σπουδές της.
    κοινό μυστικό, ότι η δαπ κατέχει τα πρωτεία, στο μοίρασμα των καλύτερων σημειώσεων των καθηγητών..
    αγαπάει πιο πολύ τους φοιτητές..
    οι επιθέσεις ΄΄φιλίας΄΄ διαφέρουν απο κόμμα σε κόμμα, υπάρχουν όμως, όπως υπάρχουν και οι φοιτητοπατέρες, που αργότερα θα εξελιχθούν σε εργατοπατέρες και μετά γιατί όχι σε εκπροσώπους μας στο κοινοβούλιο..
    νομίζετε λοιπόν εσείς, ότι αν οποιοσδήποτε υπουργός, τολμήσει να προτείνει, παρουσίες ή περιορισμό στα χρονια σπουδών, θα το δεχτούν έτσι εύκολα.. οι διευθύνοντες τα πανεπιστήμια?
    μήπως θα πρέπει τα κόμματα, να καθήσουν σε ένα τραπέζι, επιτέλους, και να αποφασίσουν, να αποτραβηχτούν απο το φυτώριο το τόσο προσοδοφόρο, που λέγεται ελληνικό πανεπιστήμιο??
    σας ευχαριστώ πολυ, για τη φιλοξενία

  3. Τα πάντα σ αυτόν τον τόπο γίνονται για ψηφοθηρικούς λόγους. Ε δω σε λίγο θα αξιολογούνται οι καθηγητές από το συμβούλιο των γονέων και κηδεμόνων. Από ανθρώπους που πολλοί απ αυτούς είναι και τελείως αγράμματοι. Τα κριτήρια όμως θα είναι η βαθμοθηρία.

  4. κ. Καθηγητά

    Φοιτητής στο Ε.Μ.Πολυτεχνείο από 1970 έως 1978 (έχω πάρει διπλώματα από δύο σχολές)

    Θυμάμαι τα πρώτα τρία χρόνια. Μαθήματα παρακολούθηση χωρίς διακοπές. Υπήρχε όμως χούντα. Δηλαδή δημοκρατικές ελευθερίες μηδέν. Ύστερα ήρθαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Καμμία βαρβαρότητα εκ μέρους των φοιτητών, ούτε εντός του Πολυτεχνείου ούτε στις γύρω περιουσίες. Ως μέσον πίεσης προς τη χούντα απαιτούσαμε ότι θέλαμε, όπως μεταφορά μαθήματος και στη συνέχεια όλων των μαθημάτων, πράγμα βέβαια που κατέστρεψε μετά την πτώση της χούντας, το επίπεδο και τη διάρκεια των σπουδών. Αντί να επανέλθουν τα πράγματα στο μαθησιακό βάθος που ίσχυε πριν, κατρακύλησαν τα πράγματα.
    Η μεταπολίτευση ήθελε ν΄απαλλαγεί από τη γενιά αυτή του Πολυτεχνείου γιατί τη Φοβόταν. Άρα χωρίς δυσκολίες «απαλλάχτηκαν» οι σχολές από τους «ανεπιθύμητους».
    ΕΚΕΙΝΟ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΕ ΛΥΠΗ ΚΑΙ ΠΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΛΕΤΕ: ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΤΕΒΑΖΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΔΡΑ ΟΠΟΙΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΗΘΕΛΑΝ, ΔΙΕΚΟΠΤΑΝ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠ’ ΑΟΡΙΣΤΟΝ…Ποιους αντιπροσώπευαν και από που έπαιρναν το δικαίωμα ακόμα δεν έχω απάντηση. Εγώ πάντως έχασα άπειρες ώρες μαθημάτων.

    Σήμερα λοιπόν ποιος νόμος και ποια προσπάθεια μπορεί να λύση το πρόβλημα; Τότε το φοιτητικό κίνημα απειθαρχούσε στη χούντα,ΓΙΑ ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, σήμερα εναντίον τίνος;

    ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ. ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΩΝ, ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ!!!
    Αυτά όλα κληροδοτήθηκαν δυστυχώς σ’ όλες τις πανεπιστημιακές σχολές μέχρι και σήμερα.
    Και μη σπεύσει, όχι εσείς κ. Καθηγητά, ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ πως σήμερα έχουμε το ΜΝΗΜΟΝΙΟ.

    Μπορώ να ισχυριστώ βέβαια ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ στη ΧΟΥΝΤΑ ή σ’ ένα ΤΣΟΥΝΑΜΙ…

    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας κ. Καθηγητά, ιδιαίτερα με την τελευταία παράγραφο, αν διαγραφεί η λέξη Γερμανία…

  5. Έχετε απόλυτο δίκιο κ. Μυταρά να λέτε ότι «όλες αυτές οι παροχές έγιναν για ψηφοθηρικούς λόγους» και με συγκεκριμένη πολιτική σκοπιμότητα θα πρόσθετα αν μου επιτρέπετε.

    Σε ποια Ευρωπαϊκή χώρα έχουν οι καθηγητές ίσα δικαιώματα με τους φοιτητές; ΑΠΙΘΑΝΟ και όμως ΕΛΛΗΝΙΚΟ!!! Έτσι εξηγείται γιατί τα πανεπιστήμια ήταν κλειστά κυκλώματα και πολλοί Έλληνες καθηγητές που διέπρεψαν στο εξωτερικό δεν μπορούσαν να έχουν θέση στα ελλληνικά πανεπιστήμια που συνεχώς υποβαθμίζονταν.

    Το 1981 ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την Ελλάδα σαν κράτος έθνος από το ΠΑΣΟΚ με στόχο την παγκοσμιοποίηση. Βήμα βήμα. Ποτέ δεν σου έλεγαν ποιο θα ήταν το επόμενο βήμα. Βαδίζαμε στο σκοτάδι. Τουλάχιστον με τους Γερμανούς Ναζί τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα. Ζήτησαν την παράδωση της χώρας, αρνηθήκαμε και έγινε ότι έγινε. Όμως με τους Εβραίους Σιωνιστές η στρατηγική ήταν απόλυτα μυστική. Μέσα από την προώθηση της διαφθοράς, την εξαγορά των ΜΜΕ και του τύπου, την κοινωνική πολιτική με δανικά και την αλόγιστη σπατάλη υπερχρεώνοντας τη χώρα, την υποβάθμιση της ελληνικής γλώσσας, κλπ. Το ΠΑΣΟΚ αποδόμησε συστηματικά την Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα.

    Τώρα που καταλάβαμε ότι μας πουλούσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες τι κάνουμε;;;

  6. Καιρός είναι να κάνει κουμάντο η πλειοψηφία. Και η πλειοψηφία θέλει ιδρύματα επιπέδου οργανωμένα απ’τους γνώστες. Καμμία διάθεση δεν έχω το όποιο ποσό καταθέτω μέσω της φορολογίας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση να διατίθεται χωρίς κανόνες. Αν είναι να πληρώνουμε για να μπορεί ο οποιοσδήποτε δικτατορίσκος να πραγματοποιεί τις επαναστατικές του φαντασιώσεις συγγνώμη δεν θα πάρω. Ξυλίτσες στα κωλαράκια θέλουν, αφού δεν τις φάγανε μικροί, και στον κηδεμόνα τους. Ή πανεπιστήμια με συμφωνημένους κανόνες λειτουργίας ή τίποτα. Καιρός είναι να μπουν οι μειοψηφίες στη γωνία, με το καλό ή με το άγριο. Αν κι από καλό δεν καταλαβαίνει ο φανατικός. Κι όποιος τολμά να σηκώσει χέρι σε συμφοιτητή ή καθηγητή του, όποιος τολμά να κλείνει τις πόρτες σε κάτι που φτιάχτηκε με συνεισφορά όλων είπαμε, ξυλίτσες στο πωπουδάκι του.

  7. Ποσο σωστο ειναι το αρθρο σας….και επιμενουμε να ισχυριζομαστε,με αδικαιολογητη υπεροψια,ο,τι η εκπαιδευση(και δη η τριτοβαθμια) στην Ελλαδα ειναι σε υψηλα επιπεδα.Μα ειναι δυνατον;; Τα κουκια δεν βγαινουν.

  8. Δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα στον κόσμο χωρίς κανόνες και καλά θα κάνουν να αντιδράσουν οι καθηγητές και να κάνουν κάτι αυτά τα παιδιά αύριο θα γίνουν οι αυριανοί πολιτικοί και απλά θα συνεχίσουν να ρημάζουν την χώρα!

  9. Κύριε Μυταρά συγχαρητήρια για τα θέματα που παρουσιάζετε, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι στο σημερινό πολίτευμα της Δημοκρατίας, μία νέα, διαφορετική, και πιο ειδική δημοκρατία, η μειοψηφία υπερισχύει της πλειοψηφίας σε οποιαδήποτε μορφή εκλογών. Από τις βουλευτικές έως και τις φοιτητικές τα κομματικά κριτήρια είναι αυτά που καθορίζουν ποιοι θα ηγούνται αυτών που είτε ψηφίζουν είτε όχι. Καμιά ψήφος δεν είναι αθώα, με την έννοια του κοινωνικού κέρδους, καθώς σε μία τέτοια περίπτωση δε θα μπορούσαμε να σχηματίσουμε ως Ελλάδα καμία απολύτως ομάδα εξουσίας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here