Πώς θα γλιτώσουμε τον ζουρλομανδύα

4
174

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΙΑΣ ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΛΥΣΗΣ

Νέα φάση στην κρίση χρέους της ευρωζώνης, η οποία έχει πάρει χαρακτηριστικά κρίσης ηγεσίας. Νέες δυνατότητες για επανατοποθέτηση του Ελληνικού Ζητήματος στο πλαίσιο μιας καταλυτικής, συνολικής ευρωπαϊκής λύσης. Η αποτυχία του ευρωπαϊκού crisis management ανοίγει ένα νέο πεδίο συνολικής επαναδιαπραγμάτευσης.

Η λεγόμενη «ευρωπαϊκή λύση», όμως, δεν αποτελεί από μηχανής Θεά, αντίθετα μπορεί να εξελιχθεί σε ζουρλομανδύα για τη χώρα μας, αν δεν συνυπολογιστούν οι ελληνικές ιδιαιτερότητες, αν «σ’ όλα τα πόδια βάλουν ίδιο νούμερο παπούτσι», αν συνεπώς δε «βιάσει» η Ελλάδα τις αποφάσεις με πειστική διαπραγματευτική πλατφόρμα και με ισχυρή πολιτικά και τεχνικά διαπραγματευτική ομάδα. Το Plan B της ευρωζώνης πρέπει να είναι ισχυρό, καταλυτικό ώστε να αποκτήσει επιτέλους εύλογο προβάδισμα η πολιτική έναντι των αγορών. Διαφορετικά το σκορ πολιτικής – αγορών από 0-2 το 2010, θα εξελιχθεί στο μοιραίο 0-3 το 2011!

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟ 2013 ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟ

Ο χρόνος είναι το παν στη διαχείριση μιας κρίσης, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση ο χρόνος τρέχει εναντίον της Ελλάδας και των άλλων περιφερειακών χωρών και, αργά ή γρήγορα, θα οδηγήσει σε μόλυνση και του πυρήνα της ευρωζώνης. Το 2013 ως μεταφυσικό ορόσημο προκύπτει από το γερμανικό εκλογικό κύκλο και από τις αυταπάτες ότι οι γάλλο -γερμανικές τράπεζες σε δύο -τρία χρόνια θα έχουν αποκτήσει το ανάλογο «μαξιλαράκι» για να αντέξουν τις ενδεχόμενες απώλειες από το διακανονισμό του χρέους των περιφερειακών χωρών.

Υποτιμούν, όμως, τους προβλέψιμους και μη κινδύνους από την τακτική τους να αγοράζουν χρόνο. Οι αγορές απεχθάνονται την αναμονή, προτιμούν το υπολογισμένο ρίσκο από την ασάφεια στις εξελίξεις και στην τελευταία περίπτωση τείνουν να προεξοφλούν το άμεσο μέλλον με βάση το χειρότερο σενάριο, δηλαδή την επιδημία αναδιαρθρώσεων του χρέους. Το κόστος της αναβολής για το 2013 είναι πολλαπλάσιο από το κόστος της οριστικής λύσης εδώ και τώρα, η οποία μπορεί και πρέπει να ολοκληρωθεί μέσα στο 2011.

Η Ελλάδα και τουλάχιστον οι δύο περιφερειακές χώρες (Ιρλανδία, Πορτογαλία) σπρώχνονται προς το αναπόφευκτο, δηλαδή την ένταξή τους στο μηχανισμό διάσωσης και την πιθανή αναδιάρθρωση χρέους, αφού θα έχουν εξαντληθεί οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά. Η ανάκαμψη στην οποία επενδύονται όλες οι ελπίδες αναπόφευκτα θα συνοδευτεί τα επόμενα χρόνια από σημαντική αύξηση των επιτοκίων η οποία θα κάνει δυσκολότερο τον διακανονισμό του χρέους, θα εξατμίσει το αποτέλεσμα της επώδυνης δημοσιονομικής προσαρμογής και θα προκαλέσει νέο συνδυασμό κρισιακών συμβάντων σε άλλες περιφερειακές χώρες με υψηλό real estate ιδιωτικό χρέος και με πολλούς κινδύνους κάτω από το χαλί των τραπεζών τους.

Το επίκεντρο της κρίσης στην Ελλάδα μπορεί να βρίσκεται στο κράτος αλλά δεν πρέπει να λησμονάται ότι η μητέρα όλων των κρίσεων στην ευρωζώνη και την παγκόσμια οικονομία τα τελευταία τρία χρόνια είναι η κρίση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

ΤΑ «ΤΡΙΑ ΚΑΙ ΜΙΣΟ» ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝ ΔΕΝ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΛΥΣΗ

Α. Το «επίσημο» σενάριο, όπως προβλέπεται από το Μνημόνιο, έχει σχετικά μικρές πιθανότητες (ενδεικτικά 20%) καθώς οι εταίροι την άνοιξη έθεσαν ουσιαστικά την Ελλάδα μπροστά στο δίλημμα: «μεγάλη ύφεση ή στάση πληρωμών και άμεση χρεοκοπία η οποία μπορούσε να σπείρει το χάος στην παγκόσμια οικονομία».

Β. Το «κακό» σενάριο (15%) περιλαμβάνει συμβάντα όπως το ενδεχόμενο να μην εξασφαλιστεί μια δόση του δανείου και να δημιουργηθεί πρόβλημα πληρωμών ή να υπάρξει αιφνίδια αυτοκαταστροφική κοινωνική και πολιτική κρίση στην Ελλάδα ή να προκύψει ζήτημα διάσωσης, πέραν των τριών (Ελλάδα – Ιρλανδία – Πορτογαλία), για μια από τις μεγάλες χώρες (Ισπανία, Βέλγιο, Ιταλία) οπότε θα υπάρξουν καταιγιστικές εξελίξεις στην ευρωζώνη.

Σ’ αυτό το σενάριο πρέπει να συνυπολογίζονται κίνδυνοι όπως μια νέα φούσκα στις πρώτες ύλες και το πετρέλαιο, εκτός ελέγχου συναλλαγματικοί πόλεμοι ή ακόμα και το ενδεχόμενο διπλής βουτιάς στην παγκόσμια οικονομία (W).

Γ. Το «κυρίαρχο» σενάριο (60%). Η Ελλάδα «φυτοζωεί», οι τόκοι γίνονται δυσβάσταχτοι, ανταποκρίνεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας στους όρους του Μνημονίου για να εξασφαλίζει τη δόση του δανείου αλλά ακόμα κι αν σ’ ένα ικανοποιητικό βαθμό πετύχει την προβλεπόμενη δημοσιονομική προσαρμογή, αν νομοθετήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές, αν οδηγηθεί στο όνομα της ανταγωνιστικότητας σε μια εφικτή «εσωτερική υποτίμηση» (ανέφικτη η υπονοούμενη στο Μνημόνιο), ακόμα και τότε κινδυνεύει να βυθιστεί στην ύφεση και να γλιστρήσει στην «Παγίδα Χρέους», δηλαδή στην κατάσταση που έχει περιγράψει πριν 80 χρόνια ο Ίρβινγκ Φίσερ «όσο αγωνίζεσαι να το μειώσεις, τόσο αυτό αυξάνει».

Η εξυπηρέτησή του, τότε, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές μας, δε θα είναι βιώσιμη και κακήν κακώς μέσω του μόνιμου «Ταμείου Διάσωσης» θα οδηγηθούμε υπό χειρότερους όρους σε μια μορφή αναδιάρθρωσης του χρέους.

Η προσπάθειά μας να αντιμετωπίσουμε την κρίση ανταγωνιστικότητας με «εσωτερική υποτίμηση» θα μεγεθύνει την κρίση του δημοσίου χρέους και αντίστροφα ενώ οι τράπεζες μας θα στραγγίζουν, όχι με δική τους υπαιτιότητα, όμηροι καταστάσεων που τις ξεπερνούν. Η «τρόικα» με το Μνημόνιο δίνει μια προσωρινή απάντηση στο ζήτημα της ρευστότητας αλλά παραβλέπει το θεμελιώδες ελληνικό ζήτημα, την αδυναμία αποπληρωμής του χρέους με τα συγκεκριμένα επιτόκια και τους δυνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Δ. Το «τρίτο και μισό» σενάριο (5%) περιλαμβάνει μια ομάδα απρόβλεπτων και ετερόκλητων συμβάντων, αρνητικών ή και θετικών, πολύ μικρής πιθανότητας αλλά πολύ μεγάλου αποτελέσματος όπως η διάσπαση της ευρωζώνης, η επιστροφή στη δραχμή ή η προσφυγή της Ελλάδας σε διαδικασίες διπλού – παράλληλου νομίσματος (ευρώ – δραχμή) για μια μεταβατική περίοδο ή αντίθετα μια πλημμυρίδα παγκόσμιας ανάκαμψης που μπορεί να σηκώσει «όλες τις βάρκες» και να κάνει ευκολότερη την επίλυση του ελληνικού ζητήματος.

Οι κίνδυνοι το 2011 θα έχουν την τάση να μετατοπίζονται σχετικά γρήγορα στοχώρο της ευρωζώνης και συνεπώς οι πιθανότητες ανάμεσα στα σενάρια είναι προσωρινές και ενδεικτικές.

(Aύριο θα δημοσιευτεί το δεύτερο μέρος)

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΣας μιλώ για τον δικό μου φράχτη
Επόμενο άρθροΕπικοινωνία στην εποχή μας
Ο Μίμης Ανδρουλάκης γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης το Νοέμβριο του 1951. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Πήρε μέρος στην αντιδικτατορική αντίσταση και διώχθηκε από τη Χούντα. Υπήρξε μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973. Ηγετικό στέλεχος της Αριστεράς πάνω από είκοσι χρόνια. Το 1993 αποχώρησε από το πολιτικό προσκήνιο αφού διατύπωσε με το βιβλίο του ΜΕΤΑ (1992) την ιδεολογική και προγραμματική του πρόταση για την ανασύνθεση της δημοκρατικής αριστεράς και ευρύτερης κεντροαριστεράς στη νέα εποχή. Επέστρεψε στη μαχόμενη πολιτική το 2004. Εκλέγεται βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη B’ περιφέρεια Αθήνας. Τα τελευταία βιβλία του Βαμπίρ και κανίβαλοι, Ζητούνται Αλχημιστές, Θηλυκό Πόκερ και Λευκό Kοτσύφι, blue tree, Μαύρο Kαράβι εγκαινιάζουν ένα νέο κύκλο έργων του πάνω στα κορυφαία ζητήματα του 21ου αιώνα. Από τις εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν τα παρακάτω έργα του: The Dream – Σκιές στην Αθήνα (1994), Ο σωσίας και οι δαίμονες του πάθους (1995), Ο Μυστικός Νοέμβρης (μυθιστόρημα, 1996), Το χαμένο μπλουζ (μυθιστόρημα, 1997), Μν (γυναικείο αντιμυθιστόρημα, 1999), Η γυναίκα της όγδοης μέρας, (Μυστικός έρως – Απόκρυφος βίος) (μυθιστόρημα, 2001), Τάνγκο του Τσε. Από την Τάνια στην Τίνα (αφήγημα για την παγκοσμιοποίηση στον 21ο αιώνα, 2002), Βαμπίρ και κανίβαλοι (2004), Ζητούνται Αλχημιστές (2005), Θηλυκό Πόκερ (2006). Λευκό Κοτσύφι, blue tree, Μαύρο Καράβι (2008). Παλαιότερα πολιτικά και ιδεολογικά έργα του είναι: Προβλήματα του Κράτους (Σύγχρονη Εποχή, 1979), Σοσιαλιστική αυτοδιαχείριση και γραφειοκρατία (Σύγχρονη Εποχή, 1982), Ο σοσιαλισμός στο κατώφλι του 2000 (Σύγχρονη Εποχή, 1983), Μετά (Νέα Σύνορα, 1992). Συμμετείχε επίσης σε μια σειρά συλλογικών έργων. Έχει δημοσιεύσει μια σειρά κοινωνικών και πολιτικών μελετών. Ασχολήθηκε με την οικονομική ανάλυση και πρόγνωση στον ιδιωτικό τομέα. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Δημιούργησε ραδιοφωνικές εκπομπές όπως «Καινά δαιμόνια», «Γυμνό Σάββατο», «Ε, φίλε!» και « Ανοιχτό Σάββατο» στον Flash 96,0 και στη συνέχεια στον Alpha 98,9. Έγραψε θεατρικά έργα και άλλα αφηγήματα για το ραδιόφωνο, καθώς και ιστορικά αφιερώματα για τα μεγάλα ρεύματα της παγκόσμιας μουσικής.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕ ΤΟΝ ΓΑΠ.
    ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ ΕΝΑΝ ΗΛΙΘΙΟ, ΕΙΝΑΙ ΕΙΤΕ ΤΡΕΛΟΣ ΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΗΛΙΘΙΟΣ.
    Ο ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΗΛΙΘΙΟΣ.
    ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΔΕ ΓΛΙΤΩΝΕΙ ΤΟ ΖΟΥΡΛΟΜΑΝΔΥΑ.

  2. Είναι γνωστό ότι ο ανδρουλάκης υπήρξε σύμβουλος του gap.
    Είναι επίσης γνωστό ότι ο gap είναι ηλίθιος.
    Ο σύμβουλος ενός ηλίθιου είτε είναι επίσης ηλίθιος, είτε τρελός.
    Ο ανδρουλάκης όμως ηλίθιος δεν είναι.
    Ο ανδρουλάκης επομένως είναι τρελός.
    Εξάλλου δύο άρθρα έγραψε και στα δύο υπάρχει η λέξη ζουρλομανδύας.
    ΤΥΧΑΙΟ ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ.
    Δε μ’ ενοχλεί που κάποιος είναι τρελός. Αλλά ο συγκεκριμένος είναι απ’ εκείνους που ο λαός λέει:
    Ο τρελός με τη τρελάρα του, γεμίζει τη κοιλάρα του.
    Τελικό συμπέρασμα. Ο ανδρουλάκης είναι ένας σταλινικός που ελλείψει αληθινού Στάλιν βρήκε για υποκατάστατο, τύπους σαν τον σημίτη και το gap.
    Σαν γνήσιος σταλινικός εισαγγελέας απευθυνόμενος στην κα Κατσέλη είπε το ασύλληπτο, «με το λεφτά υπάρχουν παραδώσατε στη χλεύη ένα ιστορικό όνομα». Αν δε καταλάβατε το ιστορικό όνομα είναι του πανηλίθιου κηπουρού της διαπλοκής και των Αμερικανών, gap του πρώτου και τελευταίου.
    Τέλος ο ανδρουλάκης παίζοντας πάντα σε φιλικό γήπεδο (ζήπεδο στη κρητική διάλεκτο)
    στις εκπομπές του πρετεντέρη και του καμπουράκη, αμπελοφιλοσοφεί έχοντας εξασφαλίσει το «θαυμασμό» των συστημικών δημοσιογράφων και τη παντελή έλλειψη αντίλογου.
    Φύλο συκής για το αντιδημοκρατικό αυτό άτομο, είναι η στάση του απέναντι στη ‘Χρυσή Αυγή’.
    Πολύ σκληρός με την ακροδεξιά, που το αφεντικό του και η παράταξη του εξέθρεψαν.

  3. ο ανδρουλάκης θα ζητήσει λέει ευθύνες για το κατάντημα του πασοκ (pasok-diaploki, είναι το πλήρες όνομα). Για τη κατάντια της Ελλάδας δεν πολυνοιάζεται.
    Όλοι οι άνθρωποι του gap ένα προσόν έπρεπε να είχαν: Μηδενική πατριωτική συνείδηση.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here