Δυο-τρια πράγματα που πρέπει να γίνουν. Αλλιώς…

13
22

Όλα τα είχαμε, οι αρρώστιες μας έλειπαν. Εντάξει, δεν χάθηκε ο κόσμος που ο Σαμαράς θα χρειαστεί 15 μέρες για να αναλάβει πλήρως τα καθήκοντά του. Εχει πολλούς μήνες ή και χρόνια μπροστά του για να αποδείξει ότι καλώς τον εμπιστεύθηκε έστω το 30% του εκλογικού σώματος.

Ούτε χάθηκε ο κόσμος που ο Ράπανος δεν θα αναλάβει, τελικά, το υπουργείο Οικονομικών, έστω κι αν στην παρούσα συγκυρία ήταν κοινής αποδοχής και «ισοφάριζε» κάπως  άλλες επιλογές, που δεν ήταν από τις ευτυχέστερες.

Το μεγάλο ζητούμενο είναι αν η κυβέρνηση συνολικά, έτσι όπως συγκροτήθηκε ή όπως θα συγκροτηθεί μετά τις αναγκαστικές αλλαγές που θα γίνουν λόγω της αποχώρησης Ράπανου, θα μπορέσει να  πετύχει δυο απλά-και γι’ αυτό δύσκολα-πράγματα:

* Πρώτον, να βρεί τρόπο συνεννόησης με τους ευρωπαίους. Δεν είναι αυτονόητο ότι θα συμβεί, αν και θα έπρεπε. Έχουμε κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή, που στηρίζεται στο 48% του ελληνικού λαού. Αυτό το παίρνουν υπόψη τους οι πάντες. Θα έχει, λοιπόν, διαπραγματευτική ισχύ μεγαλύτερη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Απλώς πρέπει να το αποδείξει στην πράξη. Αλλοθι δύσκολα θα βρει εκ των υστέρων, αν δεν το καταφέρει.

* Δεύτερον, να προχωρήσει στο εσωτερικό μέτωπο με γοργά βήματα τουλάχιστον σε δυο-τρία βασικά ζητήματα. Για παράδειγμα, να επαναφέρει σε ισχύ στις συλλογικές συμβάσεις, για να σταματήσει η επέκταση της εργασιακής ζούγκλας. Αλλά, ταυτόχρονα, να φτιάξει γρήγορα ένα φορολογικό σύστημα λιτό, σαφές και ευέλικτο, ώστε να πληρώσουν, επιτέλους και όσοι καταφέρνουν να κρύβονται τόσα χρόνια. Όμως, αυτό πρέπει  να γίνει, δεν παίρνει άλλη αναβολή. Παράλληλα, φυσικά πρέπει να γίνει αμέσως η ανασυγκρότηση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, διότι χωρίς αυτούς ακόμη και το καλύτερο φορολογικό σύστημα θα αποδειχθεί άχρηστο.

Μπορεί να τα κάνει αυτά-και μερικά ακόμη- η κυβέρνηση που έφτιαξε ο κ. Σαμαράς;  Προσωπικά αμφιβάλλω πολύ, κοιτάζοντας αρκετά απο τα πρόσωπα που επέλεξε (πρώην υπουργούς των κυβερνήσεων Καραμανλή, που έχουν μεγάλη ευθύνη γι’ αυτό που μας συμβαίνει σήμερα).

Όμως, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Ο ελληνικός λαός έτσι ψήφισε. Δικαιωματικά ο κ. Σαμαράς και η ΝΔ έχει τον πρώτο λόγο. Τα άλλα δυο κόμματα (ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατική Αριστερά) επέλεξαν να συμμετάσχουν με «χαλαρό» τρόπο. Άρα, δικαιούμαστε να έχουμε μεγάλες προσδοκίες;

Σύντομα θα το δούμε. Σήμερα μόνο ευχές (και προσευχές) μπορούμε να κάνουμε.

13 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αφού μας άλλαξε τα φώτα με το να γίνουν εκλογές, και αφού έγιναν δυο φορες και παραλίγο να «καταστρεβοταν» η χωρα, Τελικά με την βοήθεια του ΠΑΣΟΚ και Τις Δημοκρατικής Αριστεράς, έγινε πρωθυπουργός ο τρελαντώνης, ΑΛΛΑ!! δεν βλέπει τώρα μας λέει, Γιατί έβλεπε ποτε? χέστηκε απάνω του όταν του είπαν να πάει Ευρώπη, και το πεζη άρρωστος.

    Δεν φτάνει μονο αυτό, αλλα τον κόλλησε ο άλλος γκαντέμης την full kgademia! (ο επίτιμος πρόεδρος τους) eρe εκεί που είχε εξασφαλιση υπουργό οικονομικόν! αρρωσταίνει και αυτός και του λέει ο γιατρός να παρατηθεί, ούτε μια μέρα ρε πούστη μου δεν άντεξε!

    Ere Ελλαδάρα με τα μεγαλεία σου, γαμώτο!.

    Τελικά η μονη λύση είναι να ξαναφέρουν τον GAP, γιατί κακά τα ψέματα όλοι οι άλλοι είναι άχρηστη!

  2. Συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτηση σας. Άς αφήσουμε τις μίζερες γκρίνιες και ας σηκώσουμε τα μανίκια. Είναι ώρα για δουλειά, για πολύ δουλειά. Τα αστεία έχουν τελειώσει. Μονάχα η συστηματική δουλειά και ο προγραμματισμός θα μας σώσει. Τα πολιτικά συστήματα των προηγούμενων δεκαετιών έχουν αποτύχει. Είναι καιρός να αντικατασταθούν. Οι συνεχόμενες κριτικές πάνω από τα πτώματά τους δεν μας προσφέρει τίποτα, πέρα από την απογοήτευση και την απόγνωση. ΚΑΙ ‘ ΜΕΙΣ ΘΕΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ!
    Με τιμή Γ.Σ.

  3. Ελάτε τώρα,αλήθεια?Ο ελληνικός λαός μας έτσι ψήφισε όντως αλλά η ψήφος του ήταν μάλλον του τύπου»τι τον κρεμάσανε,τι τον σκοτώσανε»Αλλωστε πόσο θα αντέξουνε όλοι αυτοί μαζί,’οταν ο ένας θα σκάβει το λάκο του άλλου τόσο στη»σκηνή»όσο και στα παρασκήνια(εκεί να δείτε τι έχει να γίνει,τώρα είναι νωρίς ακόμα)κι’εσείς μιλάτε για ανασκούμπωμα και συλλογική δουλειά,,,,να χαμε να λέγαμε .Δεν είδατε τι έγινε μόλις χτύπησε το καμπανάκι του πρώτου γύρου?Δύο στους τρεις βγήκανε νοκ-άουτ πριν ακόμα πέσει η πρώτη μπουνιά,η αν προτιμάτε να το θέσω πιο εκλεπτυσμένα,πριν ο αλλέκτωρ λαλήσει για να μη λαϊκίζουμε κι’όλας,(όχι τίποτ’άλλο γιατί εδώ στην Ελλάδα οι κατηγορίες περί λαικισμού παίρνουνε και δίνουνε)Τώρα σχετικά με το ποιος μπορεί να κάνει τι μέσα από το συγκεκριμμένο κυβερνητικό σχήμα,αφήστε το καλύτερα,είναι μια πονεμένη ιστορία αυτή.Ξαναζεσταμένη σούπα και μάλιστα μες’τον καύσωνα,δεν τρώγεται με τίποτα.Χωρίς να θέλω να γίνω προφήτης κακών μαντάτων,τον Σεπτέμβρη θα μας βρουν πολλά απο αυτά που όλοι φοβόμαστε,κι’άλλαχειρότερα που πολλοί από εμάς ούτε να φανταστούμε δεν έχουμε τολμήσει.Οσο θλίβομαι άλλο τόσο φοβάμαι κι’εγώ,ναι αυτή είναι η αλήθεια,ωστόσο αυτό δε με σταμάτησε ποτέ απ’ το να χαμογελάω κι’απ’το να χλευάζω ακόμα και τις ίδιες μου τις επιλογές,κι’αυτό με βοηθάει να επιβιώνω όχι σαν παράσιτο σε ξένο σώμα,αλλά παλεύοντας συνειδητά φορόντας τούτο’δω το σαρκίο,,,γι’αυτό δε θα επιτρέψω στον εαυτό μου να οργιστεί περισσότερο,,,,φτάνει

  4. «βράβευση τσι μέρας» για την Τρίτη σύμφωνα με την ομώνυμη ενότητα του yannidakis, η παρούσα καταχώρηση του ιστολογίου.
    Το ιστολόγιο είναι πλέον υποψήφιο για την μηνιαία βράβευση «ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ».

    Καληνωρίσματα :[

  5. Κύριε Καρέλια αμφιβάλω πολύ και εγώ πως τίποτα δεν θα γίνει, όχι γιατί τα πρόσωπα που επέλεξε ο Σαμαράς είναι τα ίδια που μας οδήγησαν στην καταστροφή, αλλά γιατί τα κόμματα που βρίσκονται στην εξουσία τώρα, είναι τα ίδια που κυβερνούσαν τόσα χρόνια και τα χειρότερο είναι πως σήμερα είναι μαζί ως συγκυβέρνηση.

    Όταν κάποιος επιλέγει να προσφέρει τις υπηρεσίες του, είτε ως βουλευτής, είτε ως διορισμένος τεχνοκράτης σε υπουργικό θώκο, σε ένα κόμμα που είναι φορέας σκανδάλων και εντολοδόχος ρυθμίσεων που αποσκοπούν στην διαιώνιση της διαφθοράς, τότε οι προθέσεις του και συνεπώς το έργο του είναι λίγο έως πολύ γνωστά. Για να μην τα τσουβαλιάζω όλα, θα πρέπει να αναφέρω πως σίγουρα υπήρξαν και υπάρχουν κάποιοι που κινούνται ανυστερόβουλα και που ίσως πιστεύουν πως μπορεί να αλλάξουν κάτι προς το καλύτερο, αλλά αυτοί αποτελούν την εξαίρεση στον κανόνα και σύντομα είτε αφομοιώνονται από το σύστημα, είτε το σύστημα τους περιθωριοποιεί.

    Το είδαμε άλλωστε και στο ΠΑΣΟΚ της προηγούμενης κυβέρνησης που μας έσυρε στην παγίδα του ΔΝΤ, πολλά νέα πρόσωπα που συνέχισαν τις ίδιες πρακτικές.

    Ας μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες, αυτή η κυβέρνηση σχηματίστηκε –με την βοήθεια των ΜΜΕ – για να εξασφαλίσουν οι δανειστές μας και οι καιροσκόποι που εμφανίζονται ως υποψήφιοι επενδυτές ότι θα εκτελεστεί κατά γράμμα το μνημόνιο που στον λαό θα φέρει εξαθλίωση και σε αυτούς θα μοιράσει πλούτο.

  6. Βενιζέλος και Σαμαράς αγωνίστηκαν να διώξουν τον Παπανδρέου. Θεμιτό, με το σκεπτικό ότι ήθελαν να τον διώξουν επειδή θεωρούσαν ότι θα τα κάνουν καλύτερα.
    Όμως,
    εκτός του ότι τελικά πήγαν στις εκλογές με επιχείρημα να μη διακινδυνεύσουν τις συμφωνίες της κυβέρνησης Παπανδρέου,
    έχουμε ένα Βενιζέλο που αρνήθηκε την παραμικρή συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση και στις διαπραγματεύσεις με τους ξένους
    και ένα Σαμαρά που έστω κι αν η επέμβαση ήταν αναπόφευκτη, αρνήθηκε έστω να στείλει έναν αντικαταστάτη του στη Σύνοδο. Έστειλαν έναν πολιτειακό παράγοντα, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος δεν είχε καμμία σχέση με την κυβέρνηση και καμμία δυνατότητα διαπραγμάτευσης! Όταν ο πρωθυπουργός αδυνατεί να παραβρεθεί κάπου, τον αντικαθιστά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ή ο πρώτος τη τάξει υπουργός, εδώ ο Αβραμόπουλος.
    Όπως διάβασα αλλού, αν δηλαδή αρρωστήσει ο Κάμερον, θα τον αντικαταστήσει η… Ελισσάβετ;
    Μιλάμε για τέτοια ευθυνοφοβία, που όλοι τους φοβόντουσαν να είναι παρόντες στην ανακοίνωση των αποφάσεων και να δεχτούν το πολιτικό κόστος.
    Κι έτσι, μείναμε έξω από τις εξελίξεις, αντί να είμαστε δίπλα σε Γαλλία-Ιταλία-Ισπανία που αγωνίστηκαν και κέρδισαν.
    Αφού λοιπόν, χέστηκαν από το φόβο τους μπροστά στο ενδεχόμενο να δεχτούν αφόρητες πιέσεις, γιατί λύσσαξαν να κυβερνήσουν και άφησαν τη χώρα ακυβέρνητη ουσιαστικά από τον Ιανουάριο;

  7. Προεκλογικά Ν. Δ και ΠΑΣΟΚ , πρόβαλαν μόνιμα τις υπαρκτές ή και ανύπαρκτες διαφορετικές απόψεις διαφόρων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και καλά έκαναν. Μετεκλογικά όμως διαφάνηκε ότι στη Ν.Δ είχαν διαφορετικές απόψεις όχι τα διάφορα στελέχη του αλλά τα ίδια πρόσωπα, με προεξάρχοντα τον ίδιο τον κ. Σαμαρά . Θυμηθείτε τι έλεγε στο Ζάππειο στην προεκλογική του συγκέντρωση κόμματος του στις 4 Μαΐου και τι έπραξε μετά τις εκλογές της 17 Ιουνίου. » Μας πιέζουν να συγκυβερνήσουμε με το ΠΑΣΟΚ και εμείς τους εξηγούμε γιατί δεν θέλουμε, και όσο τους εξηγούμε εκείνοι επιμένουν. Ε ! λοιπόν όσο εκείνοι επιμένουν εγώ τους εξηγώ: δεν θέλω να συγκυβερνήσω με το ΠΑΣΟΚ. Δεν συμφέρει τον ελληνικό λαό . Συμφέρει μόνο το ΠΑΣΟΚ για να πέσει στα μαλακά..Αλλά συμφέρει και την διαπλοκή και τα εξωθεσμικά κέντρα. Γιατί μια κυβέρνηση από δύο κόμματα μπορούν ευκολότερα να την ελέγχουν να την πιέζουν να την εκβιάζουν .» Αυτά που έλεγε τότε δεν είναι σε πλήρη αντίφαση με όσα έπραξε μετά ; Η μήπως ισχύει το ψευδοαξίωμα ότι προεκλογικά έχουν δικαίωμα να λένε ότι θέλουν ; Αν ισχύουν όσα έλεγε τότε , πως να εμπιστευθώ σήμερα μια κυβέρνηση που συγκροτήθηκε όχι για να σωθεί η Χώρα άλλα να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της διαπλοκής; Επίσης ο κ. Σαμαράς κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι εξαιτίας της δομικής του συγκρότησης (πολλές συνιστώσες ) δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει με σταθερότητα και θα κατέρρεε σύντομα . Αν όμως δεν ήταν σταθερή μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πόσο σταθερή μπορεί θα είναι η σημερινή τρικομματική κυβέρνηση ;
    Υ.Γ Η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη το 1993 δεν είχε συνιστώσες αλλά έπεσε από μία μόνο συνιστώσα με ονοματεπώνυμο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here