Savoir vivre για καλλιτέχνες‏

0
22

Ο κ. Γιώργος Γεωργακόπουλος θα μπορούσε να είναι φίλος μου. Αν γνωριζόμασταν. Τον γνωρίζω από τη δραστηριότητά του, καλλιτεχνική και όχι μόνο. Ιδιαίτερα γνωστός από την ίδρυση και λειτουργία της Cheap Art, μιας διοργάνωσης που έφερε σε επαφή το ευρύ κοινό με το έργο σύγχρονων καλλιτεχνών και απομυθοποίησε το απροσπέλαστο και ακριβό έργο Τέχνης. Τελευταία του συμβολή στον κόσμο της Τέχνης το βιβλίο με θέμα «Savoir vivre για καλλιτέχνες», από το οποίο δανείστηκα και τον τίτλο μου.

Σ’ αυτό του το πόνημα ο συγγραφέας θέτει πολλαπλούς στόχους, που εκτείνονται πέρα από τον τίτλο. Περιλαμβάνει γενικούς κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς, ευπρέπειας και αγωγής, αυτονόητους ίσως, που όμως η καλλιτεχνική κοινότητα θεωρεί ότι πρέπει να αγνοήσει στο όνομα της ελευθερίας και της ανατρεπτικής διάθεσης της Τέχνης, ενώ ασχολείται και με τα ειδικότερα επαγγελματικά θέματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο καλλιτέχνης στη δημόσια παρουσία του ίδιου και του έργου του.  

Η καταγραφή προτύπων συμπεριφοράς ανά περίσταση, δεν περιορίζεται σε συστάσεις αλλά, το πιο ουσιαστικό, περιγράφει την πραγματικότητα ή και τη μυθολογία που περιβάλλει τον κόσμο της Τέχνης στην Ελλάδα.

Είναι αλήθεια ότι κάποτε κάποιος έπρεπε να πει να τα πράγματα με το όνομά τους. Όλες οι φαντασιώσεις που ζουν οι έλληνες καλλιτέχνες, κυρίως οι εικαστικοί καλλιτέχνες σ’ αυτήν την περίπτωση, αλλά και οι περί αυτών, γκαλερίστες, θεωρητικοί και συλλέκτες, στο βιβλίο του κ. Γεωργακόπουλου αποκτούν τις διαστάσεις που τους αντιστοιχούν.

Μεγαλομανία, περιττές εκκεντρικότητες και έλλειψη επαγγελματισμού αποκαλύπτονται. Το «Savoir vivre για καλλιτέχνες» είναι ένα βιβλίο που λέει αλήθειες, χρήσιμο για τους καλλιτέχνες αλλά και διαφωτιστικό για τους λοιπούς αναγνώστες.

Παρόλη, όμως, την καλή του πρόθεση αλλά και την ευρεία  γνώση του αντικειμένου που πραγματεύεται, ο κ. Γεωργακόπουλος προφανώς για να καταστήσει το ανάγνωσμα πιο εύπεπτο, ή και για να απογυμνώσει την υποκρισία μας και το ψευδοπεριβάλλον που κατασκευάσαμε, περιέβαλε τα κείμενά του με ένα ένδυμα διακωμώδησης, που εντέλει ακυρώνει την ίδια του την προσπάθεια. Το καυστικό χιούμορ του συγγραφέα συγχέει τα όρια και ανατρέπει τις ίδιες του τις διαπιστώσεις, τόσο ακριβείς κατά τα άλλα, ίσως δε και έμμεσα ενισχύει τη χαλαρότητα και την επαγγελματική ανεπάρκεια που επιδεικνύουν πολλοί από τους επαγγελματίες της Τέχνης.

Δεν αμφισβητώ ότι πολλές από τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε ωςκαλλιτέχνες είναι για γέλια, και για κλάματα βέβαια συχνά, αλλά θα ήταν πραγματικά πολύτιμη η συνεισφορά του αν είχε επικεντρωθεί στο να μεταδώσει την εμπειρία και τη γνώση του, τουλάχιστον στους νεοεισέρχομενους.

Κύριε Γεωργακόπουλε, σας εμπιστευόμαστε και αναμένουμε.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΝα γνωρίσω έναν άνθρωπο που λέει “ναι” και το εννοεί…
Επόμενο άρθροΓεννημένος Οφειλέτης
Η ζωγράφος Αλεξία Ξαφοπούλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών, Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του ΑΠΘ (εργαστήριο του καθηγητή Γ. Γκολφίνου, 2003). Συνέχισε τις σπουδές της στο Λονδίνο, στο Central Saint Martins College of Art & Design, MA Fine Arts (2007). Πριν από τις Σχολή Καλών Τεχνών σπούδασε νομικά στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ (1988). Ατομικές εκθέσεις: Thanassis Frissiras Gallery, Αθήνα (2010, 2006), Γκαλερί Metamorfosis, Θεσσαλονίκη (2004). Ομαδικές εκθέσεις (επιλογή): Ανθρώπινα μέτρα, Πολιτισμικός Οργανισμός Δήμου Αθηναίων και Μικρή Άρκτος, Πολιστικό Κέντρο Μελίνα, Αθήνα (2010), Γυμνή αλήθεια, Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα (2010), 4 Εποχές, Ειρμός & Metamorfosis Galleries, Θεσσαλονίκη (2010), Αναζητώντας το σύγχρονο - 15 Έλληνες καλλιτέχνες προτείνουν, Thanassis Frissiras Gallery, Αθήνα (2009), 3η Διεθνής Beijing Biennale, Πεκίνο (2008), Εκλεκτικές συγγένειες Eυρωπαίων καλλιτεχνών, Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα (2007), 11472, Bargehouse, Λονδίνο (2007), 1945-2005: 60 χρόνια μετά, Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων (2007), The Estranged Human Figure, Frisia Museum, Spanbroek, Netherlands (2005), Fresh Ground, Thanassis Frissiras Gallery, Αθήνα (2005), Contrasts - Ετερότητες, Πολιτιστικός Οργανισμός Αγ. Νικολάου Κρήτης (2005), 2η Διεθνής Beijing Biennale, Πεκίνο (2005), Ανθρωπογεωγραφία ΙΙΙ, Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα (2005), Μικρές ζωγραφιές, Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα (2004), Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν, 60 χρόνια ελληνικής παραστατικής ζωγραφικής, Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα (2004), Πεδίο Δράσης Κόδρα (2003), Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκη (2003), FORUM 2002–Ευρωπαϊκές Πολιτιστικές Ανταλλαγές, Θεσσαλονίκη (2002), Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, Θεσσαλονίκη (2002). Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here