«Σκοτώνει τα άλογα πριν γεράσουν» το νέο συνταξιοδοτικό

1
2462

Πέρα από τη μαζική υστερία για τον κορωνοϊό και το εθνικιστικό παραλήρημα, που προκαλεί ανυπολόγιστο κόστος στη χώρα μας σε ότι αφορά την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων, εκείνο που θα έπρεπε να τρομάζει ίσως περισσότερο έναν σκεπτόμενο και ψύχραιμο λαό, είναι μια είδηση που επιμελώς πέρασε στα «ψιλά» από την εξουσία και τους εξυπηρετητές της. Κυρίως απ αυτούς!

Διαβάζω ότι αυξάνονται τα όρια ηλικίας για τις συντάξεις: στα 68 το 2024, στα 69 έτη το 2036, στα 70 το 2045, στα 71 το 2057, στα 72 το 2066 κι όποιος αντέξει…που δεν θα αντέξει δηλαδή!

Οι εγχώριοι και ευρωπαίοι ταγοί, δικαιολογούν την απάνθρωπη, σταδιακή αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στην ευρωπαϊκή επικράτεια, με τους δείκτες γονιμότητας και την αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Εκείνου του ουτοπικού προσδόκιμου ζωής το οποίο καταπολεμούν λυσσαλέα τα χρόνια της «κρίσης» και των «μεταρρυθμίσεων», ψηφίζοντας σε Ελλάδα, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία…σε ολόκληρη την Ε.Ε, νόμους που φτωχοποιούν και γονατίζουν τα ήδη ξεχαρβαλωμένα εθνικά συστήματα υγείας, κάνοντας σπουδαίους γιατρούς να αναζητούν καλύτερη μοίρα σε άλλες χώρες, αφήνοντας χιλιάδες κόσμο χωρίς πρόσβαση στη δημόσια περίθαλψη που έγινε ιδιωτική και πανάκριβη, για να μην αναφερθώ στους αντιεργατικούς νόμους που καταδικάζουν τους εργαζόμενους σε επαγγελματική αβεβαιότητα και εξαθλίωση εφ όρου ζωής, γεγονότα που φυσικά δεν ευνοούν τη γονιμότητα για την οποία υποκριτικά οι ηγεσίες μας ανησυχούν!

Αλήθεια ποιος λογικός πολίτης πιστεύει πως θα καταφέρει να βγεί στη σύνταξη στα 68, τα 69 ή στα 72; Εκτός κι αν τον «λογικό» πολίτη νοιάζει το σήμερα κι όχι το αύριο, εκτός κι αν ενδιαφέρεται για την πάρτη του κι όχι για εκείνη των παιδιών του…των παιδιών μας. Την ίδια ώρα, κανείς από εκείνους που ασκούν εξουσία, αλλά και από τους αντιπολιτευόμενους, δεν τολμά να θίξει το γεγονός πως οι σύγχρονοι εργατοπατέρες-μάναντζερ, όπως τους ευχαριστεί να τους αποκαλούν, θέλουν εργαζόμενους μιας χρήσης όπως τα χαρτομάντηλα.

Σε Αμερική, Ευρώπη, Αυστραλία κι αλλού, μόλις οι εργαζόμενοι κλείσουν τα 50, ίσως και λίγο νωρίτερα, συγκαταλέγονται στα άλογα που πρέπει η διεύθυνση ανθρώπινου δυναμικού να σκοτώσει πριν γεράσουν… «Δεν συμφέρουν και δεν αποδίδουν», είναι το σκεπτικό που οδηγεί στην άδικη επαγγελματική εξόντωση τους. Οπότε, ποιος πιστεύει πως οι εργοδοσίες του αύριο, που σήμερα δείχνουν το πλέον παραδόπιστο πρόσωπο τους, θα αποκτήσουν φιλανθρωπικά αισθήματα και θα γηροκομούν –ασθενή- στην πλειοψηφία τους γεροντάκια; Ίσως να μην είναι τυχαία άλλωστε η μακάβρια συζήτηση που φουντώνει τελευταία και στην Ευρώπη για την ευθανασία στην τρίτη ηλικία, μιας και ο Καιάδας στις μέρες μας, θεωρείται ξεπερασμένος!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΚορονοϊός- 31 τα κρούσματα στην Ελλάδα- Κλείνουν το Πάντειο και το Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου
Επόμενο άρθροΠούτιν κατευνάζει Ερντογάν: Δεν ήξεραν οι Σύροι ότι χτυπούσαν Τούρκους
Η Μαρία Δεναξά γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σύρο, ξεκίνησε τις δημοσιογραφικές σπουδές της στο Ινστιτούτο Σπουδών Μπόνα και τις συνέχισε στο Πανεπιστήμιο Stendhal της Γκρενόμπλ, όπου πήρε και το μεταπτυχιακό της στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Τελείωσε το τμήμα γαλλικού πολιτισμού και Ιστορίας στο Παν/μιο της Σορβόνης και αυτή την περίοδο ετοιμάζει το διδακτορικό της με θέμα "Δημοσιογραφική δεοντολογία και διαχείριση κοινωνικών κρίσεων απο τα ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ". Το επαγγελματικό της ξεκίνημα έγινε το 1988 στον Αιγαίο FM , συνεχίστηκε στο New Channel και μετά στο MEGA, όπου εργάστηκε για πολλές εκπομπές. Το 1994 έφυγε για το Παρίσι οπου εργάστηκε ως ανταποκρίτρια του Star Channel, της εφημερίδας "Ανεξάρτητος", της Deutsche Welle και του BBC World Service. Απο το 2006 είναι ανταποκρίτρια του ΜΕGA στην γαλλική πρωτεύουσα. Στα 22 έτη καριέρας, έχει συνεργαστεί με γνωστούς Έλληνες και Γάλλους δημοσιογράφους και έχει κάνει συνεντεύξεις με σημαντικές προσωπικότητες: Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, την Μελίνα Μερκούρη, Αντώνη Σαμαράκη, Jacques Delor, Valéry Giscard d'Estaing, Nicolas Sarkozy, François Bayrou, Jean Michel Jarre, Brigitte Bardot κ.α.

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here