Στη χώρα του «θα»

0
155

Ακούστηκε και γράφτηκε τελευταία, ότι η δραστηριότητα των δύο ενεργών ηφαιστείων της Σαντορίνης, στην καμένη και το Κολούμπο, έφτασε σε επίπεδο κίτρινου συναγερμού. Αυτό σημαίνει ότι ακολουθεί ο πορτοκαλής και στη συνέχεια ο κόκκινος και «μπούμ», με ότι αυτό συνεπάγεται.

Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας εκπόνησε 184σέλιδο σχέδιο, με την ονομασία «ΤΑΛΩΣ» και σε αυτό γίνεται αναφορά στις συνέπειες της έκρηξης καθώς και στην «Αντιμετώπιση Εκτάκτων Αναγκών και Άμεσης Βραχείας Διαχείρισης των Συνεπειών από την Εκδήλωση Ηφαιστειακής Δραστηριότητας στο Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα Σαντορίνης».

Δεκαετίες ολόκληρες έχουν περάσει από τότε που τα δύο αυτά ενεργά ηφαίστεια στη Σαντορίνη, έχουν γίνει αντικείμενο έρευνας παγκόσμιων γεωλογικών ινστιτούτων, πανεπιστημίων και ανεξάρτητων ερευνητών όσον αφορά την δραστηριότητά τους, δεδομένου ότι από ένα ενεργό ηφαίστειο όλα έχει κανείς να τα περιμένει. Το πότε ακριβώς δεν είναι γνωστό.

Στα εκατομμύρια τουριστών που επισκέπτονται το πανέμορφο αυτό Κυκλαδίτικο νησί κάθε χρόνο, θα βρεθούν και κάποιοι σκεπτόμενοι οι οποίοι θα παρατηρήσουν τα γιγάντια καταλύματα, τα οποία σαν τα τσαμπιά της αμπέλου κρέμονται θεμελιωμένα επάνω σε βράχια που κρέμονται κυριολεκτικά στο κενό της Καλντέρας. Φυσικό είναι να τους γεννηθεί η απορία του τι θα συμβεί εάν ένα από τα δύο ηφαίστεια, «θυμηθεί» να εκραγεί.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι δεν πρόκειται τίποτε να παραμείνει όρθιο στη θέση του.

Αν είναι χειμώνας και τα καταλύματα αυτά είναι κενά επισκεπτών έχει καλώς. Αν όμως είναι μέσα στη σεζόν, που κάθε χρόνο που περνάει γίνεται όλο και μεγαλύτερη χρονικά με τάση να καλύψει και τις τέσσερεις εποχές του χρόνου, τότε τι γίνεται;

Δεν χρειάζεται και πολύ φαντασία για να το καταλάβει κάποιος.

Και ερχόμαστε στο πόνημα στο οποίο προαναφέρθηκα. Ένα σχέδιο προκειμένου να επιφέρει αποτελέσματα στην εφαρμογή του χρειάζεται πάνω απ όλα να γίνει γνωστό στη θεωρητική μορφή του σε όλους τους αρμόδιους φορείς σε τοπικό και κρατικό επίπεδο, αλλά και σε κάθε πολίτη ξεχωριστά.

Είναι αυτονόητο ότι το καλύτερο σχέδιο για να αποδώσει προϋποθέτει υποδομές οργανωμένα καταφύγια, δρόμους και μέσα πρόσβασης, επάρκεια ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού, κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, συνεργεία απεγκλώβισης παγιδευμένων ανθρώπων στα ερείπια που θα δημιουργήσει η έκρηξη και ο σεισμός που θα ακολουθήσει  και πάνω από όλα απαιτείται δεύτερο λιμάνι που θα λειτουργήσει, παράλληλα με το υφιστάμενο αεροδρόμιο σαν δικλίδα ασφαλείας για τη διαφυγή των ανθρώπων που θα έχουν την ατυχία να βρεθούν στο νησί μια τέτοια αποφράδα ημέρα. Επίσης απαραίτητη είναι η πληροφόρηση των επισκεπτών πρό της επίσκεψής τους στο νησί και κατά τη διάρκεια της παραμονής του σ αυτό, με φυλλάδια και προβολή ταινιών. Αυτό που γίνεται μέσα στα κάθε μορφής επιβατηγά πλοία στα οποία μετά τον απόπλου από το λιμάνι γίνεται ενημέρωση και προβολή των συσκευών ασφαλείας, των σημάτων συναγερμού, των χώρων συγκέντρωσης και των μέσων διαφυγής και εγκατάλειψης του πλοίου όταν παραστεί ανάγκη. Αυτό ονομάζεται πρόληψη και η πρόληψη κατά κανόνα ελαχιστοποιεί το μέγεθος της καταστροφής.

Πέραν λοιπόν των υποδομών, εδώ και χρόνια θα έπρεπε να οργανωθούν ομάδες σωτηρίας τα μέλη των οποίων μαζί με τους μόνιμους και μη κάτοικους του νησιού, να συμμετέχουν σε τακτικά γυμνάσια ώστε την ύστατη στιγμή που θα επικρατήσει ο πανικός να μην επαναληφθεί αυτό που είδαμε να γίνεται το καλοκαίρι του 1918 στο Μάτι, μόνο που αυτή τη φορά το καταστροφικό αποτέλεσμα θα είναι υπερ- πολλαπλάσιο.

Συμβουλεύτηκα φίλους μου οι οποίοι δραστηριοποιούνται στο χώρο του τουρισμού στο αγαπημένο αυτό νησί, ιδιοκτήτες ξενοδοχείων όλοι τους, αν τους έχει κοινοποιηθεί σχέδιο αντιμετώπισης και αν υπάρχουν σαφείς οδηγίες διάσωσης και διαφυγής. Εισέπραξα αρνητική απάντηση.

Το υφιστάμενο λιμάνι στον Αθηνιό, παρωδία λιμανιού δηλαδή, και ο δρόμος πρόσβασης σ αυτό δεν είναι ικανά να υπηρετήσουν τις ανάγκες του νησιού  κατά τη διάρκεια της τουριστικής αιχμής ούτε υπο φυσιολογικές καταστάσεις. Πόσο μάλλον μια κατάσταση κρίσης ή ακόμα και καταστροφής..

Άρα λοιπόν το κατά τα άλλα μεγαλεπήβολο σχέδιο διάσωσης, μπορούμε να το κατατάξουμε, προς το παρόν θέλω να πιστεύω, στη σφαίρα του «θα».

«Θα», όπως η άμεση αποκατάσταση των ζημιών και η μέριμνα προς αποφυγή επανάληψης στη Μάντρα αττικής, στο Μάτι του ιδίου πολυπαθέστατου νομού, την «άμεση» ενεργοποίηση για εργασίες ανάπλασης στο Ελληνικό, την αξιοποίηση των ανακτόρων Βαρυμπόμπης, κλπ, κλπ, κλπ. Μόνο που στη Σαντορίνη, αν αποβεί το μοιραίο τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα και με ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στην ανθρώπινη ζωή, το περιβάλλον και την Εθνικά οικονομία. Γρηγορείτε διότι «οι καιροί ου μενετοί».

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο4 γκολ σε 24 λεπτά ο Ολυμπιακός στον Πανιώνιο…
Επόμενο άρθροΤο νέο πρόγραμμα της παράστασης «Άνθρωποι και Ποντίκια»
Ο Μιχάλης Τριανταφύλλου είναι συνταξιούχος Α' μηχανικός του Εμπορικού Ναυτικού, απόφοιτος της ΔΣΕΝ, μηχανικών Σκαραμαγκά, τάξη 1974, κάτοχος διπλώματος μηχανικού του Εμπορικού Ναυτικού, Α' τάξης και μέλος του IMarEST, (Institute of marine engineering science and technology). Έχει εργαστεί σε εμπορικά πλοία των περισσοτέρων κατηγοριών. Έχει μεγάλη θητεία στα επιβατηγά /τουριστικά και επιβατηγά / οχηματαγωγά πλοία μεταξύ των οποίων τα : Γεώργιος Εξπρές, Pacific Star/ Aegean Star, The Azur, Olympic Voyager & Olympic Explorer, Bluestar Naxos, Bluestar 1 & 2, Bluestar Horizon, Superfast 7 και 9. Έχει παρακολουθήσει τη ναυπήγηση και έχει παραλάβει τα κρουαζιερόπλοια Olympic Voyager & Olympic Explorer από το ναυπηγείο Blohm & Voss του Αμβούργου, καθώς και το Επιβατηγό / οχηματαγωγό πλοίο Superfast 9 από το ναυπηγείο HDW του Κιέλου. Τα τελευταία χρόνια της ενεργού καριέρας του, διετέλεσε τεχνικός διευθυντής ναυτιλιακής εταιρείας. Από το γάμο του με τη Στέλλα Γιαμπουρά, έχει δύο κόρες την Άννα και την Αγγελική. Είναι δημότης και μόνιμος κάτοικος της Νάξου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here