Στον τόπο μου αυτοκτονούν, πώς να το κρύψω;

11
138

Είναι δύσκολο να μιλάς, αλλά και να γράφεις, για τα προβλήματα του τόπου σου. Γίνεται ακόμη πιο δύσκολο όταν ο τόπος αυτός είναι και τουριστικός προορισμός και τα στόματα κλείνουν για να μην πληγώσουν τους περαστικούς και μελλοντικούς ταξιδιώτες.

Όμως, το πρόβλημα δεν μπορεί να κρύβεται, να καλύπτεται κάτω από το χαλάκι της εξώπορτας. Κάθε φορά θα μεγαλώνει, θ’ αυξάνεται κι εμείς θα συνεχίζουμε να κοιτάμε στην άλλη πλευρά;

Η ιστορία μας ξεκινά ν’ αποκαλύπτεται με την παρουσία, προ διετίας, της ψυχολόγου Αφροδίτης Ζιάννια. Ήταν τότε που με περίσσια ντροπή άρχισε να μπαινοβγαίνει στο γραφείο της ένα σωρό κόσμος. Στην αρχή δειλά, με συζητήσεις χαλαρές, που δεν έδειχναν το μέγεθος του προβλήματος. Φαινόταν, όμως, πως τα κρυφά θέματα του νησιού ήταν/είναι περισσότερα από τα φανερά.

Η Αφροδιτούλα (ψυχολόγος) έφτασε να έχει δει μεγάλο αριθμό ανθρώπων (τριψήφιο) με μικρά και μεγάλα ζητήματα. Όμως, οι συμβάσεις της έληξαν και, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των κατοίκων αλλά και τη δικιά της αγωνιστική στάση, το γραφείο έκλεισε κι ο μικρός τόπος έχασε έναν «κυματοθραύστη». Σε συζητήσεις με φίλους φαινόταν πως μόνο αρνητική εξέλιξη μπορούσε να είχε η ιστορία. Εντάξει, έχουμε ήλιο, μαγική θάλασσα, περιμένουμε και τον από μηχανής θεό να μας σώσει. Όμως δεν ήρθε…

Κι έτσι, πριν από δυο μήνες, είχαμε την πρώτη αυτοκτονία.

Ένα παλληκάρι τίναξε τα μυαλά του με μια κυνηγητική καραμπίνα. Μα, γράφονται αυτά, θα μου πεις; Τότε να κλείσουμε το στόμα μας και ν’ αγνοήσουμε το γεγονός, να πούμε πως έγινε κατά λάθος και να βγάλουμε, να ξεριζώσουμε από την μνήμη μας, τον άνθρωπο. Να πάψουμε, δηλαδή, να είμαστε κι  εμείς άνθρωποι. Αυτό κάναμε τότε.

Σήμερα, στο ίδιο μικρό χωριό, κάποιος συνάνθρωπός μας βούτηξε στο κενό. Πήδηξε από ένα μπαλκόνι σταματώντας βίαια το χρόνο του. Εμείς πού είμαστε; Κάνουμε γλέντια και γιορτάζουμε το γλυκό καλοκαίρι, περνάμε το χρόνο μας με συλλογικές μνήμες που δεν ενοχλούν.

Μήπως πρέπει να σταματήσουμε και να δούμε το πρόβλημα στην ουσία του ή μήπως, τελικά, το βλέπουμε αλλά οι πολιτικές μας θέσεις, το πλαίσιο που είμαστε ενταγμένοι, μας κάνει αδιάφορους; Μήπως, a priori θεωρούμε πως εμείς είμαστε οι υγιείς της κοινωνίας και την εξελίσσουμε;;

Αν τώρα δεν αποφασίσουμε για το ρόλο μας, απλά θα είμαστε συμμέτοχοι μ’ εκείνους που κινούνται από συμφέρον. Φυσικά, και το δικό μας συμφέρον είναι η βαρεμάρα και η βλακεία μας

Συμπληρώστε το, πείτε κάτι αν έχετε να πείτε…………………………………….

*Το κείμενο έχει να κάνει με τις αυτοκτονίες στην Κάρπαθο, τα κλειστά στόματα, την αδιαφορία…

11 ΣΧΟΛΙΑ

  1. εξέγερση στην Αλβανία, πόλεμος στο Ιράκ, παλαιστινιακή ιντιφάντα, επιθέσεις της Αλ Κάιντα στη Σαουδική Αραβία, Σκοπιανό, Τουρκία, εξεγέρσεις στην Αίγυπτο και τη Λιβύη…..Οικονομική Κατοχή στην Ελλάδα…..σε εξέλιξη
    Κάλυψε το φίλε μου..
    Αποκάλυψε το..
    Φωτογράφισε το..
    Διάδωσε το…
    ΑΝΑΤΡΕΨΕ ΤΟ….

  2. Και τ’οτι δεν υπαρχει καν ψυχολογος στο νησι ΜΟΝΙΜΑ δεν ξερουμε τι συνεπειες θα εχει τωρα που ερχεται και χειμωνας…
    Δεν ξερω αν θα μπορουσαν ν’αποτραπουν οι αυτοκτονιες (παλαιοτερα ειχαν γινει και αλλες και νομιζω ολα τ’ατομα ηταν σε αγωγη) αλλα και η απορια σιγουρα βασανιζει τουλαχιστον τους συγγενεις και στενους φιλους των ανθρωπων αυτων, τι θα μπορουσαν να ειχαν κανει… Παραπερα ομως? Εννοω οι »υπευθυνοι» θα παρακινηθουν? Προσωπικα, βλεπω οτι ολα περιστρεφονται γυρω απο τα μνημονια και καθε κουβεντα σταματαει εκει… Ακομη και Σωμα Διωξης Οικονομικου Εγκληματος (αστυνομικοι) δημιουργηθηκε εν μια νυκτι ενω οργιαζουν τα ναρκωτικα και οι ληστειες …
    με λιγα λογια… can we REALLY make a difference??

  3. Κύριε Δημελλά,

    οι ανά την Ελλάδα διαδοχικές αυτοκτονίες των τελευταίων μηνών, αναδεικνύουν το μέγεθος των συνεπειών της οικονομικής κρίσης αλλά και τις ευθύνες των κυβερνώντων και ειδικά των δύο τελευταίων(Κωστάκης και Γιωργάκης), οι οποίοι όχι μόνο δεν μάς προετοίμασαν για την επερχόμενη οικονομική καταιγίδα ως κοινωνία και ως πολίτες αλλά αντιθέτως, ο μεν Κωστάκης το θυμήθηκε λίγες μόλις μέρες προ των εκλογών ο δε Γιωργάκης, μέχρι και την ύστατη μέρα της 5ης Οκτωβρίου 2009 μάς καθυσήχαζε πως τάχα «λεφτά υπάρχουν».

    Κατά τα λοιπά, οι πολιτικοί μας είναι στην υπηρεσία του Έθνους…

  4. Δυστυχώς στην Ελλάδα και στην Κάρπαθο ποιο συγκεκριμένα έχουμε μάθει όπως λέμε οι άνθρωποι «να τραβάνε την κουρτίνα»….

    Σε άλλες χώρες το να επισκεφτείς έναν ψυχολόγο δεν συνεπάγεται ότι είσαι τρελός ή ότι έχεις προβλήματα…

    Η Κάρπαθος έχει την λύση..από ότι έχω ακούσει πρώτη σε κατανάλωση υπνωτικών/αγχολυτικών…

    Η λύση δεν είναι εκεί..

  5. Kανενας δεν θα μπορουσε να το πει καλυτερα! Τοσοι αγωνες απο τους κατοικους, τοσες υποσχεσεις και κοροιδια απο τους καρεκλοκενταυρους και η συμβαση με τα 400 ψωροευρω μισθο της ηρωιδας Αφροδιτης δεν ανανεωθηκε. Τωρα βλεπουμε τα αποτελεσματα και δυστυχως θα δουμε κι αλλα.

  6. ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΝ Η ΠΑΣΧΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ!

    Αυξάνουν αυτοκτονίες, άγχος και κατάθλιψη. Τι λέει ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας Δ. Πλουμπίδης

    «Διαπιστώνεται από διάφορες πηγές μια σαφής αύξηση των αυτοκτονιών στην Ελλάδα, αν και στη χώρα μας τα ποσοστά αυτοκτονιών είναι μικρότερα από εκείνα των….
    χωρών του ευρωπαϊκού Βορρά. Παρατηρείται επίσης αύξηση στην εμφάνιση συμπτωμάτων από την ψυχική σφαίρα – κυρίως γενικευμένο άγχος και κατάθλιψη – αλλά και από το σώμα – γαστρικά, εντερικά ενοχλήματα, ταχυκαρδίες, δύσπνοιες,καθώς και νοσοφοβίες», αναφέρει ο αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας κ Δ. Πλουμπίδης. Το ανθρώπινο «καζάνι» που βράζει και απειλεί να εκραγεί, δεν είναι φαντασία, αλλά αποτυπώνεται ήδη στην κλινική πράξη. Τον τελευταίο χρόνο παρατηρείται τεράστια αύξηση αιτημάτων «ελαφράς» ψυχιατρικής – κρίσεις πανικού, συμπτώματα κατάθλιψης, ψυχοσωματικά ενοχλήματα – που μπορεί να αποδοθεί στην οικονομική κατάσταση. «Εχουν επίσης αυξηθεί οι ασθενείς που έρχονται ή επανέρχονται γιατί δεν μπορούν πια να πληρώσουν ιδιωτική επίσκεψη». Σύμφωνα με τον καθηγητή, ο συνδυασμός πολλών αρνητικών εξελίξεων που περιλαμβάνουν την κατάρρευση του εισοδήματος, την εργασιακή και συνταξιοδοτική ανασφάλεια, την ανεργία, τη δυσπιστία στους επικεφαλής της χώρας αλλά και στην Ευρώπη έχει δημιουργήσει ένα εκρηκτικό ψυχολογικό κοκτέιλ: «Ο συνδυασμός κάποιων από αυτά τα “συστατικά” αρκεί για να προκαλέσει βαθύ άγχος και μια πραγματική κρίση ταυτότητας. Ο δρόμος τότε για την κατάθλιψη είναι ανοιχτός. Οσο περισσότερο η ανησυχία και η οργή μένουν βουβές, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες σωματικών αντιδράσεων, ενώ η αίσθηση του αδιεξόδου ανοίγει τον δρόμο και προς τις βίαιες αντιδράσεις. Σε όλες τις κρίσεις που έχει περάσει η ανθρωπότητα παρατηρήθηκε αύξηση της νοσηρότητας, της θνησιμότητας και της εγκληματικότητας».

  7. Αν το απέραντο γαλάζιο δεν μπορεί να γαληνεψει την ψυχή του ανθρώπου φοβάμαι για τα χειρότερα….

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here