Οι συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ έχασαν τ’αυγά και τα πασχάλια

9
20

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η απόφαση των εκπαιδευτικών, μέσω των συνδικαλιστικών τους οργάνων, για απεργία τις μέρες των Πανελλαδικών Εξετάσεων ήταν μια απόφαση κόντρα στο κοινωνικό αίσθημα. Ακόμη και στην περίπτωση που όλα τα αιτήματα που έθεταν ήταν δίκαια, ακόμη και τότε δεν θα ήταν ικανά να αντιστρέψουν την πεποίθηση της κοινής γνώμης ότι για να τα ικανοποιήσουν έπρεπε να βάλουν « στη μέση» τα παιδιά και ιδιαίτερα στην πιο καθοριστική για το μέλλον τους πορεία…

Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα παραπάνω δίωρο στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα διδασκαλίας, που ακόμη και αν θεωρηθεί «πρόβλημα» στην ομαλή εκπαιδευτική διαδικασία, αποτελεί απλώς μια παρωνυχίδα στη σωρεία δυσλειτουργιών που αντιμετωπίζει το στρεβλό εκπαιδευτικό σύστημα και που καμία κυβέρνηση δεν έχει αντιμετωπίσει αποτελεσματικά, με συνέπεια τη διατήρηση επί χρόνων της παραπαιδείας και την ουσιαστική κατάργηση του δημοσίου χαρακτήρα της Εκπαίδευσης.

Οι «ταξικές ανισότητες» ακόμη και στη διαδικασία του αδιάβλητου συστήματος των Πανελλαδικών είναι εμφανείς, αφού με άλλα εφόδια ρίχνεται στη μάχη ο υποψήφιος που είχε κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς τη βοήθεια του φροντιστηρίου ή των ιδιαίτερων μαθημάτων και με λιγότερα εκείνος του οποίου η οικογένεια δεν ήταν σε θέση να του την παράσχει.

Αγκυλωμένοι σε μια ατελέσφορη συνδικαλιστική λογική οι εκπρόσωποι της ΟΛΜΕ προέταξαν κοντόφθαλμα – τουλάχιστον μέσα από τον δημόσιο διάλογο που διεξήχθη με το Υπουργείο Παιδείας- ως μείζονα τα επουσιώδη. Ακόμη και το πιο σοβαρό τους αίτημα, η επαναπρόσληψη 10.000 αναπληρωτών καθηγητών και δασκάλων, που αναπόφευκτα θα προστεθούν στο νέο μακρύ κατάλογο των επόμενων ανέργων, επισκιάστηκε από τις φωνές για τις παραπάνω ώρες και τις περισσότερες μετακινήσεις…

Μετά από όλα αυτά η λύση της επιστράτευσης λειτούργησε ως μονόδρομος για την κυβέρνηση, αν και μια τέτοια λύση δεν μπορεί να αποτελεί ουσιαστική λύση… Είναι η τέταρτη φορά που η τρικομματική κυβέρνηση, που ακριβώς λόγω του πολυφωνικού χαρακτήρα της θα περίμενε κανείς να λειτουργεί με περισσότερες και ευρύτερες συναινέσεις μέσα στο κοινωνικό σύνολο, καταφεύγει στη λογική της επιστράτευσης για να εκτονώσει μια δύσκολη κατάσταση … Έχουν προηγηθεί οι αντίστοιχες επιτάξεις στους εργαζόμενους των μέσων μεταφοράς και των ναυτεργατών δύο φορές..

«Την ώρα που όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες έχουν κάνει τεράστιες προσωπικές και οικογενειακές θυσίες για να βγει η πατρίδα μας από την κρίση, ζήτησα από τους εκπαιδευτικούς να βάλουν και αυτοί πλάτη» είπε ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος την προηγούμενη εβδομάδα, ωστόσο κανείς από τους κυβερνώντες δεν έχει απαντήσει στο ερώτημα τι έχουν να περιμένουν οι Έλληνες «αν βάλουν πλάτη» και ποιο είναι το όραμα, το « vision thing» όπως το αποκαλούσαν οι Αμερικανοί πρόεδροι για να εξακολουθήσουν να κάνουν θυσίες….

Όσο δεν υπάρχει όραμα για την επόμενη μέρα, σχέδιο ή «αφήγηση» για το πού θέλουμε να πάει το καράβι, δηλαδή η χώρα τα επόμενα χρόνια, τόσο η κυβέρνηση θα δυσκολεύεται να πείσει τις διάφορες κοινωνικές ομάδες που θα απειλούν με απεργίες και εκείνη ως έσχατη λύση δεν θα καταφεύγει στην εξάντληση του διαλόγου αλλά στην λογική του «νόμος και τάξη»…..

Ο χώρος της Εκπαίδευσης θα μπορούσε να είναι το πρώτο “project” για τον σχεδιασμό της επόμενης μέρας… Με τη συμπαράσταση, βεβαίως, και των λειτουργών της…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΣΠΑΝιο έπος!
Επόμενο άρθροΟ Ολυμπιακός πήρε το Κύπελλο, το ποδόσφαιρο εξευτελίστηκε…
H Στέλλα Παπαμιχαήλ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977 και αποφοίτησε από την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης. Από το 2000 εργάζεται ως δημοσιογράφος στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84 στο τμήμα σύνταξης ειδήσεων αλλά και σε παρουσίαση καθημερινών ενημερωτικών εκπομπών. Από τον Μάιο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2010 εργάστηκε στην ΕΡΤ, επίσης στη σύνταξη ειδήσεων. Έχει επίσης εργαστεί στην εφημερίδα ΜΕΤΡΟ ως συντάκτρια τοπικής αυτοδιοίκησης. Αυτή την περίοδο εκπονεί την μεταπτυχιακή της διατριβή στο Πανεπιστήμιο Πειραιά στο τμήμα «Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών» με αντικείμενο την επίδραση της οικονομικής κρίσης στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης.

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Υπάρχει πάντα και η άλλη άποψη,αν έχετε το θάρρος να τη δημοσιεύσετε!

    Από: Γιώργος Χελάκης (sport-fm.gr)

    Ποιος σου είπε, κύριε καθηγητή, ότι η απεργία είναι ιερό δικαίωμα; Ρώτησες τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Τα «Νέα» και το «Έθνος» τα ρώτησες;
    Το δικαίωμα της απεργίας είναι ιερό εφόσον δεν το εξασκείς. Κάθισε λοιπόν στα αυγά σου και σκύψε το κεφάλι σε όλα:

    -Σου πετσοκόβουν το μισθό κοντά στο 50%.
    -Σε στέλνουν να διδάσκεις σε δύο σχολεία ταυτόχρονα, ώστε να μην προσλαμβάνονται άνεργοι συνάδελφοί σου.
    -Σε στέλνουν να αντιμετωπίσεις μαθητές που υποφέρουν από την πείνα. Έχουν γονείς άνεργους, απολυμένους, εξαθλιωμένους.

    Θεωρητικά έχεις το δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι για όλα αυτά, αλλά όχι να απεργείς. Πρέπει, σου λένε, να σκεφτείς το κοινωνικό σύνολο. Αυτό που οι ίδιοι οδηγούν στην εξαθλίωση με τις μνημονιακές πολιτικές τους. Με άλλα λόγια, εσύ έχεις υποχρέωση να σκεφτείς το κοινωνικό σύνολο. Αυτοί έχουν το δικαίωμα να το αγνοούν και τα Μέσα για να το στρέφουν εναντίον σου…

    Εσύ έχεις την υποχρέωση να μάθεις γράμματα το παιδί του μανάβη, του μπακάλη και την «υποχρέωση» να χρωστάς στον μανάβη και τον μπακάλη, γιατί δεν φτάνουν τα 750 ευρώ του μισθού σου για να πληρώνεις ενοίκιο, να ντύνεσαι και να τρως. Προφανώς έχουν την εντύπωση ότι εξαθλιωμένος και σχεδόν αναξιοπρεπής, μπορείς να διδάσκεις, να εκπαιδεύεις και να διαπαιδαγωγείς.

    Εσύ, κύριε καθηγητή, έχεις την υποχρέωση να σκεφτείς το μέλλον των νέων και να μην απεργήσεις. Αυτοί που έφτασαν την ανεργία των νέων στο 64,2% δεν έχουν υποχρέωση. Αυτοί δεν κοκκινίζουν από ντροπή για τα έργα και τις ημέρες τους. Τουναντίον, ξαμολάνε τα τσιράκια τους στις τηλεοπτικές οθόνες και τα social media για να σε κατακεραυνώσουν.

    Αλήθεια, ποιοι είναι οι πατεράδες των παιδιών που θα δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις τον Ιούνη;

    Δεν είναι οι αγρότες που τους έστειλαν τα ΜΑΤ στις εθνικές οδούς;

    Δεν είναι οι ναυτεργάτες που τους επιστράτευσαν για να μπουν με το ζόρι στα πλοία;

    Δεν είναι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι που σκύβουν το κεφάλι και υπογράφουν ατομικές συμβάσεις εργασίας;

    Δεν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι που τους πετσοκόβουν τους μισθούς και τους κρεμάνε στα μανταλάκια ως τεμπέληδες και διεφθαρμένους;

    Έχει δράκο το παραμύθι της εξουσίας. Έναν δράκο, που απειλεί να κατασπαράξει όποιον διαμαρτύρεται, διαδηλώνει και απεργεί. Έχει δράκο που φροντίζει να σπέρνει το διχασμό και τη διαίρεση ανάμεσα στους κατατρεγμένους.

    Για τα δύο λεπτά της δημοσιότητας που «δικαιούσαι» ώστε να υπερασπιστείς τις θέσεις σου «αντιστοιχούν» εκατό λεπτά της εξουσίας για να σε κατατροπώσουν, κύριε καθηγητή μου. Και είναι κρίμα, το ξέρω κύριε καθηγητή μου, στα εκατό λεπτά να στριμώχνονται για να βάλουν εναντίον σου κόμματα από τα οποία περιμένεις να σε στηρίξουν, να σε υπερασπιστούν. Άλλαξαν οι καιροί, κύριε καθηγητή μου.

    Κάποιοι έχουν την εντύπωση ότι με την κάρτα ελευθέρας που έβγαλαν για το μήνα Απρίλιο, μπορούν να ταξιδεύουν και το Μάιο. Ξέχασαν ότι τα στερνά τιμούν τα πρώτα.

  2. Είναι ολοφάνερο πως είσαι καθηγητής ο οποίος αν και γνωρίζει τους κανόνες λειτουργίας του σχολείου λες ψέματα για να παραπλανήσεις τον κόσμο και να στηρίξεις τις θέσεις των συνδικαλιστικών σου οργάνων τα οποία σε συνεργασία με την πλειοψηφία των καθηγητών έχετε ευτελίσει τον κλάδο σας. Για να μάθει λοιπόν ο κόσμος οι καθηγητές με 0 έως 6 χρόνια προϋπηρεσία εργάζονται 21 ώρες την εβδομάδα. Στα 6 χρόνια μειώνεται το εβδομαδιαίο ωράριό τους από 21 στις 19 ώρες. Στα 12 χρόνια υπηρεσίας ξαναμειώνεται ο χρόνος εργασίας από 19 στις 18 ώρες και στα 20 χρόνια ξαναμειώνεται από τις 18 στις 16 ώρες για να συνεχίσει ο ίδιος έως να συνταξιοδοτηθούν στα 35 χρόνια υπηρεσίας. Με λίγα λόγια οι περισσότεροι των καθηγητών δουλεύουν 16 ώρες την εβδομάδα και μόλις το 1/7 από αυτούς 21 ώρες. Εδώ τελειώνει το πρώτο παραμύθι. Πάμε τώρα στο δεύτερο. Πόσοι από τους καθηγητές απασχολούνται στο σχολείο με διοικητική δουλειά.Πόσοι λοιπόν από τα 20 μέλη ενός συλλόγου καθηγητών σχολείου θα γράφει πρακτικά κάθε μέρα; Άντε ένας και τις περισσότερες ημέρες του μήνα δεν χρειάζεται να γράψει κανένα πρακτικό. Πόσοι θα ασχοληθούν με το πρωτόκολλο του σχολείου και πόσα έγγραφα θα πρωτοκολλήσει; Άντε ένας καθηγητής και όχι για περισσότερο από μισή ώρα, για να πωτοκολλήσει 5, 6 άντε 7 έγγραφα. Για να μην αναφερθώ στον διευθυντή του σχολείου ο οποίος δεν διδάσκει καμία ώρα, κάνει απλά διοικητική δουλειά και αμοίβεται με επιπλέον επίδομα θέσης 300 ευρώ. Αμ εκείνος ο υποδιευθυντής ο οποίος έχει μειωμένο ωράριο, για να κάνει διοικητική δουλειά και αυτός και αμοίβεται με επιπλέον επίδομα θέσης 150 ευρώ; Μαζί με αυτούς λοιπόν οι άλλοι τι κάνουν από το να ξύνουν τα νύχια τους. Πάμε τώρα στο τρίτο παραμύθι. Πόσοι από τους καθηγητές απασχολούνται στα σπίτια τους προετοιμάζόμενοι για το μάθημα της επόμενης μέρας, το οποίο δεν ξεπερνά τις 3 έως 4 διδακτικές ώρες. Πέρα από τους φιλολόγους οι οποίοι πραγματικά πρέπει να προετοιμαστούν για να διδάξουν το μάθημα της επόμενης μέρας το οποίο τους είναι μοναδικό και το έχουν σπουδάσει 4 χρόνια στο πανεπιστήμιο, οι άλλες ειδικότητες πόσο χρόνο διαθέτουν για να προετοιμαστούν; Οι γυμναστές, οι βιολόγοι, οι μαθηματικοί, οι πληροφορικάριοι, οι φυσικοί, οι χημικοί, οι των θρησκευτικών κλπ χρειάζονται από ελάχιστο έως καθόλου χρόνο πρετοιμασίας, εκτός κι αν έχουν κάποιο τεστ να διορθώσουν. Τον υπόλοιπο χρόνο τους τον διαθέτουν για να κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα και να γεμίζουν τις τσεπούλες τους με μαύρο χρήμα. Και μη μου λες για την εποχή της οικονομικής κρίσης στα οποία έχουν λιγοστέψει τα μαθήματα του γυμνασίου μόνο και όχι του λυκείου, γιατί θα σου πως και σήμερα ακόμα σχεδόν όλοι οι καθηγητές κάνουν πολλά μαθήματα και οι τσέπες τους είναι καλά γεμάτες, με προεξάρχοντες αυτούς που κάνουν σε παιδιά του λυκείου από τα οποία κερδίζουν ολόκληρες περιουσίες. Και η μεγαλύτερη ξεφτίλα είναι πως αν στηθούμε κάποια μέρα έξω από ένα γυμνάσιο ή λύκειο θα δούμε τους περισσότερους συναδέλφους σου να φεύγουν από τις 11πμ για τα σπίτια τους, όπου θα έχουν κανονίσει κάποιο μάθημα παιδιού το λυκείου που θα δίνει εξετάσεις ή για να απολαύσουν το καφεδάκι τους σε κάποια καφετέρια της περιοχής τους. Πρώτα το παιδί λοιπόν κύριε Παύλο ή πρώτα η τσεπούλα μας και η καλοπέρασή μας; Σε άλλη απάντησή μου αν την επιδιώξεις θα σου γράψω και τη μεγαλύτερη ξεφτίλα των συνδικαλιστών σας, όχι μόνο της ΟΛΜΕ αλλά και των τοπικών ΕΛΜΕ, οι οποίοι έχουν προκλητικά ανύπαρκτα ωράρια εργασίας, αμοίβονται δε επίπλέον τόσο υλικά όσο και υπηρεσιακά για να αποκτήσουν στο τέλος, όταν βαρεθούν τον εργατοπατερισμό, μεγάλες θέσεις στο δημόσιο τομέα, έως να φθάνουν να γίνονται πολιτικοί.Αυτοί που βρήκαν να εκβιάσουν τα απιδιά της Γ λυκείου για να μην δουλέψουν δυο ώρες παραπάνω, γεμίζοντάς μας με ψέματα πως έτσι θα απολυθούν οι αναπληρωτές και άλλοι τόσοι μόνιμοι όταν ξλέρουμε πως η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη.

  3. Οι γονείς που διαμαρτύρονται για τον εκβιασμό των παιδιών τους από τους καθηγητές ας σκεφτούν:
    1. Θα έχουν χρήματα να σπουδάσουν τα παιδιά τους;
    2. Τα παιδιά τους θα έχουν πιθανότητα να βρουν δουλειά – αξιοπρεπή – τα επόμενα 20 χρόνια στην Ελλάδα;
    3. Το κράτος παρέχει δωρεάν παιδεία; (το κράτος που δήθεν προστατεύει την ψυχική υγεία των παιδιών παραμονές των εξετάσεων)
    4. Τα παιδιά μας έχουν δωρεάν υγειονομική περίθαλψη σε περίπτωση που κάτι άσχημο συμβεί;
    Ας αφήσουν λοιπόν τα παραμύθια. Σας ευχαριστώ (Ένας πατέρας που τα παιδιά του είναι μετανάστες στη Σουηδία)

  4. Αγαπητή Aixmi, μην κρύβετε την αλήθεια. Δυστυχώς στη δευτεροβάθμια το παιδί δεν είναι το κέντρο της εκπαίδευσης. Το κέντρο είναι οι εκπαιδευτικοί.

  5. Στέλλα μου η αύξηση του ωραρίου και οι απολύσεις 10.000 αναπληρωτών συνδέονται άμεσα: γι’ αυτό αυξάνεται ο χρόνος εργασίας όσων έχουν δουλειά, για να μπορούν να περισσεύουν και να απολυθούν οι αναπληρωτές. Αν αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό φταίνε πάνω απ’ όλα οι διάφοροι Πρετεντέρηδες, και φαντάζομαι ότι δεν θέλεις να λογίζεσαι ανάμεσά τους. (όντως φταίνε και οι δεξιοί και πασόκοι που έχουν την πλειοψηφία -μάλλον για τελευταία φορά φέτος- στην ΟΛΜΕ)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here