Τα λαμπερά μάτια της Ναταλί τη νύχτα των Χριστουγέννων

0
134

Εντάξει είναι μια σκληρή αλήθεια για εμάς τους μεγάλους. Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά είναι γιορτή των παιδιών. Μην το αναλύσουμε. Είναι ευνόητο. Απλώς όσο είμαστε νέοι ή σχεδόν νέοι, από το λύκειο και ως τα 35-40 βάλτε ο καθένας όποια ηλικία θέλει, με κάποια τρικ και κάποια «φτιασιδώματα» ξεγελάμε τον χρόνο και τους εαυτούς μας.

Παλαιότερα οι άνθρωποι της γενιάς μου (και κανά δυό πάνω και κάτω) πηγαίναμε σε τίποτα μπουζούκια ή μπαρ αυτές τις ημέρες και «κρυβόμασταν» κάτω από τις εφήμερες «μάσκες» της διασκέδασης. Γιά ορισμένους αληθινή διασκέδαση – δεν λέω – αναμεσά τους κι εγώ ο τυχερός, αλλά πάντως με ημερομηνία και ώρα λήξης.

Αντί να περιμένουμε ξάγρυπνοι όπως όταν ήμασταν πιτσιρίκια να δούμε επιτέλους τον Άγιο Βασίλη στο σαλόνι, τότε περιμέναμε ξάγρυπνοι να πάει 3 να βγει η φίρμα της πίστας ή ο ντιτζέι να βάλει τα ελληνικά. Και μη με πείτε «ρηχό» γιατί σπάνια θα βρεθεί Έλληνας στις «χρυσές» εποχές 1985 – 2005 που δεν «τα έσκασε χοντρά» στα μπουζούκια ή στη μπάρα με την παρέα του, την κοπέλα του, τα φιλαράκια του.

Αυτά για το τότε που έφυγε ανεπιστρεπτί και είμαι ευγνώμων που το έζησα.

Αυτά τα Χριστούγεννα ελάχιστες οι στιγμές χαράς και συνειδητής ευτυχίας. Με κορυφαία τη συνομιλία μέσω του θαυματουργού Skype «με τα μάτια» και χαμόγελα με ένα αγγελούδι. Η 12χρονη ανηψιά μου η Ναταλί.

Αυτά τα δύο λεπτά ήταν η ανάσα μου αυτά τα Χριστούγεννα και θέλησα να τη μοιραστώ μαζί σας, όπως μοιράστηκε η Ναταλί μαζί μου το παιδικό αθώο χαμογελό της και τα δώρα που της πήραν οι δικοί της και μου έδειξε με χαρά.

Κρατάω τη φωτογραφία της οθόνης του υπολογιστή που έγινε μιά «γέφυρα’ ανθρωπιάς για να «περπατήσουν» πάνω της διαδικτυακά ένας μεγάλος κι ένα παιδί αυτά τα Χριστούγεννα του 2017.

Επίλογος. Ποιά νύχτα θα προτιμούσα να ξαναζήσω στα γεράματα μετά από 20 χρόνια το 2037; Του 1997 (ας πούμε) το ξεφάντωμα στα μπουζούκια ή του 2017 τη γαλήνη της Ναταλί, φυσικά το δεύτερο!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΦιλιππίνες: Δεκάδες νεκροί προσκυνητές από σύγκρουση λεωφορείων
Επόμενο άρθροΕκπρόσωπος Κομισιόν: Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα…
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και κατοικεί στη Ραφήνα με την οικογένεια και τα σκυλιά του από το 1986. Πτυχιούχος δημοσιογραφίας από τη σχολή Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ξεκίνησε να εργάζεται από την ιστορική εφημερίδα "Ακρόπολις" το 1986, ενώ μετά από δύο χρόνια έγινε συντονιστής του ελεύθερου ρεπορτάζ και παρέμεινε έως το 1990 οπότε και έκλεισε. Εργάστηκε επίσης στο ελεύθερο ρεπορτάζ στις εφημερίδες Αλήθεια, Δημοσιογράφος, Ελεύθερος, Βραδυνή, Καρφί, Espresso, Ανατολική Ακτή και Ελλάδα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θησαυρός, Πρόσωπα, Ένα, Crash και Polis. Από το 2010 είναι μόνιμος αρθρογράφος στην ενημερωτική ιστοσελίδα aixmi.gr και από τον Μάρτιο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή "ανθρωπογραφίες" στο aixmiradio. Εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Vips, Πειραιάς - Κανάλι 1 και Παραπολιτικά 90,1 - καθώς και επί 26 χρόνια από την πρώτη ως την τελευταία ημέρα λειτουργίας του (1989 - 2014) στον ενημερωτικό ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 ως συντάκτης και παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων της πρωινής ζώνης. Εργάστηκε επίσης στον ενημερωτικό τομέα των τηλεοπτικών καναλιών Seven, Mega , Alter, Sunny, Action 24 και στη δημιουργική ομάδα της εκπομπής "όλα" από το 1999 έως το 2008 σε Alpha και Ant 1. Το 1986 κέρδισε το πρώτο βραβείο ελεύθερου ρεπορτάζ γιά δημοσιογράφους έως 22 ετών από ειδική εκπομπή της τότε ΕΤ 2. Τακτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Διετέλεσε επί πέντε θητείες μέλος του μεικτού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ. Ενεργός υποστηρικτής και μέλος της Γενικής Συνέλευσης της unicef. Συγγραφέας του ερωτικού μυθιστορήματος "το κύμα της ελπίδας". Aντιπρόεδρος της διοργανώτριας επιτροπής και αθλητής του επίσημου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ΜΜΕ.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here