To Τέλος των Πανελλαδικών Εξετάσεων

2
26

Την καλύτερη υπηρεσία προσφέραμε ως κλάδος φανατικών διακόνων της Φυσικής Επιστήμης στους εχθρούς των Πανελλαδικών Εξετάσεω,ν οι οποίοι βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία για να σερβίρουν ξανά το ξαναζεσταμένο λαϊκό αφέψημα περί της άμεσης κατάργησής τους. Η ανακοίνωση των κυβερνητικών προθέσεων της κυβερνώσας Αριστεράς με αφορμή το «άκυρο» θέμα της Φυσικής είναι εύγλωττη και δηλώνει την πολιτική πρόθεση του τέλους των επάρατων αξιολογήσεων.

Μετά τον αείμνηστο Ανδρέα, τις Πανελλαδικές Εξετάσεις θα τις καταργήσει και ο Αλέξης … Αχ Ελλάδα μου γλυκειά!

Το Έθνος της Κυριακής, ωστόσο, μας πηγαίνει ένα βήμα πιο κάτω ή καλύτερα μερικά χιλιόμετρα πιο μακριά κοντά στο Σούνιο, στο οποίο ένα διεθνές forum κύρους προετοιμάζει τη λειτουργία της πρώτης ιδιωτικής Νομικής Σχολής, οι εμπνευστές της οποίας διατυμπανίζουν την επιλογή των φοιτητών και των καθηγητών με αδιάβλητες εξετάσεις και λογικά δίδακτρα. Η διαφαινόμενη εξέλιξη του νεοελληνικού παραλογισμού θα είναι η εισαγωγή με εξετάσεις σε ιδιωτικά Πανεπιστήμια και η άνευ εμποδίων ελεύθερη πρόσβαση στα κρατικά λαϊκά Πανεπιστήμια. Ο εξισωτικός ρόλος της Παιδείας σε όλο του το μεγαλείο!

Όσο για την τραγική και τραγελαφική κατάσταση με το θέμα της Φυσικής, το οποίο αδυνατούμε ως κοινωνία να βαθμολογήσουμε, ως δάσκαλος του μαθήματος σε υποψηφίους εξετάσεων τρείς δεκαετίες τώρα ένα έχω να δηλώσω: το αδιοίκητο υπουργείο της Παιδείας -προσπαθώντας να ικανοποιήσει την αυταρέσκεια και την υπέρ το δέον αυστηρότητα του επιστημονικού συνδικαλισμού- υπερέβη μια πάγια αρχή στη διαχείριση ανάλογων κρίσεων. Αντί να αποδεχθούμε κάθε επιστημονικά τεκμηριωμένη λύση υποκύψαμε στη λεξιλαγνεία μιας πύρινης ανακοίνωσης από αυτές που συνήθως ακυρώνουν στη χώρα μας οτιδήποτε διαφοροποιείται με όρους ποιότητας και υπεροχής. Το τέλος των εξετάσεων επέρχεται γιατί απλούστατα ως κοινωνία δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε στην επιλογή των θεμάτων, ούτε στη βαθμολόγησή τους και, προφανώς, επιθυμούμε μια Παιδεία ομοιομορφίας και όχι αριστείας.

*Ο Γιώργος Χατζητέγας είναι εκπαιδευτικός

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθρο«Πέθαναν» τον Μέσι στο Twitter!
Επόμενο άρθροΌπως τότε στην Πορτογαλία… Θυμάστε;
Ο Γεώργιος Κωνσταντίνου Χατζητέγας γεννήθηκε στο Βουκουρέστι το 1957 από βλαχόφωνους Έλληνες γονείς και επα­ναπατρίσθηκε το 1966. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Από το 1982 διευθύνει φροντιστήρια γενικών εξετάσεων στην Αθήνα. Δι­δάσκει το μά­θημα της Φυσικής σε υποψήφιους ΑΕΙ και ΤΕΙ. Αρθρο­γραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά για επίκαιρα εκπαιδευτικά ζητή­ματα, συμμετέχει σε προγράμματα εφαρμοσμένου επαγγελματικού προσανατολισμού και σε πλήθος σχετικών σε­μιναρίων – διαλέξεων – εκπομπών σε όλη την Ελλάδα. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Φυ­σικών και της Εταιρείας Αρω­μανικού Πο­λιτισμού. Το 2004 εκλέχθηκε Πρό­εδρος της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδας.

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. «Η κατάργηση της νεότητας», by Έρμιππος, -και η απύθμενη ιλαρότητα του «Βήματος»- http://gkdata.gr/?p=18530

    «Το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου, είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι…»
    (Κωνσταντίνου Καβάφη, Μελαγχολία του Ιάσονος Κλεάνδρου, ποιητού εν Κομμαγηνή, 595 μ.Χ. – Θέμα στις «Πανελλαδικές» μας εξετάσεις)

    Από τον αστείρευτο πλούτο της ποίησης του Καβάφη, -από αυτήν την βαθιά και τόσο ρεαλιστικά απαισιόδοξη περιπλάνηση στα άδυτα του δράματος των ανθρωπίνων-, μόνον αυτό μπόρεσε να βρει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, για να αξιολογήσει τα όρια της δημιουργικής αντίληψης των νέων μας στις φετινές εξετάσεις. Αναρωτιόμαστε μετά γιατί και πώς το ελληνικό σχολείο ενθαρρύνει και αναπαράγει την στείρα και στερεοτυπική σκέψη. Με ποιον τρόπο προετοιμάζει συστηματικά την αποτυχία της ίδιας της χώρας.

    Read more… «Το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου, είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι…»
    (Κωνσταντίνου Καβάφη, Μελαγχολία του Ιάσονος Κλεάνδρου, ποιητού εν Κομμαγηνή, 595 μ.Χ. – Θέμα στις «Πανελλαδικές» μας εξετάσεις)
    Από τον αστείρευτο πλούτο της ποίησης του Καβάφη, -από αυτήν την βαθιά και τόσο ρεαλιστικά απαισιόδοξη περιπλάνηση στα άδυτα του δράματος των ανθρωπίνων-, μόνον αυτό μπόρεσε να βρει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, για να αξιολογήσει τα όρια της δημιουργικής αντίληψης των νέων μας στις φετινές εξετάσεις. Αναρωτιόμαστε μετά γιατί και πώς το ελληνικό σχολείο ενθαρρύνει και αναπαράγει την στείρα και στερεοτυπική σκέψη. Με ποιον τρόπο προετοιμάζει συστηματικά την αποτυχία της ίδιας της χώρας.
    Read more…

  2. Οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι η αποκορύφωση του συστήματος παραπαιδείας, που δεκαετίες τώρα απομυζά οικονομικά την ελληνική οικογένεια, παγιώνει και διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες και, ίσως το χειρότερο, παράγει στρατιές μαθητών που έχουν πάρει διαζύγιο από την ουσιαστική γνώση (έχοντας τους, παράλληλα, εξοντώσει ψυχολογικά, γεγονός με βαθύτατες συνέπειες).
    Το σύστημα αυτό εξυπηρετεί πολλούς.
    Τους φροντιστηριάρχες που θησαυρίζουν.
    Τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς που τρώνε ένα κομμάτι ψωμί (κάτω από σκληρές συνθήκες) αναμένοντας το διορισμό.
    Τους διορισμένους εκπαιδευτικούς των κλάδων που εμπλέκονται στις εξετάσεις (και κυρίως τους φυσικομαθηματικούς) που μέσα από τα «ιδιαίτερα» διπλασιάζουν και τριπλασιάζουν το μισθό τους με «μαύρο» χρήμα, εκμεταλλευόμενοι την θέση ισχύος που κατέχουν στο σύστημα και εξευτελίζοντας την ιερή σχέση ανάμεσα σε μαθητή και δάσκαλο.
    Το κράτος της μεταπολίτευσης, τον επιθανάτιο ρόγχο του οποίου βιώνουμε σήμερα, που επέλεξε και συντήρησε αυτό το σύστημα γιατί:
    α) αποσυμπιέζει την κοινωνική πίεση από χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς
    β) βελτιώνει σημαντικά και με τον πιο ανέξοδο τρόπο (για το ίδιο και για τους ίδιους) το εισόδημα μιας μεγάλης μερίδας εκπαιδευτικών και έτσι ο μισθός μπορεί να παραμένει χαμηλός (οι υπόλοιποι που δεν εμπλέκονται στις πανελλαδικές δεν μας ενδιαφέρουν, έτσι κι αλλιώς ο ρόλος τους έχει συνειδητά και συστηματικά συρρικνωθεί στο σχολείο)
    και
    γ) προσφέρει στην ελληνική κοινωνία ένα συνεκτικό όραμα, την αυταπάτη της ισότιμης και αδιάβλητης πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

    Τα ευτράπελα που κατά καιρούς συμβαίνουν, όπως αυτό φέτος της φυσικής, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να αναδεικνύουν το σάπιο οικοδόμημα και τις συγκρούσεις που ξεσπούν ανάμεσα στις διάφορες ομάδες εξουσίας του πεδίου «εκπαίδευση/πανελλαδικές».
    Από τη μια οι εκπαιδευτικοί-φροντιστές κάθε είδους, που θέλουν τους μαθητές παπαγαλάκια για να επιβεβαιώνουν με σιγουριά την δική τους αναγκαιότητά και από την άλλη οι πανεπιστημιακοί που διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία στο πεδίο. Βάζουν λοιπόν ένα θέμα εκτός φροντιστηριακής λογικής, έξω από τα κουτάκια που συστηματικά κλείνουν τους μαθητές και τότε το σύστημα καταρρέει, αυτογελιοποιούμενο.
    Τελικά οι πανελλαδικές δεν είναι παρά ένα ακόμα φαινόμενο στη οργάνωση της κοινωνίας που βασίζεται στην αρπαχτή, στο βόλεμα, στη συντεχνιακή λογική, στην αντιεπιστημονική και αντιπαιδαγωγική αντίληψη και πράξη. Μόνο που δεν πρόκειται για χτίσιμο αυθαιρέτων αλλά για το «χτίσιμο» της πιο κρίσιμης, για κάθε κοινωνία, ομάδας. Αυτές, και τέτοιες επιλογές βρίσκονται πίσω από την σημερινή τραγωδία της χώρας μας για όσους θέλουν πραγματικά να καταλάβουν. Οι υπόλοιποι ας περιμένουν την ώρα για το επόμενο «ιδιαίτερο».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here