Θα μορφώνουν τα παιδιά μας καθηγητές με αστείους μισθούς;

22
306

Φαντασθείτε ένα από τα παιδιά που δίνουν εισαγωγικές εξετάσεις, έναν μαθητή. Έχει διαβάσει πάρα πολύ και περνάει σε μία από τις δύσκολες επιστημονικές σχολές: Πολυτεχνείο, Μαθηματικό, Φυσικό, Χημικό, Γεωλογικό, Βιολογικό, Ιστορικό – Αρχαιολογικό, κ.λ.π.

Διαβάζοντας ακόμα πιο σκληρά σαν φοιτητής και παρακολουθώντας ερευνητικά σεμινάρια, εργαστήρια, θερινά σχολεία κ.λ.π. καταφέρνει να τελειώσει το τμήμα του σε 4-5 χρόνια, με υψηλούς βαθμούς και καλές συστατικές επιστολές. Αυτά, του εξασφαλίζουν μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα ή το εξωτερικό από όπου αποκτά 1 ή 2 master.

Λόγω του έρωτα που έχει με την επιστήμη αποφασίζει να κάνει διδακτορικό ώστε να αποκτήσει μια βαθιά και ουσιαστική γνώση του αντικειμένου του. Τελειώνει σε 3 ή 4 χρόνια παράγοντας πρωτότυπη καινούργια γνώση. Μετά βρίσκει μία θέση σαν μεταδιδακτορικός ερευνητής. Αυτό διαρκεί 2, 3 ή 4 χρόνια. Έχοντας αποκτήσει όλο αυτό το διάστημα άριστη γνώση 1 ή 2 ξένων γλωσσών, γνωρίζοντας την επιστημονική ορολογία και όντας σε επίπεδο να διδάσκει πανεπιστημιακά μαθήματα στην ξένη γλώσσα, μπορεί να κυνηγήσει κάποια θέση λέκτορα σε κάποιο Πανεπιστήμιο κάπου στη γη ή 407 στην Ελλάδα (με την κρίση αυτές οι θέσεις καταργήθηκαν) όπου δουλεύει για 2-3 χρόνια. Είναι πια ένας ώριμος επιστήμονας, έχει συγγράψει 9 ή 10 επιστημονικά άρθρα δημοσιευμένα σε ειδικά περιοδικά με κρίση (papers) και μία ή δύο μονογραφίες. Έχοντας, πλέον, όλα αυτά τα προσόντα μπορεί να διεκδικήσει μία θέση Επίκουρου Καθηγητή, συνήθως σε περιφερειακό Πανεπιστήμιο, αν προκηρυχθεί και αν εγκριθεί ποτέ ο διορισμός του. Τώρα σε ηλικία περί τα 40, και έχοντας κάνει όλα τα προηγούμενα, θα αμειφθεί με 1.400 περίπου ευρώ καθαρά το μήνα, αν του αναγνωρίσουν μερικά χρόνια σαν προϋπηρεσία (κάτι που έχει καταργηθεί από πέρσι) αλλιώς πάμε στα 1300.!!!

Τον περιμένει όμως μια λαμπρή πανεπιστημιακή καριέρα!! Σε 3 χρόνια θα κριθεί για μονιμότητα και, αν τα καταφέρει και δεν απολυθεί, θα ακολουθήσει η κρίση του για Αναπληρωτής καθηγητής, όπου θα συγκριθεί με εξωτερικούς υποψηφίους και μπορεί κάλλιστα να μην προαχθεί. Αν τα καταφέρει και πάλι γίνεται Αναπληρωτής καθηγητής. Μισθός 1800 – 2000, ανάλογα με την προϋπηρεσία.

Σε μερικά χρόνια πια, γύρω στα 55 του, και έχοντας φάει όλη του την ζωή στα εργαστήρια και τα αμφιθέατρα, έχοντας συγγράψει τρεις – τέσσερις μονογραφίες, πλήθος επιστημονικών άρθρων και ανακοινώσεων σε συνέδρια, θα γίνει καθηγητής Πανεπιστημίου. Μισθός: 2400-2600 ευρώ καθαρά τον μήνα. Σύνταξη θα πάρει στα 67 του, μειωμένη συνήθως γιατί έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του στα 40 δύσκολα συμπληρώνει την τριακονταπενταετία. Στην προ κρίσης κατάσταση θα μπορούσε να αυξήσει το μισθό του με το χρόνο-επίδομα, αλλά και αυτό καταργήθηκε.

«Μα έχουμε τα ερευνητικά προγράμματα», θα μπορούσε να πει κάποιος, «μπορεί να βγάλει λεφτά από εκεί». Πράγματι, υπάρχουνε δύο ειδών ερευνητικά προγράμματα: τα Ελληνικά και τα Ευρωπαϊκά. Όσον αφορά τα ελληνικά, αυτά ήταν ανύπαρκτα από το 2005-2010, ενώ μόλις ξεκίνησαν (λόγω ΕΣΠΑ) είναι τόσο λίγα που ελάχιστοι μπορούν να επωφεληθούν. Ας πάρουμε για παράδειγμα το περίφημο πρόγραμμα «ΑΡΙΣΤΕΙΑ». Εφέτος θα δοθούν 200 τέτοια προγράμματα, ενώ υποβλήθηκαν 6000 περίπου αιτήσεις. Πιθανότητα επιτυχίας μία στις τριάντα!! Αλλά ας υποθέσουμε ότι κάποιος τα καταφέρνει, τότε δικαιούται 18000 ευρώ το χρόνο για δύο χρόνια με ποσοστό κρατήσεων 50%, δηλαδή 9000 ευρώ το χρόνο καθαρά, τα οποία του ανεβάζουν τον φορολογικό συντελεστή. Ας έρθουμε στα ευρωπαϊκά προγράμματα, ελάχιστοι είναι αυτοί που τα καταφέρνουν, αλλά ακόμα και σε αυτούς η σχετική πρόσοδος δεν είναι για όλη τους τη ζωή αλλά για κάποιο περιορισμένο χρονικό διάστημα.

«Μα κύριε, οι καθηγητές βγάζουν λεφτά από τα βιβλία», θα έλεγε κάποιος που ίσως θυμάται ένα Πανεπιστήμιο κάποιων άλλων εποχών. Λοιπόν τα πράγματα είναι απλά, ένα βιβλίο 500 σελίδων που μοιράζεται σε 400 φοιτητές, αποδίδει περίπου 1500 ευρώ καθαρά το έτος. Αναλογιστείτε πόσος χρόνος και πόσος κόπος χρειάζεται για να γραφεί ένα τέτοιο βιβλίο. Μόνο όποιος το έχει κάνει το γνωρίζει.

Εδώ βλέπω κάποιον αναγνώστη να γελάει ειρωνικά σκεπτόμενος τους καθηγητές που κάνουν εξωτερικές δουλειές. Αυτό είναι αλήθεια αλλά δεν συμβαίνει για όλες τις ειδικότητες -μόνο για τους δικηγόρους, τους ιατρούς, τους μηχανικούς και τους οικονομολόγους (εδώ βάζουμε τελεία). Και, φυσικά, όχι για όλους από αυτούς αλλά για ΚΑΠΟΙΟΥΣ.

Οι παραπάνω, αν και αποτελούν το αρχετυπικό πρότυπο του καθηγητή Πανεπιστημίου, για την ημιμαθή ελληνική κοινωνία δεν είναι παρά μία μειοψηφία. Είναι γύρω στα 500-700 άτομα σε έναν πληθυσμό 9.500 περίπου Πανεπιστημιακών (χωρίς να υπολογίζουμε τους συναδέλφους των ΤΕΙ) και μάλιστα είναι εκείνοι που διαπλέκονται και με άλλους μηχανισμούς εξουσίας (κόμματα κ.λ.π).

Όλοι οι υπόλοιποι, φιλόλογοι, ιστορικοί, αρχαιολόγοι, γλωσσολόγοι, μαθηματικοί, φυσικοί, χημικοί, γεωλόγοι, σεισμολόγοι, βιολόγοι κ.λ.π. ακόμα και να υπήρχε
η δυνατότητα για δεύτερη δουλειά (σε μια άλλη οικονομία βέβαια), είναι πρακτικά αδύνατο να κάνουν κάτι τέτοιο γιατί πρέπει να αφιερώνουν σχεδόν όλο το χρόνο τους στην έρευνα και τη διδασκαλία. Μόνη τους αμοιβή ο μισθός τους.

Φαντασθείτε τώρα στους παραπάνω μισθούς μία μείωση της τάξης του 10- 12%, φθάνουμε σε επίπεδα αστειότητας. «Μα», θα αντιτείνει κάποιος, «σε περίοδο κρίσης δεν μπορεί το κράτος να δίνει περισσότερα». Δύο απαντήσεις: 1) Αν πράγματι συμβαίνει αυτό τότε η μείωση πρέπει να είναι ανάλογη σε όλους τους λειτουργούς και όχι επιλεκτικά σε κάποιους και, μάλιστα, αυτούς που εκπαιδεύουν τους υπόλοιπους! 2) Οι Πανεπιστημιακοί και, κυρίως, οι των Θετικών Επιστημών, αποτελούν τον πυλώνα, την αιχμή του δόρατος για την έξοδο από τους δυσμενείς καιρούς που ζούμε. Σε περίοδο κρίσης «επένδυσε στην εκπαίδευση» λέει το θεώρημα. Οι πανεπιστημιακοί είναι αυτοί που μπορούν να διατηρήσουν την συνοχή της κοινωνίας, να εργασθούν πάνω στη μετεξέλιξή της αλλά και στο να φέρουν καινοτομία και γνώση, δηλαδή ανάπτυξη.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να θέσω μερικά γενικά ερωτήματα: 1) ενώ όλοι θέλουν τα παιδιά τους να «περάσουν» στο Πανεπιστήμιο και να «σπουδάσουν», γιατί δεν τους ενδιαφέρει το επίπεδο των σπουδών που προφανώς εξασφαλίζεται και μέσω της αμοιβής των λειτουργών της Ανώτατης Εκπαίδευσης; 2) Ποια άλλη κατηγορία δημοσίων λειτουργών περνάει τόσο αυστηρή αξιολόγηση και συνεχείς κρίσεις επί του έργου της;

Φαντασθείτε έναν ειρηνοδίκη που θέλει να προαχθεί σε πρωτοδίκη να αξιολογείτε παράλληλα με άλλους νομικούς εκτός δικαστικού σώματος και αν δεν καταφέρει να προαχθεί να απολύεται. 3) Εάν ο μαθητής, που περιγράψαμε στην αρχή, ήταν παιδί ή συγγενής μας, ποια αμοιβή θα θεωρούσαμε ότι του άξιζε όταν θα γινότανε Πανεπιστημιακός, μετά από ένα τέτοιο κύκλο σπουδών, προσπαθειών και θυσιών;

*Ο Στέλιος Κώτσιος είναι αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΔεν αντέχουν άλλο «κούρεμα» οι Πανεπιστημιακοί
Επόμενο άρθροΤο φάντασμα του Γκαίμπελς
Ο Στέλιος Κώτσιος σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχει κάνει μεταπτυχιακά στην Επιχειρησιακή Έρευνα, Μαθηματική Θεωρία Ελέγχου και την Κυβερνητική. Ασχολείται ερευνητικά με την μελέτη των μη γραμμικών διακριτών δυναμικών συστημάτων και την εφαρμογή τους στην πληροφορική, την ηλεκτρονική και τις τηλεπικοινωνίες. Έχει διδάξει σε πλήθος ανώτατες σχολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το 1998 είναι μέλος ΔΕΠ στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών (σήμερα Αναπληρωτής Καθηγητής), όπου διδάσκει μαθηματικά και μελετά ερευνητικά τα δυναμικά οικονομικά συστήματα.

22 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προσυπογράφω τις σκέψεις και τις ενστάσεις του καθηγητή. Να προσθέσω κι εγώ μια απορία: επιστήμη γίνεται με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και αντιστοίχισης; Δεν νομίζω. Ωστόσο είναι κανόνας σε πολλές σχολές.

  2. Εξαιρετικό άρθρο καταγράφει την πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι χωρίς υπερβολές ή παραλήψεις. Επιτέλους κάποιος τα είπε όπως πρέπει γιατί συνήθως οι βολεμένοι εκπρόσωποι της πανεπιστημιακής κοινότητας βλέπουν μόνο την δική τους «βολική» αλήθεια!

  3. Ναί ρε, οι καθηγητές θα μορφώνουν τα παιδιά μας με κανονικούς μισθούς, οι γιατροί θα μας θεραπεύουν το ίδιο, οι δικηγόροι θα μας υπερασπίζουν και οι μηχανικοί θα μας σχεδιάζουν τα σπίτια. Στο κάτω κάτω άν δεχτούμε πως η πορεία της ζωής του ανθρώπου είναι η αναζήτηση της ευτυχίας, αυτοί υποτίθεται πως έχουν την παιδεία να το επιδιώκουν αυτό και με άλλους τρόπους και όχι μόνο με τα λεφτά. Υποτίθεται….

  4. …»το επιπεδο των σπουδων προφανως εξασφαλιζεται και μεσω της αμοιβης των λειτουργων…΄»
    Δηλαδη αν ο μισθος σου ειναι π.χ. 2400 ευρω μεταδιδεις περισσοτερη γνωση απ’οτι αν ειναι 1800 ;

  5. Ποια 2.400- 2.600 κύριε ?
    Οι επικουροι καθηγητες παιρνουν πλεον 1300 Ε και οι λέκτορες έφτασαν σχεδον τα ..1000 E .
    Aναπληρωτής καθηγητής του ΕΚΠΑ δεν παίρνει ουτε 1500 / χωρις 13ο και 14ο
    και πληρώνει και εισφορα αλληλεγγύης αρα ουτε 1400 και πληρώνει και υλικα , μελάνια κολλες , μεηλ., ΒΙΒΛΙΑ απο την τσέπη του αρα ουτε 1200
    μην μιλήσει κανεις ξανα για τα μελη ΔΕΠ
    καθάρματα πολιτικοι– καθήκια δημιογράφοι…

  6. Πριν χρόνια όταν δημιουργήθηκαν τα πρώτα παιδαγωγικά τμήματα τετραετούς διάρκειας, οι δάσκαλοι απόφοιτοι των παιδαγωγικών ακαδημιών διετούς φοίτησης απεργούσαν γιατί θεωρούσαν ότι οι νέοι δάσκαλοι με 4 έτη σπουδών θα είχαν προβάδισμα έναντι αυτών και κατήγγειλαν ότι έτσι θα έχουμε παιδεία δύο ταχυτήτων. Στο ερώτημα μου τι πρέπει να γίνει ,απάντησε με αφοπλιστική αφέλεια: Να αναγνωριστούν και στους απόφοιτους των παιδαγωγικών ακαδημιών πλασματικά επιπλέον δύο έτη σπουδών! Αυτόματα κατά την άποψη του η γνώση που αποκτήθηκε από τα επιπλέον δύο χρόνια σπουδών στο πανεπιστήμιο θα καλύπτονταν από την αναγνώριση δύο πλασματικών χρόνων . Κάτι παρόμοιο λέγεται και τώρα. Εάν αμείβονται καλά οι καθηγητές, θα μορφώνονται μια χαρά τα παιδιά του άνεργου που ίσως δεν θα έχει την δυνατότητα να το στείλει καν στο Πανεπιστήμιο! Και αν το στείλει, θα δίνει κάθε μέρα αγώνα για επιβίωση και όχι αγώνα για να αποκτήσει γνώσεις.
    Δεν μπορεί να έχουμε καλά αμειβόμενους καθηγητές και πένητες σπουδαστές .

  7. Προσωπικά θα ήθελα οι καθηγητές να παίρνουν παραπάνω χρήματα αλλά να παράγουν και έργο.

    Οι έρευνες στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι ανύπαρκτες. Οι επιδοτήσεις φαντάζομαι γνωρίζετε που πηγαίνουν.

    Τα papers γράφονται από μεταπτυχιακούς φοιτητές και εγκολπώνονται από τους λειτουργούς της παιδείας, που τα παρουσιάζουν ως προσωπικό έργο και συνεισφορά τους στην επιστήμη (!)

    Μήπως έχετε ακουστά τις λεγόμενες «γαλέρες» στα ελληνικά πανεπιστήμια?

    Συνοπτικά, όταν οι ακαδημαικόι πατερούλιδες αποφασίσουν να μάθουν τον δρόμο προς το αμφιθέατρο, όταν κατανοήσουν τους ορους «αξιοκρατεία» και «τιμιότητα» και όταν αντιληφθούν τον ρόλο τους πέρα αυτού του δημοσίου υπαλλήλου, θα είμαι ο πρώτος που θα στηρίξει οποιαδήποτε οικονομική απαίτηση τους.

    Έχουμε όμως δρόμο ακόμα.

  8. «Ας έρθουμε στα ευρωπαϊκά προγράμματα, ελάχιστοι είναι αυτοί που τα καταφέρνουν»

    Αφου ειναι τοσο καταπληκτικοι ερευνητες, γιατι δεν καταφερνουν να ανταγωνιστουν ευρωπαιους συναδελφους τους στην προσελκυση κονδυλιων?

    Και αφου κοβονται τοσο πολυ για την μορφωση των παιδιων μας, γιατι ανεχοντουσαν τοσα χρονια αυτο το χάλι στα ελληνικα πανεπιστημια?

  9. Ο καθένας από τους παραπάνω βγάζει τον πόνο του με βάση όσα τραγικά έχει ζήσει κατά την διάρκεια των σπουδών του και καλά κάνει. Να ξέρετε όμως, ότι πληρώνει παίρνει κανείς, εκεί είναι το ζήτημα. Ζητάμε από ανθρώπους που έχουν καταβάλει τεράστιους κόπους και έχουν αφιερώσει πολλά χρόνια από την ζωή τους να ζήσουν με μισθούς πείνας. Το θέμα μας δεν είναι το βολεμένο καθηγητικό κατεστημένο αλλά αυτοί που προσπαθούσαν και προσπαθούν μέσα και έξω από τα αμφιθέατρα. Οι υπόλοιποι άλλωστε τον έχουν βρει τον δρόμο τους γλύφοντας κομματικούς σχηματισμούς και φοιτητικές παρατάξεις! Σίγουρα όλοι έχουμε συναντήσει στα πανεπιστήμια ανθρώπους με υπερβάλλοντα ζήλο, με αυτούς πρέπει να ασχοληθούμε για το πως θα παραμείνουν και θα συνεχίσουν να κάνουν σωστά την δουλειά τους.

  10. Υπονοείτε κ. καθηγητά – με τον τίτλο του άθρου σας – ότι με το προηγούμενο επίπεδο μισθών «μόρφωναν τα παιδιά μας » ;;; και αν ναι , πως εξηγήτε την αγραμματοσύνη που
    είναι εμφανέστατη σε όλους τους τομείς ; Και ελπίζω , σε κάποιο επόμενο άρθρο σας
    να μας εξηγήσετε πως και γιατί , μία χώρα 10,5 εκατ. κατοίκων , διαθέτει 24 ( !!! )
    πανεπιστήμια με 499 ( για όνομα τοθυ Θεού !! ) σχολές .

  11. «Ποια άλλη κατηγορία δημοσίων λειτουργών περνάει τόσο αυστηρή αξιολόγηση και συνεχείς κρίσεις επί του έργου της;»

    Αυστηρή αξιολόγηση στους πανεπιστημιακούς? Πως έχουν κατορθώσει λοιπόν να φτάσουν στη βαθμίδα του καθηγητή «επιστήμονες» με λιγότερο ερευνητικό έργο απο διδακτορικών φοιτητών!?

  12. Κύριε καθηγητά, όσα γράφετε είναι σεβαστά, λογικά, δεν ξεφεύγουν όμως από την ελληνική λογική που μας κατέστρεψε: ΕΓΩ ΚΑΙΗ ΚΑΣΤΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΣ ΒΟΥΛΙΑΞΟΥΝ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ!
    Δεν θα μακρυγορήσω, αν και οι συνειρμοί διαπερνούν το μυαλό μου με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.
    1. Αν ο Έλληνας επιστήμονας που ονειρεύεται την ακαδημαϊκή καριέρα νομίζει ότι τα χρήματα που του δίνει το ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ δεν επαρκούν, ας ψαχτεί για εργασία σε ιδιωτικό Πανεπιστήμιο στο εξωτερικό.
    2. Ας χρησιμοποιήσει την τεχνογνωσία που διαθέτει για να δημιουργήσει μια δική του ιδιωτική επιχείρηση: και χρήματα θα αποκόμιζε και θέσεις εργασίας θα άνοιγε.
    3. Τα χρήματα που λαμβάνει ι καθηγητής πανεπιστημίου δεν είναι ευκαταφρόνητα για τα νέα δεδομένα της ελληνικής κοινωνίας.
    4. Η επιχειρηματολογία σας δεν διαφέρει και πολύ από αυτή όλων των συνδικαλιστοεργατοπατέρων. Εμένα, τον φορολογούμενο πολίτη, με ρωτήσατε αν έχω χρήματα να σας συντηρώ;
    5. Είναι ώρα να βάλουμε το εμείς πάνω από το εγώ, να δουλέψουμε περισσότερο για να σώσουμε τη χώρα μας. Αντ’ αυτού διάβαζα τις προάλλες ότι οι συναδελφοί σας, οι καθηγητές της ΜΕ θεωρούν ως αιτία πολέμου την αύξηση των ωρών εργασίας από 21 σε 24!
    6. Με τα χρέη και τα ελλείμματα του διαλυμένου κράτους μας και τα μυαλά του ονειροπαρμένου, κακομαθημένου Έλληνα να μην αλλάζουν με τίποτα, είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια θα εκλιπαρείτε για τους σημερινούς μισθούς.

  13. Ο άντρας μου με 28 χρόνια υπηρεσίας στο ελληνικό δημόσιο, τώρα πια λέκτορας στα ΑΕΙ με 102 δημοσιευμένες εργασίες και συγγράμματα παίρνει μισθό 1500 ευρώ το μήνα καθαρά. Εγώ διευθύντρια σχολείου με τα ίδια χρόνια υπηρεσίας, παίρνω 1620 ευρώ καθαρά. Βγάλτε τα συνπεράσματά σας… Ένας σχολικός σύμβουλος με τα ίδια χρόνια υπηρεσίας παίρνει 1900 ευρώ καθαρά, που όχι μόνο δημοσιεύσεις δεν έχει αλλά ούτε καν διδακτορικό στις περισσότερες περιπτώσεις! Δηλαδή ίσα με με αναπληρωτή καθηγητή αντίστοιχης προυπηρεσίας. Όσο για τον περιφερειακό διευθυντή εκπ/σης, με τα ίδια χρόνια υπηρεσίας, αυτός παίρνει 2300 ευρώ καθαρά, δηλαδή πολύ περισσότερα από έναν πρωτοβάθμιο καθηγητή!!! Κύριοι δημοσιογράφοι, που μιλάτε για μείωση ειδικών μισθολογίων, είστε πολύ εμπαθείς με τους πανεπιστημιακούς ή πολύ κομπλεξικοί.

  14. Τα μεταπτυχιακά master και phD που γίνονται στην Ελλάδα είναι της πλάκας και δεν είναι ανταγωνιστικά με αυτά του εξωτερικού. Τα δε ερευνητικά τάχα μου προγράμματα αποσκοπούν στο να μασάνε δημόσιο χρήμα και κοινωτικές επιχορηγήσεις οι Manager Καθηγητές.

  15. Διαφωνώ κάθετα.

    Το σύστημα είναι αποτυχημένα δομημένο de facto και παράγει δίποδους με μυαλά στα σύννεφα είτε από την υπεραπασχόληση, είτε από την διαπλοκή.

    Δεν είναι ο «έρως για την επιστήμη» (sic) αλλά ο «φόβος για τη πραγματική δουλειά» που έχει γεμίσει διδάκτορες που δεν μπορούν ούτε να διδάξουν και νομίζουν ότι είναι Einstein.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here